Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
तस्मिन् प्रविष्टे लङ्कायां कृतार्थे रावणात्मजे।
राघवं परिवार्याथ ररक्षुर्वानरर्षभाः ॥ ६.४७.१ ॥
Quando o filho de Rāvaṇa entrou em Laṅkā, tendo cumprido seu propósito, os melhores dos macacos cercaram Rāghava e o protegeram.
6.47.2
हनुमानङ्गदो नीलः सुषेणः कुमुदो नलः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ६.४७.२ ॥
Hanumān, Aṅgada, Nīla, Suṣeṇa, Kumuda, Nala, Gaja, Gavākṣa, Gavaya, Śarabha e Gandhamādana.
6.47.3
जाम्बवानृषभः स्कन्धो रम्भः शतबलिः पृथुः।
व्यूढानीकाश्च यत्ताश्च द्रुमानादाय सर्वतः ॥ ६.४७.३ ॥
Jāmbavān, Ṛṣabha, Skandha, Rambha, Śatabali e Pṛthu, com seus exércitos postados em formação, prontos, tomando árvores de todos os lados.
6.47.4
वीक्षमाणा दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च वानराः।
तृणेष्वपि च चेष्टत्सु राक्षसा इति मेनिरे ॥ ६.४७.४ ॥
Olhando em todas as direções, de lado e para cima, os macacos tomaram até o que se movia na grama por rākṣasas.
6.47.5
रावणश्चापि संहृष्टो विसृज्येन्द्रजितं सुतम्।
आजुहाव ततः सीतारक्षणी राक्षसीस्तदा ॥ ६.४७.५ ॥
Rāvaṇa também, muito satisfeito, tendo despachado seu filho Indrajit, então convocou as rākṣasī que guardavam Sītā.
6.47.6
राक्षस्यस्त्रिजटा चापि शासनात् तमुपस्थिताः।
ता उवाच ततो हृष्टो राक्षसी राक्षसाधिपः ॥ ६.४७.६ ॥
As rākṣasī e também Trijaṭā vieram por sua ordem; então o senhor dos rākṣasas, satisfeito, falou-lhes.
6.47.7
हताविन्द्रजिताख्यात वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
पुष्पकं तत्समारोप्य दर्शयध्वं रणे हतौ ॥ ६.४७.७ ॥
Indrajit anunciou que Rāma e Lakṣmaṇa foram mortos. Carreguem-nos no Puṣpaka e mostrem-nos a Vaidehī, mortos no campo de batalha.
6.47.8
यदाश्रयादवष्टब्धा नेयं मामुपतिष्ठते।
सोऽस्या भर्ता सह भ्रात्रा निहतो रणमूर्धनि ॥ ६.४७.८ ॥
O marido em cujo apoio esta mulher confiava e por isso não se aproximava de mim foi morto com o irmão na linha de frente da batalha.
6.47.9
निर्विशङ्का निरुद्विग्ना निरपेक्षा च मैथिली।
मामुपस्थास्यते सीता सर्वाभरणभूषिता ॥ ६.४७.९ ॥
Sem medo, sem aflição e sem preocupação, Sītā, a Maithilī, adornada com todas as suas joias, virá servir-me.
6.47.10
अद्य कालवशं प्राप्तं रणे रामं सलक्ष्मणम्।
अवेक्ष्य विनिवृत्ता सा चान्यां गतिमपश्यती ॥ ६.४७.१० ॥
Hoje Rāma e Lakṣmaṇa caíram sob o poder do tempo na batalha. Ao vê-los, e não encontrando outro refúgio, ela voltará.
6.47.11
अनपेक्षा विशालाक्षी मामुपस्थास्यते स्वयम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.४७.११ ॥
Sem preocupação, Sītā de olhos grandes virá por si mesma servir-me. Ao ouvir essas palavras do perverso Rāvaṇa,
6.47.12
राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वा जग्मुर्वै यत्र पुष्पकम्।
ततः पुष्पकमादाय राक्षस्यो रावणाज्ञया ॥ ६.४७.१२ ॥
As rākṣasīs disseram: «Assim seja», e foram até onde estava o Puṣpaka. Então, por ordem de Rāvaṇa, as rākṣasīs tomaram o Puṣpaka
6.47.13
अशोकवनिकास्थां तां मैथिलीं समुपानयन्।
तामादाय तु राक्षस्यो भर्तृशोकपराजिताम् ॥ ६.४७.१३ ॥
As rākṣasī trouxeram a Maithilī, que estava no bosque de Aśoka; tomando-a, vencida pela dor pelo marido, partiram.
6.47.14
सीतामारोपयामासुर्विमानं पुष्पकं तदा।
ततः पुष्पकमारोप्य सीतां त्रिजटया सह ॥ ६.४७.१४ ॥
Então fizeram Sītā subir ao carro aéreo Puṣpaka; e tendo feito Sītā subir ao Puṣpaka junto com Trijaṭā,
6.47.15
जग्मुर्दर्शयितुं तस्यै राक्षस्यो रामलक्ष्मणौ।
रावणश्चारयामास पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.४७.१५ ॥
As rākṣasī foram mostrar-lhe Rāma e Lakṣmaṇa; Rāvaṇa mandou que a cidade, enfeitada com bandeiras e estandartes, fosse percorrida.
6.47.16
प्राघोषयत हृष्टश्च लङ्कायां राक्षसेश्वरः।
राघवो लक्ष्मणश्चैव हताविन्द्रजिता रणे ॥ ६.४७.१६ ॥
E o senhor dos rākṣasa, alegre, mandou proclamar em Laṅkā que Rāghava e Lakṣmaṇa haviam sido mortos em batalha por Indrajit.
6.47.17
विमानेनापि गत्वा तु सीता त्रिजटया सह।
ददर्श वानराणां तु सर्वं सैन्यं निपातितम् ॥ ६.४७.१७ ॥
Indo também pelo carro aéreo, Sītā junto com Trijaṭā viu todo o exército dos vānara caído.
6.47.18
प्रहृष्टमनसश्चापि ददर्श पिशिताशनान्।
वानरांश्चातिदुःखार्तान् रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.४७.१८ ॥
Viu também os devoradores de carne rākṣasa, de ânimo alegre, e os vānara muito afligidos de dor junto a Rāma e Lakṣmaṇa.
6.47.19
ततः सीता ददर्शोभौ शयानौ शरतल्पगौ।
लक्ष्मणं चैव रामं च विसंज्ञौ शरपीडितौ ॥ ६.४७.१९ ॥
Então Sītā viu os dois, Lakṣmaṇa e Rāma, deitados num leito de flechas, atormentados pelos dardos e sem sentidos.
6.47.20
विध्वस्तकवचौ वीरौ विप्रविद्धशरासनौ।
सायकैश्छिन्नसर्वाङ्गौ शरस्तम्बमयौ क्षितौ ॥ ६.४७.२० ॥
Com as armaduras destroçadas, os arcos atirados longe e todos os membros transpassados por flechas, os heróis jaziam no chão como montes de dardos.
6.47.21
तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ।
शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ ६.४७.२१ ॥
Ao ver os dois irmãos ali deitados, aqueles grandes heróis, touros entre os homens, de olhos de lótus, pareciam príncipes, filhos do Fogo.
6.47.22
शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ।
दुःखार्ता करुणं सीता सुभृशं विललाप ह ॥ ६.४७.२२ ॥
Ao ver os heróis, touros entre os homens, deitados no leito de flechas naquele estado, Sītā, aflita de dor, lamentou-se com grande piedade.
6.47.23
भर्तारमनवद्याङ्गी लक्ष्मणं चासितेक्षणा।
प्रेक्ष्य पांसुषु चेष्टन्तौ रुरोद जनकात्मजा ॥ ६.४७.२३ ॥
Sītā, filha de Janaka, de membros sem defeito e olhos escuros, ao ver o marido e Lakṣmaṇa contorcendo-se na poeira, chorou.
6.47.24
सबाष्पशोकाभिहता समीक्ष्य
तौ भ्रातरौ देवसुतप्रभावौ।
वितर्कयन्ती निधनं तयोः सा
दुःखान्विता वाक्यमिदं जगाद ॥ ६.४७.२४ ॥
Atingida pela dor e pelas lágrimas, olhando os dois irmãos de poder divino, pensando na morte deles, cheia de tristeza, proferiu estas palavras.