Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 6.47

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

6.47.1

तस्मिन् प्रविष्टे लङ्कायां कृतार्थे रावणात्मजे।
राघवं परिवार्याथ ररक्षुर्वानरर्षभाः ॥ ६.४७.१ ॥

เมื่อโอรสของราวณะเข้าไปในลงกาแล้ว และกิจของเขาสำเร็จ พวกวานรผู้ประเสริฐที่สุดก็ล้อมพระราฆวะไว้และคุ้มกันพระองค์

6.47.2

हनुमानङ्गदो नीलः सुषेणः कुमुदो नलः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ६.४७.२ ॥

หนุมาน อังคท นีละ สุเษณะ กุมุท นละ คชะ คเวากษะ คเวยะ ศรภะ และคันธมาทนะ

6.47.3

जाम्बवानृषभः स्कन्धो रम्भः शतबलिः पृथुः।
व्यूढानीकाश्च यत्ताश्च द्रुमानादाय सर्वतः ॥ ६.४७.३ ॥

ชามพวาน ฤษภะ สกันธะ รัมภะ ศตพลี และปฤถุ พร้อมกองทัพที่จัดเป็นกระบวนพร้อมรบ ต่างถือต้นไม้ไว้รอบด้าน

6.47.4

वीक्षमाणा दिशः सर्वास्तिर्यगूर्ध्वं च वानराः।
तृणेष्वपि च चेष्टत्सु राक्षसा इति मेनिरे ॥ ६.४७.४ ॥

พวกวานรมองไปทุกทิศ ทั้งด้านข้างและด้านบน แม้สิ่งที่ไหวอยู่ในหญ้าก็เข้าใจว่าเป็นรากษส

6.47.5

रावणश्चापि संहृष्टो विसृज्येन्द्रजितं सुतम्।
आजुहाव ततः सीतारक्षणी राक्षसीस्तदा ॥ ६.४७.५ ॥

ฝ่ายราวณะก็ปีติยินดียิ่ง จึงส่งอินทรชิตโอรสของตนไปแล้ว เรียกนางรากษสีผู้เฝ้ารักษาสีดามาในเวลานั้น

6.47.6

राक्षस्यस्त्रिजटा चापि शासनात् तमुपस्थिताः।
ता उवाच ततो हृष्टो राक्षसी राक्षसाधिपः ॥ ६.४७.६ ॥

บรรดานางรากษสีและตรีชฏาก็มาตามคำสั่ง ราชาแห่งรากษสผู้ปีติยินดีจึงตรัสกับนางเหล่านั้น

6.47.7

हताविन्द्रजिताख्यात वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
पुष्पकं तत्समारोप्य दर्शयध्वं रणे हतौ ॥ ६.४७.७ ॥

อินทรชิตประกาศว่าพระรามกับพระลักษมณ์ถูกฆ่าตายแล้ว จงนำทั้งสองขึ้นสู่ปุษปกะ แล้วให้ไวเทหีเห็นว่าทั้งสองสิ้นชีพในสนามรบ

6.47.8

यदाश्रयादवष्टब्धा नेयं मामुपतिष्ठते।
सोऽस्या भर्ता सह भ्रात्रा निहतो रणमूर्धनि ॥ ६.४७.८ ॥

ผู้เป็นที่พึ่งที่นางยึดถือจนไม่ยอมมาหาเรา สามีของนางพร้อมกับพระอนุชาได้ถูกฆ่าตายแล้วที่แนวหน้าของสนามรบ

6.47.9

निर्विशङ्का निरुद्विग्ना निरपेक्षा च मैथिली।
मामुपस्थास्यते सीता सर्वाभरणभूषिता ॥ ६.४७.९ ॥

ไม่หวาดกลัว ไม่กระวนกระวาย ไม่ห่วงใย สีดาไมถิลีผู้ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทั้งปวง จะมาปรนนิบัติเรา

6.47.10

अद्य कालवशं प्राप्तं रणे रामं सलक्ष्मणम्।
अवेक्ष्य विनिवृत्ता सा चान्यां गतिमपश्यती ॥ ६.४७.१० ॥

วันนี้ พระรามและพระลักษมณ์ตกอยู่ในอำนาจของกาลเวลาในการรบแล้ว เมื่อนางเห็นทั้งสองและไม่พบที่พึ่งอื่น นางจะหันกลับมา

6.47.11

अनपेक्षा विशालाक्षी मामुपस्थास्यते स्वयम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रावणस्य दुरात्मनः ॥ ६.४७.११ ॥

สีดาตาโตผู้ไม่ห่วงใยจะมาปรนนิบัติเราด้วยตนเอง เมื่อได้ฟังถ้อยคำของราวณะผู้มีใจชั่วนั้น

6.47.12

राक्षस्यस्तास्तथेत्युक्त्वा जग्मुर्वै यत्र पुष्पकम्।
ततः पुष्पकमादाय राक्षस्यो रावणाज्ञया ॥ ६.४७.१२ ॥

นางรากษสีกล่าวว่า "ตกลง" แล้วไปยังที่ที่ปุษปกะอยู่ จากนั้น ตามคำสั่งของราวณะ นางรากษสีก็นำปุษปกะไป

6.47.13

अशोकवनिकास्थां तां मैथिलीं समुपानयन्।
तामादाय तु राक्षस्यो भर्तृशोकपराजिताम् ॥ ६.४७.१३ ॥

นางรากษสีนำไมถิลีผู้อยู่ในสวนอโศกเข้ามาใกล้ ครั้นแล้วก็พาตัวนางไป นางผู้ถูกความโศกเศร้าถึงสามีครอบงำ

6.47.14

सीतामारोपयामासुर्विमानं पुष्पकं तदा।
ततः पुष्पकमारोप्य सीतां त्रिजटया सह ॥ ६.४७.१४ ॥

ครั้งนั้นพวกนางให้สีดาขึ้นสู่วิมานปุษปกะ แล้วให้สีดาขึ้นไปพร้อมกับตรีชฏา

6.47.15

जग्मुर्दर्शयितुं तस्यै राक्षस्यो रामलक्ष्मणौ।
रावणश्चारयामास पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.४७.१५ ॥

นางรากษสีไปเพื่อให้นางเห็นพระรามและพระลักษมณ์ ส่วนราวณะให้นครที่ประดับด้วยธงและทิวแถวได้รับการแห่แหนไปรอบเมือง

6.47.16

प्राघोषयत हृष्टश्च लङ्कायां राक्षसेश्वरः।
राघवो लक्ष्मणश्चैव हताविन्द्रजिता रणे ॥ ६.४७.१६ ॥

ราชาแห่งรากษสผู้ปีติยินดีประกาศในลงกาว่า พระราฆวะและพระลักษมณ์ถูกอินทรชิตฆ่าตายในสนามรบแล้ว

6.47.17

विमानेनापि गत्वा तु सीता त्रिजटया सह।
ददर्श वानराणां तु सर्वं सैन्यं निपातितम् ॥ ६.४७.१७ ॥

สีดาพร้อมตรีชฏาขึ้นวิมานไปด้วย และเห็นกองทัพวานรทั้งหมดนอนล้มตายอยู่

6.47.18

प्रहृष्टमनसश्चापि ददर्श पिशिताशनान्।
वानरांश्चातिदुःखार्तान् रामलक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.४७.१८ ॥

นางยังเห็นพวกรากษสที่กินเนื้อ มีใจยินดี และเห็นพวกวานรที่เศร้าโศกเจ็บปวดยิ่งอยู่ข้างพระรามและพระลักษมณ์

6.47.19

ततः सीता ददर्शोभौ शयानौ शरतल्पगौ।
लक्ष्मणं चैव रामं च विसंज्ञौ शरपीडितौ ॥ ६.४७.१९ ॥

ครั้นแล้วสีดาก็เห็นทั้งสองพระองค์ คือพระลักษมณ์และพระราม นอนอยู่บนเตียงแห่งลูกศร ถูกลูกศรทรมาน และหมดสติ

6.47.20

विध्वस्तकवचौ वीरौ विप्रविद्धशरासनौ।
सायकैश्छिन्नसर्वाङ्गौ शरस्तम्बमयौ क्षितौ ॥ ६.४७.२० ॥

เกราะของวีรบุรุษทั้งสองแตกกระจาย คันธนูถูกเหวี่ยงทิ้ง ทุกส่วนของร่างถูกลูกศรแทงทะลุ ทั้งสองนอนอยู่บนพื้นดินดุจกองลูกศร

6.47.21

तौ दृष्ट्वा भ्रातरौ तत्र प्रवीरौ पुरुषर्षभौ।
शयानौ पुण्डरीकाक्षौ कुमाराविव पावकी ॥ ६.४७.२१ ॥

เมื่อเห็นพี่น้องทั้งสองนอนอยู่ที่นั่น ผู้กล้าหาญทั้งสอง ผู้เป็นเลิศในหมู่มนุษย์ มีดวงตาดุจดอกบัวขาว ดูเหมือนบุตรทั้งสองของพระอัคนี

6.47.22

शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ।
दुःखार्ता करुणं सीता सुभृशं विललाप ह ॥ ६.४७.२२ ॥

เมื่อเห็นวีรบุรุษ ผู้เป็นเลิศในหมู่มนุษย์ นอนอยู่บนที่นอนของลูกศรในสภาพเช่นนั้น นางสีดาผู้ทุกข์ระทมด้วยความโศก ร่ำไห้คร่ำครวญอย่างยิ่ง

6.47.23

भर्तारमनवद्याङ्गी लक्ष्मणं चासितेक्षणा।
प्रेक्ष्य पांसुषु चेष्टन्तौ रुरोद जनकात्मजा ॥ ६.४७.२३ ॥

นางสีดา ธิดาของพระชนก มีอวัยวะไม่บกพร่อง มีดวงตาดำขลับ เมื่อเห็นสามีและพระลักษมณ์กำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่บนผงธุลี ก็ร้องไห้

6.47.24

सबाष्पशोकाभिहता समीक्ष्य
तौ भ्रातरौ देवसुतप्रभावौ।
वितर्कयन्ती निधनं तयोः सा
दुःखान्विता वाक्यमिदं जगाद ॥ ६.४७.२४ ॥

ถูกความโศกและน้ำตาถาโถม นางมองดูพี่น้องทั้งสองผู้มีอานุภาพดุจโอรสของเทพ ครุ่นคิดถึงความตายของทั้งสอง ด้วยความทุกข์ระทม นางจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้