Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.56.1
तद् दृष्ट्वा सुमहत् कर्म कृतं वानरसत्तमैः।
क्रोधमाहारयामास युधि तीव्रमकम्पनः ॥ ६.५६.१ ॥
Als Akampana jene gewaltige Tat der besten der Affen sah, steigerte er im Kampf seinen heftigen Zorn.
6.56.2
क्रोधमूिर्च्छत तरूपस्तु धुन्वन् परमकार्मुकम्।
दृष्ट्वा तु कर्म शत्रूणां सारथिं वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.५६.२ ॥
Jener junge Krieger, von Zorn entflammt und seinen höchsten Bogen schüttelnd, sprach, als er die Tat der Feinde sah, diese Worte zu seinem Wagenlenker.
6.56.3
तत्रैव तावत् त्वरितो रथं प्रापय सारथे।
एते च बलिनो घ्नन्ति सुबहून् राक्षसान् रणे ॥ ६.५६.३ ॥
Wagenlenker, bring den Wagen schnell genau dorthin. Diese starken Affen erschlagen in der Schlacht sehr viele Rākṣasas.
6.56.4
एते च बलवन्तो वा भीमकोपाश्च वानराः।
द्रुमशैलप्रहरणास्तिष्ठन्ति प्रमुखे मम ॥ ६.५६.४ ॥
Diese mächtigen und furchtbar zornigen Affen, mit Bäumen und Felsen als Waffen, stehen vor mir.
6.56.5
एतान् निहन्तुमिच्छामि समरश्लाघिनो ह्यहम्।
एतैः प्रमथितं सर्वं रक्षसां दृश्यते बलम् ॥ ६.५६.५ ॥
Ich will diese Affen erschlagen, die sich ihrer Tapferkeit im Kampf rühmen; durch sie scheint die ganze Streitmacht der Rākṣasas zerschmettert.
6.56.6
ततः प्रचलिताश्वेन रथेन रथिनां वरः।
हरीनभ्यपतद् दूराच्छरजालैरकम्पनः ॥ ६.५६.६ ॥
Da stürzte sich Akampana, der beste der Wagenkämpfer, mit gestreckt laufenden Pferden aus der Ferne auf die Affen und ließ Netze von Pfeilen niederregnen.
6.56.7
न स्थातुं वानराः शेकुः किं पुनर्योद्धुमाहवे।
अकम्पनशरैर्भग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ॥ ६.५६.७ ॥
Die Vānaras, von Akampanas Pfeilen zerschlagen, konnten nicht einmal standhalten, geschweige denn im Kampf kämpfen; alle flohen.
6.56.8
तान् मृत्युवशमापन्नानकम्पनशरानुगान्।
समीक्ष्य हनुमान् ज्ञातीनुपतस्थे महाबलः ॥ ६.५६.८ ॥
Als er jene Verwandten, die Akampanas Pfeilen gefolgt waren, dem Tod verfallen sah, trat der sehr mächtige Hanumān zu ihnen.
6.56.9
तं महाप्लवगं दृष्ट्वा सर्वे ते प्लवगर्षभाः।
समेत्य समरे वीराः संहृष्टाः पर्यवारयन् ॥ ६.५६.९ ॥
Als sie jenen großen Springer sahen, versammelten sich alle diese tapferen Stiere unter den Vānaras, erfreut, im Kampf und umringten ihn.
6.56.10
व्यवस्थितं हनूमन्तं ते दृष्ट्वा प्लवगर्षभाः।
बभूवुर्बलवन्तो हि बलवन्तमुपाश्रिताः ॥ ६.५६.१० ॥
Als sie Hanumān fest dastehen sahen, wurden jene Stiere unter den Vānaras stark, denn sie hatten bei einem Starken Zuflucht gesucht.
6.56.11
अकम्पनस्तु शैलाभं हनूमन्तमवस्थितम्।
महेन्द्र इव धाराभिः शरैरभिववर्ष ह ॥ ६.५६.११ ॥
Akampana aber ließ einen Pfeilregen auf Hanumān niedergehen, der wie ein Berg dastand, so wie der große Indra Regen in Strömen niedergehen lässt.
6.56.12
अचिन्तयित्वा बाणौघान् शरीरे पातितान् कपिः।
अकम्पनवधार्थाय मनो दध्रे महाबलः ॥ ६.५६.१२ ॥
Ohne sich um die Pfeilströme zu kümmern, die auf seinen Körper gefallen waren, beschloss der sehr mächtige Affe, Akampana zu töten.
6.56.13
स प्रहस्य महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः।
अभिदुद्राव तद्रक्षः कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ६.५६.१३ ॥
Da stürmte Hanumān, von großer Strahlkraft, Sohn des Windgottes, lachend auf jenen Rākṣasa zu, als wolle er die Erde erbeben lassen.
6.56.14
तस्याथ नर्दमानस्य दीप्यमानस्य तेजसा।
बभूव रूपं दुर्धर्षं दीप्तस्येव विभावसोः ॥ ६.५६.१४ ॥
Während er brüllte und von Glanz erstrahlte, wurde seine Gestalt unbezwingbar, wie ein entflammtes Feuer.
6.56.15
आत्मानं त्वप्रहरणं ज्ञात्वा क्रोधसमन्वितः।
शैलमुत्पाटयामास वेगेन हरिपुङ्गवः ॥ ६.५६.१५ ॥
In dem Wissen, keine Waffe zu besitzen, voller Zorn, riss jener Beste der Affen mit Wucht einen Berg heraus.
6.56.16
गृहीत्वा सुमहाशैलं पाणिनैकेन मारुतिः।
स विनद्य महानादं भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ६.५६.१६ ॥
Den gewaltigen Berg mit einer einzigen Hand packend, stieß der Windsohn ein gewaltiges Brüllen aus und schwang ihn kraftvoll im Kreis.
6.56.17
ततस्तमभिदुद्राव राक्षसेन्द्रमकम्पनम्।
पुरा हि नमुचिं संख्ये वज्रेणेव पुरंदरः ॥ ६.५६.१७ ॥
Da stürmte er auf jenen Herrn der Rākṣasas, Akampana, zu, wie einst Puraṃdara im Kampf mit dem Donnerkeil Namuci angriff.
6.56.18
अकम्पनस्तु तद् दृष्ट्वा गिरिशृङ्गं समुद्यतम्।
दूरादेव महाबाणैरर्धचन्द्रैर्व्यदारयत् ॥ ६.५६.१८ ॥
Akampana aber, als er den erhobenen Bergesgipfel sah, spaltete ihn schon aus der Ferne mit großen, halbmondförmigen Pfeilen.
6.56.19
तं पर्वताग्रमाकाशे रक्षोबाणविदारितम्।
विकीर्णं पतितं दृष्ट्वा हनूमान् क्रोधमूिर्च्छतः ॥ ६.५६.१९ ॥
Als Hanumān jenen Bergesgipfel sah, von den Pfeilen der Rākṣasas zerspalten, in der Luft zerstreut und gefallen, wurde er von Zorn übermannt.
6.56.20
सोऽश्वकर्णं समासाद्य रोषदर्पान्वितो हरिः।
तूर्णमुत्पाटयामास महागिरिमिवोच्छ्रितम् ॥ ६.५६.२० ॥
Von Zorn und Stolz erfüllt, trat der Affe an den Aśvakarṇa-Baum heran und riss ihn rasch aus, als wäre er ein hoher, gewaltiger Berg.
6.56.21
तं गृहीत्वा महास्कन्धं सोऽश्वकर्णं महाद्युतिः।
प्रगृह्य परया प्रीत्या भ्रामयामास संयुगे ॥ ६.५६.२१ ॥
Den gewaltigen Stamm packend, hob der Strahlende ihn mit höchster Freude empor und schwang ihn im Kampf herum.
6.56.22
प्रधावन्नुरुवेगेन बभञ्ज तरसा द्रुमान्।
हनूमान् परमक्रुद्धश्चरणैर्दारयन् महीम् ॥ ६.५६.२२ ॥
Mit großer Geschwindigkeit vorwärtsstürmend, brach der überaus zornige Hanumān die Bäume mit Gewalt und riss die Erde mit seinen Füßen auf.
6.56.23
गजांश्च सगजारोहान् सरथान् रथिनस्तथा।
जघान हनुमान् धीमान् राक्षसांश्च पदातिगान् ॥ ६.५६.२३ ॥
Der weise Hanumān erschlug die Elefanten samt ihren Lenkern, die Streitwagen samt ihren Kämpfern und auch die Rākṣasas zu Fuß.
6.56.24
तमन्तकमिव क्रुद्धं सद्रुमं प्राणहारिणम्।
हनूमन्तमभिप्रेक्ष्य राक्षसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ६.५६.२४ ॥
Als sie den zornigen Hanumān sahen, einen Baum in der Hand, gleich dem Tod, der das Leben nimmt, flohen die Rākṣasas nach allen Seiten.
6.56.25
तमापतन्तं संक्रुद्धं राक्षसानां भयावहम्।
ददर्शाकम्पनो वीरश्चुक्षोभ च ननाद च ॥ ६.५६.२५ ॥
Als er Hanumān zornentbrannt auf sich zustürmen sah, der den Rākṣasas Schrecken einflößte, geriet der Held Akampana in Aufruhr und brüllte.
6.56.26
स चतुर्दशभिर्बाणैर्निशितैर्देहदारणैः।
निर्बिभेद महावीर्यं हनूमन्तमकम्पनः ॥ ६.५६.२६ ॥
Mit vierzehn scharfen Pfeilen, die den Leib durchbohren, durchbohrte Akampana den überaus mächtigen Hanumān.
6.56.27
स तथा विप्रकीर्णस्तु नाराचैः शितशक्तिभिः।
हनूमान् ददृशे वीरः प्ररूढ इव सानुमान् ॥ ६.५६.२७ ॥
So von eisernen Pfeilen und scharfen Speeren bedeckt, erschien der Held Hanumān wie ein Berg mit seinen Hängen, hoch emporgewachsen.
6.56.28
विरराज महावीर्यो महाकायो महाबलः।
पुष्पिताशोकसंकाशो विधूम इव पावकः ॥ ६.५६.२८ ॥
Es erstrahlte der überaus tapfere, großgewachsene und starke Hanumān, gleich einem blühenden Aśoka-Baum, wie ein rauchloses Feuer.
6.56.29
ततोऽन्यं वृक्षमुत्पाट्य कृत्वा वेगमनुत्तमम्।
शिरस्याभिजघानाशु राक्षसेन्द्रमकम्पनम् ॥ ६.५६.२९ ॥
Dann riss Hanumān einen anderen Baum aus, hob ihn mit unvergleichlicher Schnelligkeit empor und schlug sogleich dem Herrscher der Rākṣasas, Akampana, auf den Kopf.
6.56.30
स वृक्षेण हतस्तेन सक्रोधेन महात्मना।
राक्षसो वानरेन्द्रेण पपात च ममार च ॥ ६.५६.३० ॥
Von jenem Baum getroffen, geschwungen vom zornigen Herrn der Vānaras, dem Großseeligen, fiel der Rākṣasa und starb.
6.56.31
तं दृष्ट्वा निहतं भूमौ राक्षसेन्द्रमकम्पनम्।
व्यथिता राक्षसाः सर्वे क्षितिकम्प इव द्रुमाः ॥ ६.५६.३१ ॥
Als sie den Herrn der Rākṣasa, Akampana, tot auf dem Boden liegen sahen, gerieten alle Rākṣasa in Not, wie Bäume bei einem Erdbeben erzittern.
6.56.32
त्यक्तप्रहरणाः सर्वे राक्षसास्ते पराजिताः।
लङ्कामभिययुस्त्रासाद् वानरैस्तैरभिद्रुताः ॥ ६.५६.३२ ॥
Die Rākṣasa warfen ihre Waffen weg und flohen besiegt und von den Vānara verfolgt in Furcht nach Laṅkā.
6.56.33
ते मुक्तकेशाः सम्भ्रान्ता भग्नमानाः पराजिताः।
भयाच्छ्रमजलैरङ्गैः प्रस्रवद्भिर्विदुद्रुवुः ॥ ६.५६.३३ ॥
Mit aufgelösten Haaren, verwirrt, mit gebrochenem Stolz und besiegt flohen sie in Furcht, der Schweiß der Anstrengung rann von ihren Gliedern.
6.56.34
अन्योन्यं ये प्रमथ्नन्तो विविशुर्नगरं भयात्।
पृष्ठतस्ते तु सम्मूढाः प्रेक्षमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ६.५६.३४ ॥
Einander stoßend drangen sie in Furcht in die Stadt ein, verwirrt, immer wieder nach hinten blickend.
6.56.35
तेषु लङ्कां प्रविष्टेषु राक्षसेषु महाबलाः।
समेत्य हरयः सर्वे हनूमन्तमपूजयन् ॥ ६.५६.३५ ॥
Als die Rākṣasa in Laṅkā eingedrungen waren, versammelten sich alle mächtigen Affen und ehrten Hanumān.
6.56.36
सोऽपि प्रवृद्धस्तान् सर्वान् हरीन् सम्प्रत्यपूजयत्।
हनूमान् सत्त्वसम्पन्नो यथार्हमनुकूलतः ॥ ६.५६.३६ ॥
Auch Hanumān, freudig erregt und von edlem Wesen, ehrte alle jene Affen seinerseits, wie es sich gehörte, mit Freundlichkeit.
6.56.37
विनेदुश्च यथाप्राणं हरयो जितकाशिनः।
चकृषुश्च पुनस्तत्र सप्राणानेव राक्षसान् ॥ ६.५६.३७ ॥
Die Affen, stolz auf ihren Sieg, brüllten mit aller Kraft, und dort schleppten sie erneut die noch lebenden Rākṣasas herbei.
6.56.38
स वीरशोभामभजन्महाकपिः
समेत्य रक्षांसि निहत्य मारुतिः।
महासुरं भीमममित्रनाशनं
विष्णुर्यथैवोरुबलं चमूमुखे ॥ ६.५६.३८ ॥
Jener große Affe Mārutí, der den Rākṣasas entgegentrat und sie erschlug, gewann den Glanz eines Helden, so wie der mächtige Viṣṇu an der Spitze des Heeres erstrahlt, wenn er den schrecklichen großen Dämon, den Vernichter der Feinde, niederstreckt.
6.56.39
अपूजयन् देवगणास्तदाकपिं
स्वयं च रामोऽतिबलश्च लक्ष्मणः।
तथैव सुग्रीवमुखाः प्लवंगमा
विभीषणश्चैव महाबलस्तदा ॥ ६.५६.३९ ॥
Da ehrten die Scharen der Götter jenen Affen; und Rāma selbst, der sehr Mächtige, und ebenso Lakṣmaṇa, zusammen mit den springenden Affen unter Sugrīva und dem sehr mächtigen Vibhīṣaṇa, erwiesen ihm alle die Ehre.