Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.57.1
अकम्पनवधं श्रुत्वा क्रुद्धो वै राक्षसेश्वरः।
किंचिद् दीनमुखश्चापि सचिवांस्तानुदैक्षत ॥ ६.५७.१ ॥
Als der Herr der Rākṣasas vom Tod Akampanas hörte, wurde er zornig, und sein Gesicht wurde etwas traurig; er blickte auf seine Ratgeber.
6.57.2
स तु ध्यात्वा मुहूर्तं तु मन्त्रिभिः संविचार्य च।
ततस्तु रावणः पूर्वदिवसे राक्षसाधिपः।
पुरीं परिययौ लङ्कां सर्वान् गुल्मानवेक्षितुम् ॥ ६.५७.२ ॥
Nachdem er einen Augenblick nachgedacht und mit seinen Ministern beraten hatte, durchschritt der Herr der Rākṣasas Rāvaṇa am Tag zuvor die Stadt Laṅkā, um alle Garnisonen zu inspizieren.
6.57.3
तां राक्षसगणैर्गुप्तां गुल्मैर्बहुभिरावृताम्।
ददर्श नगरीं राजा पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.५७.३ ॥
Der König erblickte diese Stadt, bewacht von Scharen von Rākṣasas, umgeben von vielen Garnisonen und geschmückt mit Girlanden aus Bannern und Fahnen.
6.57.4
रुद्धां तु नगरीं दृष्ट्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
उवाचात्महितं काले प्रहस्तं युद्धकोविदम् ॥ ६.५७.४ ॥
Als er die Stadt eingeschlossen sah, sprach der Herr der Rākṣasas Rāvaṇa zur rechten Zeit zu Prahasta, dem kriegserfahrenen, Worte zu seinem eigenen Nutzen.
6.57.5
पुरस्योपनिविष्टस्य सहसा पीडितस्य ह।
नान्ययुद्धात् प्रपश्यामि मोक्षं युद्धविशारद ॥ ६.५७.५ ॥
O Kundiger im Krieg! Für uns, eingeschlossen und plötzlich bedrängt, sehe ich keine Rettung außer durch eine weitere Schlacht.
6.57.6
अहं वा कुम्भकर्णो वा त्वं वा सेनापतिर्मम।
इन्द्रजिद् वा निकुम्भो वा वहेयुर्भारमीदृशम् ॥ ६.५७.६ ॥
Mögen ich, oder Kumbhakarṇa, oder du, oder mein Feldherr Indrajit, oder Nikumbha, eine solche Last tragen.
6.57.7
स त्वं बलमतः शीघ्रमादाय परिगृह्य च।
विजयायाभिनिर्याहि यत्र सर्वे वनौकसः ॥ ६.५७.७ ॥
Brich sofort auf, nimm das Heer zusammen und ziehe zum Sieg dorthin, wo alle Waldbewohner sind.
6.57.8
निर्याणादेव तूर्णं च चलिता हरिवाहिनी।
नर्दतां राक्षसेन्द्राणां श्रुत्वा नादं द्रविष्यति ॥ ६.५७.८ ॥
Schon beim Aufbruch wird das Affenheer rasch in Bewegung geraten; hört es das Gebrüll der rākṣasa-Herren, wird es fliehen.
6.57.9
चपला ह्यविनीताश्च चलचित्ताश्च वानराः।
न सहिष्यन्ति ते नादं सिंहनादमिव द्विपाः ॥ ६.५७.९ ॥
Die Affen sind unruhig, ungezügelt und wankelmütig; jenen Ton werden sie nicht ertragen, wie Elefanten das Löwengebrüll nicht ertragen.
6.57.10
विद्रुते च बले तस्मिन् रामः सौमित्रिणा सह।
अवशस्ते निरालम्बः प्रहस्त वशमेष्यति ॥ ६.५७.१० ॥
Wenn jenes Heer geflohen ist, wird Rāma mit Lakṣmaṇa, hilflos und ohne Stütze, in deine Gewalt geraten, o Prahasta.
6.57.11
आपत्संशयिता श्रेयो नात्र निःसंशयीकृता।
प्रतिलोमानुलोमं वा यत् तु नो मन्यसे हितम् ॥ ६.५७.११ ॥
Gefahr bleibt stets ungewiss; hier ist die Ungewissheit nicht beseitigt. Ob verkehrt oder gerade, sag, was du für uns als heilsam erachtest.
6.57.12
रावणेनैवमुक्तस्तु प्रहस्तो वाहिनीपतिः।
राक्षसेन्द्रमुवाचेदमसुरेन्द्रमिवोशना ॥ ६.५७.१२ ॥
So angesprochen von Rāvaṇa, sprach Prahasta, der Heerführer, diese Worte zum Herrn der rākṣasas, wie Uśanas zum Herrn der asuras sprach.
6.57.13
राजन् मन्त्रितपूर्वं नः कुशलैः सह मन्त्रिभिः।
विवादश्चापि नो वृत्तः समवेक्ष्य परस्परम् ॥ ६.५७.१३ ॥
O König, wir haben zuvor mit geschickten Ratgebern beraten, doch als wir die Sache gegenseitig erwogen, ist unter uns ein Streit entstanden.
6.57.14
प्रदानेन तु सीतायाः श्रेयो व्यवसितं मया।
अप्रदाने पुनर्युद्धं दृष्टमेव तथैव नः ॥ ६.५७.१४ ॥
Ich habe beschlossen, dass die Rückgabe Sītās das Bessere ist; verweigern wir sie, sehen wir deutlich, dass wieder Krieg kommen wird.
6.57.15
सोऽहं दानैश्च मानैश्च सततं पूजितस्त्वया।
सान्त्वैश्च विविधैः काले किं न कुर्यां हितं तव ॥ ६.५७.१५ ॥
Ich, der ich von dir ständig mit Gaben, Ehrungen und vielfältigen tröstenden Worten geehrt wurde – warum sollte ich nicht zur rechten Zeit tun, was dir dient?
6.57.16
नहि मे जीवितं रक्ष्यं पुत्रदारधनानि च।
त्वं पश्य मां जुहूषन्तं त्वदर्थे जीवितं युधि ॥ ६.५७.१६ ॥
Mein Leben, meine Söhne, Frauen und Reichtümer sind nicht zu schützen. Sieh mich an, wie ich um deinetwillen mein Leben im Kampf als Opfer darbringe.
6.57.17
एवमुक्त्वा तु भर्तारं रावणं वाहिनीपतिः।
उवाचेदं बलाध्यक्षान् प्रहस्तः पुरतः स्थितान् ॥ ६.५७.१७ ॥
Nachdem er so zu seinem Herrn Rāvaṇa gesprochen hatte, sprach der Heerführer Prahasta dies zu den Heerführern, die vor ihm standen.
6.57.18
समानयत मे शीघ्रं राक्षसानां महाबलम्।
मद्बाणानां तु वेगेन हतानां च रणाजिरे ॥ ६.५७.१८ ॥
Bringt mir schnell die große Stärke der Rākṣasas, und bringt auch jene, die auf dem Schlachtfeld durch die Geschwindigkeit meiner Pfeile erschlagen wurden.
6.57.19
अद्य तृप्यन्तु मांसादाः पक्षिणः काननौकसाम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षा महाबलाः ॥ ६.५७.१९ ॥
»Heute sollen sich die fleischfressenden Vögel am Fleisch der Waldbewohner sättigen.« Als die mächtigen Heerführer diese Worte hörten...
6.57.20
बलमुद्योजयामासुस्तस्मिन् राक्षसमन्दिरे।
सा बभूव मुहूर्तेन भीमैर्नानाविधायुधैः ॥ ६.५७.२० ॥
In jener Behausung der Rākṣasas setzten sie das Heer in Bewegung, und im Nu war sie erfüllt von furchtbaren Waffen vielerlei Art.
6.57.21
लङ्का राक्षसवीरैस्तैर्गजैरिव समाकुला।
हुताशनं तर्पयतां ब्राह्मणांश्च नमस्यताम् ॥ ६.५७.२१ ॥
Laṅkā war von jenen Rākṣasa-Helden wie von Elefanten angefüllt, während sie das heilige Feuer besänftigten und den Brāhmaṇas Ehrerbietung erwiesen...
6.57.22
आज्यगन्धप्रतिवहः सुरभिर्मारुतो ववौ।
स्रजश्च विविधाकारा जगृहुस्त्वभिमन्त्रिताः ॥ ६.५७.२२ ॥
Ein duftender Wind, der den Geruch geklärter Butter trug, wehte, und sie nahmen Girlanden vielerlei Form, durch Mantras geweiht.
6.57.23
संग्रामसज्जाः संहृष्टा धारयन् राक्षसास्तदा।
सधनुष्काः कवचिनो वेगादाप्लुत्य राक्षसाः ॥ ६.५७.२३ ॥
Die Rākṣasas, kampfbereit und frohlockend, nahmen nun Bogen und Rüstung und sprangen eilig hervor.
6.57.24
रावणं प्रेक्ष्य राजानं प्रहस्तं पर्यवारयन्।
अथामन्त्र्य तु राजानं भेरीमाहत्य भैरवाम् ॥ ६.५७.२४ ॥
Als sie König Rāvaṇa sahen, umringten sie Prahasta. Dann, nach dem Abschied vom König, schlugen sie die schreckliche Bherī.
6.57.25
आरुरोह रथं युक्तः प्रहस्तः सज्जकल्पितम्।
हयैर्महाजवैर्युक्तं सम्यक्सूतं सुसंयतम् ॥ ६.५७.२५ ॥
Prahasta bestieg den bereitgestellten Wagen, der mit überaus schnellen Pferden bespannt war, mit einem geschickten Wagenlenker und wohl gelenkt.
6.57.26
महाजलदनिर्घोषं साक्षाच्चन्द्रार्कभास्वरम्।
उरगध्वजदुर्धर्षं सुवरूथं स्वपस्करम् ॥ ६.५७.२६ ॥
Dieser Wagen dröhnte wie eine gewaltige Gewitterwolke, leuchtete wie Mond und Sonne selbst, war mit seinem Schlangenbanner unbezwingbar und hatte einen schönen Baldachin und gut passende Ausrüstung.
6.57.27
सुवर्णजालसंयुक्तं प्रहसन्तमिव श्रिया।
ततस्तं रथमास्थाय रावणार्पितशासनः ॥ ६.५७.२७ ॥
Er war mit goldenem Gitterwerk geschmückt, als lachte er mit seiner Pracht. Dann bestieg Prahasta, der den ihm von Rāvaṇa anvertrauten Befehl trug, diesen Wagen.
6.57.28
लङ्काया निर्ययौ तूर्णं बलेन महता वृतः।
ततो दुन्दुभिनिर्घोषः पर्जन्यनिनदोपमः।
वादित्राणां च निनदः पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ६.५७.२८ ॥
Von einem großen Heer umgeben, zog er eilig aus Laṅkā aus. Dann erscholl das Dröhnen der Trommeln, gleich dem Donner einer Regenwolke, und der Klang der Instrumente, als erfülle er die Erde.
6.57.29
शुश्रुवे शङ्खशब्दश्च प्रयाते वाहिनीपतौ।
निनदन्तः स्वरान् घोरान् राक्षसा जग्मुरग्रतः ॥ ६.५७.२९ ॥
Als der Heerführer aufbrach, erklang der Ton der Muschelhörner. Mit schrecklichen Schreien brüllend, zogen die Rākṣasas voran.
6.57.30
भीमरूपा महाकायाः प्रहस्तस्य पुरःसराः।
नरान्तकः कुम्भहनुर्महानादः समुन्नतः।
प्रहस्तसचिवा ह्येते निर्ययुः परिवार्य तम् ॥ ६.५७.३० ॥
Schrecklich von Gestalt und riesig von Körper gingen vor Prahasta Narāntaka, Kumbhahanu, Mahānāda und Samunnata; diese Minister des Prahasta zogen aus und umringten ihn.
6.57.31
व्यूढेनैव सुघोरेण पूर्वद्वारात् स निर्ययौ।
गजयूथनिकाशेन बलेन महता वृतः ॥ ६.५७.३१ ॥
In Schlachtordnung aufgestellt, überaus furchtbar, zog er durch das östliche Tor hinaus, umgeben von einem großen Heer, gleich einer Elefantenherde.
6.57.32
सागरप्रतिमौघेन वृतस्तेन बलेन सः।
प्रहस्तो निर्ययौ क्रुद्धः कालान्तकयमोपमः ॥ ६.५७.३२ ॥
Umgeben von jenem Heer, gleich einem brandenden Ozean, zog der zornige Prahasta hinaus, gleich Kāla, Antaka und Yama.
6.57.33
तस्य निर्याणघोषेण राक्षसानां च नर्दताम्।
लङ्कायां सर्वभूतानि विनेदुर्विकृतैः स्वरैः ॥ ६.५७.३३ ॥
Beim Dröhnen seines Aufbruchs und dem Brüllen der Rākṣasas schrien alle Wesen in Laṅkā mit verzerrten Stimmen.
6.57.34
व्यभ्रमाकाशमाविश्य मांसशोणितभोजनाः।
मण्डलान्यपसव्यानि खगाश्चक्रू रथं प्रति ॥ ६.५७.३४ ॥
Vögel, die sich von Fleisch und Blut nähren, drangen in den wolkenlosen Himmel ein und zogen unheilvolle Kreise nach links, dem Wagen zu.
6.57.35
वमन्त्यः पावकज्वालाः शिवा घोरा ववाशिरे।
अन्तरिक्षात् पपातोल्का वायुश्च परुषं ववौ ॥ ६.५७.३५ ॥
Schreckliche Schakale, die Feuerflammen spien, heulten. Ein Meteor fiel vom Himmel, und ein rauher Wind wehte.
6.57.36
अन्योन्यमभिसंरब्धा ग्रहाश्च न चकाशिरे।
मेघाश्च खरनिर्घोषा रथस्योपरि रक्षसः ॥ ६.५७.३६ ॥
Die Planeten, einander bekämpfend, leuchteten nicht; und Wolken mit rauhem Donner ballten sich über dem Wagen des Rākṣasa.
6.57.37
ववर्षू रुधिरं चास्य सिषिचुश्च पुरःसरान्।
केतुमूर्धनि गृध्रस्तु विलीनो दक्षिणामुखः ॥ ६.५७.३७ ॥
Blut regnete auf ihn herab und durchnässte die Vorausmarschierenden. Auf der Spitze des Banners ließ sich ein Geier nieder, nach Süden gewandt.
6.57.38
नदन्नुभयतः पार्श्वं समग्रां श्रियमाहरत्।
सारथेर्बहुशश्चास्य संग्राममवगाहतः ॥ ६.५७.३८ ॥
Brüllend von beiden Seiten raubte er ihm all seinen Glanz, und vielfach auch den seines Wagenlenkers, der sich immer wieder in die Schlacht stürzte.
6.57.39
प्रतोदो न्यपतद्धस्तात् सूतस्य हयसादिनः।
निर्याणश्रीश्च या च स्याद् भास्वरा च सुदुर्लभा ॥ ६.५७.३९ ॥
Der Stachel entglitt der Hand des Wagenlenkers, der die Rosse führte. Auch der Glanz des Aufbruchs, der strahlend und sehr selten gewesen wäre, verging.
6.57.40
सा ननाश मुहूर्तेन समे च स्खलिता हयाः।
प्रहस्तं तं हि निर्यान्तं प्रख्यातगुणपौरुषम्।
युधि नानाप्रहरणा कपिसेनाभ्यवर्तत ॥ ६.५७.४० ॥
Jener Glanz verging in einem Augenblick, und selbst auf ebenem Boden straucheln die Rosse. Als Prahasta, berühmt für Tugend und Tapferkeit, zum Kampf hinauszog, rückte das Affenheer mit mannigfachen Waffen gegen ihn vor.
6.57.41
अथ घोषः सुतुमुलो हरीणां समजायत।
वृक्षानारुजतां चैव गुर्वीर्वै गृह्णतां शिलाः ॥ ६.५७.४१ ॥
Da erhob sich unter den Affen ein gewaltiger Tumult, als sie Bäume zerbrachen und schwere Felsbrocken packten.
6.57.42
नदतां राक्षसानां च वानराणां च गर्जताम्।
उभे प्रमुदिते सैन्ये रक्षोगणवनौकसाम् ॥ ६.५७.४२ ॥
Unter dem Brüllen der Rākṣasas und dem Donnern der Affen gerieten beide Heere in Freude: die Scharen der Rākṣasas und die waldbewohnenden Affen.
6.57.43
वेगितानां समर्थानामन्योन्यवधकाङ्क्षिणाम्।
परस्परं चाह्वयतां निनादः श्रूयते महान् ॥ ६.५७.४३ ॥
Der gewaltige Lärm der schnellen, tüchtigen Kämpfer ist zu hören, die einander den Tod wünschen und sich gegenseitig herausfordern.
6.57.44
ततः प्रहस्तः कपिराजवाहिनी-
मभिप्रतस्थे विजयाय दुर्मतिः।
विवृद्धवेगां च विवेश तां चमूं
यथा मुमूर्षुः शलभो विभावसुम् ॥ ६.५७.४४ ॥
Da zog Prahasta, der Verblendete, zum Sieg gegen das Heer des Affenkönigs los und drang in jenes Heer von gesteigerter Geschwindigkeit ein, wie der todessehnsüchtige Nachtfalter ins Feuer stürzt.