Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
घोरेण शरबन्धेन बद्धौ दशरथात्मजौ।
निःश्वसन्तौ यथा नागौ शयानौ रुधिरोक्षितौ ॥ ६.४९.१ ॥
In der schrecklichen Fessel der Pfeile gebunden, lagen die beiden Söhne Daśarathas blutgetränkt da, schwer atmend wie zwei Schlangen.
6.49.2
सर्वे ते वानरश्रेष्ठाः ससुग्रीवमहाबलाः।
परिवार्य महात्मानौ तस्थुः शोकपरिप्लुताः ॥ ६.४९.२ ॥
Alle jene besten Vānaras, mächtig zusammen mit Sugrīva, standen die beiden Großherzigen umringend da, von Trauer überwältigt.
6.49.3
एतस्मिन्नन्तरे रामः प्रत्यबुध्यत वीर्यवान्।
स्थिरत्वात् सत्त्वयोगाच्च शरैः संदानितोऽपि सन् ॥ ६.४९.३ ॥
Inzwischen kam der tapfere Rāma wieder zu sich, durch seine Standhaftigkeit und die Kraft seines inneren Wesens, obwohl er von Pfeilen gebunden war.
6.49.4
ततो दृष्ट्वा सरुधिरं निषण्णं गाढमर्पितम्।
भ्रातरं दीनवदनं पर्यदेवयदातुरः ॥ ६.४९.४ ॥
Als er seinen Bruder blutüberströmt, tief getroffen und mit traurigem Gesicht daliegen sah, klagte der betrübte Rāma.
6.49.5
किं नु मे सीतया कार्यं लब्धया जीवितेन वा।
शयानं योऽद्य पश्यामि भ्रातरं युधि निर्जितम् ॥ ६.४९.५ ॥
Was nützt mir Sītā, wiedergewonnen, oder das Leben selbst, wenn ich heute meinen Bruder im Kampf besiegt daliegen sehe?
6.49.6
शक्या सीतासमा नारी मर्त्यलोके विचिन्वता।
न लक्ष्मणसमो भ्राता सचिवः साम्परायिकः ॥ ६.४९.६ ॥
Eine Frau wie Sītā mag man in der sterblichen Welt finden, wenn man sucht; doch einen Bruder wie Lakṣmaṇa, Helfer und Gefährten im Kampf, kann man nicht finden.
6.49.7
परित्यक्ष्याम्यहं प्राणान् वानराणां तु पश्यताम्।
यदि पञ्चत्वमापन्नः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ६.४९.७ ॥
Wenn Lakṣmaṇa, der Freudenmehrer von Sumitrās Sohn, vor den Augen der Affen den Tod findet, werde auch ich vor ihnen mein Leben hingeben.
6.49.8
किं नु वक्ष्यामि कौसल्यां मातरं किं नु कैकयीम्।
कथमम्बां सुमित्रां च पुत्रदर्शनलालसाम् ॥ ६.४९.८ ॥
Was soll ich meiner Mutter Kausalyā sagen, und was Kaikeyī? Wie soll ich es der Mutter Sumitrā sagen, die sich danach sehnt, ihren Sohn zu sehen?
6.49.9
विवत्सां वेपमानां च वेपन्तीं कुररीमिव।
कथमाश्वासयिष्यामि यदि यास्यामि तं विना ॥ ६.४९.९ ॥
Zitternd wie eine Kuh, der man ihr Kalb geraubt hat, bebend wie ein Fischadler-Weibchen: Wie soll ich Sumitrā trösten, wenn ich ohne ihn zurückkehre?
6.49.10
कथं वक्ष्यामि शत्रुघ्नं भरतं च यशस्विनम्।
मया सह वनं यातो विना तेनाहमागतः ॥ ६.४९.१० ॥
Wie soll ich dem ruhmreichen Śatrughna und Bharata es sagen? Er ging mit mir in den Wald, und ich kehre ohne ihn zurück.
6.49.11
उपालम्भं न शक्ष्यामि सोढुमम्बासुमित्रया।
इहैव देहं त्यक्ष्यामि नहि जीवितुमुत्सहे ॥ ६.४९.११ ॥
Den Vorwurf der Mutter Sumitrā werde ich nicht ertragen können. Hier werde ich meinen Körper aufgeben; ich habe keine Lust zu leben.
6.49.12
धिङ्मां दुष्कृतकर्माणमनार्यं यत्कृते ह्यसौ।
लक्ष्मणः पतितः शेते शरतल्पे गतासुवत् ॥ ६.४९.१२ ॥
Schande über mich, Täter böser Taten, unwürdiger Mann, um dessen willen Lakṣmaṇa gefallen ist und auf einem Pfeilbett liegt, als wäre er leblos!
6.49.13
त्वं नित्यं सुविषण्णं मामाश्वासयसि लक्ष्मण।
गतासुर्नाद्य शक्तोऽसि मामार्तमभिभाषितुम् ॥ ६.४९.१३ ॥
Lakṣmaṇa, obwohl du stets tief betrübt warst, hast du mich getröstet; nun, da dein Lebensatem entflohen ist, kannst du nicht mehr zu mir, dem Betrübten, sprechen.
6.49.14
येनाद्य बहवो युद्धे निहता राक्षसाः क्षितौ।
तस्यामेवाद्य शूरस्त्वं शेषे विनिहतः शनैः ॥ ६.४९.१४ ॥
Du Held, durch den heute im Kampf auf der Erde viele Rākṣasas erschlagen wurden, liegst nun langsam niedergestreckt auf eben dieser Erde.
6.49.15
शयानः शरतल्पेऽस्मिन् सशोणितपरिस्रुतः।
शरभूतस्ततो भासि भास्करोऽस्तमिव व्रजन् ॥ ६.४९.१५ ॥
Auf diesem Pfeilbett liegend, von Blut triefend, leuchtest du, zum Pfeil geworden, wie die Sonne, die zum Untergang hinabsteigt.
6.49.16
बाणाभिहतमर्मत्वान्न शक्नोषीह भाषितुम्।
रुजा चाब्रुवतो यस्य दृष्टिरागेण सूच्यते ॥ ६.४९.१६ ॥
Weil deine lebenswichtigen Stellen von Pfeilen getroffen sind, kannst du hier nicht sprechen; und die Röte deiner Augen, da du vor Schmerz nicht sprichst, zeigt es an.
6.49.17
यथैव मां वनं यान्तमनुयातो महाद्युतिः।
अहमप्यनुयास्यामि तथैवैनं यमक्षयम् ॥ ६.४९.१७ ॥
So wie dieser Strahlende mir folgte, als ich in den Wald ging, so werde auch ich ihm folgen bis zur Wohnstatt Yamas.
6.49.18
इष्टबन्धुजनो नित्यं मां च नित्यमनुव्रतः।
इमामद्य गतोऽवस्थां ममानार्यस्य दुर्नयैः ॥ ६.४९.१८ ॥
Dieser, stets ein geliebter Verwandter und mir immer ergeben, ist heute durch die bösen Entscheidungen von mir, dem Unedlen, in diesen Zustand geraten.
6.49.19
सुरुष्टेनापि वीरेण लक्ष्मणेन न संस्मरे।
परुषं विप्रियं चापि श्रावितं तु कदाचन ॥ ६.४९.१९ ॥
Selbst im größten Zorn erinnere ich mich nicht, dass der Held Lakṣmaṇa jemals ein hartes oder unangenehmes Wort zu mir gesprochen hätte.
6.49.20
विससर्जैकवेगेन पञ्चबाणशतानि यः।
इष्वस्त्रेष्वधिकस्तस्मात् कार्तवीर्याच्च लक्ष्मणः ॥ ६.४९.२० ॥
Lakṣmaṇa, der fünfhundert Pfeile in einem einzigen Ansturm abschoss und der selbst Kārtavīrya im Umgang mit Pfeilen und Waffen übertrifft.
6.49.21
अस्त्रैरस्त्राणि यो हन्याच्छक्रस्यापि महात्मनः।
सोऽयमुर्व्यां हतः शेते महार्हशयनोचितः ॥ ६.४९.२१ ॥
Er, der selbst die Waffen des großherzigen Indra mit Waffen abwehren konnte, des prächtigen Lagers würdig, liegt nun erschlagen auf der Erde.
6.49.22
तत्तु मिथ्या प्रलप्तं मां प्रधक्ष्यति न संशयः।
यन्मया न कृतो राजा राक्षसानां विभीषणः ॥ ६.४९.२२ ॥
Diese vergeblichen Klagen werden mich ohne Zweifel verbrennen, weil ich Vibhīṣaṇa nicht zum König der Rākṣasas gemacht habe.
6.49.23
अस्मिन् मुहूर्ते सुग्रीव प्रतियातुमितोऽर्हसि।
मत्वा हीनं मया राजन् रावणोऽभिभविष्यति ॥ ६.४९.२३ ॥
O Sugrīva, in diesem Augenblick solltest du von hier zurückkehren, denn, o König, in dem Glauben, ich sei geschwächt, wird Rāvaṇa dich überwältigen.
6.49.24
अङ्गदं तु पुरस्कृत्य ससैन्यं सपरिच्छदम्।
सागरं तर सुग्रीव नीलेन च नलेन च ॥ ६.४९.२४ ॥
O Sugrīva, stelle Aṅgada an die Spitze, und mit deinem Heer und Gefolge überquere mit Nīla und Nala das Meer.
6.49.25
कृतं हि सुमहत्कर्म यदन्यैर्दुष्करं रणे।
ऋक्षराजेन तुष्यामि गोलाङ्गूलाधिपेन च ॥ ६.४९.२५ ॥
Die große Tat, die für andere im Kampf schwer wäre, ist vollbracht. Ich bin erfreut über den König der Bären und den Herrn der Gopucchha-Affen.
6.49.26
अङ्गदेन कृतं कर्म मैन्देन द्विविदेन च।
युद्धं केसरिणा संख्ये घोरं सम्पातिना कृतम् ॥ ६.४९.२६ ॥
Aṅgada vollbrachte die Tat, ebenso Maindа und Dvivida. Im Kampf kämpften Kesarin und Sampāti einen furchtbaren Kampf.
6.49.27
गवयेन गवाक्षेण शरभेण गजेन च।
अन्यैश्च हरिभिर्युद्धं मदर्थे त्यक्तजीवितैः ॥ ६.४९.२७ ॥
Gavaya, Gavākṣa, Śarabha, Gaja und die anderen Affen kämpften um meinetwillen und gaben ihr Leben hin.
6.49.28
न चातिक्रमितुं शक्यं दैवं सुग्रीव मानुषैः।
यत्तु शक्यं वयस्येन सुहृदा वा परं मम ॥ ६.४९.२८ ॥
O Sugrīva, das Schicksal können Menschen nicht überwinden. Doch was einem Freund oder Wohlgesinnten für mich möglich war, ist getan worden.
6.49.29
कृतं सुग्रीव तत् सर्वं भवता धर्मभीरुणा।
मित्रकार्यं कृतमिदं भवद्भिर्वानरर्षभाः ॥ ६.४९.२९ ॥
O Sugrīva, du, der du das Unrecht fürchtest, hast all dies getan. O Stiere unter den Affen, ihr habt die Aufgabe eines Freundes erfüllt.
6.49.30
अनुज्ञाता मया सर्वे यथेष्टं गन्तुमर्हथ।
शुश्रुवुस्तस्य ये सर्वे वानराः परिदेवितम् ॥ ६.४९.३० ॥
Ich erlaube euch allen, ihr könnt gehen, wohin ihr wollt. Alle Affen, die sein Klagen gehört hatten.
6.49.31
वर्तयांचक्रिरेऽश्रूणि नेत्रैः कृष्णेतरेक्षणाः ॥ ६.४९.३१ ॥
Die Vānaras mit nicht dunklen Augen vergossen Tränen aus ihren Augen.
6.49.32
ततः सर्वाण्यनीकानि स्थापयित्वा विभीषणः।
आजगाम गदापाणिस्त्वरितं यत्र राघवः ॥ ६.४९.३२ ॥
Dann kam Vibhīṣaṇa, nachdem er alle Heere aufgestellt hatte, eilig mit der Keule in der Hand dorthin, wo Rāghava war.
6.49.33
तं दृष्ट्वा त्वरितं यान्तं नीलाञ्जनचयोपमम्।
वानरा दुद्रुवुः सर्वे मन्यमानास्तु रावणिम् ॥ ६.४९.३३ ॥
Als sie ihn schnell herankommen sahen, gleich einem Haufen blauen Collyriums, flohen alle Vānaras, in der Meinung, es sei Rāvaṇas Sohn.