வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.57.1
अकम्पनवधं श्रुत्वा क्रुद्धो वै राक्षसेश्वरः।
किंचिद् दीनमुखश्चापि सचिवांस्तानुदैक्षत ॥ ६.५७.१ ॥
அகம்பனனின் வதத்தைக் கேட்டு ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன் கோபம் கொண்டான்; அவன் முகம் சற்று வாடியது. பின்னர் அவன் அந்த அமைச்சர்களை நோக்கினான்.
6.57.2
स तु ध्यात्वा मुहूर्तं तु मन्त्रिभिः संविचार्य च।
ततस्तु रावणः पूर्वदिवसे राक्षसाधिपः।
पुरीं परिययौ लङ्कां सर्वान् गुल्मानवेक्षितुम् ॥ ६.५७.२ ॥
அவன் சிறிது நேரம் சிந்தித்து, அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்த பின், முந்தைய நாளில் ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன் அனைத்துக் காவல் படைப்பிரிவுகளையும் ஆய்வு செய்வதற்காக லங்கா நகரைச் சுற்றி வந்தான்.
6.57.3
तां राक्षसगणैर्गुप्तां गुल्मैर्बहुभिरावृताम्।
ददर्श नगरीं राजा पताकाध्वजमालिनीम् ॥ ६.५७.३ ॥
அரசன் அந்த நகரத்தைக் கண்டான்; அது ராட்சசப் படைகளால் பாதுகாக்கப்பட்டு, பல காவல் படைப்பிரிவுகளால் சூழப்பட்டு, கொடிகளும் துவஜங்களும் மாலையாக அணிந்திருந்தது.
6.57.4
रुद्धां तु नगरीं दृष्ट्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
उवाचात्महितं काले प्रहस्तं युद्धकोविदम् ॥ ६.५७.४ ॥
நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன், தக்க சமயத்தில் தன் நலனுக்கேற்ற சொற்களைப் போரில் வல்லவனான பிரஹஸ்தனிடம் கூறினான்.
6.57.5
पुरस्योपनिविष्टस्य सहसा पीडितस्य ह।
नान्ययुद्धात् प्रपश्यामि मोक्षं युद्धविशारद ॥ ६.५७.५ ॥
போர்வல்லவனே! நகரத்தைச் சுற்றி முற்றுகையிடப்பட்டு திடீரென்று துன்புறுத்தப்பட்ட நிலையில், வேறொரு போர் இன்றி விடுதலை வழியை நான் காணவில்லை.
6.57.6
अहं वा कुम्भकर्णो वा त्वं वा सेनापतिर्मम।
इन्द्रजिद् वा निकुम्भो वा वहेयुर्भारमीदृशम् ॥ ६.५७.६ ॥
நானோ, அல்லது கும்பகர்ணனோ, அல்லது நீயோ, அல்லது என் சேனாதிபதி இந்திரஜித்தோ, அல்லது நிகும்பனோ — இத்தகைய சுமையைத் தாங்கட்டும்.
6.57.7
स त्वं बलमतः शीघ्रमादाय परिगृह्य च।
विजयायाभिनिर्याहि यत्र सर्वे वनौकसः ॥ ६.५७.७ ॥
நீ இங்கிருந்து உடனே படையைத் திரட்டி எடுத்துக்கொண்டு, வெற்றிக்காக, அனைத்து வனவாசிகளும் இருக்கும் இடத்திற்குப் புறப்படு.
6.57.8
निर्याणादेव तूर्णं च चलिता हरिवाहिनी।
नर्दतां राक्षसेन्द्राणां श्रुत्वा नादं द्रविष्यति ॥ ६.५७.८ ॥
புறப்பட்டவுடனேயே குரங்குப் படை விரைவாக அசைந்தெழும்; அரக்கர் தலைவர்களின் முழக்கத்தைக் கேட்டு அது ஓடும்.
6.57.9
चपला ह्यविनीताश्च चलचित्ताश्च वानराः।
न सहिष्यन्ति ते नादं सिंहनादमिव द्विपाः ॥ ६.५७.९ ॥
குரங்குகள் அலைபாய்பவை, கட்டுக்கடங்காதவை, நிலையற்ற மனமுடையவை; யானைகள் சிங்கத்தின் முழக்கத்தைப் பொறுக்காதது போல் அவை அந்த முழக்கத்தைப் பொறுக்கமாட்டா.
6.57.10
विद्रुते च बले तस्मिन् रामः सौमित्रिणा सह।
अवशस्ते निरालम्बः प्रहस्त वशमेष्यति ॥ ६.५७.१० ॥
அந்தப் படை ஓடிவிட்டால், ராமன் லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து, ஆதரவற்றவனாய், நிர்க்கதியாய், ஓ ப்ரஹஸ்தா, உன் வசப்படுவான்.
6.57.11
आपत्संशयिता श्रेयो नात्र निःसंशयीकृता।
प्रतिलोमानुलोमं वा यत् तु नो मन्यसे हितम् ॥ ६.५७.११ ॥
ஆபத்து ஐயத்திற்கிடமானதே; இங்கே ஐயம் நீக்கப்படவில்லை. எதிரானதோ நேரானதோ, நமக்கு நன்மையென்று நீ எண்ணுவதைச் சொல்.
6.57.12
रावणेनैवमुक्तस्तु प्रहस्तो वाहिनीपतिः।
राक्षसेन्द्रमुवाचेदमसुरेन्द्रमिवोशना ॥ ६.५७.१२ ॥
ராவணன் இவ்வாறு சொன்னதும், படைத் தலைவன் ப்ரஹஸ்தன் அந்த அரக்கர் அரசனிடம் இதைச் சொன்னான்; அசுர அரசனிடம் உசனஸ் (சுக்ரன்) சொல்வது போல்.
6.57.13
राजन् मन्त्रितपूर्वं नः कुशलैः सह मन्त्रिभिः।
विवादश्चापि नो वृत्तः समवेक्ष्य परस्परम् ॥ ६.५७.१३ ॥
அரசே! நாம் முன்பு திறமையான அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்தோம்; ஆயினும் ஒருவரை ஒருவர் ஆராய்ந்தபோது நமக்குள் கருத்து வேறுபாடு எழுந்துள்ளது.
6.57.14
प्रदानेन तु सीतायाः श्रेयो व्यवसितं मया।
अप्रदाने पुनर्युद्धं दृष्टमेव तथैव नः ॥ ६.५७.१४ ॥
சீதையைத் திருப்பிக் கொடுப்பதே நன்மை என்று நான் முடிவு செய்துள்ளேன்; திருப்பிக் கொடுக்காவிட்டால் மீண்டும் போரே நேரும் என்பது நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
6.57.15
सोऽहं दानैश्च मानैश्च सततं पूजितस्त्वया।
सान्त्वैश्च विविधैः काले किं न कुर्यां हितं तव ॥ ६.५७.१५ ॥
உங்களால் கொடைகளாலும் மரியாதைகளாலும் பல்வேறு ஆறுதல் மொழிகளாலும் எப்போதும் கௌரவிக்கப்பட்ட நான், தகுந்த காலத்தில் உங்களுக்கு நன்மை செய்யாமல் இருப்பேனா?
6.57.16
नहि मे जीवितं रक्ष्यं पुत्रदारधनानि च।
त्वं पश्य मां जुहूषन्तं त्वदर्थे जीवितं युधि ॥ ६.५७.१६ ॥
என் உயிரும், மக்களும், மனைவியும், செல்வமும் காக்கப்பட வேண்டியவை அல்ல. உங்களுக்காகப் போரில் என் உயிரை அர்ப்பணிப்பதைப் பாருங்கள்.
6.57.17
एवमुक्त्वा तु भर्तारं रावणं वाहिनीपतिः।
उवाचेदं बलाध्यक्षान् प्रहस्तः पुरतः स्थितान् ॥ ६.५७.१७ ॥
அரசன் ராவணனிடம் இவ்வாறு கூறிய பின், படைத்தலைவன் பிரஹஸ்தன் தன் முன் நின்ற படைத்தலைவர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
6.57.18
समानयत मे शीघ्रं राक्षसानां महाबलम्।
मद्बाणानां तु वेगेन हतानां च रणाजिरे ॥ ६.५७.१८ ॥
ராட்சசர்களின் பெரும் படையை விரைவில் என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்; என் அம்புகளின் வேகத்தால் போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டவர்களையும் கொண்டு வாருங்கள்.
6.57.19
अद्य तृप्यन्तु मांसादाः पक्षिणः काननौकसाम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षा महाबलाः ॥ ६.५७.१९ ॥
இன்று ஊனுண்ணும் பறவைகளும் காட்டில் வாழ்வோரின் ஊனால் திருப்தியடையட்டும். அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு மகாபலம் பொருந்திய படைத்தலைவர்கள்...
6.57.20
बलमुद्योजयामासुस्तस्मिन् राक्षसमन्दिरे।
सा बभूव मुहूर्तेन भीमैर्नानाविधायुधैः ॥ ६.५७.२० ॥
அந்த அரக்கர் மாளிகையில் அவர்கள் படையைத் திரட்டினர். ஒரு முகூர்த்த நேரத்தில் அது பலவகை பயங்கர ஆயுதங்களால் நிறைந்தது.
6.57.21
लङ्का राक्षसवीरैस्तैर्गजैरिव समाकुला।
हुताशनं तर्पयतां ब्राह्मणांश्च नमस्यताम् ॥ ६.५७.२१ ॥
லங்கை அந்த அரக்க வீரர்களால் யானைகளைப் போல நிறைந்திருந்தது. அக்னியைத் திருப்தி செய்தும் அந்தணர்களை வணங்கியும்...
6.57.22
आज्यगन्धप्रतिवहः सुरभिर्मारुतो ववौ।
स्रजश्च विविधाकारा जगृहुस्त्वभिमन्त्रिताः ॥ ६.५७.२२ ॥
நெய் மணம் சுமந்த நறுமணக் காற்று வீசியது. பலவித வடிவ மாலைகளை மந்திரத்தால் அபிமந்திரித்து அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டனர்.
6.57.23
संग्रामसज्जाः संहृष्टा धारयन् राक्षसास्तदा।
सधनुष्काः कवचिनो वेगादाप्लुत्य राक्षसाः ॥ ६.५७.२३ ॥
போருக்குத் தயாராகி மகிழ்ச்சியுற்ற அரக்கர்கள் அப்போது வில்லுடனும் கவசத்துடனும் வேகமாகப் பாய்ந்தனர்.
6.57.24
रावणं प्रेक्ष्य राजानं प्रहस्तं पर्यवारयन्।
अथामन्त्र्य तु राजानं भेरीमाहत्य भैरवाम् ॥ ६.५७.२४ ॥
அரசன் ராவணனைக் கண்டு அவர்கள் பிரஹஸ்தனைச் சூழ்ந்தனர். பின்னர் அரசனிடம் விடைபெற்று பயங்கரமான பேரிகையை முழக்கினர்.
6.57.25
आरुरोह रथं युक्तः प्रहस्तः सज्जकल्पितम्।
हयैर्महाजवैर्युक्तं सम्यक्सूतं सुसंयतम् ॥ ६.५७.२५ ॥
பிரஹஸ்தன் ஆயத்தமாகப் பூட்டப்பட்ட தேரில் ஏறினான்; அதில் மிக விரைவான குதிரைகள் பூட்டப்பட்டிருந்தன, சாரதி திறமையானவன், அது நன்கு கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது.
6.57.26
महाजलदनिर्घोषं साक्षाच्चन्द्रार्कभास्वरम्।
उरगध्वजदुर्धर्षं सुवरूथं स्वपस्करम् ॥ ६.५७.२६ ॥
அது பெரும் மேகத்தின் முழக்கம் போல் ஒலித்தது, சந்திரனும் சூரியனும் போல் ஒளிர்ந்தது, நாகக் கொடியால் வெல்ல முடியாததாக இருந்தது, அழகிய விதானமும் நல்ல கருவிகளும் கொண்டிருந்தது.
6.57.27
सुवर्णजालसंयुक्तं प्रहसन्तमिव श्रिया।
ततस्तं रथमास्थाय रावणार्पितशासनः ॥ ६.५७.२७ ॥
அது பொன் வலைப்பின்னலால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தன் பொலிவினால் சிரிப்பது போல் இருந்தது. பின்னர் ராவணன் கொடுத்த கட்டளையை ஏந்திய பிரஹஸ்தன் அந்தத் தேரில் ஏறினான்.
6.57.28
लङ्काया निर्ययौ तूर्णं बलेन महता वृतः।
ततो दुन्दुभिनिर्घोषः पर्जन्यनिनदोपमः।
वादित्राणां च निनदः पूरयन्निव मेदिनीम् ॥ ६.५७.२८ ॥
பெரும் படையால் சூழப்பட்டு அவன் விரைவாக லங்கையிலிருந்து புறப்பட்டான். அப்போது துந்துபிகளின் முழக்கம் மேக இடியைப் போல் ஒலித்தது; இசைக்கருவிகளின் நாதம் பூமியை நிரப்புவது போல் எழுந்தது.
6.57.29
शुश्रुवे शङ्खशब्दश्च प्रयाते वाहिनीपतौ।
निनदन्तः स्वरान् घोरान् राक्षसा जग्मुरग्रतः ॥ ६.५७.२९ ॥
சேனைத்தலைவன் புறப்படும்போது சங்கொலி கேட்டது. கொடிய குரல்களில் கர்ஜித்தபடி அரக்கர்கள் முன்னால் சென்றனர்.
6.57.30
भीमरूपा महाकायाः प्रहस्तस्य पुरःसराः।
नरान्तकः कुम्भहनुर्महानादः समुन्नतः।
प्रहस्तसचिवा ह्येते निर्ययुः परिवार्य तम् ॥ ६.५७.३० ॥
பயங்கர உருவமும் பெரிய உடலும் கொண்ட பிரஹஸ்தனின் முன்னணியில் சென்றவர்கள் நரான்தகன், கும்பஹனு, மகாநாதன், உயர்ந்த சமுன்னதன் ஆகியோர்; இவர்கள் பிரஹஸ்தனின் அமைச்சர்கள், அவனைச் சூழ்ந்து புறப்பட்டனர்.
6.57.31
व्यूढेनैव सुघोरेण पूर्वद्वारात् स निर्ययौ।
गजयूथनिकाशेन बलेन महता वृतः ॥ ६.५७.३१ ॥
அவன் அணிவகுத்த மிகக் கொடிய படையுடன் கிழக்கு வாசல் வழியாகப் புறப்பட்டான். யானைக் கூட்டத்தைப் போன்ற பெரும் படையால் சூழப்பட்டிருந்தான்.
6.57.32
सागरप्रतिमौघेन वृतस्तेन बलेन सः।
प्रहस्तो निर्ययौ क्रुद्धः कालान्तकयमोपमः ॥ ६.५७.३२ ॥
கடலைப் போன்ற பெருக்கான அந்தப் படையால் சூழப்பட்ட பிரஹஸ்தன், கோபத்துடன் காலன், அந்தகன், யமன் போன்று புறப்பட்டான்.
6.57.33
तस्य निर्याणघोषेण राक्षसानां च नर्दताम्।
लङ्कायां सर्वभूतानि विनेदुर्विकृतैः स्वरैः ॥ ६.५७.३३ ॥
அவன் புறப்பட்ட ஒலியாலும் கர்ஜிக்கும் அரக்கர்களாலும் லங்கையிலுள்ள அனைத்து உயிர்களும் விகாரமான குரல்களில் கதறின.
6.57.34
व्यभ्रमाकाशमाविश्य मांसशोणितभोजनाः।
मण्डलान्यपसव्यानि खगाश्चक्रू रथं प्रति ॥ ६.५७.३४ ॥
ஊன், குருதியை உண்ணும் பறவைகள் மேகமற்ற வானில் புகுந்து, ரதத்தை நோக்கி இடம்புறமாகச் (அபசவ்யம்) சுழல்களைச் செய்தன.
6.57.35
वमन्त्यः पावकज्वालाः शिवा घोरा ववाशिरे।
अन्तरिक्षात् पपातोल्का वायुश्च परुषं ववौ ॥ ६.५७.३५ ॥
நெருப்பு ஜுவாலைகளைக் கக்கும் பயங்கர நரிகள் ஊளையிட்டன. வானத்திலிருந்து ஒரு எரிகல் விழுந்தது; கடுமையான காற்று வீசியது.
6.57.36
अन्योन्यमभिसंरब्धा ग्रहाश्च न चकाशिरे।
मेघाश्च खरनिर्घोषा रथस्योपरि रक्षसः ॥ ६.५७.३६ ॥
கோள்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொண்டு ஒளிரவில்லை; அரக்கனின் ரதத்திற்கு மேல் கடுமையான இடிமுழக்கத்துடன் மேகங்கள் சூழ்ந்தன.
6.57.37
ववर्षू रुधिरं चास्य सिषिचुश्च पुरःसरान्।
केतुमूर्धनि गृध्रस्तु विलीनो दक्षिणामुखः ॥ ६.५७.३७ ॥
அவன் மீது குருதி மழையாகப் பொழிந்தது; முன்னே சென்றவர்களையும் அது நனைத்தது. கொடியின் உச்சியில் தெற்கு நோக்கிய ஒரு கழுகு அமர்ந்தது.
6.57.38
नदन्नुभयतः पार्श्वं समग्रां श्रियमाहरत्।
सारथेर्बहुशश्चास्य संग्राममवगाहतः ॥ ६.५७.३८ ॥
இருபுறமும் முழங்கியபடி அது அவனுடைய முழு அழகையும் கவர்ந்தது. போரில் மூழ்கிய அவனுடைய தேரோட்டியின் அழகையும் பலமுறை அது பறித்தது.
6.57.39
प्रतोदो न्यपतद्धस्तात् सूतस्य हयसादिनः।
निर्याणश्रीश्च या च स्याद् भास्वरा च सुदुर्लभा ॥ ६.५७.३९ ॥
குதிரைகளை ஓட்டும் தேரோட்டியின் கையிலிருந்து சாட்டை விழுந்தது. புறப்படும் வேளையின் பொலிவும், ஒளி வீசும் அரிய அழகும் கூட கழிந்து போயிற்று.
6.57.40
सा ननाश मुहूर्तेन समे च स्खलिता हयाः।
प्रहस्तं तं हि निर्यान्तं प्रख्यातगुणपौरुषम्।
युधि नानाप्रहरणा कपिसेनाभ्यवर्तत ॥ ६.५७.४० ॥
அந்த அழகு ஒரு கணத்தில் அழிந்தது; சமதளத்திலும் குதிரைகள் தடுமாறின. புகழ்பெற்ற குணமும் வீரமும் கொண்ட பிரஹஸ்தன் போருக்கு வெளியேறியபோது, பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் வானரப் படை அவனை எதிர்த்து முன்னேறியது.
6.57.41
अथ घोषः सुतुमुलो हरीणां समजायत।
वृक्षानारुजतां चैव गुर्वीर्वै गृह्णतां शिलाः ॥ ६.५७.४१ ॥
அப்போது குரங்குகளின் பேரொலி எழுந்தது. அவை மரங்களை முறித்தன; பெரிய பாறைகளைப் பற்றியெடுத்தன.
6.57.42
नदतां राक्षसानां च वानराणां च गर्जताम्।
उभे प्रमुदिते सैन्ये रक्षोगणवनौकसाम् ॥ ६.५७.४२ ॥
கர்ஜித்த அரக்கர்களும் குரங்குகளும் இருதரப்பு படைகளும் மகிழ்ச்சியடைந்தன — அரக்கர் கூட்டமும் காட்டில் வாழும் வானரங்களும்.
6.57.43
वेगितानां समर्थानामन्योन्यवधकाङ्क्षिणाम्।
परस्परं चाह्वयतां निनादः श्रूयते महान् ॥ ६.५७.४३ ॥
வேகமாகப் பாய்ந்து வரும், வலிமைமிக்க, ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பும், ஒருவரையொருவர் சவால் விடுக்கும் வீரர்களின் பெரும் ஆரவாரம் கேட்கிறது.
6.57.44
ततः प्रहस्तः कपिराजवाहिनी-
मभिप्रतस्थे विजयाय दुर्मतिः।
विवृद्धवेगां च विवेश तां चमूं
यथा मुमूर्षुः शलभो विभावसुम् ॥ ६.५७.४४ ॥
அப்போது தீய புத்தியுடைய பிரஹஸ்தன் வெற்றிக்காக குரங்கரசனின் படையை நோக்கிச் சென்றான்; பெருகிய வேகத்துடன் இருந்த அந்தப் படையுள் சாகத் துணியும் விட்டில் நெருப்பில் பாய்வது போல் புகுந்தான்.