Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.52.1
धूम्राक्षं प्रेक्ष्य निर्यान्तं राक्षसं भीमविक्रमम्।
विनेदुर्वानराः सर्वे प्रहृष्टा युद्धकाङ्क्षिणः ॥ ६.५२.१ ॥
Als sie den Rākṣasa Dhūmrākṣa von furchtbarer Tapferkeit ausziehen sahen, brüllten alle Vānaras, erfreut und kampflustig.
6.52.2
तेषां सुतुमुलं युद्धं संजज्ञे कपिरक्षसाम्।
अन्योन्यं पादपैर्घोरैर्निघ्नतां शूलमुद्गरैः ॥ ६.५२.२ ॥
Ein äußerst heftiger Kampf entbrannte zwischen den Affen und den Rākṣasas, als sie einander mit furchtbaren Bäumen, Speeren und Keulen schlugen.
6.52.3
राक्षसैर्वानरा घोरा विनिकृत्ताः समन्ततः।
वानरै राक्षसाश्चापि द्रुमैर्भूमिसमीकृताः ॥ ६.५२.३ ॥
Die furchtbaren Affen wurden von allen Seiten von den Rākṣasas niedergemetzelt, und auch die Rākṣasas wurden von den Affen mit Bäumen zu Boden geschlagen.
6.52.4
राक्षसास्त्वभिसंक्रुद्धा वानरान् निशितैः शरैः।
विव्यधुर्घोरसंकाशैः कङ्कपत्रैरजिह्मगैः ॥ ६.५२.४ ॥
Doch die hochgradig erzürnten Rākṣasas durchbohrten die Affen mit scharfen Pfeilen, schrecklich anzusehen, mit Federn des Kaṅka-Vogels versehen und geradeaus fliegend.
6.52.5
ते गदाभिश्च भीमाभिः पट्टिशैः कूटमुद्गरैः।
घोरैश्च परिघैश्चित्रैस्त्रिशूलैश्चापि संश्रितैः ॥ ६.५२.५ ॥
Sie waren mit furchtbaren Keulen, eisernen Schwertern, eisernen Hämmern, schrecklichen Eisenstangen und wundersamen Dreizacken bewaffnet.
6.52.6
विदार्यमाणा रक्षोभिर्वानरास्ते महाबलाः।
अमर्षजनितोद्धर्षाश्चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ६.५२.६ ॥
Obwohl von den Rākṣasas zerfleischt, vollbrachten jene mächtigen Affen, durch den Zorn zum Jubel entflammt, ihre Taten, als wären sie furchtlos.
6.52.7
शरनिर्भिन्नगात्रास्ते शूलनिर्भिन्नदेहिनः।
जगृहुस्ते द्रुमांस्तत्र शिलाश्च हरियूथपाः ॥ ६.५२.७ ॥
Mit von Pfeilen durchbohrten Leibern und von Speeren zerfetzten Körpern ergriffen jene Anführer der Affenscharen dort Bäume und Felsen.
6.52.8
ते भीमवेगा हरयो नर्दमानास्ततस्ततः।
ममन्थू राक्षसान् वीरान् नामानि च बभाषिरे ॥ ६.५२.८ ॥
Jene Affen von schrecklicher Schnelligkeit, brüllend, stürmten hin und her, zermalmten die heldenhaften Rākṣasas und riefen ihre Namen laut aus.
6.52.9
तद् बभूवाद्भुतं घोरं युद्धं वानररक्षसाम्।
शिलाभिर्विविधाभिश्च बहुशाखैश्च पादपैः ॥ ६.५२.९ ॥
Jener Kampf zwischen Affen und Rākṣasas wurde wunderbar und schrecklich, da Felsen mannigfacher Art und vielästige Bäume eingesetzt wurden.
6.52.10
राक्षसा मथिताः केचिद् वानरैर्जितकाशिभिः।
प्रवेमू रुधिरं केचिन्मुखै रुधिरभोजनाः ॥ ६.५२.१० ॥
Einige Rākṣasas, von den siegbegierigen Affen zermalmt, spien Blut aus dem Mund, denn sie waren Blutesser.
6.52.11
पार्श्वेषु दारिताः केचित् केचिद् राशीकृता द्रुमैः।
शिलाभिश्चूर्णिताः केचित् केचिद् दन्तैर्विदारिताः ॥ ६.५२.११ ॥
Einigen wurden die Flanken aufgerissen; einige wurden von Bäumen zu Haufen geschichtet; einige von Felsen zu Staub zermalmt; und andere von Zähnen zerrissen.
6.52.12
ध्वजैर्विमथितैर्भग्नैः खड्गैश्च विनिपातितैः।
रथैर्विध्वंसितैः केचिद् व्यथिता रजनीचराः ॥ ६.५२.१२ ॥
Einige der nächtlichen Wanderer, die Rākṣasas, wurden betrübt durch zerschmetterte und zerbrochene Banner, niedergeschlagene Schwerter und zerstörte Streitwagen.
6.52.13
गजेन्द्रैः पर्वताकारैः पर्वताग्रैर्वनौकसाम्।
मथितैर्वाजिभिः कीर्णं सारोहैर्वसुधातलम् ॥ ६.५२.१३ ॥
Die Erde war übersät mit bergähnlichen Elefantenfürsten, den Bergspitzen der Waldbewohner, zertrampelten Pferden und ihren Reitern.
6.52.14
वानरैर्भीमविक्रान्तैराप्लुत्योत्प्लुत्य वेगितैः।
राक्षसाः करजैस्तीक्ष्णैर्मुखेषु विनिदारिताः ॥ ६.५२.१४ ॥
Die Affen von schrecklicher Tapferkeit sprangen und hüpften in schnellem Ansturm heran und rissen mit ihren scharfen Krallen die Gesichter der Rākṣasas auf.
6.52.15
विषण्णवदना भूयो विप्रकीर्णशिरोरुहाः।
मूढाः शोणितगन्धेन निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.५२.१५ ॥
Mit betrübten Gesichtern und zerzaustem Haar fielen die verwirrten Rākṣasas, vom Blutgeruch betäubt, erneut zu Boden.
6.52.16
अन्ये तु परमक्रुद्धा राक्षसा भीमविक्रमाः।
तलैरेवाभिधावन्ति वज्रस्पर्शसमैर्हरीन् ॥ ६.५२.१६ ॥
Andere, überaus zornig, Rākṣasas von schrecklicher Tapferkeit, stürzten sich mit Schlägen ihrer Handflächen, hart wie ein Donnerkeil, auf die Affen.
6.52.17
वानरैः पातयन्तस्ते वेगिता वेगवत्तरैः।
मुष्टिभिश्चरणैर्दन्तैः पादपैश्चावपोथिताः ॥ ६.५२.१७ ॥
Von den Affen niedergeworfen und von noch schnelleren schnell getroffen, wurden die Rākṣasas mit Fäusten, Füßen, Zähnen und Bäumen niedergeschlagen.
6.52.18
सैन्यं तु विद्रुतं दृष्ट्वा धूम्राक्षो राक्षसर्षभः।
रोषेण कदनं चक्रे वानराणां युयुत्सताम् ॥ ६.५२.१८ ॥
Als er das fliehende Heer sah, richtete Dhūmrākṣa, der Stier unter den Rākṣasas, im Zorn ein Gemetzel unter den kämpfenden Affen an.
6.52.19
प्रासैः प्रमथिताः केचिद् वानराः शोणितस्रवाः।
मुद्गरैराहताः केचित् पतिता धरणीतले ॥ ६.५२.१९ ॥
Einige Vānaras, von Speeren zermalmt und blutend, und andere von Keulen getroffen, fielen zu Boden.
6.52.20
परिघैर्मथिताः केचिद् भिन्दिपालैश्च दारिताः।
पट्टिशैर्मथिताः केचिद् विह्वलन्तो गतासवः ॥ ६.५२.२० ॥
Einige, von eisernen Stangen zerschmettert, und andere von Wurfspießen aufgerissen; einige, von Schwertern zermalmt, taumelnd, verloren ihr Leben.
6.52.21
केचिद् विनिहता भूमौ रुधिरार्द्रा वनौकसः।
केचिद् विद्राविता नष्टाः संक्रुद्धै राक्षसैर्युधि ॥ ६.५२.२१ ॥
Einige waldbewohnende Vānaras, von Blut durchtränkt, wurden am Boden erschlagen; andere, im Kampf von den erzürnten Rākṣasas in die Flucht geschlagen, zerstreuten sich und gingen zugrunde.
6.52.22
विभिन्नहृदयाः केचिदेकपार्श्वेन शायिताः।
विदारितास्त्रिशूलैश्च केचिदान्त्रैर्विनिःसृताः ॥ ६.५२.२२ ॥
Einige, mit durchbohrtem Herzen, lagen auf einer Seite; andere, von Dreizacken aufgerissen, hatten ihre Eingeweide herausquellen.
6.52.23
तत् सुभीमं महद्युद्धं हरिराक्षससंकुलम्।
प्रबभौ शस्त्रबहुलं शिलापादपसंकुलम् ॥ ६.५२.२३ ॥
Jene äußerst schreckliche große Schlacht, voller Vānaras und Rākṣasas, reich an Waffen und übersät mit Felsen und Bäumen, leuchtete auf.
6.52.24
धनुर्ज्यातन्त्रिमधुरं हिक्कातालसमन्वितम्।
मन्दस्तनितगीतं तद् युद्धगान्धर्वमाबभौ ॥ ६.५२.२४ ॥
Süß vom Schwirren der Bogensehnen wie die Saiten einer Laute, von hikkenartigen Takten begleitet, ein Lied fernen Donners – so erschien jene Gandharva-Musik der Schlacht.
6.52.25
धूम्राक्षस्तु धनुष्पाणिर्वानरान् रणमूर्धनि।
हसन् विद्रावयामास दिशस्ताञ्छरवृष्टिभिः ॥ ६.५२.२५ ॥
Dhūmrākṣa aber, den Bogen in der Hand, lachte an der Spitze der Schlacht und trieb die Affen mit einem Pfeilhagel in alle Richtungen auseinander.
6.52.26
धूम्राक्षेणार्दितं सैन्यं व्यथितं प्रेक्ष्य मारुतिः।
अभ्यवर्तत संक्रुद्धः प्रगृह्य विपुलां शिलाम् ॥ ६.५२.२६ ॥
Als der Sohn des Windes das von Dhūmrākṣa bedrängte und erschütterte Heer sah, ergriff er, aufs Äußerste erzürnt, einen gewaltigen Felsen und rückte vor.
6.52.27
क्रोधाद् द्विगुणताम्राक्षः पितुस्तुल्यपराक्रमः।
शिलां तां पातयामास धूम्राक्षस्य रथं प्रति ॥ ६.५२.२७ ॥
Mit vor Zorn doppelt geröteten Augen, seinem Vater an Tapferkeit gleich, schleuderte er jenen Felsen gegen Dhūmrākṣas Streitwagen.
6.52.28
आपतन्तीं शिलां दृष्ट्वा गदामुद्यम्य सम्भ्रमात्।
रथादाप्लुत्य वेगेन वसुधायां व्यतिष्ठत ॥ ६.५२.२८ ॥
Als er den Felsen auf sich zufallen sah, hob er hastig seine Keule, sprang rasch vom Streitwagen und stand fest auf dem Boden.
6.52.29
सा प्रमथ्य रथं तस्य निपपात शिला भुवि।
सचक्रकूबरं साश्वं सध्वजं सशरासनम् ॥ ६.५२.२९ ॥
Jener Felsen zermalmte seinen Streitwagen und fiel zu Boden, samt Rädern, Deichsel, Pferden, Banner und Bogen.
6.52.30
स भङ्क्त्वा तु रथं तस्य हनूमान् मारुतात्मजः।
रक्षसां कदनं चक्रे सस्कन्धविटपैर्द्रुमैः ॥ ६.५२.३० ॥
Nachdem er seinen Streitwagen zerschmettert hatte, richtete Hanumān, der Sohn des Windes, unter den Rākṣasas ein Gemetzel an, mit Bäumen samt Stämmen und Ästen.
6.52.31
विभिन्नशिरसो भूत्वा राक्षसा रुधिरोक्षिताः।
द्रुमैः प्रमथिताश्चान्ये निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.५२.३१ ॥
Mit gespaltenen Köpfen und blutbesudelt, fielen die Rākṣasas und andere, von den Bäumen zermalmt, zu Boden.
6.52.32
विद्राव्य राक्षसं सैन्यं हनूमान् मारुतात्मजः।
गिरेः शिखरमादाय धूम्राक्षमभिदुद्रुवे ॥ ६.५२.३२ ॥
Nachdem er das Heer der Rākṣasas in die Flucht geschlagen hatte, nahm Hanumān, Sohn des Windes, einen Bergesgipfel und stürmte auf Dhūmrākṣa los.
6.52.33
तमापतन्तं धूम्राक्षो गदामुद्यम्य वीर्यवान्।
विनर्दमानः सहसा हनूमन्तमभिद्रवत् ॥ ६.५२.३३ ॥
Als er ihn heranstürmen sah, hob der mächtige Dhūmrākṣa seine Keule, brüllte und stürzte sich plötzlich auf Hanumān.
6.52.34
तस्य क्रुद्धस्य रोषेण गदां तां बहुकण्टकाम्।
पातयामास धूम्राक्षो मस्तकेऽथ हनूमतः ॥ ६.५२.३४ ॥
Im Zorn schlug Dhūmrākṣa mit jener vielstachligen Keule Hanumān auf den Kopf.
6.52.35
ताडितः स तया तत्र गदया भीमवेगया।
स कपिर्मारुतबलस्तं प्रहारमचिन्तयन् ॥ ६.५२.३५ ॥
Von jener Keule schrecklicher Wucht getroffen, achtete der Affe von der Kraft des Windes des Schlags nicht.
6.52.36
धूम्राक्षस्य शिरोमध्ये गिरिशृङ्गमपातयत्।
स विस्फारितसर्वाङ्गो गिरिशृङ्गेण ताडितः ॥ ६.५२.३६ ॥
Er ließ einen Bergesgipfel auf die Mitte von Dhūmrākṣas Kopf niedersausen; und Dhūmrākṣa, alle Glieder weit ausgestreckt, wurde vom Bergesgipfel getroffen.
6.52.37
पपात सहसा भूमौ विकीर्ण इव पर्वतः।
धूम्राक्षं निहतं दृष्ट्वा हतशेषा निशाचराः।
त्रस्ताः प्रविविशुर्लङ्कां वध्यमानाः प्लवंगमैः ॥ ६.५२.३७ ॥
Als er Dhūmrākṣa erschlagen sah, stürzte er plötzlich zu Boden wie ein zerborstener Berg. Die übrigen Nachtwandler flohen, verängstigt und von den Affen geschlagen, in Laṅkā hinein.
6.52.38
स तु पवनसुतो निहत्य शत्रून्
क्षतजवहाः सरितश्च संविकीर्य।
रिपुवधजनितश्रमो महात्मा
मुदमगमत् कपिभिः सुपूज्यमानः ॥ ६.५२.३८ ॥
Jener Sohn des Windes, der die Feinde erschlagen und die vom Blut fließenden Flüsse verstreut hatte, ermüdet vom Gemetzel an den Feinden, großherzig, wurde von den Affen hoch geehrt und fand Freude.