வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.56.1
तद् दृष्ट्वा सुमहत् कर्म कृतं वानरसत्तमैः।
क्रोधमाहारयामास युधि तीव्रमकम्पनः ॥ ६.५६.१ ॥
வானரச் சிறந்தவர்கள் செய்த அந்த மிகப் பெரிய செயலைக் கண்டு, அகம்பனன் போரில் கடும் கோபம் கொண்டான்.
6.56.2
क्रोधमूिर्च्छत तरूपस्तु धुन्वन् परमकार्मुकम्।
दृष्ट्वा तु कर्म शत्रूणां सारथिं वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.५६.२ ॥
கோபம் பொங்கிய அந்த இளம் வீரன் தன் சிறந்த வில்லை அசைத்தவாறு, எதிரிகளின் அந்தச் செயலைக் கண்டு சாரதியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
6.56.3
तत्रैव तावत् त्वरितो रथं प्रापय सारथे।
एते च बलिनो घ्नन्ति सुबहून् राक्षसान् रणे ॥ ६.५६.३ ॥
சாரதியே, உடனே தேரை அங்கேயே கொண்டு செல். இந்த வலிமையான வானரர்கள் போரில் பல ராட்சசர்களைக் கொல்கிறார்கள்.
6.56.4
एते च बलवन्तो वा भीमकोपाश्च वानराः।
द्रुमशैलप्रहरणास्तिष्ठन्ति प्रमुखे मम ॥ ६.५६.४ ॥
மரங்களையும் மலைப்பாறைகளையும் ஆயுதமாகக் கொண்ட இந்த வலிமையும் கொடிய கோபமும் கொண்ட வானரர்கள் என் எதிரே நிற்கிறார்கள்.
6.56.5
एतान् निहन्तुमिच्छामि समरश्लाघिनो ह्यहम्।
एतैः प्रमथितं सर्वं रक्षसां दृश्यते बलम् ॥ ६.५६.५ ॥
போரில் வீரம் பேசும் இவர்களை நான் கொல்ல விரும்புகிறேன்; இவர்களால் ராட்சசர்களின் முழுப் படையும் நசுக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.
6.56.6
ततः प्रचलिताश्वेन रथेन रथिनां वरः।
हरीनभ्यपतद् दूराच्छरजालैरकम्पनः ॥ ६.५६.६ ॥
பின்னர், குதிரைகள் ஓடும் தேரில் ஏறிய தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் அகம்பனன், தொலைவிலிருந்தே அம்பு வலைகளைப் பொழிந்து வானரர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
6.56.7
न स्थातुं वानराः शेकुः किं पुनर्योद्धुमाहवे।
अकम्पनशरैर्भग्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ॥ ६.५६.७ ॥
அகம்பனனின் அம்புகளால் சிதறுண்ட அந்த வானரர்கள் நிற்கவும் முடியவில்லை, போரிடுவது எங்கே; அனைவரும் ஓடிவிட்டனர்.
6.56.8
तान् मृत्युवशमापन्नानकम्पनशरानुगान्।
समीक्ष्य हनुमान् ज्ञातीनुपतस्थे महाबलः ॥ ६.५६.८ ॥
அகம்பனனின் அம்புகளுக்கு இரையாகி மரணத்தின் பிடியில் சிக்கிய அவர்களைக் கண்ட மகாபலசாலி அனுமான் தன் உறவினர்களை நோக்கி வந்து நின்றார்.
6.56.9
तं महाप्लवगं दृष्ट्वा सर्वे ते प्लवगर्षभाः।
समेत्य समरे वीराः संहृष्टाः पर्यवारयन् ॥ ६.५६.९ ॥
அந்த மகா தாவுபவனைக் கண்ட அனைத்து வானரச் சிறந்தவர்களும் மகிழ்ந்து போரில் ஒன்று கூடி அவரைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.
6.56.10
व्यवस्थितं हनूमन्तं ते दृष्ट्वा प्लवगर्षभाः।
बभूवुर्बलवन्तो हि बलवन्तमुपाश्रिताः ॥ ६.५६.१० ॥
அனுமான் உறுதியாக நிற்பதைக் கண்ட அந்த வானரச் சிறந்தவர்கள் வலிமை பெற்றனர்; ஏனெனில் அவர்கள் வலிமையானவரைச் சார்ந்திருந்தனர்.
6.56.11
अकम्पनस्तु शैलाभं हनूमन्तमवस्थितम्।
महेन्द्र इव धाराभिः शरैरभिववर्ष ह ॥ ६.५६.११ ॥
ஆனால் அகம்பனன் மலைபோல் நின்ற அனுமான் மீது, மகேந்திரன் மழைத்தாரைகளால் பொழிவது போல அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
6.56.12
अचिन्तयित्वा बाणौघान् शरीरे पातितान् कपिः।
अकम्पनवधार्थाय मनो दध्रे महाबलः ॥ ६.५६.१२ ॥
உடலில் விழுந்த அம்புப் பெருக்குகளைப் பொருட்படுத்தாமல், அந்த மகாபலசாலி வானரர் அகம்பனனைக் கொல்ல மனதில் உறுதி கொண்டார்.
6.56.13
स प्रहस्य महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः।
अभिदुद्राव तद्रक्षः कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ६.५६.१३ ॥
மகாதேஜஸ்வியான மாருதியின் மகனாகிய அனுமான் சிரித்துக்கொண்டு, பூமியை நடுங்கச் செய்பவரைப் போல அந்த அரக்கனை நோக்கிப் பாய்ந்தார்.
6.56.14
तस्याथ नर्दमानस्य दीप्यमानस्य तेजसा।
बभूव रूपं दुर्धर्षं दीप्तस्येव विभावसोः ॥ ६.५६.१४ ॥
கர்ஜித்துக்கொண்டும் ஒளியால் ஜொலித்துக்கொண்டும் இருந்த அவரது வடிவம் எதிர்கொள்ள முடியாததாகி, எரியும் நெருப்பைப் போல ஆனது.
6.56.15
आत्मानं त्वप्रहरणं ज्ञात्वा क्रोधसमन्वितः।
शैलमुत्पाटयामास वेगेन हरिपुङ्गवः ॥ ६.५६.१५ ॥
தன்னிடம் ஆயுதம் இல்லை என்று அறிந்த கோபம் கொண்ட அந்த வானரச் சிறந்தவர் வேகமாக ஒரு மலையைப் பெயர்த்தெடுத்தார்.
6.56.16
गृहीत्वा सुमहाशैलं पाणिनैकेन मारुतिः।
स विनद्य महानादं भ्रामयामास वीर्यवान् ॥ ६.५६.१६ ॥
மாருதி ஒரே கையால் அந்த மிகப் பெரிய மலையைப் பற்றி, பெரும் முழக்கமிட்டு, வீரியமிக்கவராக அதைச் சுழற்றினார்.
6.56.17
ततस्तमभिदुद्राव राक्षसेन्द्रमकम्पनम्।
पुरा हि नमुचिं संख्ये वज्रेणेव पुरंदरः ॥ ६.५६.१७ ॥
அப்போது அவர் அந்த அரக்க அரசன் அகம்பனன் மீது பாய்ந்தார், முன்பு போரில் புரந்தரன் வஜ்ரத்தால் நமுசியைத் தாக்கியது போல.
6.56.18
अकम्पनस्तु तद् दृष्ट्वा गिरिशृङ्गं समुद्यतम्।
दूरादेव महाबाणैरर्धचन्द्रैर्व्यदारयत् ॥ ६.५६.१८ ॥
ஆனால் அகம்பனன் அந்த உயர்த்தப்பட்ட மலைச்சிகரத்தைக் கண்டு, தொலைவிலிருந்தே பெரிய அம்புகளாலும் அர்த்தசந்திர அம்புகளாலும் அதைப் பிளந்தான்.
6.56.19
तं पर्वताग्रमाकाशे रक्षोबाणविदारितम्।
विकीर्णं पतितं दृष्ट्वा हनूमान् क्रोधमूिर्च्छतः ॥ ६.५६.१९ ॥
ஆகாயத்தில் அரக்கர்களின் அம்புகளால் பிளக்கப்பட்டு சிதறி விழுந்த அந்த மலைச்சிகரத்தைக் கண்ட ஹனுமான் கோபத்தால் நிரம்பினார்.
6.56.20
सोऽश्वकर्णं समासाद्य रोषदर्पान्वितो हरिः।
तूर्णमुत्पाटयामास महागिरिमिवोच्छ्रितम् ॥ ६.५६.२० ॥
கோபமும் பெருமிதமும் நிறைந்த அந்தக் குரங்கு அஸ்வகர்ணம் மரத்தை அணுகி, உயர்ந்த பெரிய மலையைப் போல விரைவாக அதைப் பிடுங்கினார்.
6.56.21
तं गृहीत्वा महास्कन्धं सोऽश्वकर्णं महाद्युतिः।
प्रगृह्य परया प्रीत्या भ्रामयामास संयुगे ॥ ६.५६.२१ ॥
அந்த மகா ஒளிபொருந்தியவர் அஸ்வகர்ணத்தின் பெரிய அடிமரத்தைப் பற்றி, பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் போர்க்களத்தில் அதைச் சுழற்றினார்.
6.56.22
प्रधावन्नुरुवेगेन बभञ्ज तरसा द्रुमान्।
हनूमान् परमक्रुद्धश्चरणैर्दारयन् महीम् ॥ ६.५६.२२ ॥
மிகுந்த கோபமுற்ற ஹனுமான் மிக வேகமாக ஓடி, மரங்களை வலிமையுடன் முறித்தார்; தம் கால்களால் பூமியைப் பிளந்தார்.
6.56.23
गजांश्च सगजारोहान् सरथान् रथिनस्तथा।
जघान हनुमान् धीमान् राक्षसांश्च पदातिगान् ॥ ६.५६.२३ ॥
அறிவுள்ள ஹனுமான் யானைகளையும் அவற்றின் பாகர்களையும், தேர்களையும் அவற்றின் தேர்வீரர்களையும், காலாட்படை அரக்கர்களையும் கொன்றார்.
6.56.24
तमन्तकमिव क्रुद्धं सद्रुमं प्राणहारिणम्।
हनूमन्तमभिप्रेक्ष्य राक्षसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ६.५६.२४ ॥
கோபங்கொண்ட அந்த ஹனுமானை, மரத்தைக் கையில் ஏந்திய உயிர் பறிக்கும் யமனைப் போல் கண்ட அரக்கர்கள் சிதறி ஓடினர்.
6.56.25
तमापतन्तं संक्रुद्धं राक्षसानां भयावहम्।
ददर्शाकम्पनो वीरश्चुक्षोभ च ननाद च ॥ ६.५६.२५ ॥
அரக்கர்களுக்கு அச்சம் தரும் வகையில், கோபத்துடன் தன்னை நோக்கி வந்த அனுமனைக் கண்ட வீரன் அகம்பனன் கலங்கி முழங்கினான்.
6.56.26
स चतुर्दशभिर्बाणैर्निशितैर्देहदारणैः।
निर्बिभेद महावीर्यं हनूमन्तमकम्पनः ॥ ६.५६.२६ ॥
அகம்பனன் கூர்மையான, உடலைத் துளைக்கும் பதினான்கு அம்புகளால் அந்த மகாவீரனான அனுமனைத் துளைத்தான்.
6.56.27
स तथा विप्रकीर्णस्तु नाराचैः शितशक्तिभिः।
हनूमान् ददृशे वीरः प्ररूढ इव सानुमान् ॥ ६.५६.२७ ॥
இவ்வாறு இரும்பு அம்புகளாலும் கூர்மையான ஈட்டிகளாலும் மூடப்பட்ட அந்த வீரன் அனுமன், சிகரங்களுடன் உயர்ந்து நிற்கும் மலைபோலத் தோன்றினான்.
6.56.28
विरराज महावीर्यो महाकायो महाबलः।
पुष्पिताशोकसंकाशो विधूम इव पावकः ॥ ६.५६.२८ ॥
மகாவீரனும், மகாகாயனும், மகாபலமுடையவனுமான அனுமன், மலர்ந்த அசோக மரம்போலவும், புகையற்ற நெருப்புபோலவும் ஒளிர்ந்தான்.
6.56.29
ततोऽन्यं वृक्षमुत्पाट्य कृत्वा वेगमनुत्तमम्।
शिरस्याभिजघानाशु राक्षसेन्द्रमकम्पनम् ॥ ६.५६.२९ ॥
பின்னர் அனுமன் இன்னொரு மரத்தைப் பிடுங்கி, அளவற்ற வேகத்துடன் அதை எடுத்து, விரைவாக அரக்கர் தலைவன் அகம்பனனின் தலையில் அடித்தான்.
6.56.30
स वृक्षेण हतस्तेन सक्रोधेन महात्मना।
राक्षसो वानरेन्द्रेण पपात च ममार च ॥ ६.५६.३० ॥
கோபம் கொண்ட அந்த மகாத்மாவான வானரத் தலைவனின் அந்த மரத்தால் அடிபட்டு, அந்த அரக்கன் விழுந்து இறந்தான்.
6.56.31
तं दृष्ट्वा निहतं भूमौ राक्षसेन्द्रमकम्पनम्।
व्यथिता राक्षसाः सर्वे क्षितिकम्प इव द्रुमाः ॥ ६.५६.३१ ॥
பூமியில் கொல்லப்பட்டு கிடந்த அந்த அரக்கர் தலைவன் அகம்பனனைக் கண்டு, நிலநடுக்கத்தில் மரங்கள் நடுங்குவது போல எல்லா அரக்கர்களும் துயருற்றனர்.
6.56.32
त्यक्तप्रहरणाः सर्वे राक्षसास्ते पराजिताः।
लङ्कामभिययुस्त्रासाद् वानरैस्तैरभिद्रुताः ॥ ६.५६.३२ ॥
ஆயுதங்களைக் கீழே எறிந்து தோற்ற அந்த அரக்கர்கள் அனைவரும், வானரங்களால் துரத்தப்பட்டு, பயத்தால் இலங்கையை நோக்கி ஓடினர்.
6.56.33
ते मुक्तकेशाः सम्भ्रान्ता भग्नमानाः पराजिताः।
भयाच्छ्रमजलैरङ्गैः प्रस्रवद्भिर्विदुद्रुवुः ॥ ६.५६.३३ ॥
கலைந்த தலைமுடியுடன், திகைத்து, கர்வம் முறிந்து, தோற்ற அவர்கள் பயத்தால் ஓடினர்; அவர்களின் உடல்களிலிருந்து களைப்பின் வியர்வை வழிந்தது.
6.56.34
अन्योन्यं ये प्रमथ्नन्तो विविशुर्नगरं भयात्।
पृष्ठतस्ते तु सम्मूढाः प्रेक्षमाणा मुहुर्मुहुः ॥ ६.५६.३४ ॥
ஒருவரையொருவர் நெரித்துத் தள்ளியபடி அவர்கள் பயத்தால் நகருக்குள் நுழைந்தனர்; திகைத்து மீண்டும் மீண்டும் பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தபடி இருந்தனர்.
6.56.35
तेषु लङ्कां प्रविष्टेषु राक्षसेषु महाबलाः।
समेत्य हरयः सर्वे हनूमन्तमपूजयन् ॥ ६.५६.३५ ॥
அரக்கர்கள் இலங்கைக்குள் நுழைந்த பின், மகா பலம் கொண்ட வானரங்கள் அனைத்தும் ஒன்று கூடி அனுமனை வணங்கிப் போற்றின.
6.56.36
सोऽपि प्रवृद्धस्तान् सर्वान् हरीन् सम्प्रत्यपूजयत्।
हनूमान् सत्त्वसम्पन्नो यथार्हमनुकूलतः ॥ ६.५६.३६ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த அனுமனும், நல்லொழுக்க வலிமை நிறைந்தவராக, தகுதிக்கேற்ப அன்புடன் அந்த வானரங்கள் அனைவரையும் பதிலுக்குப் போற்றினார்.
6.56.37
विनेदुश्च यथाप्राणं हरयो जितकाशिनः।
चकृषुश्च पुनस्तत्र सप्राणानेव राक्षसान् ॥ ६.५६.३७ ॥
வெற்றியால் பெருமிதம் கொண்ட குரங்குகள் தங்கள் முழு பலத்துடன் முழங்கின; அங்கே உயிருடன் இருந்த அரக்கர்களையும் மீண்டும் இழுத்தன.
6.56.38
स वीरशोभामभजन्महाकपिः
समेत्य रक्षांसि निहत्य मारुतिः।
महासुरं भीमममित्रनाशनं
विष्णुर्यथैवोरुबलं चमूमुखे ॥ ६.५६.३८ ॥
அந்த மகாகபியான மாருதி அரக்கர்களை எதிர்கொண்டு கொன்று வீரத்தின் பொலிவைப் பெற்றார்; படையின் முன்னணியில் பெரும் பலமுள்ள விஷ்ணு, பயங்கரமான, எதிரிகளை அழிக்கும் மகாசுரனை வீழ்த்துவது போல.
6.56.39
अपूजयन् देवगणास्तदाकपिं
स्वयं च रामोऽतिबलश्च लक्ष्मणः।
तथैव सुग्रीवमुखाः प्लवंगमा
विभीषणश्चैव महाबलस्तदा ॥ ६.५६.३९ ॥
அப்போது தேவர்கள் அந்தக் குரங்கை கௌரவித்தனர்; அதிபலசாலி ராமனும் லக்ஷ்மணனும் தாமே, சுக்ரீவன் தலைமையிலான குரங்குகளும், மகாபலசாலி விபீஷணனும் அவ்வாறே அவரைப் போற்றினர்.