Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.59.1
तस्मिन् हते राक्षससैन्यपाले
प्लवंगमानामृषभेण युद्धे।
भीमायुधं सागरवेगतुल्यं
विदुद्रुवे राक्षसराजसैन्यम् ॥ ६.५९.१ ॥
Als der Beschützer des Rākṣasa-Heeres im Kampf vom Vornehmsten der Affen erschlagen wurde, floh das heer des Rākṣasa-Königs, mit schrecklichen Waffen und so ungestüm wie die Meereswogen, nach allen Richtungen.
6.59.2
गत्वा तु रक्षोधिपतेः शशंसुः
सेनापतिं पावकसूनुशस्तम्।
तच्चापि तेषां वचनं निशम्य
रक्षोधिपः क्रोधवशं जगाम ॥ ६.५९.२ ॥
Sie gingen hin und berichteten dem Herrn der Rākṣasas, dass der Feldherr vom Sohn des Agni erschlagen worden war. Als er ihre Worte vernahm, wurde der Herr der Rākṣasas vom Zorn übermannt.
6.59.3
संख्ये प्रहस्तं निहतं निशम्य
क्रोधार्दितः शोकपरीतचेताः।
उवाच तान् राक्षसयूथमुख्या-
निन्द्रो यथा निर्जरयूथमुख्यान् ॥ ६.५९.३ ॥
Als er hörte, dass Prahasta im Kampf erschlagen war, von Zorn gequält und mit dem Geist in Kummer versunken, sprach er zu jenen Anführern der Rākṣasa-Scharen, wie Indra zu den Anführern der Götterschar spricht.
6.59.4
नावज्ञा रिपवे कार्या यैरिन्द्रबलसादनः।
सूदितः सैन्यपालो मे सानुयात्रः सकुञ्जरः ॥ ६.५९.४ ॥
Man darf den Feind, durch den der Vernichter von Indras Heer, der Beschützer meiner Armee, samt Gefolge und Elefanten erschlagen wurde, nicht verachten.
6.59.5
सोऽहं रिपुविनाशाय विजयायाविचारयन्।
स्वयमेव गमिष्यामि रणशीर्षं तदद्भुतम् ॥ ६.५९.५ ॥
Darum werde ich selbst, ohne zu zögern, zur Vernichtung des Feindes und zum Sieg an die Spitze jener wunderbaren Schlacht ziehen.
6.59.6
अद्य तद् वानरानीकं रामं च सहलक्ष्मणम्।
निर्दहिष्यामि बाणौघैर्वनं दीप्तैरिवाग्निभिः।
अद्य संतर्पयिष्यामि पृथिवीं कपिशोणितैः ॥ ६.५९.६ ॥
Heute werde ich jenes Heer der Affen und Rāma samt Lakṣmaṇa mit Pfeilfluten verbrennen, wie lodernde Feuer einen Wald. Heute werde ich die Erde mit dem Blut der Affen sättigen.
6.59.7
स एवमुक्त्वा ज्वलनप्रकाशं
रथं तुरंगोत्तमराजियुक्तम्।
प्रकाशमानं वपुषा ज्वलन्तं
समारुरोहामरराजशत्रुः ॥ ६.५९.७ ॥
So sprechend bestieg er den feuergleichen Wagen, bespannt mit einer Reihe vorzüglicher Pferde, strahlend und brennend in seiner eigenen Gestalt — er, der Feind des Götterkönigs.
6.59.8
स शङ्खभेरीपणवप्रणादै-
रास्फोटितक्ष्वेडितसिंहनादैः ।
पुण्यैः स्तवैश्चापि सुपूज्यमान-
स्तदा ययौ राक्षसराजमुख्यः ॥ ६.५९.८ ॥
Unter dem Klang von Muscheln, Pauken und Trommeln, unter Klatschen, Brüllen und löwenähnlichen Schreien, und von verheißungsvollen Lobpreisungen gebührend geehrt, brach da der vornehmste der Rākṣasa-Könige auf.
6.59.9
स शैलजीमूतनिकाशरूपै-
र्मांसाशनैः पावकदीप्तनेत्रैः।
बभौ वृतो राक्षसराजमुख्यो
भूतैर्वृतो रुद्र इवामरेशः ॥ ६.५९.९ ॥
Umgeben von Rākṣasas, deren Gestalten Bergen und Wolken gleichen, Fleischfressern mit feuerbrennenden Augen, strahlte der vornehmste der Rākṣasa-Könige wie Rudra, umringt von Geistern, wie der Herr der Unsterblichen.
6.59.10
ततो नगर्याः सहसा महौजा
निष्क्रम्य तद् वानरसैन्यमुग्रम्।
महार्णवाभ्रस्तनितं ददर्श
समुद्यतं पादपशैलहस्तम् ॥ ६.५९.१० ॥
Da trat der Mächtige plötzlich aus der Stadt und erblickte das wilde Affenheer, das dröhnte wie die Wolken des großen Ozeans, mit Bäumen und Bergen in den erhobenen Händen.
6.59.11
तद् राक्षसानीकमतिप्रचण्ड-
मालोक्य रामो भुजगेन्द्रबाहुः।
विभीषणं शस्त्रभृतां वरिष्ठ-
मुवाच सेनानुगतः पृथुश्रीः ॥ ६.५९.११ ॥
Als Rāma, mit Armen wie der Herr der Schlangen und großer Pracht, von seinem Heer begleitet, das überaus wilde Rākṣasa-Heer erblickte, sprach er zu Vibhīṣaṇa, dem vornehmsten der Waffenträger.
6.59.12
नानापताकाध्वजछत्रजुष्टं
प्रासासिशूलायुधशस्त्रजुष्टम्।
कस्येदमक्षोभ्यमभीरुजुष्टं
सैन्यं महेन्द्रोपमनागजुष्टम् ॥ ६.५९.१२ ॥
Voller vielfältiger Banner, Fahnen und Schirme, ausgestattet mit Speeren, Schwertern, Dreizacken und anderen Waffen, von furchtlosen Kriegern und Elefanten wie denen Indras bedient: Wessen ist dieses unerschütterliche Heer?
6.59.13
ततस्तु रामस्य निशम्य वाक्यं
विभीषणः शक्रसमानवीर्यः।
शशंस रामस्य बलप्रवेकं
महात्मनां राक्षसपुंगवानाम् ॥ ६.५९.१३ ॥
Da beschrieb Vibhīṣaṇa, dessen Tapferkeit der Indras gleichkam, nachdem er Rāmas Worte gehört hatte, Rāma die Stärke und Tapferkeit der hochherzigen rākṣasa-Helden.
6.59.14
योऽसौ गजस्कन्धगतो महात्मा
नवोदितार्कोपमताम्रवक्त्रः।
संकम्पयन्नागशिरोऽभ्युपैति
ह्यकम्पनं त्वेनमवेहि राजन् ॥ ६.५९.१४ ॥
O König, dieser großmütige Mann, der auf der Schulter des Elefanten sitzt, mit einem Gesicht rot wie die aufgehende Sonne, der nähert sich und lässt den Kopf des Elefanten zittern — wisse, dass er Akampana ist, der Unerschütterliche.
6.59.15
योऽसौ रथस्थो मृगराजकेतु-
र्धुन्वन् धनुः शक्रधनुःप्रकाशम्।
करीव भात्युग्रविवृत्तदंष्ट्रः
स इन्द्रजिन्नाम वरप्रधानः ॥ ६.५९.१५ ॥
Jener auf dem Wagen Stehende, dessen Banner ein Löwe ziert, der seinen Bogen schüttelt, der wie Indras Regenbogen glänzt, strahlend wie ein Elefant mit schrecklich entblößten Zähnen — er ist Indrajit, der Vornehmste der Vortrefflichen.
6.59.16
यश्चैष विन्ध्यास्तमहेन्द्रकल्पो
धन्वी रथस्थोऽतिरथोऽतिवीरः।
विस्फारयंश्चापमतुल्यमानं
नाम्नातिकायोऽतिविवृद्धकायः ॥ ६.५९.१६ ॥
Und dieser, gleich den Bergen Vindhya und Mahendra, ein Bogenschütze auf seinem Wagen stehend, ein großer Wagenlenker und sehr tapferer Held, der einen Bogen von unvergleichlichem Maß spannt — mit Namen Atikāya, von gewaltig großem Körper.
6.59.17
योऽसौ नवार्कोदितताम्रचक्षु-
रारुह्य घण्टानिनदप्रणादम्।
गजं खरं गर्जति वै महात्मा
महोदरो नाम स एष वीरः ॥ ६.५९.१७ ॥
Derjenige, dessen Augen rot sind wie die eben aufgegangene Sonne, der auf einen Elefanten oder Esel steigt und mit dem Klang von Glocken brüllt, dieser großherzige Held heißt Mahodara.
6.59.18
योऽसौ हयं काञ्चनचित्रभाण्ड-
मारुह्य संध्याभ्रगिरिप्रकाशम्।
प्रासं समुद्यम्य मरीचिनद्धं
पिशाच एषोऽशनितुल्यवेगः ॥ ६.५९.१८ ॥
Derjenige, der auf einem Pferd mit goldenem, buntem Zaumzeug heranreitet, leuchtend wie ein Berg aus Abendwolken und einen von Strahlen umwundenen Speer erhebt, dieser Piśāca ist schnell wie der Blitz.
6.59.19
यश्चैष शूलं निशितं प्रगृह्य
विद्युत्प्रभं किंकरवज्रवेगम्।
वृषेन्द्रमास्थाय शशिप्रकाश-
मायाति योऽसौ त्रिशिरा यशस्वी ॥ ६.५९.१९ ॥
Und dieser, der mit einem scharfen Dreizack heranzieht, blitzend wie ein Blitz, schnell wie der Donnerkeil des Kiṅkara, auf einem vorzüglichen Stier reitend, der wie der Mond leuchtet: Das ist der berühmte Dreiköpfige, Triśirā.
6.59.20
असौ च जीमूतनिकाशरूपः
कुम्भः पृथुव्यूढसुजातवक्षाः।
समाहितः पन्नगराजकेतु-
र्विस्फारयन् याति धनुर्विधुन्वन् ॥ ६.५९.२० ॥
Und dieser, dessen Gestalt einer Gewitterwolke gleicht, ist Kumbha, breitbrüstig mit einer weiten, wohlgeformten Brust, dessen Banner das Zeichen des Schlangenkönigs trägt; gesammelt spannt er seinen Bogen und schüttelt ihn, während er vorrückt.
6.59.21
यश्चैष जाम्बूनदवज्रजुष्टं
दीप्तं सधूमं परिघं प्रगृह्य।
आयाति रक्षोबलकेतुभूतो
योऽसौ निकुम्भोऽद्भुतघोरकर्मा ॥ ६.५९.२१ ॥
Und dieser, der eine eiserne Keule, mit Gold und Diamanten besetzt, brennend und rauchend, emporhält und heranzieht, das Banner des Rākṣasa-Heeres: Das ist Nikumbha, dessen Taten wunderbar und schrecklich sind.
6.59.22
यश्चैष चापासिशरौघजुष्टं
पताकिनं पावकदीप्तरूपम्।
रथं समास्थाय विभात्युदग्रो
नरान्तकोऽसौ नगशृङ्गयोधी ॥ ६.५९.२२ ॥
Und dieser, der hoch emporragend erstrahlt, auf einem bewimpelten, feuerglühenden Wagen stehend, voller Bogen, Schwerter und Pfeilfluten — der Kämpfer wie ein Bergesgipfel, der Menschenvernichter: das ist er.
6.59.23
यश्चैष नानाविधघोररूपै-
र्व्याघ्रोष्ट्रनागेन्द्रमृगाश्ववक्त्रैः ।
भूतैर्वृतो भाति विवृत्तनेत्रै-
र्योऽसौ सुराणामपि दर्पहन्ता ॥ ६.५९.२३ ॥
Und dieser, der strahlt, umgeben von Geistern mannigfacher schrecklicher Gestalt, mit Gesichtern von Tigern, Kamelen, Großelefanten, Hirschen und Pferden, mit rollenden Augen — der selbst den Stolz der Götter bricht: das ist er.
6.59.24
यत्रैतदिन्दुप्रतिमं विभाति
छत्रं सितं सूक्ष्मशलाकमग्र्यम्।
अत्रैष रक्षोधिपतिर्महात्मा
भूतैर्वृतो रुद्र इवावभाति ॥ ६.५९.२४ ॥
Wo dieser vortreffliche weiße Sonnenschirm, dem Mond gleich, mit feinen Streben glänzt, dort erscheint dieser großherzige Herr der Rakshasa, von Geistern umgeben, wie Rudra.
6.59.25
असौ किरीटी चलकुण्डलास्यो
नगेन्द्रविन्ध्योपमभीमकायः।
महेन्द्रवैवस्वतदर्पहन्ता
रक्षोधिपः सूर्य इवावभाति ॥ ६.५९.२५ ॥
Dieser Gekrönte, dessen Antlitz von schwingenden Ohrringen geziert ist, von schrecklichem Körper gleich dem Vindhya, dem König der Berge, Zerstörer des Stolzes von Indra und Yama — der Herr der Rakshasa erscheint wie die Sonne.
6.59.26
प्रत्युवाच ततो रामो विभीषणमरिंदमः।
अहो दीप्तमहातेजा रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ६.५९.२६ ॥
Da antwortete Rāma, der Bezwinger der Feinde, Vibhīṣaṇa: "Ach! Wie strahlend von großem Glanz ist Rāvaṇa, der Herr der Rakshasa!"
6.59.27
आदित्य इव दुष्प्रेक्ष्यो रश्मिभिर्भाति रावणः।
न व्यक्तं लक्षये ह्यस्य रूपं तेजःसमावृतम् ॥ ६.५९.२७ ॥
Rāvaṇa strahlt mit Strahlen, schwer anzuschauen wie die Sonne; ich erkenne seine Gestalt nicht deutlich, denn sie ist von Glanz umhüllt.
6.59.28
देवदानववीराणां वपुर्नैवंविधं भवेत्।
यादृशं राक्षसेन्द्रस्य वपुरेतद् विराजते ॥ ६.५९.२८ ॥
Der Leib der Helden der Götter und Dānavas wäre nicht so beschaffen; doch dieser Leib des Herrn der Rākṣasas leuchtet so.
6.59.29
सर्वे पर्वतसंकाशाः सर्वे पर्वतयोधिनः।
सर्वे दीप्तायुधधरा योधास्तस्य महात्मनः ॥ ६.५९.२९ ॥
Alle glichen Bergen, alle kämpften wie Berge, alle trugen leuchtende Waffen – die Krieger jenes Großseeligen.
6.59.30
विभाति रक्षोराजोऽसौ प्रदीप्तैर्भीमदर्शनैः।
भूतैः परिवृतस्तीक्ष्णैर्देहवद्भिरिवान्तकः ॥ ६.५९.३० ॥
Dieser Herr der Rākṣasas leuchtet, umgeben von glühenden, schreckenerregend aussehenden, grimmigen verkörperten Wesen, wie der Tod selbst in Leibesgestalt.
6.59.31
दिष्ट्यायमद्य पापात्मा मम दृष्टिपथं गतः।
अद्य क्रोधं विमोक्ष्यामि सीताहरणसम्भवम् ॥ ६.५९.३१ ॥
Glücklicherweise ist dieser Sünder heute in meine Sichtweite gekommen. Heute werde ich den Zorn lösen, der aus Sītās Entführung entstand.
6.59.32
एवमुक्त्वा ततो रामो धनुरादाय वीर्यवान्।
लक्ष्मणानुचरस्तस्थौ समुद्धृत्य शरोत्तमम् ॥ ६.५९.३२ ॥
So gesprochen, nahm der mächtige Rāma seinen Bogen, stand mit Lakṣmaṇa an seiner Seite und hob einen vorzüglichen Pfeil empor.
6.59.33
ततः स रक्षोधिपतिर्महात्मा
रक्षांसि तान्याह महाबलानि।
द्वारेषु चर्यागृहगोपुरेषु
सुनिर्वृतास्तिष्ठत निर्विशङ्काः ॥ ६.५९.३३ ॥
Da sprach der großseelige Herr der Rākṣasas zu jenen gewaltigen Rākṣasas: "Steht an den Toren, in den Wachhäusern und auf den Türmen, völlig unbesorgt und ohne Furcht."
6.59.34
इहागतं मां सहितं भवद्भि-
र्वनौकसश्छिद्रमिदं विदित्वा।
शून्यां पुरीं दुष्प्रसहां प्रमथ्य
प्रधर्षयेयुः सहसा समेताः ॥ ६.५९.३४ ॥
Da ich mit euch allen hierher gekommen bin, könnten die im Wald lebenden Affen diese Schwäche erkennen, sich versammeln und die leere, schwer einnehmbare Stadt plötzlich überrennen und angreifen.
6.59.35
विसर्जयित्वा सचिवांस्ततस्तान्
गतेषु रक्षःसु यथानियोगम्।
व्यदारयद् वानरसागरौघं
महाझषः पूर्णमिवार्णवौघम् ॥ ६.५९.३५ ॥
Dann, nachdem er die Minister entlassen hatte und die Rākṣasas gemäß seinem Befehl gegangen waren, zerriss er die Flut des Affenmeeres, wie ein großer Fisch die Flut eines vollen Ozeans zerteilt.
6.59.36
तमापतन्तं सहसा समीक्ष्य
दीप्तेषुचापं युधि राक्षसेन्द्रम्।
महत् समुत्पाट्य महीधराग्रं
दुद्राव रक्षोधिपतिं हरीशः ॥ ६.५९.३६ ॥
Als er den Herrn der Rākṣasas im Kampf plötzlich mit glühenden Pfeilen und Bogen auf sich zustürmen sah, riss der Affenfürst einen großen Berggipfel aus und stürzte sich auf den Herrn der Rākṣasas.
6.59.37
तच्छैलशृङ्गं बहुवृक्षसानुं
प्रगृह्य चिक्षेप निशाचराय।
तमापतन्तं सहसा समीक्ष्य
चिच्छेद बाणैस्तपनीयपुङ्खैः ॥ ६.५९.३७ ॥
Er hob jenen Berggipfel mit vielen Bäumen an den Hängen empor und schleuderte ihn gegen den Nachtwandler; als dieser ihn plötzlich auf sich zustürzen sah, zerschnitt der Rākṣasa ihn mit goldgefiederten Pfeilen.
6.59.38
तस्मिन् प्रवृद्धोत्तमसानुवृक्षे
शृङ्गे विदीर्णे पतिते पृथिव्याम्।
महाहिकल्पं शरमन्तकाभं
समादधे राक्षसलोकनाथः ॥ ६.५९.३८ ॥
Als jener Gipfel mit hohen Bäumen an seinen prächtigen Hängen zerbrach und zur Erde stürzte, legte der Herr der Welt der Rākṣasas einen Pfeil auf seinen Bogen, gleich einer großen Schlange und dem Tod ähnlich.
6.59.39
स तं गृहीत्वानिलतुल्यवेगं
सविस्फुलिङ्गज्वलनप्रकाशम्।
बाणं महेन्द्राशनितुल्यवेगं
चिक्षेप सुग्रीववधाय रुष्टः ॥ ६.५९.३९ ॥
Zornig ergriff er jenen Pfeil, schnell wie der Wind, leuchtend wie loderndes Feuer mit Funken, von der Geschwindigkeit des Blitzes Indras, und schleuderte ihn, um Sugrīva zu töten.
6.59.40
स सायको रावणबाहुमुक्तः
शक्राशनिप्रख्यवपुःप्रकाशम्।
सुग्रीवमासाद्य बिभेद वेगाद्
गुहेरिता क्रौञ्चमिवोग्रशक्तिः ॥ ६.५९.४० ॥
Jener Pfeil, vom Arm Rāvaṇas abgeschossen, dessen Körper wie Indras Blitz leuchtete, erreichte Sugrīva und durchbohrte ihn mit Wucht, wie der von Guha gesandte furchtbare Speer den Krauñca-Berg durchbohrte.
6.59.41
स सायकार्तो विपरीतचेताः
कूजन् पृथिव्यां निपपात वीरः।
तं वीक्ष्य भूमौ पतितं विसंज्ञं
नेदुः प्रहृष्टा युधि यातुधानाः ॥ ६.५९.४१ ॥
Vom Pfeil gequält, mit verwirrtem Geist, schrie der Held auf und stürzte zu Boden. Als sie ihn bewusstlos am Boden liegen sahen, brüllten die erfreuten Rākṣasas im Kampf.
6.59.42
ततो गवाक्षो गवयः सुषेण-
स्त्वथर्षभो ज्योतिमुखो नलश्च।
शैलान् समुत्पाट्य विवृद्धकायाः
प्रदुद्रुवुस्तं प्रति राक्षसेन्द्रम् ॥ ६.५९.४२ ॥
Da stürmten Gavākṣa, Gavaya, Suṣeṇa, Ṛṣabha, Jyotimukha und Nala, Bergspitzen ausreißend und mit gewaltig vergrößerten Körpern, auf den Herrn der Rākṣasas los.
6.59.43
तेषां प्रहारान् स चकार मोघान्
रक्षोधिपो बाणशतैः शिताग्रैः।
तान् वानरेन्द्रानपि बाणजालै-
र्बिभेद जाम्बूनदचित्रपुङ्खैः ॥ ६.५९.४३ ॥
Der Herr der Rākṣasas machte ihre Schläge mit Hunderten scharfspitziger Pfeile wirkungslos und durchbohrte auch jene Anführer der Vānaras mit einem Netz von Pfeilen, deren Federn mit Gold verziert waren.
6.59.44
ते वानरेन्द्रास्त्रिदशारिबाणै-
र्भिन्ना निपेतुर्भुवि भीमकायाः।
ततस्तु तद् वानरसैन्यमुग्रं
प्रच्छादयामास स बाणजालैः ॥ ६.५९.४४ ॥
Von den Pfeilen des Feindes der Götter durchbohrt, stürzten jene Herren der Vānaras mit furchtbaren Leibern zu Boden. Dann bedeckte er jenes wilde Vānara-Heer mit einem Netz von Pfeilen.
6.59.45
ते वध्यमानाः पतिताश्च वीरा
नानद्यमाना भयशल्यविद्धाः।
शाखामृगा रावणसायकार्ता
जग्मुः शरण्यं शरणं स्म रामम् ॥ ६.५९.४५ ॥
Erschlagen und gefallen, von dem Stachel der Furcht durchbohrt, aufschreiend und von Rāvaṇas Pfeilen gequält, suchten jene Helden Zuflucht bei Rāma, dem Zuflucht Würdigen.
6.59.46
ततो महात्मा स धनुर्धनुष्मा-
नादाय रामः सहसा जगाम।
तं लक्ष्मणः प्राञ्जलिरभ्युपेत्य
उवाच रामं परमार्थयुक्तम् ॥ ६.५९.४६ ॥
Da schritt der großherzige Rāma, den Bogen ergreifend, plötzlich voran. Lakṣmaṇa trat mit gefalteten Händen zu ihm und sprach zu Rāma, der dem höchsten Ziel verbunden war.
6.59.47
काममार्य सुपर्याप्तो वधायास्य दुरात्मनः।
विधमिष्याम्यहं चैतमनुजानीहि मां विभो ॥ ६.५९.४७ ॥
Edler, ich bin durchaus fähig, diesen Bösgesinnten zu erschlagen. Ich werde ihn gewiss vernichten. O Mächtiger, gewähre mir deine Erlaubnis.
6.59.48
तमब्रवीन्महातेजा रामः सत्यपराक्रमः।
गच्छ यत्नपरश्चापि भव लक्ष्मण संयुगे ॥ ६.५९.४८ ॥
Da sprach Rāma von großer Strahlkraft und wahrer Tapferkeit zu ihm: "Geh, Lakṣmaṇa, und sei im Kampf eifrig bei der Sache."
6.59.49
रावणो हि महावीर्यो रणेऽद्भुतपराक्रमः।
त्रैलोक्येनापि संक्रुद्धो दुष्प्रसह्यो न संशयः ॥ ६.५९.४९ ॥
Rāvaṇa ist von großer Macht, von wunderbarer Tapferkeit im Kampf; selbst wenn die drei Welten zornig wären, ist er schwer zu bezwingen, daran besteht kein Zweifel.
6.59.50
तस्यच्छिद्राणि मार्गस्व स्वच्छिद्राणि च लक्षय।
चक्षुषा धनुषाऽऽत्मानं गोपायस्व समाहितः ॥ ६.५९.५० ॥
Suche seine Schwachstellen und achte auf deine eigenen. Mit gesammelter Aufmerksamkeit schütze dich mit Auge und Bogen.
6.59.51
राघवस्य वचः श्रुत्वा सम्परिष्वज्य पूज्य च।
अभिवाद्य च रामाय ययौ सौमित्रिराहवे ॥ ६.५९.५१ ॥
Nachdem er Rāghavas Worte gehört, ihn umarmt und geehrt und Rāma ehrerbietig gegrüßt hatte, brach Saumitri zum Kampf auf.
6.59.52
स रावणं वारणहस्तबाहुं
ददर्श भीमोद्यतदीप्तचापम्।
प्रच्छादयन्तं शरवृष्टिजालै-
स्तान् वानरान् भिन्नविकीर्णदेहान् ॥ ६.५९.५२ ॥
Er sah Rāvaṇa, mit Armen wie Elefantenrüsseln, furchtbar, den strahlenden Bogen erhoben, wie er jene Vānaras mit einem Netz aus Pfeilregen bedeckte, deren Leiber zerfetzt und verstreut lagen.
6.59.53
तमालोक्य महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः।
निवार्य शरजालानि विदुद्राव स रावणम् ॥ ६.५९.५३ ॥
Als er ihn sah, hielt Hanumān, der hochglänzende Sohn des Windes, das Pfeilnetz auf und stürzte sich auf Rāvaṇa.
6.59.54
रथं तस्य समासाद्य बाहुमुद्यम्य दक्षिणम्।
त्रासयन् रावणं धीमान् हनूमान् वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.५९.५४ ॥
Er trat an seinen Wagen heran, hob den rechten Arm und versetzte Rāvaṇa in Schrecken, und der weise Hanumān sprach diese Worte.
6.59.55
देवदानवगन्धर्वैर्यक्षैश्च सह राक्षसैः।
अवध्यत्वं त्वया प्राप्तं वानरेभ्यस्तु ते भयम् ॥ ६.५९.५५ ॥
Von Göttern, Dānavas, Gandharvas, Yakṣas und Rākṣasas hast du die Unverwundbarkeit erlangt; doch vor den Vānaras hast du Furcht.
6.59.56
एष मे दक्षिणो बाहुः पञ्चशाखः समुद्यतः।
विधमिष्यति ते देहे भूतात्मानं चिरोषितम् ॥ ६.५९.५६ ॥
Hier ist mein rechter Arm, erhoben wie ein Baum mit fünf Ästen. Er wird den Lebensatem zermalmen, der lange in deinem Körper gewohnt hat.
6.59.57
श्रुत्वा हनूमतो वाक्यं रावणो भीमविक्रमः।
संरक्तनयनः क्रोधादिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.५९.५७ ॥
Als Rāvaṇa von furchtbarer Tapferkeit Hanumāns Worte hörte, sprach er, die Augen vor Zorn gerötet, diese Worte.
6.59.58
क्षिप्रं प्रहर निःशङ्कं स्थिरां कीर्तिमवाप्नुहि।
ततस्त्वां ज्ञातविक्रान्तं नाशयिष्यामि वानर ॥ ६.५९.५८ ॥
Schlage schnell und furchtlos zu und erringe bleibenden Ruhm. Dann, o Affe, werde ich dich vernichten, dessen Tapferkeit bekannt ist.
6.59.59
रावणस्य वचः श्रुत्वा वायुसूनुर्वचोऽब्रवीत्।
प्रहतं हि मया पूर्वमक्षं तव सुतं स्मर ॥ ६.५९.५९ ॥
Als er Rāvaṇas Worte hörte, sprach der Sohn des Windes: "Erinnere dich, ich habe schon deinen Sohn Akṣa erschlagen."
6.59.60
एवमुक्तो महातेजा रावणो राक्षसेश्वरः।
आजघानानिलसुतं तलेनोरसि वीर्यवान् ॥ ६.५९.६० ॥
So angesprochen schlug Rāvaṇa, der mächtige Herr der Rākṣasas von großem Glanz, dem Sohn des Windes mit der flachen Hand auf die Brust.
6.59.61
स तलाभिहतस्तेन चचाल च मुहुर्मुहुः।
स्थितो मुहूर्तं तेजस्वी स्थैर्यं कृत्वा महामतिः ॥ ६.५९.६१ ॥
Vom Schlag der flachen Hand getroffen, wankte er immer wieder; doch der strahlende Großgesinnte stand einen Augenblick fest und gewann seine Haltung zurück.
6.59.62
आजघान च संक्रुद्धस्तलेनैवामरद्विषम्।
ततः स तेनाभिहतो वानरेण महात्मना ॥ ६.५९.६२ ॥
Voller Zorn schlug er dem Feind der Götter mit der flachen Hand zu. Da, von jenem großmütigen Affen getroffen,
6.59.63
दशग्रीवः समाधूतो यथा भूमितलेऽचलः।
संग्रामे तं तथा दृष्ट्वा रावणं तलताडितम् ॥ ६.५९.६३ ॥
Wie ein Berg auf dem Boden wurde Rāvaṇa, der Zehnhalsige, völlig erschüttert; als er Rāvaṇa im Kampf von der Handfläche getroffen sah,
6.59.64
ऋषयो वानराः सिद्धा नेदुर्देवाः सहासुरैः।
अथाश्वस्य महातेजा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.५९.६४ ॥
Die Weisen, Affen, Siddhas und Götter brüllten zusammen mit den Asuras. Dann sprach der hochglänzende Rāvaṇa, wieder zu sich gekommen, diese Worte:
6.59.65
साधु वानर वीर्येण श्लाघनीयोऽसि मे रिपुः।
रावणेनैवमुक्तस्तु मारुतिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.५९.६५ ॥
„Gut gemacht, Affe, für deine Tapferkeit! Obwohl du mein Feind bist, bist du lobenswert." Als Rāvaṇa so sprach, antwortete Hanumān mit diesen Worten:
6.59.66
धिगस्तु मम वीर्यस्य यत् त्वं जीवसि रावण।
सकृत् तु प्रहरेदानीं दुर्बुद्धे किं विकत्थसे ॥ ६.५९.६६ ॥
„Schande über meine Tapferkeit, dass du, Rāvaṇa, noch lebst! Lass mich dich jetzt einmal schlagen, Törichter! Warum prahlst du?"
6.59.67
ततस्त्वां मामको मुष्टिर्नयिष्यति यमक्षयम्।
ततो मारुतिवाक्येन कोपस्तस्य प्रजज्वले ॥ ६.५९.६७ ॥
„Dann wird meine Faust dich in Yamas Reich führen." Bei Hanumāns Worten entflammte sein Zorn.
6.59.68
संरक्तनयनो यत्नान्मुष्टिमावृत्य दक्षिणम्।
पातयामास वेगेन वानरोरसि वीर्यवान् ॥ ६.५९.६८ ॥
Mit geröteten Augen ballte der Mächtige mühsam die rechte Faust und schlug sie mit Wucht auf die Brust des Affen.
6.59.69
हनूमान् वक्षसि व्यूढे संचचाल पुनः पुनः।
विह्वलं तु तदा दृष्ट्वा हनूमन्तं महाबलम् ॥ ६.५९.६९ ॥
Als der Schlag auf seine Brust traf, wankte Hanumān immer wieder; und als man den mächtigen Hanumān so benommen sah, (waren alle fassungslos).
6.59.70
रथेनातिरथः शीघ्रं नीलं प्रति समभ्यगात्।
राक्षसानामधिपतिर्दशग्रीवः प्रतापवान् ॥ ६.५९.७० ॥
Der große Wagenkämpfer, Herr der Rākṣasas, der tapfere Zehnhalsige, rückte rasch auf seinem Streitwagen gegen Nīla vor.
6.59.71
पन्नगप्रतिमैर्भीमैः परमर्माभिभेदनैः।
शरैरादीपयामास नीलं हरिचमूपतिम् ॥ ६.५९.७१ ॥
Mit schrecklichen Pfeilen, gleich Schlangen, die die lebenswichtigen Stellen durchbohrten, entfachte er Nīla, den Heerführer der Affenschar.
6.59.72
स शरौघसमायस्तो नीलो हरिचमूपतिः।
करेणैकेन शैलाग्रं रक्षोधिपतयेऽसृजत् ॥ ६.५९.७२ ॥
Von einem Pfeilhagel umgeben, schleuderte Nīla, der Heerführer der Affen, mit einer einzigen Hand einen Bergesgipfel auf den Herrn der Rākṣasas.
6.59.73
हनूमानपि तेजस्वी समाश्वस्तो महामनाः।
विप्रेक्षमाणो युद्धेप्सुः सरोषमिदमब्रवीत् ॥ ६.५९.७३ ॥
Auch der strahlende, großherzige Hanumān fasste sich wieder, begierig nach dem Kampf, blickte umher und sprach zornig diese Worte.
6.59.74
नीलेन सह संयुक्तं रावणं राक्षसेश्वरम्।
अन्येन युध्यमानस्य न युक्तमभिधावनम् ॥ ६.५९.७४ ॥
Es war nicht angemessen, auf Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, loszustürmen, der mit Nīla kämpfte und gegen einen anderen focht.
6.59.75
रावणोऽथ महातेजास्तं शृङ्गं सप्तभिः शरैः।
आजघान सुतीक्ष्णाग्रैस्तद् विकीर्णं पपात ह ॥ ६.५९.७५ ॥
Da traf Rāvaṇa von großem Glanz jenen Gipfel mit sieben scharfspitzigen Pfeilen, und er stürzte zerborsten hinab.
6.59.76
तद् विकीर्णं गिरेः शृङ्गं दृष्ट्वा हरिचमूपतिः।
कालाग्निरिव जज्वाल कोपेन परवीरहा ॥ ६.५९.७६ ॥
Als er jenen Gipfel des Berges zerschmettert sah, loderte der Anführer des Affenheeres, der Bezwinger feindlicher Helden, vor Zorn auf wie das Feuer der Zeitenwende.
6.59.77
सोऽश्वकर्णद्रुमान् शालांश्चूतांश्चापि सुपुष्पितान्।
अन्यांश्च विविधान् वृक्षान् नीलश्चिक्षेप संयुगे ॥ ६.५९.७७ ॥
Nīla schleuderte im Kampf Aśvakarṇa-Bäume, Sāla-Bäume, blühende Mangobäume und viele andere Arten von Bäumen.
6.59.78
स तान् वृक्षान् समासाद्य प्रतिचिच्छेद रावणः।
अभ्यवर्षच्च घोरेण शरवर्षेण पावकिम् ॥ ६.५९.७८ ॥
Rāvaṇa erreichte jene Bäume und schlug sie nieder, dann überschüttete er Pāvaki (Nīla) mit einem furchtbaren Pfeilhagel.
6.59.79
अभिवृष्टः शरौघेण मेघेनेव महाचलः।
ह्रस्वं कृत्वा ततो रूपं ध्वजाग्रे निपपात ह ॥ ६.५९.७९ ॥
Vom Pfeilstrom überschüttet, wie ein großer Berg, den Wolken verhüllen, machte er seine Gestalt klein und ließ sich auf der Spitze der Fahne nieder.
6.59.80
पावकात्मजमालोक्य ध्वजाग्रे समवस्थितम्।
जज्वाल रावणः क्रोधात् ततो नीलो ननाद च ॥ ६.५९.८० ॥
Als er den Feuersohn an der Spitze des Banners stehen sah, entbrannte Rāvaṇa vor Zorn; da brüllte Nīla.
6.59.81
ध्वजाग्रे धनुषश्चाग्रे किरीटाग्रे च तं हरिम्।
लक्ष्मणोऽथ हनूमांश्च रामश्चापि सुविस्मिताः ॥ ६.५९.८१ ॥
Als sie jenen Affen an der Spitze des Banners, an der Spitze des Bogens und an der Spitze des Diadems erblickten, waren Lakṣmaṇa, Hanumān und Rāma zutiefst erstaunt.
6.59.82
रावणोऽपि महातेजाः कपिलाघवविस्मितः।
अस्त्रमाहारयामास दीप्तमाग्नेयमद्भुतम् ॥ ६.५९.८२ ॥
Auch Rāvaṇa, von großer Pracht, über die Behendigkeit des Affen erstaunt, rief eine lodernde, wundersame Feuerwaffe herbei.
6.59.83
ततस्ते चुक्रुशुर्हृष्टा लब्धलक्षाः प्लवंगमाः।
नीललाघवसम्भ्रान्तं दृष्ट्वा रावणमाहवे ॥ ६.५९.८३ ॥
Da jubelten die erfreuten Affen, die ihr Ziel erreicht hatten, als sie Rāvaṇa im Kampf durch Nīlas Behendigkeit verwirrt sahen.
6.59.84
वानराणां च नादेन संरब्धो रावणस्तदा।
सम्भ्रमाविष्टहृदयो न किंचित् प्रत्यपद्यत ॥ ६.५९.८४ ॥
Vom Gebrüll der Affen erzürnt, war Rāvaṇa so von Verwirrung ergriffen, dass er keinerlei Gegenmaßnahme fand.
6.59.85
आग्नेयेनापि संयुक्तं गृहीत्वा रावणः शरम्।
ध्वजशीर्षस्थितं नीलमुदैक्षत निशाचरः ॥ ६.५९.८५ ॥
Den mit der Feuerwaffe geladenen Pfeil ergreifend, blickte der Nachtwandler Rāvaṇa auf Nīla, der auf der Spitze des Banners stand.
6.59.86
ततोऽब्रवीन्महातेजा रावणो राक्षसेश्वरः।
कपे लाघवयुक्तोऽसि मायया परया सह ॥ ६.५९.८६ ॥
Da sprach Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, von großem Glanz: »O Affe, du bist flink, verbunden mit höchster Täuschung.«
6.59.87
जीवितं खलु रक्षस्व यदि शक्तोऽसि वानर।
तानि तान्यात्मरूपाणि सृजसि त्वमनेकशः ॥ ६.५९.८७ ॥
»O Affe, wenn du es vermagst, schütze dein Leben; du erschaffst immer wieder jene vielen Gestalten deiner selbst.«
6.59.88
तथापि त्वां मया मुक्तः सायकोऽस्त्रप्रयोजितः।
जीवितं परिरक्षन्तं जीविताद् भ्रंशयिष्यति ॥ ६.५९.८८ ॥
»Dennoch wird der von mir abgeschossene, durch die Waffe getriebene Pfeil dich, der du dein Leben schützt, aus dem Leben stürzen.«
6.59.89
एवमुक्त्वा महाबाहू रावणो राक्षसेश्वरः।
संधाय बाणमस्त्रेण चमूपतिमताडयत् ॥ ६.५९.८९ ॥
So gesprochen, legte Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas mit den mächtigen Armen, einen Pfeil mit der Waffe an und traf den Heerführer.
6.59.90
सोऽस्त्रमुक्तेन बाणेन नीलो वक्षसि ताडितः।
निर्दह्यमानः सहसा स पपात महीतले ॥ ६.५९.९० ॥
Nīla, von dem mit der Waffe abgeschossenen Pfeil an der Brust getroffen, brennend, stürzte plötzlich zu Boden.
6.59.91
पितृमाहात्म्यसंयोगादात्मनश्चापि तेजसा।
जानुभ्यामपतद् भूमौ न तु प्राणैर्वियुज्यत ॥ ६.५९.९१ ॥
Durch die Verbindung mit der Größe seines Vaters und auch durch seine eigene Pracht fiel er auf die Knie zu Boden, wurde aber nicht von seinem Lebensatem getrennt.
6.59.92
विसंज्ञं वानरं दृष्ट्वा दशग्रीवो रणोत्सुकः।
रथेनाम्बुदनादेन सौमित्रिमभिदुद्रुवे ॥ ६.५९.९२ ॥
Als er den bewusstlosen Affen sah, stürzte sich Rāvaṇa, der Zehnhalsige, kampfbegierig mit seinem Wagen, dessen Getöse dem Donner der Wolken glich, auf Saumitri.
6.59.93
आसाद्य रणमध्ये तं वारयित्वा स्थितो ज्वलन्।
धनुर्विस्फारयामास राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.५९.९३ ॥
Mitten im Kampf trat er Saumitri entgegen, versperrte ihm den Weg und stand flammend da; der mächtige Herr der Rākṣasas spannte seinen Bogen weit.
6.59.94
तमाह सौमित्रिरदीनसत्त्वो
विस्फारयन्तं धनुरप्रमेयम्।
अवेहि मामद्य निशाचरेन्द्र
न वानरांस्त्वं प्रतियोद्धुमर्हसि ॥ ६.५९.९४ ॥
Saumitri, von unerschrockenem Mut, sprach zu ihm, während er den unermesslichen Bogen spannte: 'Herr der Nachtwandler, wisse, dass du heute mir gegenüberstehst. Es ziemt dir nicht, gegen die Affen zu kämpfen.'
6.59.95
स तस्य वाक्यं प्रतिपूर्णघोषं
ज्याशब्दमुग्रं च निशम्य राजा।
आसाद्य सौमित्रिमुपस्थितं तं
रोषान्वितं वाचमुवाच रक्षः ॥ ६.५९.९५ ॥
Als der König seine widerhallenden Worte und das wilde Schnellen der Bogensehne vernahm, trat er zu Saumitri, der dort stand, und der von Zorn erfüllte Rākṣasa sprach diese Worte.
6.59.96
दिष्ट्यासि मे राघव दृष्टिमार्गं
प्राप्तोऽन्तगामी विपरीतबुद्धिः।
अस्मिन् क्षणे यास्यसि मृत्युलोकं
संसाद्यमानो मम बाणजालैः ॥ ६.५९.९६ ॥
'Raghava, glücklicherweise bist du in meinen Blickkreis getreten, du Verirrter, dem Ende Entgegengehender! In diesem Augenblick, von dem Netz meiner Pfeile überwältigt, wirst du in die Welt des Todes gehen.'
6.59.97
तमाह सौमित्रिरविस्मयानो
गर्जन्तमुद्वृत्तशिताग्रदंष्ट्रम्।
राजन् न गर्जन्ति महाप्रभावा
विकत्थसे पापकृतां वरिष्ठ ॥ ६.५९.९७ ॥
Lakṣmaṇa, nicht erstaunt, sprach zu ihm, der brüllte, seine spitzen Fangzähne gebleckt: "O König, die von großer Macht brüllen nicht. Oh Erster der Übeltäter, du prahlst."
6.59.98
जानामि वीर्यं तव राक्षसेन्द्र
बलं प्रतापं च पराक्रमं च।
अवस्थितोऽहं शरचापपाणि-
रागच्छ किं मोघविकत्थनेन ॥ ६.५९.९८ ॥
"O Herr der Rākṣasas, ich kenne deine Tapferkeit, Kraft, Macht und Kühnheit. Ich stehe hier, Bogen und Pfeil in der Hand. Komm – wozu das eitle Prahlen?"
6.59.99
स एवमुक्तः कुपितः ससर्ज
रक्षोधिपः सप्त शरान् सुपुङ्खान्।
ताँल्लक्ष्मणः काञ्चनचित्रपुङ्खै-
श्चिच्छेद बाणैर्निशिताग्रधारैः ॥ ६.५९.९९ ॥
So angesprochen, schoss der erzürnte Herr der Rākṣasas sieben gut gefiederte Pfeile ab. Lakṣmaṇa zerschnitt sie mit Pfeilen mit goldenen, bunten Federn und scharfen Spitzen.
6.59.100
तान् प्रेक्षमाणः सहसा निकृत्तान्
निकृत्तभोगानिव पन्नगेन्द्रान्।
लङ्केश्वरः क्रोधवशं जगाम
ससर्ज चान्यान् निशितान् पृषत्कान् ॥ ६.५९.१०० ॥
Als er sah, wie jene plötzlich zerschnitten wurden wie große Schlangen mit durchtrennten Windungen, geriet der Herr von Laṅkā in den Bann des Zorns und schoss andere scharfe Pfeile ab.
6.59.101
स बाणवर्षं तु ववर्ष तीव्रं
रामानुजः कार्मुकसम्प्रयुक्तम्।
क्षुरार्धचन्द्रोत्तमकर्णिभल्लैः
शरांश्च चिच्छेद न चुक्षुभे च ॥ ६.५९.१०१ ॥
Diesen wilden Pfeilregen, vom Bogen abgeschossen, zerschnitt Rāmas jüngerer Bruder Lakṣmaṇa mit Rasierpfeilen, Halbmondpfeilen, feinspitzigen und Bhalla-Pfeilen, und er geriet nicht aus der Fassung.
6.59.102
स बाणजालान्यपि तानि तानि
मोघानि पश्यंस्त्रिदशारिराजः।
विसिस्मिये लक्ष्मणलाघवेन
पुनश्च बाणान् निशितान् मुमोच ॥ ६.५९.१०२ ॥
Als er sah, dass all jene Pfeilschwärme vergeblich waren, staunte der König der Feinde der Götter über Lakṣmaṇas Geschwindigkeit, und er schoss abermals scharfe Pfeile ab.
6.59.103
स लक्ष्मणश्चापि शिताञ् शिताग्रान्
महेन्द्रतुल्योऽशनिभीमवेगान्।
संधाय चापे ज्वलनप्रकाशान्
ससर्ज रक्षोधिपतेर्वधाय ॥ ६.५९.१०३ ॥
Auch Lakṣmaṇa, Indra gleich, legte an seinen Bogen scharfe Pfeile, furchtbar in der Schnelle wie der Donnerkeil und leuchtend wie Feuer, und schoss sie ab, um den Herrn der Rākṣasas zu töten.
6.59.104
स तान् प्रचिच्छेद हि राक्षसेन्द्रः
शिताञ् शराल्ँ लक्ष्मणमाजघान।
शरेण कालाग्निसमप्रभेण
स्वयंभुदत्तेन ललाटदेशे ॥ ६.५९.१०४ ॥
Der Herr der Rākṣasas zerschnitt jene Pfeile und traf Lakṣmaṇa mit einem einzigen Pfeil, strahlend wie das Feuer des Weltuntergangs, von Svayambhū (Brahmā) geschenkt, der ihn an der Stirn traf.
6.59.105
स लक्ष्मणो रावणसायकार्त-
श्चचाल चापं शिथिलं प्रगृह्य।
पुनश्च संज्ञां प्रतिलभ्य कृच्छ्रा-
च्चिच्छेद चापं त्रिदशेन्द्रशत्रोः ॥ ६.५९.१०५ ॥
Lakṣmaṇa, von Rāvaṇas Pfeil getroffen, wankte, den erschlafften Bogen haltend; dann, mit Mühe das Bewusstsein wiedererlangend, zerschnitt er den Bogen des Feindes Indras.
6.59.106
निकृत्तचापं त्रिभिराजघान
बाणैस्तदा दाशरथिः शिताग्रैः।
स सायकार्तो विचचाल राजा
कृच्छ्राच्च संज्ञां पुनराससाद ॥ ६.५९.१०६ ॥
Als sein Bogen zerschnitten war, traf ihn der Sohn Daśarathas mit drei scharfspitzigen Pfeilen; der König, vom Pfeil getroffen, wankte und gewann mit Mühe das Bewusstsein zurück.
6.59.107
स कृत्तचापः शरताडितश्च
मेदार्द्रगात्रो रुधिरावसिक्तः।
जग्राह शक्तिं स्वयमुग्रशक्तिः
स्वयंभुदत्तां युधि देवशत्रुः ॥ ६.५९.१०७ ॥
Mit zerbrochenem Bogen, von Pfeilen getroffen, den Leib von Mark und Blut durchtränkt, ergriff jener Feind der Götter, von grimmiger Kraft, selbst im Kampf den Speer, den Svayambhū ihm gegeben hatte.
6.59.108
स तां सधूमानलसंनिकाशां
वित्रासनां संयति वानराणाम्।
चिक्षेप शक्तिं तरसा ज्वलन्तीं
सौमित्रये राक्षसराष्ट्रनाथः ॥ ६.५९.१०८ ॥
Der Herr des Rākṣasa-Reiches schleuderte mit Wucht gegen Saumitri jenen lodernden Speer, gleich einem rauchenden Feuer, der die Affen im Kampf in Schrecken versetzt.
6.59.109
तामापतन्तीं भरतानुजोऽस्त्रै-
र्जघान बाणैश्च हुताग्निकल्पैः।
तथापि सा तस्य विवेश शक्ति-
र्भुजान्तरं दाशरथेर्विशालम् ॥ ६.५९.१०९ ॥
Der jüngere Bruder Bharatas traf den heranfliegenden Speer mit Waffen und mit Pfeilen gleich dem Opferfeuer, doch er drang dennoch zwischen die weiten Arme des Daśaratha-Sohnes.
6.59.110
स शक्तिमाञ् शक्तिसमाहतः सन्
जज्वाल भूमौ स रघुप्रवीरः।
तं विह्वलन्तं सहसाभ्युपेत्य
जग्राह राजा तरसा भुजाभ्याम् ॥ ६.५९.११० ॥
Von dem Speer getroffen, loderte jener Held der Raghu auf und sank zu Boden; der König trat plötzlich heran, ergriff den Taumelnden rasch mit beiden Armen.
6.59.111
हिमवान् मन्दरो मेरुस्त्रैलोक्यं वा सहामरैः।
शक्यं भुजाभ्यामुद्धर्तुं न शक्यो भरतानुजः ॥ ६.५९.१११ ॥
Der Himālaya, Mandara, Meru oder die drei Welten samt den Göttern könnten mit den Armen emporgehoben werden; doch der jüngere Bruder Bharatas kann nicht emporgehoben werden.
6.59.112
शक्त्या ब्राह्म्या तु सौमित्रिस्ताडितोऽपि स्तनान्तरे।
विष्णोरमीमांस्यभागमात्मानं प्रत्यनुस्मरत् ॥ ६.५९.११२ ॥
Obwohl er von Brahmās Speer mitten in die Brust getroffen wurde, erinnerte sich Saumitri an sich selbst als den unermesslichen Anteil Viṣṇus.
6.59.113
ततो दानवदर्पघ्नं सौमित्रिं देवकण्टकः।
तं पीडयित्वा बाहुभ्यां न प्रभुर्लङ्घनेऽभवत् ॥ ६.५९.११३ ॥
Da drückte jener Rākṣasa, ein Dorn für die Götter, Saumitri, den Zerstörer des Stolzes der Dānavas, mit beiden Armen nieder, doch er vermochte ihn nicht hochzuheben.
6.59.114
ततः क्रुद्धो वायुसुतो रावणं समभिद्रवत्।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रकल्पेन मुष्टिना ॥ ६.५९.११४ ॥
Da stürzte sich der zornige Sohn des Windes auf Rāvaṇa und schlug ihm voller Zorn mit einer donnergleichen Faust auf die Brust.
6.59.115
तेन मुष्टिप्रहारेण रावणो राक्षसेश्वरः।
जानुभ्यामगमद् भूमौ चचाल च पपात च ॥ ६.५९.११५ ॥
Durch jenen Faustschlag sank Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, auf die Knie zu Boden; er taumelte und fiel.
6.59.116
आस्यैश्च नेत्रैः श्रवणैः पपात रुधिरं बहु।
विघूर्णमानो निश्चेष्टो रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ६.५९.११६ ॥
Aus seinem Mund, seinen Augen und Ohren floss viel Blut; taumelnd und regungslos setzte er sich auf den Boden seines Streitwagens.
6.59.117
विसंज्ञो मूर्च्छितश्चासीन्न च स्थानं समालभत्।
विसंज्ञं रावणं दृष्ट्वा समरे भीमविक्रमम् ॥ ६.५९.११७ ॥
Er verlor das Bewusstsein und wurde ohnmächtig, unfähig, auch nur seinen Platz zu halten. Als man Rāvaṇa, den furchtbaren Helden im Kampf, bewusstlos sah—
6.59.118
ऋषयो वानराश्चैव नेदुर्देवाश्च सासुराः।
हनूमानथ तेजस्वी लक्ष्मणं रावणार्दितम् ॥ ६.५९.११८ ॥
Weise, Affen, Götter und Asuras stießen gemeinsam Schreie aus. Da sah der strahlende Hanumān Lakṣmaṇa, von Rāvaṇa gequält.
6.59.119
आनयद् राघवाभ्याशं बाहुभ्यां परिगृह्य तम्।
वायुसूनोः सुहृत्त्वेन भक्त्या परमया च सः।
शत्रूणामप्यकम्प्योऽपि लघुत्वमगमत् कपेः ॥ ६.५९.११९ ॥
Hanumān nahm ihn mit beiden Armen auf und brachte ihn zu Rāghava. Durch die Freundschaft und höchste Hingabe des Windsohnes wurde er, der selbst für Feinde unerschütterlich war, für jenen Affen leicht.
6.59.120
तं समुत्सृज्य सा शक्तिः सौमित्रिं युधि निर्जितम्।
रावणस्य रथे तस्मिन् स्थानं पुनरुपागमत् ॥ ६.५९.१२० ॥
Nachdem sie Lakṣmaṇa, den Sohn Sumitrās, der im Kampf besiegt war, losgelassen hatte, kehrte jener Speer erneut an seinen Platz auf Rāvaṇas Wagen zurück.
6.59.121
रावणोऽपि महातेजाः प्राप्य संज्ञां महाहवे।
आददे निशितान् बाणाञ्जग्राह च महद्धनुः ॥ ६.५९.१२१ ॥
Auch Rāvaṇa, von großer Strahlkraft, kam in jener großen Schlacht wieder zu sich, ergriff scharfe Pfeile und nahm seinen großen Bogen.
6.59.122
आश्वस्तश्च विशल्यश्च लक्ष्मणः शत्रुसूदनः।
विष्णोर्भागममीमांस्यमात्मानं प्रत्यनुस्मरन् ॥ ६.५९.१२२ ॥
Lakṣmaṇa, der Vernichter der Feinde, erholte sich und wurde von dem Speer befreit; als Anteil Viṣṇus erinnerte er sich seines unermesslichen Wesens.
6.59.123
निपातितमहावीरां वानराणां महाचमूम्।
राघवस्तु रणे दृष्ट्वा रावणं समभिद्रवत् ॥ ६.५९.१२३ ॥
Als Rāghava sah, wie die großen Helden des gewaltigen Affenheeres im Kampf gefallen waren, stürzte er sich auf Rāvaṇa.
6.59.124
अथैनमनुसंक्रम्य हनूमान् वाक्यमब्रवीत्।
मम पृष्ठं समारुह्य राक्षसं शास्तुमर्हसि ॥ ६.५९.१२४ ॥
Da trat Hanumān zu ihm und sprach: "Steig auf meinen Rücken und bezwinge diesen Rākṣasa."
6.59.125
विष्णुर्यथा गरुत्मन्तमारुह्यामरवैरिणम्।
तच्छ्रुत्वा राघवो वाक्यं वायुपुत्रेण भाषितम् ॥ ६.५९.१२५ ॥
Wie Viṣṇu sich auf Garuḍa schwingt, um den Feind der Götter zu stellen, so stieg Rāghava, nachdem er die Worte des Windsohnes gehört hatte, auf.
6.59.126
अथारुरोह सहसा हनूमन्तं महाकपिम्।
रथस्थं रावणं संख्ये ददर्श मनुजाधिपः ॥ ६.५९.१२६ ॥
Da bestieg er plötzlich den großen Affen Hanumān, und der Herr der Menschen sah Rāvaṇa im Kampf auf seinem Streitwagen stehen.
6.59.127
तमालोक्य महातेजाः प्रदुद्राव स रावणम्।
वैरोचनमिव क्रुद्धो विष्णुरभ्युद्यतायुधः ॥ ६.५९.१२७ ॥
Als er ihn sah, stürzte sich der strahlend Mächtige auf Rāvaṇa, wie der zornige Viṣṇu mit erhobener Waffe auf Bali, den Sohn Virocanas, losging.
6.59.128
ज्याशब्दमकरोत् तीव्रं वज्रनिष्पेषनिष्ठुरम्।
गिरा गम्भीरया रामो राक्षसेन्द्रमुवाच ह ॥ ६.५९.१२८ ॥
Rāma ließ die Bogensehne mit einem heftigen Schwirren ertönen, rau wie das Krachen des Donnerkeils, und mit tiefer Stimme sprach er zum Herrn der Rākṣasas.
6.59.129
तिष्ठ तिष्ठ मम त्वं हि कृत्वा विप्रियमीदृशम्।
क्व नु राक्षसशार्दूल गत्वा मोक्षमवाप्स्यसि ॥ ६.५९.१२९ ॥
"Halt, halt! Nachdem du mir so Unrecht getan hast, wohin wirst du gehen, o Tiger unter den Rākṣasas, um Rettung zu finden?"
6.59.130
यदीन्द्रवैवस्वतभास्करान् वा
स्वयंभुवैश्वानरशंकरान् वा।
गमिष्यसि त्वं दशधा दिशो वा
तथापि मे नाद्य गतो विमोक्ष्यसे ॥ ६.५९.१३० ॥
Selbst wenn du zu Indra, zu Yama, dem Sohn Vivasvāns, zur Sonne, zu Svayambhū, Vaiśvānara oder Śaṅkara gehst oder in alle zehn Richtungen fliehst, wirst du heute nicht von mir frei kommen.
6.59.131
यश्चैष शक्त्या निहतस्त्वयाद्य
गच्छन् विषादं सहसाभ्युपेत्य।
स एष रक्षोगणराज मृत्युः
सपुत्रपौत्रस्य तवाद्य युद्धे ॥ ६.५९.१३१ ॥
Der, den du heute mit deiner Lanze niedergestreckt hast, der in Trauer plötzlich herantrat, ist der Tod des Herrn der Rākṣasa-Scharen; heute im Kampf wird er dir den Tod bringen, dir samt deinen Söhnen und Enkeln.
6.59.132
एतेन चात्यद्भुतदर्शनानि
शरैर्जनस्थानकृतालयानि।
चतुर्दशान्यात्तवरायुधानि
रक्षःसहस्राणि निषूदितानि ॥ ६.५९.१३२ ॥
Durch ihn wurden mit Pfeilen die vierzehntausend Rākṣasa niedergestreckt, die in Janasthāna wohnten, von wunderbar schrecklicher Gestalt und mit vortrefflichen Waffen.
6.59.133
राघवस्य वचः श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो महाबलः।
वायुपुत्रं महावेगं वहन्तं राघवं रणे ॥ ६.५९.१३३ ॥
Als der mächtige Herr der Rākṣasa die Worte Rāghavas hörte, sah er den Sohn des Windes von großer Schnelle, wie er Rāghava im Kampf trug.
6.59.134
रोषेण महताऽऽविष्टः पूर्ववैरमनुस्मरन्।
आजघान शरैर्दीप्तैः कालानलशिखोपमैः ॥ ६.५९.१३४ ॥
Von großem Zorn ergriffen, sich der alten Feindschaft erinnernd, traf er ihn mit glühenden Pfeilen, gleich den Flammen des Zeitfeuers.
6.59.135
राक्षसेनाहवे तस्य ताडितस्यापि सायकैः।
स्वभावतेजोयुक्तस्य भूयस्तेजोऽभ्यवर्धत ॥ ६.५९.१३५ ॥
Obwohl er im Kampf von den Pfeilen des Rākṣasa getroffen wurde, wuchs sein von Natur aus strahlender Glanz noch weiter.
6.59.136
ततो रामो महातेजा रावणेन कृतव्रणम्।
दृष्ट्वा प्लवगशार्दूलं क्रोधस्य वशमेयिवान् ॥ ६.५९.१३६ ॥
Da geriet Rāma von großer Strahlkraft, als er den von Rāvaṇa verwundeten Tiger unter den Affen sah, in die Macht des Zorns.
6.59.137
तस्याभिसंक्रम्य रथं सचक्रं
साश्वध्वजच्छत्रमहापताकम्।
ससारथिं साशनिशूलखड्गं
रामः प्रचिच्छेद शितैः शराग्रैः ॥ ६.५९.१३७ ॥
Rāma näherte sich seinem Wagen mit Rädern, Pferden, Fahnen, Sonnenschirm und großen Wimpeln, mit seinem Wagenlenker, samt Blitzen, Speeren und Schwertern, und zerschlug ihn mit den Spitzen scharfer Pfeile.
6.59.138
अथेन्द्रशत्रुं तरसा जघान
बाणेन वज्राशनिसंनिभेन।
भुजान्तरे व्यूढसुजातरूपे
वज्रेण मेरुं भगवानिवेन्द्रः ॥ ६.५९.१३८ ॥
Dann traf er den Feind Indras rasch mit einem Pfeil, gleich Blitz und Donner, in die breite, schön goldene Brust zwischen den Armen, wie der erhabene Indra den Meru mit dem Donnerkeil trifft.
6.59.139
यो वज्रपाताशनिसंनिपाता-
न्न चुक्षुभे नापि चचाल राजा।
स रामबाणाभिहतो भृशार्त-
श्चचाल चापं च मुमोच वीरः ॥ ६.५९.१३९ ॥
Jener König, der weder durch den Fall der Donnerkeile noch durch das Krachen des Blitzes erschüttert oder bewegt worden war, zitterte, von Rāmas Pfeil getroffen, in tiefer Qual, und der Held ließ seinen Bogen fallen.
6.59.140
तं विह्वलन्तं प्रसमीक्ष्य रामः
समाददे दीप्तमथार्धचन्द्रम्।
तेनार्कवर्णं सहसा किरीटं
चिच्छेद रक्षोधिपतेर्महात्मा ॥ ६.५९.१४० ॥
Als er ihn verwirrt taumeln sah, nahm der großherzige Rāma einen lodernden halbmondförmigen Pfeil und zerschnitt damit plötzlich die sonnenfarbene Krone des Herrn der Rākṣasas.
6.59.141
तं निर्विषाशीविषसंनिकाशं
शान्तार्चिषं सूर्यमिवाप्रकाशम्।
गतश्रियं कृत्तकिरीटकूट-
मुवाच रामो युधि राक्षसेन्द्रम् ॥ ६.५९.१४१ ॥
Rāma sprach im Kampf so zum Herrn der Rākṣasas, der einer giftlosen Schlange glich, einer Sonne mit erloschener Flamme, seines Glanzes beraubt, die Spitze seiner Krone abgeschlagen.
6.59.142
कृतं त्वया कर्म महत् सुभीमं
हतप्रवीरश्च कृतस्त्वयाहम्।
तस्मात् परिश्रान्त इति व्यवस्य
न त्वां शरैर्मृत्युवशं नयामि ॥ ६.५९.१४२ ॥
Du hast eine große und sehr furchtbare Tat vollbracht und, indem du meine Helden erschlugst, auch mich erschöpft. Daher, in der Annahme, dass du erschöpft bist, bringe ich dich nicht mit meinen Pfeilen in die Gewalt des Todes.
6.59.143
प्रयाहि जानामि रणार्दितस्त्वं
प्रविश्य रात्रिंचरराज लङ्काम्।
आश्वस्य निर्याहि रथी च धन्वी
तदा बलं प्रेक्ष्यसि मे रथस्थः ॥ ६.५९.१४३ ॥
Geh! Ich weiß, dass du vom Kampf erschöpft bist. O Herr der Nachtwandler, betritt Laṅkā, erhole dich und komme mit Wagen und Bogen wieder heraus; dann wirst du mein Heer sehen, auf meinem Wagen stehend.
6.59.144
स एवमुक्तो हतदर्पहर्षो
निकृत्तचापः स हताश्वसूतः।
शरार्दितो भग्नमहाकिरीटो
विवेश लङ्कां सहसा स्म राजा ॥ ६.५९.१४४ ॥
So angesprochen, mit zerstörtem Stolz und zerstörter Freude, mit zerbrochenem Bogen, erschlagenen Pferden und Wagenlenker, von Pfeilen gequält und mit zerbrochener großer Krone, trat der König plötzlich in Laṅkā ein.
6.59.145
तस्मिन् प्रविष्टे रजनीचरेन्द्रे
महाबले दानवदेवशत्रौ।
हरीन् विशल्यान् सह लक्ष्मणेन
चकार रामः परमाहवाग्रे ॥ ६.५९.१४५ ॥
Als jener mächtige Herr der Nachtwandler, Feind der Dānavas und Devas, eingetreten war, befreite Rāma zusammen mit Lakṣmaṇa an der Spitze der großen Schlacht die Affen von ihren Pfeilen.
6.59.146
तस्मिन् प्रभग्ने त्रिदशेन्द्रशत्रौ
सुरासुरा भूतगणा दिशश्च।
ससागराः सर्षिमहोरगाश्च
तथैव भूम्यम्बुचराः प्रहृष्टाः ॥ ६.५९.१४६ ॥
Als jener Feind des Herrn der Dreißig Götter geschlagen war, freuten sich Götter und Dämonen, die Scharen der Wesen und die Himmelsrichtungen, samt den Ozeanen, den Weisen und den großen Schlangen, und ebenso alle, die sich zu Land und im Wasser bewegen.