ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
तस्मिन् प्रविष्टे लङ्कायां कृतार्थे रावणात्मजे।
राघवं परिवार्याथ ररक्षुर्वानरर्षभाः ॥ ६.४७.१ ॥
ರಾವಣನ ಮಗನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ರಾಘವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
6.47.2
हनुमानङ्गदो नीलः सुषेणः कुमुदो नलः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ६.४७.२ ॥
ಹನುಮಂತ, ಅಂಗದ, ನೀಲ, ಸುಷೇಣ, ಕುಮುದ, ನಳ, ಗಜ, ಗವಾಕ್ಷ, ಗವಯ, ಶರಭ, ಗಂಧಮಾದನ.
6.47.3
जाम्बवानृषभः स्कन्धो रम्भः शतबलिः पृथुः।
व्यूढानीकाश्च यत्ताश्च द्रुमानादाय सर्वतः ॥ ६.४७.३ ॥
ಜಾಂಬವಂತ, ಋಷಭ, ಸ್ಕಂಧ, ರಂಭ, ಶತಬಲಿ, ಪೃಥು; ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.
6.47.4
वीक्षमाणा दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च वानराः।
तृणेष्वपि च चेष्टत्सु राक्षसा इति मेनिरे ॥ ६.४७.४ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು, ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾನರರು, ಹುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿದವುಗಳನ್ನೂ ರಾಕ್ಷಸರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
6.47.5
रावणश्चापि संहृष्टो विसृज्येन्द्रजितं सुतम्।
आजुहाव ततः सीतारक्षणी राक्षसीस्तदा ॥ ६.४७.५ ॥
ರಾವಣನೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಮಗ ಇಂದ್ರಜಿತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಆಗ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಯುವ ರಾಕ್ಷಸಿಯರನ್ನು ಕರೆದನು.
6.47.6
राक्षस्यस्त्रिजटा चापि शासनात् तमुपस्थिताः।
ता उवाच ततो हृष्टो राक्षसी राक्षसाधिपः ॥ ६.४७.६ ॥
ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಮತ್ತು ತ್ರಿಜಟೆಯೂ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.47.7
हताविन्द्रजिताख्यात वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
पुष्पकं तत्समारोप्य दर्शयध्वं रणे हतौ ॥ ६.४७.७ ॥
ಇಂದ್ರಜಿತ್ತು ಹೇಳಿದಂತೆ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಮೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ವೈದೇಹಿಗೆ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತರೆಂದು ತೋರಿಸಿ.
6.47.8
यदाश्रयादवष्टब्धा नेयं मामुपतिष्ठते।
सोऽस्या भर्ता सह भ्रात्रा निहतो रणमूर्धनि ॥ ६.४७.८ ॥
ಯಾರ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಇವಳು ನನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ ನಿಂತಿದ್ದಳೋ, ಅವಳ ಪತಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ರಣರಂಗದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು.
6.47.9
निर्विशङ्का निरुद्विग्ना निरपेक्षा च मैथिली।
मामुपस्थास्यते सीता सर्वाभरणभूषिता ॥ ६.४७.९ ॥
ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದರ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಮೈಥಿಲಿ ಸೀತೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಸೇವೆಗೆ ಬರುವಳು.
6.47.10
अद्य कालवशं प्राप्तं रणे रामं सलक्ष्मणम्।
अवेक्ष्य विनिवृत्ता सा चान्यां गतिमपश्यती ॥ ६.४७.१० ॥
ಇಂದು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಕಾಲವಶರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯ ಕಾಣದೆ ಅವಳು ಹಿಂತಿರುಗುವಳು.
6.47.11
अनपेक्षा विशालाक्षी मामुपस्थास्यते स्वयम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.४७.११ ॥
ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದ, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರೆಯಾದ ಸೀತೆ ತಾನೇ ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಬರುವಳು. ದುರಾತ್ಮ ರಾವಣನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ.
6.47.12
राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वा जग्मुर्वै यत्र पुष्पकम्।
ततः पुष्पकमादाय राक्षस्यो रावणाज्ञया ॥ ६.४७.१२ ॥
ರಾಕ್ಷಸಿಯರು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪುಷ್ಪಕವಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ನಂತರ ರಾವಣನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಪುಷ್ಪಕವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು.
6.47.13
अशोकवनिकास्थां तां मैथिलीं समुपानयन्।
तामादाय तु राक्षस्यो भर्तृशोकपराजिताम् ॥ ६.४७.१३ ॥
ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಕರೆತಂದರು. ಪತಿಯ ಶೋಕದಿಂದ ಜರ್ಜರಿತಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅವರು ಕರೆದೊಯ್ದರು.
6.47.14
सीतामारोपयामासुर्विमानं पुष्पकं तदा।
ततः पुष्पकमारोप्य सीतां त्रिजटया सह ॥ ६.४७.१४ ॥
ಆಗ ಅವರು ಸೀತೆಯನ್ನು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಸಿದರು. ನಂತರ ಪುಷ್ಪಕದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ತ್ರಿಜಟೆಯೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ.
6.47.15
जग्मुर्दर्शयितुं तस्यै राक्षस्यो रामलक्ष्मणौ।
रावणश्चारयामास पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.४७.१५ ॥
ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಆಕೆಗೆ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಹೊರಟರು. ರಾವಣನು ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ (ನಗರ) ವನ್ನು ಸುತ್ತಿಸಿದನು.
6.47.16
प्राघोषयत हृष्टश्च लङ्कायां राक्षसेश्वरः।
राघवो लक्ष्मणश्चैव हताविन्द्रजिता रणे ॥ ६.४७.१६ ॥
ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಜಿತುವಿನಿಂದ ರಾಘವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಹತರಾದರು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಸಿದನು.
6.47.17
विमानेनापि गत्वा तु सीता त्रिजटया सह।
ददर्श वानराणां तु सर्वं सैन्यं निपातितम् ॥ ६.४७.१७ ॥
ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸೀತೆಯು ತ್ರಿಜಟೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾನರರ ಸಮಸ್ತ ಸೈನ್ಯವು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು.
6.47.18
प्रहृष्टमनसश्चापि ददर्श पिशिताशनान्।
वानरांश्चातिदुःखार्तान् रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.४७.१८ ॥
ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅತಿದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ವಾನರರನ್ನೂ ಆಕೆ ಕಂಡಳು.
6.47.19
ततः सीता ददर्शोभौ शयानौ शरतल्पगौ।
लक्ष्मणं चैव रामं च विसंज्ञौ शरपीडितौ ॥ ६.४७.१९ ॥
ಆಗ ಸೀತೆ ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬರನ್ನು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಮನನ್ನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
6.47.20
विध्वस्तकवचौ वीरौ विप्रविद्धशरासनौ।
सायकैश्छिन्नसर्वाङ्गौ शरस्तम्बमयौ क्षितौ ॥ ६.४७.२० ॥
ಕವಚಗಳು ಒಡೆದು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳೆಲ್ಲ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ವೀರರು ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಯಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು.
6.47.21
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ।
शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ ६.४७.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನು, ಆ ಮಹಾವೀರರು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಕಮಲನಯನರು ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಅಗ್ನಿಪುತ್ರ ಕುಮಾರರಂತೆ ಕಂಡರು.
6.47.22
शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ।
दुःखार्ता करुणं सीता सुभृशं विललाप ह ॥ ६.४७.२२ ॥
ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆ ವೀರ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ನೋಡಿ ದುಃಖಪೀಡಿತಳಾದ ಸೀತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.
6.47.23
भर्तारमनवद्याङ्गी लक्ष्मणं चासितेक्षणा।
प्रेक्ष्य पांसुषु चेष्टन्तौ रुरोद जनकात्मजा ॥ ६.४७.२३ ॥
ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳ ಜನಕನ ಮಗಳಾದ ಸೀತೆ, ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ತಳು.
6.47.24
सबाष्पशोकाभिहता समीक्ष्य
तौ भ्रातरौ देवसुतप्रभावौ।
वितर्कयन्ती निधनं तयोः सा
दुःखान्विता वाक्यमिदं जगाद ॥ ६.४७.२४ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವಳಾಗಿ, ದೇವಪುತ್ರರ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮರಣವನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದವಳಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.