Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.48.1
भर्तारं निहतं दृष्ट्वा लक्ष्मणं च महाबलम्।
विललाप भृशं सीता करुणं शोककर्शिता ॥ ६.४८.१ ॥
Als sie ihren Gemahl erschlagen sah und ebenso den mächtigen Lakṣmaṇa, klagte Sītā, von Kummer ausgezehrt, lange und in tiefem Mitleid.
6.48.2
ऊचुर्लाक्षणिका ये मां पुत्रिण्यविधवेति च।
तेऽद्य सर्वे हते रामे ज्ञानिनोऽनृतवादिनः ॥ ६.४८.२ ॥
Jene Zeichendeuter, die mir sagten: »Du hast Söhne und bist nicht verwitwet«, erweisen sich nun alle, da Rāma erschlagen ist, als Lügner, die sich für Wissende ausgaben.
6.48.3
यज्वनो महिषीं ये मामूचुः पत्नीं च सत्रिणः।
तेऽद्य सर्वे हते रामे ज्ञानिनोऽनृतवादिनः ॥ ६.४८.३ ॥
Jene Opferdiener, die mich die Hauptgemahlin und Gattin des Opfernden nannten, erweisen sich nun alle, da Rāma erschlagen ist, als Lügner, die sich für Wissende ausgaben.
6.48.4
वीरपार्थिवपत्नीनां ये विदुर्भर्तृपूजिताम्।
तेऽद्य सर्वे हते रामे ज्ञानिनोऽनृतवादिनः ॥ ६.४८.४ ॥
Jene, die mich als die von ihrem Gemahl geehrte unter den Gattinnen heldenhafter Könige kannten, erweisen sich nun alle, da Rāma erschlagen ist, als Lügner, die sich für Wissende ausgaben.
6.48.5
ऊचुः संश्रवणे ये मां द्विजाः कार्तान्तिकाः शुभाम्।
तेऽद्य सर्वे हते रामे ज्ञानिनोऽनृतवादिनः ॥ ६.४८.५ ॥
Jene zweimal Geborenen, die mich in der Versammlung als glückverheißend erklärten, erweisen sich nun alle, da Rāma erschlagen ist, als Lügner, die sich für Wissende ausgaben.
6.48.6
इमानि खलु पद्मानि पादयोर्वै कुलस्त्रियः।
आधिराज्येऽभिषिच्यन्ते नरेन्द्रैः पतिभिः सह ॥ ६.४८.६ ॥
Diese Lotuszeichen an den Füßen edler Frauen sind fürwahr die Zeichen, durch die Könige zusammen mit ihren Gemahlen sie bei der Weihe zur Herrschaft salben.
6.48.7
वैधव्यं यान्ति यैर्नार्योऽलक्षणैर्भाग्यदुर्लभाः।
नात्मनस्तानि पश्यामि पश्यन्ती हतलक्षणा ॥ ६.४८.७ ॥
Ich sehe an mir nicht jene Zeichen, durch die Frauen in Witwenschaft geraten und des Glücks beraubt werden; ich sehe, dass meine eigenen glückverheißenden Zeichen zerstört sind.
6.48.8
सत्यनामानि पद्मानि स्त्रीणामुक्तानि लक्षणैः।
तान्यद्य निहते रामे वितथानि भवन्ति मे ॥ ६.४८.८ ॥
Die Lotuszeichen, die den Frauen nach ihren Merkmalen zugeschrieben werden und wahrhaft so heißen, werden nun für mich falsch, da Rāma erschlagen ist.
6.48.9
केशाः सूक्ष्माः समा नीला भ्रुवौ चासंहते मम।
वृत्ते चारोमके जङ्घे दन्ताश्चाविरला मम ॥ ६.४८.९ ॥
Mein Haar ist fein, gleichmäßig und dunkel; meine Augenbrauen sind getrennt; meine Schenkel sind rund und unbehaart; meine Zähne stehen dicht und ohne Lücken.
6.48.10
शङ्खे नेत्रे करौ पादौ गुल्फावूरू समौ चितौ।
अनुवृत्तनखाः स्निग्धाः समाश्चाङ्गुलयो मम ॥ ६.४८.१० ॥
Meine Schläfen, Augen, Hände, Füße, Knöchel und Schenkel sind ebenmäßig und wohlgeformt; meine Nägel sind sanft gebogen und glänzend, und meine Finger sind gleichmäßig.
6.48.11
स्तनौ चाविरलौ पीनौ मामकौ मग्नचूचुकौ।
मग्ना चोत्सेधनी नाभिः पार्श्वोरस्कं च मे चितम् ॥ ६.४८.११ ॥
Meine beiden Brüste sind eng beieinander, voll und mein eigen, die Brustwarzen eingesenkt; mein Nabel ist eingesenkt und doch erhaben; und meine Seiten und meine Brust sind wohlgeformt.
6.48.12
मम वर्णो मणिनिभो मृदून्यङ्गरुहाणि च।
प्रतिष्ठितां द्वादशभिर्मामूचुः शुभलक्षणाम् ॥ ६.४८.१२ ॥
Meine Hautfarbe ist wie ein Edelstein, und meine Körperhaare sind weich; durch zwölf Zeichen wurde ich als standhaft und glückverheißend erklärt.
6.48.13
समग्रयवमच्छिद्रं पाणिपादं च वर्णवत्।
मन्दस्मितेत्येव च मां कन्यालाक्षणिका विदुः ॥ ६.४८.१३ ॥
Meine Hände und Füße waren vollkommen und fehlerlos wie Gerstenkörner, von schöner Farbe; und die Kenner der Jungfrauenzeichen nannten mich die Sanftlächelnde.
6.48.14
आधिराज्येऽभिषेको मे ब्राह्मणैः पतिना सह।
कृतान्तकुशलैरुक्तं तत् सर्वं वितथीकृतम् ॥ ६.४८.१४ ॥
Die Brahmanen, kundig im Lesen des Schicksals, hatten verkündet, dass meine Krönung zur Herrschaft zusammen mit meinem Gatten stattfinden werde; all dies wurde zunichte gemacht.
6.48.15
शोधयित्वा जनस्थानं प्रवृत्तिमुपलभ्य च।
तीर्त्वा सागरमक्षोभ्यं भ्रातरौ गोष्पदे हतौ ॥ ६.४८.१५ ॥
Nachdem sie Janasthāna gesäubert und die Nachricht erfahren hatten, und nachdem sie den unerschütterlichen Ozean überquert hatten, wurden die beiden Brüder in einer Kuhhufspur aus Wasser erschlagen.
6.48.16
ननु वारुणमाग्नेयमैन्द्रं वायव्यमेव च।
अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव राघवौ प्रत्यपद्यत ॥ ६.४८.१६ ॥
Gewiss, die Waffe Varuṇas, die Agnis, die Indras, die Vāyus und die Brahma-Haupt-Waffe—diese Waffen hatten die beiden Nachfahren Raghus erlangt.
6.48.17
अदृश्यमानेन रणे मायया वासवोपमौ।
मम नाथावनाथाया निहतौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४८.१७ ॥
Im Kampf wurden durch Trug eines Unsichtbaren meine Beschützer Rāma und Lakṣmaṇa, Indra gleich, erschlagen, und ich, die Beschützte, bin nun ohne Schutz.
6.48.18
नहि दृष्टिपथं प्राप्य राघवस्य रणे रिपुः।
जीवन् प्रतिनिवर्तेत यद्यपि स्यान्मनोजवः ॥ ६.४८.१८ ॥
Wenn er in den Blickkreis Rāghavas gelangt, kann kein Feind im Kampf lebend zurückkehren, und wäre er auch so schnell wie der Geist.
6.48.19
न कालस्यातिभारोऽस्ति कृतान्तश्च सुदुर्जयः।
यत्र रामः सह भ्रात्रा शेते युधि निपातितः ॥ ६.४८.१९ ॥
Die Zeit kennt keine übermäßige Verzögerung, und der Tod ist sehr schwer zu besiegen. Dort liegt Rāma, im Kampf niedergestreckt, zusammen mit seinem Bruder.
6.48.20
न शोचामि तथा रामं लक्ष्मणं च महारथम्।
नात्मानं जननीं चापि यथा श्वश्रूं तपस्विनीम् ॥ ६.४८.२० ॥
Ich trauere nicht so sehr um Rāma und den großen Wagenkämpfer Lakṣmaṇa, nicht um mich selbst oder meine Mutter, wie um meine asketische Schwiegermutter.
6.48.21
सा तु चिन्तयते नित्यं समाप्तव्रतमागतम्।
कदा द्रक्ष्यामि सीतां च लक्ष्मणं च सराघवम् ॥ ६.४८.२१ ॥
Sie denkt unablässig: Wann werde ich ihn wiedersehen, zurückgekehrt, sein Gelübde erfüllt, und wann Sītā und Lakṣmaṇa zusammen mit Rāghava?
6.48.22
परिदेवयमानां तां राक्षसी त्रिजटाब्रवीत्।
मा विषादं कृथा देवि भर्तायं तव जीवति ॥ ६.४८.२२ ॥
Zu ihr, die klagte, sprach die Rākṣasī Trijaṭā: O Göttin, verfalle nicht der Verzweiflung; dein Gatte lebt noch.
6.48.23
कारणनि च वक्ष्यामि महान्ति सदृशानि च।
यथेमौ जीवतो देवि भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.४८.२३ ॥
O Göttin, ich werde dir große und passende Gründe nennen, warum diese beiden Brüder, Rāma und Lakṣmaṇa, noch am Leben sind.
6.48.24
नहि कोपपरीतानि हर्षपर्युत्सुकानि च।
भवन्ति युधि योधानां मुखानि निहते पतौ ॥ ६.४८.२४ ॥
Wenn der Herr im Kampf erschlagen ist, sind die Gesichter der Krieger weder von Zorn ergriffen noch voll freudiger Erregung.
6.48.25
इदं विमानं वैदेहि पुष्पकं नाम नामतः।
दिव्यं त्वां धारयेन् नेदं यद्येतौ गतजीवितौ ॥ ६.४८.२५ ॥
O Vaidehī, dieses Luftgefährt heißt Puṣpaka, ein göttliches Fahrzeug. Wären diese beiden tot, würde es dich nicht tragen.
6.48.26
हतवीरप्रधाना हि गतोत्साहा निरुद्यमा।
सेना भ्रमति संख्येषु हतकर्णेव नौर्जले ॥ ६.४८.२६ ॥
Da seine Hauptkämpfer erschlagen sind, ohne Mut und Tatkraft, irrt das Heer durch die Reihen wie ein Boot mit gebrochenem Steuer auf dem Wasser.
6.48.27
इयं पुनरसम्भ्रान्ता निरुद्विग्ना तपस्विनि।
सेना रक्षति काकुत्स्थौ मया प्रीत्या निवेदितौ ॥ ६.४८.२७ ॥
O Asketin, doch dieses andere Heer, unverwirrt und ungestört, beschützt die beiden Kākutsthas, Rāma und Lakṣmaṇa — das sage ich dir aus Zuneigung.
6.48.28
सा त्वं भव सुविस्रब्धा अनुमानैः सुखोदयैः।
अहतौ पश्य काकुत्स्थौ स्नेहादेतद् ब्रवीमि ते ॥ ६.४८.२८ ॥
Sei also ganz unbesorgt; aus glücklich stimmenden Schlüssen erkenne, dass die beiden Kākutsthas unversehrt sind — das sage ich dir aus Zuneigung.
6.48.29
अनृतं नोक्तपूर्वं मे न च वक्ष्यामि मैथिलि।
चारित्रसुखशीलत्वात् प्रविष्टासि मनो मम ॥ ६.४८.२९ ॥
O Maithilī, ich habe noch nie eine Unwahrheit gesprochen und werde es auch jetzt nicht tun. Durch dein gutes Betragen und dein sanftes Wesen bist du in mein Herz eingezogen.
6.48.30
नेमौ शक्यौ रणे जेतुं सेन्द्रैरपि सुरासुरैः।
तादृशं दर्शनं दृष्ट्वा मया चोदीरितं तव ॥ ६.४८.३० ॥
Diese beiden können im Kampf nicht besiegt werden, nicht einmal von Indra samt Göttern und Asuras. Ein solches Schauspiel gesehen habend, habe ich dir dies gesagt.
6.48.31
इदं तु सुमहच्चित्रं शरैः पश्यस्व मैथिलि।
विसंज्ञौ पतितावेतौ नैव लक्ष्मीर्विमुञ्चति ॥ ६.४८.३१ ॥
Sieh, Maithilī, dieses überaus wundersame Bild, das die Pfeile bewirkt haben: Diese beiden liegen ohnmächtig am Boden, doch Lakṣmī verlässt sie nicht.
6.48.32
प्रायेण गतसत्त्वानां पुरुषाणां गतायुषाम्।
दृश्यमानेषु वक्त्रेषु परं भवति वैकृतम् ॥ ६.४८.३२ ॥
In der Regel zeigen die Gesichter von Männern, deren Lebenskraft und Lebenszeit erloschen sind, nichts als Entstellung.
6.48.33
त्यज शोकं च दुःखं च मोहं च जनकात्मजे।
रामलक्ष्मणयोरर्थे नाद्य शक्यमजीवितुम् ॥ ६.४८.३३ ॥
Tochter Janakas, lass ab von Kummer, Leid und Verblendung; heute ist es nicht möglich, ohne Rāma und Lakṣmaṇa weiterzuleben.
6.48.34
श्रुत्वा तु वचनं तस्याः सीता सुरसुतोपमा।
कृताञ्जलिरुवाचेमामेवमस्त्विति मैथिली ॥ ६.४८.३४ ॥
Als sie ihre Worte hörte, sprach Sītā, gleich einer Göttertochter, mit gefalteten Händen: »So sei es.«
6.48.35
विमानं पुष्पकं तत्तु संनिवर्त्य मनोजवम्।
दीना त्रिजटया सीता लङ्कामेव प्रवेशिता ॥ ६.४८.३५ ॥
Nachdem jener Streitwagen Puṣpaka, schnell wie der Gedanke, umgekehrt worden war, wurde die betrübte Sītā von Trijaṭā direkt nach Laṅkā zurückgeführt.
6.48.36
ततस्त्रिजटया सार्धं पुष्पकादवरुह्य सा।
अशोकवनिकामेव राक्षसीभिः प्रवेशिता ॥ ६.४८.३६ ॥
Dann, mit Trijaṭā vom Puṣpaka herabgestiegen, wurde sie von den Rākṣasa-Frauen in den Aśoka-Hain selbst geführt.
6.48.37
प्रविश्य सीता बहुवृक्षखण्डां
तां राक्षसेन्द्रस्य विहारभूमिम्।
सम्प्रेक्ष्य संचिन्त्य च राजपुत्रौ
परं विषादं समुपाजगाम ॥ ६.४८.३७ ॥
Sītā betrat den Lustgarten des Herrn der Rākṣasas, der voller Baumgruppen war, sah ihn an und dachte an die beiden Prinzen; da überkam sie großer Kummer.