Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.60.1
स प्रविश्य पुरीं लङ्कां रामबाणभयार्दितः।
भग्नदर्पस्तदा राजा बभूव व्यथितेन्द्रियः ॥ ६.६०.१ ॥
Nachdem er die Stadt Laṅkā betreten hatte, von der Furcht vor Rāmas Pfeilen gequält, wurde der König mit gebrochenem Stolz verwirrten Sinnes.
6.60.2
मातंग इव सिंहेन गरुडेनेव पन्नगः।
अभिभूतोऽभवद् राजा राघवेण महात्मना ॥ ६.६०.२ ॥
Wie ein Elefant vom Löwen, eine Schlange von Garuḍa überwältigt wird, so wurde der König vom großherzigen Rāghava überwältigt.
6.60.3
ब्रह्मदण्डप्रतीकानां विद्युच्चलितवर्चसाम्।
स्मरन् राघवबाणानां विव्यथे राक्षसेश्वरः ॥ ६.६०.३ ॥
Sich der Pfeile Rāghavas erinnernd, die dem Stab Brahmās gleichen und deren Glanz wie Blitze zuckt, wurde der Herr der Rākṣasas betrübt.
6.60.4
स काञ्चनमयं दिव्यमाश्रित्य परमासनम्।
विप्रेक्षमाणो रक्षांसि रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६०.४ ॥
Auf dem göttlichen, goldenen höchsten Sitz Platz genommen, die Rākṣasas musternd, sprach Rāvaṇa diese Worte.
6.60.5
सर्वं तत् खलु मे मोघं यत् तप्तं परमं तपः।
यत् समानो महेन्द्रेण मानुषेण विनिर्जितः ॥ ६.६०.५ ॥
All jene höchste Askese, die ich vollzogen habe, ist wahrlich vergeblich gewesen, da ich, Indra gleich, von einem Menschen besiegt worden bin.
6.60.6
इदं तद् ब्रह्मणो घोरं वाक्यं मामभ्युपस्थितम्।
मानुषेभ्यो विजानीहि भयं त्वमिति तत्तथा ॥ ६.६०.६ ॥
Dies ist jenes furchtbare Wort Brahmās, das nun über mich gekommen ist: Wisse, dass du die Menschen fürchten wirst; so ist es.
6.60.7
देवदानवगन्धर्वैर्यक्षराक्षसपन्नगैः।
अवध्यत्वं मया प्रोक्तं मानुषेभ्यो न याचितम् ॥ ६.६०.७ ॥
Ich erbat Unverwundbarkeit von Göttern, Dānavas, Gandharvas, Yakṣas, Rākṣasas und Schlangen, aber von Menschen erbat ich sie nicht.
6.60.8
तमिमं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम्।
इक्ष्वाकुकुलजातेन अनरण्येन यत् पुरा ॥ ६.६०.८ ॥
Ich halte diesen Menschen Rāma, den Sohn Daśarathas, geboren im Geschlecht der Ikṣvāku, für jenen, den Anaraṇya einst ankündigte.
6.60.9
उत्पत्स्यति हि मद्वंशपुरुषो राक्षसाधम।
यस्त्वां सपुत्रं सामात्यं सबलं साश्वसारथिम् ॥ ६.६०.९ ॥
Gewiss wird ein Mann aus meinem Geschlecht entstehen, du Niedrigster der Rākṣasas, der dich, deine Söhne, deine Minister, dein Heer, deine Pferde und deinen Wagenlenker vernichten wird.
6.60.10
निहनिष्यति संग्रामे त्वां कुलाधम दुर्मते।
शप्तोऽहं वेदवत्या च यथा सा धर्षिता पुरा ॥ ६.६०.१० ॥
Im Kampf wird er dich töten, du Niedrigster deines Geschlechts, du Übelgesinnter. Auch ich wurde von Vedavatī verflucht, wie sie einst geschändet wurde.
6.60.11
सेयं सीता महाभागा जाता जनकनन्दिनी।
उमा नन्दीश्वरश्चापि रम्भा वरुणकन्यका ॥ ६.६०.११ ॥
Diese hochbeglückte Sītā, Tochter Janakas, ist geboren, wie einst Umā, Nandīśvara und Rambhā, die Tochter Varuṇas, geboren wurden.
6.60.12
यथोक्तास्तन्मया प्राप्तं न मिथ्या ऋषिभाषितम्।
एतदेव समागम्य यत्नं कर्तुमिहार्हथ ॥ ६.६०.१२ ॥
Was gesagt wurde, ist mir widerfahren; das Wort des Weisen ist nicht falsch. Darum sollt ihr euch hier versammeln und euch gerade darum bemühen.
6.60.13
राक्षसाश्चापि तिष्ठन्तु चर्यागोपुरमूर्धसु।
स चाप्रतिमगाम्भीर्यो देवदानवदर्पहा ॥ ६.६०.१३ ॥
Mögen auch die Rākṣasas auf den Spitzen der Stadttore und Wachtürme stehen. Und er, von unvergleichlicher Tiefe, der Zerstörer des Stolzes der Götter und Dānavas.
6.60.14
ब्रह्मशापाभिभूतस्तु कुम्भकर्णो विबोध्यताम्।
समरे जितमात्मानं प्रहस्तं च निषूदितम् ॥ ६.६०.१४ ॥
Man wecke Kumbhakarṇa, den Brahmās Fluch überwältigt hat. Er soll wissen, dass ich selbst im Kampf besiegt wurde und Prahasta erschlagen ist.
6.60.15
ज्ञात्वा रक्षोबलं भीममादिदेश महाबलः।
द्वारेषु यत्नः क्रियतां प्राकारश्चाधिरुह्यताम् ॥ ६.६०.१५ ॥
Da er die Stärke der Rākṣasas als furchtbar erkannte, gab der Mächtige den Befehl: Man sichere die Tore, und man besteige den Wall.
6.60.16
निद्रावशसमाविष्टः कुम्भकर्णो विबोध्यताम्।
सुखं स्वपिति निश्चिन्तः कामोपहतचेतनः ॥ ६.६०.१६ ॥
Man wecke Kumbhakarṇa, der in die Macht des Schlafes gefallen ist. Er schläft glücklich und sorglos, sein Bewusstsein von Begierde zerrüttet.
6.60.17
नव सप्त दशाष्टौ च मासान् स्वपिति राक्षसः।
मन्त्रं कृत्वा प्रसुप्तोऽयमितस्तु नवमेऽहनि ॥ ६.६०.१७ ॥
Dieser Rākṣasa schläft neun, sieben, zehn und acht Monate. Nachdem er Rat gehalten hat, ist er eingeschlafen; doch von jetzt an wird er am neunten Tag erwachen.
6.60.18
तं तु बोधयत क्षिप्रं कुम्भकर्णं महाबलम्।
स हि संख्ये महाबाहुः ककुदं सर्वरक्षसाम्।
वानरान् राजपुत्रौ च क्षिप्रमेव हनिष्यति ॥ ६.६०.१८ ॥
Weckt schnell jenen mächtigen Kumbhakarṇa auf. Im Kampf ist der Starkarmige der Erste unter allen Rākṣasas; er wird bald die Affen und die beiden Prinzen erschlagen.
6.60.19
एष केतुः परं संख्ये मुख्यो वै सर्वरक्षसाम्।
कुम्भकर्णः सदा शेते मूढो ग्राम्यसुखे रतः ॥ ६.६०.१९ ॥
Im Kampf ist er das höchste Banner, der Vornehmste aller Rākṣasas; Kumbhakarṇa schläft immerzu, verblendet und den weltlichen Freuden hingegeben.
6.60.20
रामेणाभिनिरस्तस्य संग्रामेऽस्मिन् सुदारुणे।
भविष्यति न मे शोकः कुम्भकर्णे विबोधिते ॥ ६.६०.२० ॥
Selbst wenn ich in dieser grauenvollen Schlacht von Rāma niedergeworfen werde, werde ich keinen Kummer haben, wenn Kumbhakarṇa erwacht ist.
6.60.21
किं करिष्याम्यहं तेन शक्रतुल्यबलेन हि।
ईदृशे व्यसने घोरे यो न साह्याय कल्पते ॥ ६.६०.२१ ॥
Was soll ich ohne ihn tun, dessen Stärke der Indras gleicht? In einem so schrecklichen Unglück ist, wer nicht helfen kann, zu nichts nütze.
6.60.22
ते तु तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य राक्षसाः।
जग्मुः परमसम्भ्रान्ताः कुम्भकर्णनिवेशनम् ॥ ६.६०.२२ ॥
Als die Rākṣasas diese Worte des Herrn der Rākṣasas gehört hatten, gingen sie, aufs Äußerste erregt, zu Kumbhakarṇas Wohnung.
6.60.23
ते रावणसमादिष्टा मांसशोणितभोजनाः।
गन्धं माल्यं महद्भक्ष्यमादाय सहसा ययुः ॥ ६.६०.२३ ॥
Auf Rāvaṇas Geheiß nahmen jene Rākṣasas, die sich von Fleisch und Blut nähren, Duftstoffe, Girlanden und große Mengen Speise mit und brachen sogleich auf.
6.60.24
तां प्रविश्य महाद्वारां सर्वतो योजनायताम्।
कुम्भकर्णगुहां रम्यां पुष्पगन्धप्रवाहिनीम् ॥ ६.६०.२४ ॥
Sie betraten Kumbhakarṇas liebliche Höhle, die nach allen Seiten eine Yojana ausmaß, mit großen Toren und erfüllt vom Duft der Blumen.
6.60.25
कुम्भकर्णस्य निःश्वासादवधूता महाबलाः।
प्रतिष्ठमानाः कृच्छ्रेण यत्नात् प्रविविशुर्गुहाम् ॥ ६.६०.२५ ॥
Vom Atem Kumbhakarṇas umhergeschleudert, mühten sich die gewaltigen Krieger, mit Mühe standzuhalten, und betraten mit Anstrengung jene Höhle.
6.60.26
तां प्रविश्य गुहां रम्यां रत्नकाञ्चनकुट्टिमाम्।
ददृशुर्नैर्ऋतव्याघ्राः शयानं भीमविक्रमम् ॥ ६.६०.२६ ॥
Nachdem sie jene reizvolle Höhle betreten hatten, deren Boden mit Juwelen und Gold ausgelegt war, sahen die Tiger unter den Nairṛtas ihn daliegen, von schrecklicher Tapferkeit.
6.60.27
ते तु तं विकृतं सुप्तं विकीर्णमिव पर्वतम्।
कुम्भकर्णं महानिद्रं समेताः प्रत्यबोधयन् ॥ ६.६०.२७ ॥
Versammelt weckten sie Kumbhakarṇa, der verzerrt und ausgestreckt wie ein zerstreuter Berg in tiefem Schlaf lag.
6.60.28
ऊर्ध्वलोमाञ्चिततनुं श्वसन्तमिव पन्नगम्।
भ्रामयन्तं विनिःश्वासैः शयानं भीमविक्रमम् ॥ ६.६०.२८ ॥
Mit sich sträubenden Haaren am Körper, atmend wie eine Schlange und mit seinen Atemzügen alles erschütternd, lag der von schrecklicher Tapferkeit.
6.60.29
भीमनासापुटं तं तु पातालविपुलाननम्।
शयने न्यस्तसर्वाङ्गं मेदोरुधिरगन्धिनम् ॥ ६.६०.२९ ॥
Mit furchtbaren Nasenlöchern und einem Mund so weit wie die Unterwelt, alle Glieder auf dem Lager ausgestreckt, nach Fett und Blut riechend, so sahen sie ihn.
6.60.30
काञ्चनाङ्गदनद्धाङ्गं किरीटेनार्कवर्चसम्।
ददृशुर्नैर्ऋतव्याघ्रं कुम्भकर्णमरिंदमम् ॥ ६.६०.३० ॥
Mit goldenen Armreifen um die Glieder, strahlend wie die Sonne mit seinem Diadem, den Bezwinger der Feinde, den Tiger unter den Nairṛtas, Kumbhakarṇa, sahen sie.
6.60.31
ततश्चक्रुर्महात्मानः कुम्भकर्णस्य चाग्रतः।
भूतानां मेरुसंकाशं राशिं परमतर्पणम् ॥ ६.६०.३१ ॥
Dann türmten die hochgesinnten Wesen vor Kumbhakarna einen Haufen gleich dem Berg Meru auf, eine höchste Gabe, die alle Wesen sättigt.
6.60.32
मृगाणां महिषाणां च वराहाणां च संचयान्।
चक्रुर्नैर्ऋतशार्दूला राशिमन्नस्य चाद्भुतम् ॥ ६.६०.३२ ॥
Die tigergleichen Rakshasas türmten Hirsche, Büffel und Eber auf, dazu einen wundersamen Haufen Speise.
6.60.33
ततः शोणितकुम्भांश्च मांसानि विविधानि च।
पुरस्तात् कुम्भकर्णस्य चक्रुस्त्रिदशशत्रवः ॥ ६.६०.३३ ॥
Dann stellten die Feinde der Götter vor Kumbhakarna Krüge mit Blut und verschiedene Arten von Fleisch hin.
6.60.34
लिलिपुश्च परार्घ्येन चन्दनेन परंतपम्।
दिव्यैराश्वासयामासुर्माल्यैर्गन्धैश्च गन्धिभिः ॥ ६.६०.३४ ॥
Sie salbten den Feindesversenger mit überaus kostbarer Sandelpaste und besänftigten ihn mit göttlichen Girlanden und duftenden Essenzen.
6.60.35
धूपगन्धांश्च ससृजुस्तुष्टुवुश्च परंतपम्।
जलदा इव चानेदुर्यातुधानास्ततस्ततः ॥ ६.६०.३५ ॥
Sie verbreiteten Weihrauchdüfte und priesen den Feindesversenger, während die Rakshasas hierhin und dorthin wie Gewitterwolken brüllten.
6.60.36
शङ्खांश्च पूरयामासुः शशाङ्कसदृशप्रभान्।
तुमुलं युगपच्चापि विनेदुश्चाप्यमर्षिताः ॥ ६.६०.३६ ॥
Sie bliesen Muscheln von mondgleichem Glanz, und, zornentbrannt, brüllten sie alle zugleich in einem Tosen.
6.60.37
नेदुरास्फोटयामासुश्चिक्षिपुस्ते निशाचराः।
कुम्भकर्णविबोधार्थं चक्रुस्ते विपुलं स्वरम् ॥ ६.६०.३७ ॥
Die Nachtwandler brüllten, schlugen auf ihre Arme und stießen Schreie aus; um Kumbhakarṇa zu wecken, machten sie gewaltigen Lärm.
6.60.38
सशङ्खभेरीपणवप्रणादं
सास्फोटितक्ष्वेलितसिंहनादम्।
दिशो द्रवन्तस्त्रिदिवं किरन्तः
श्रुत्वा विहंगाः सहसा निपेतुः ॥ ६.६०.३८ ॥
Als sie jenen Lärm von Muscheln, Kesselpauken und Trommeln hörten, mit Klatschen und Löwengebrüll, der durch die Richtungen raste und bis zum Himmel stob, fielen die Vögel plötzlich herab.
6.60.39
यदा भृशं तैर्निनदैर्महात्मा
न कुम्भकर्णो बुबुधे प्रसुप्तः।
ततो भुशुण्डीर्मुसलानि सर्वे
रक्षोगणास्ते जगृहुर्गदाश्च ॥ ६.६०.३९ ॥
Als selbst durch diesen gewaltigen Lärm der großherzige Kumbhakarṇa nicht aus seinem Schlaf erwachte, ergriffen alle Scharen der Rākṣasas Bhuśuṇḍīs, eiserne Keulen und Streitkolben.
6.60.40
तं शैलशृङ्गैर्मुसलैर्गदाभि-
र्वक्षःस्थले मुद्गरमुष्टिभिश्च।
सुखप्रसुप्तं भुवि कुम्भकर्णं
रक्षांस्युदग्राणि तदा निजघ्नुः ॥ ६.६०.४० ॥
Da schlugen die wilden Rākṣasas auf die Brust des Kumbhakarṇa, der friedlich auf der Erde schlief, mit Bergspitzen, Keulen, Streitkolben, Hämmern und Fäusten.
6.60.41
तस्य निःश्वासवातेन कुम्भकर्णस्य रक्षसः।
राक्षसाः कुम्भकर्णस्य स्थातुं शेकुर्न चाग्रतः ॥ ६.६०.४१ ॥
Durch den Hauch des Atems jenes Rākṣasa Kumbhakarṇa konnten die Rākṣasas nicht einmal vor ihm stehen.
6.60.42
ततः परिहिता गाढं राक्षसा भीमविक्रमाः।
मृदङ्गपणवान् भेरीः शङ्खकुम्भगणांस्तथा ॥ ६.६०.४२ ॥
Dann ergriffen die Rākṣasas von schrecklicher Tapferkeit fest Mṛdaṅgas, Pauken, Kesselpauken, Muscheln und Krüge.
6.60.43
दश राक्षससाहस्रं युगपत्पर्यवारयत्।
नीलाञ्जनचयाकारं ते तु तं प्रत्यबोधयन् ॥ ६.६०.४३ ॥
Zehntausend Rākṣasas umringten ihn zugleich und versuchten, ihn zu wecken, ihn, der einem Haufen schwarzen Kohls glich.
6.60.44
अभिघ्नन्तो नदन्तश्च न च सम्बुबुधे तदा।
यदा चैनं न शेकुस्ते प्रतिबोधयितुं तदा ॥ ६.६०.४४ ॥
Sie schlugen ihn und brüllten, doch er erwachte damals nicht; und als sie ihn damals nicht wecken konnten—
6.60.45
ततो गुरुतरं यत्नं दारुणं समुपाक्रमन्।
अश्वानुष्ट्रान् खरान् नागाञ्जघ्नुर्दण्डकशाङ्कुशैः ॥ ६.६०.४५ ॥
Dann unternahmen sie eine noch schrecklichere Anstrengung und schlugen Pferde, Kamele, Esel und Elefanten mit Keulen, Peitschen und Treibstangen.
6.60.46
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च सर्वप्राणैरवादयन्।
निजघ्नुश्चास्य गात्राणि महाकाष्ठकटंकरैः ॥ ६.६०.४६ ॥
Mit aller Kraft ließen sie Kesselpauken, Muscheltrompeten und Mṛdaṅgas erklingen und schlugen seine Glieder mit großen Holzstämmen und hölzernen Keulen.
6.60.47
मुद्गरैर्मुसलैश्चापि सर्वप्राणसमुद्यतैः।
तेन नादेन महता लङ्का सर्वा प्रपूरिता।
सपर्वतवना सर्वा सोऽपि नैव प्रबुध्यते ॥ ६.६०.४७ ॥
Mit Keulen und Stößeln, mit aller Kraft erhoben, erfüllte jener gewaltige Lärm ganz Laṅkā mit seinen Bergen und Wäldern, doch er erwachte noch immer nicht.
6.60.48
ततो भेरीसहस्रं तु युगपत् समहन्यत।
मृष्टकाञ्चनकोणानामसक्तानां समन्ततः ॥ ६.६०.४८ ॥
Dann wurden tausend Kesselpauken auf einmal geschlagen, unablässig, von allen Seiten, mit polierten goldenen Schlegeln.
6.60.49
एवमप्यतिनिद्रस्तु यदा नैव प्रबुध्यते।
शापस्य वशमापन्नस्ततः क्रुद्धा निशाचराः ॥ ६.६०.४९ ॥
Obwohl er auch so in tiefem Schlaf lag und gar nicht erwachte, gerieten die nächtlichen Rākṣasas, unter dem Bann des Fluchs, in Zorn.
6.60.50
ततः कोपसमाविष्टाः सर्वे भीमपराक्रमाः।
तद् रक्षो बोधयिष्यन्तश्चक्रुरन्ये पराक्रमम् ॥ ६.६०.५० ॥
Da zeigten alle Rākṣasas, von Zorn erfüllt und von schrecklicher Tapferkeit, den Wunsch, jenen Rākṣasa zu wecken; andere entfalteten ihre Tapferkeit.
6.60.51
अन्ये भेरीः समाजघ्नुरन्ये चक्रुर्महास्वनम्।
केशानन्ये प्रलुलुपुः कर्णानन्ये दशन्ति च ॥ ६.६०.५१ ॥
Einige schlugen die Trommeln zugleich, andere erhoben ein gewaltiges Getöse, einige zerrten an seinem Haar, andere bissen in seine Ohren.
6.60.52
उदकुम्भशतानन्ये समसिञ्चन्त कर्णयोः।
न कुम्भकर्णः पस्पन्दे महानिद्रावशं गतः ॥ ६.६०.५२ ॥
Andere gossen Hunderte Wasserkrüge in seine Ohren, doch Kumbhakarṇa regte sich nicht, denn er war in die Gewalt des großen Schlafes geraten.
6.60.53
अन्ये च बलिनस्तस्य कूटमुद्गरपाणयः।
मूर्ध्नि वक्षसि गात्रेषु पातयन् कूटमुद्गरान् ॥ ६.६०.५३ ॥
Und seine starken Diener, mit eisernen Keulen in den Händen, begannen, mit den Keulen auf seinen Kopf, seine Brust und seine Glieder einzuschlagen.
6.60.54
रज्जुबन्धनबद्धाभिः शतघ्नीभिश्च सर्वतः।
वध्यमानो महाकायो न प्राबुध्यत राक्षसः ॥ ६.६०.५४ ॥
Obwohl er von allen Seiten mit an Seilen gebundenen Shataghnīs geschlagen wurde, erwachte der Rākṣasa von großem Leib nicht.
6.60.55
वारणानां सहस्रं च शरीरेऽस्य प्रधावितम्।
कुम्भकर्णस्तदा बुद्ध्वा स्पर्शं परमबुध्यत ॥ ६.६०.५५ ॥
Tausend Elefanten stürmten auf seinen Körper; da erkannte Kumbhakarṇa die Berührung und erwachte völlig.
6.60.56
स पात्यमानैर्गिरिशृङ्गवृक्षै-
रचिन्तयंस्तान् विपुलान् प्रहारान्।
निद्राक्षयात् क्षुद्भयपीडितश्च
विजृम्भमाणः सहसोत्पपात ॥ ६.६०.५६ ॥
Obwohl Gipfel und Bäume auf ihn geschleudert wurden, achtete er nicht auf jene gewaltigen Schläge; von Schlafentzug, Hunger und Furcht gequält, gähnend, fuhr er plötzlich empor.
6.60.57
स नागभोगाचलशृङ्गकल्पौ
विक्षिप्य बाहू जितवज्रसारौ।
विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभं
निशाचरोऽसौ विकृतं जजृम्भे ॥ ६.६०.५७ ॥
Er streckte seine Arme aus, gleich Bergkuppen mit Schlangenwindungen und stärker als der Donnerkeil, öffnete den Mund wie das Maul des unterirdischen Feuers und gähnte auf entsetzliche Weise, dieser Nachtwanderer.
6.60.58
तस्य जाजृम्भमाणस्य वक्त्रं पातालसंनिभम्।
ददृशे मेरुशृङ्गाग्रे दिवाकर इवोदितः ॥ ६.६०.५८ ॥
Sein Mund, während er gähnte, erschien wie die Unterwelt, als sei die Sonne auf dem Gipfel des Meru aufgegangen.
6.60.59
स जृम्भमाणोऽतिबलः प्रबुद्धस्तु निशाचरः।
निःश्वासश्चास्य संजज्ञे पर्वतादिव मारुतः ॥ ६.६०.५९ ॥
Gähnend erwachte dieser überaus starke Nachtwanderer völlig, und sein Atem erhob sich wie der Wind von einem Berg.
6.60.60
रूपमुत्तिष्ठतस्तस्य कुम्भकर्णस्य तद् बभौ।
युगान्ते सर्वभूतानि कालस्येव दिधक्षतः ॥ ६.६०.६० ॥
Als Kumbhakarṇa sich erhob, leuchtete jene Gestalt wie die Zeit am Ende eines Weltalters, die alle Wesen zu verbrennen bereit ist.
6.60.61
तस्य दीप्ताग्निसदृशे विद्युत्सदृशवर्चसी।
ददृशाते महानेत्रे दीप्ताविव महाग्रहौ ॥ ६.६०.६१ ॥
Seine beiden großen Augen erschienen wie lodernde Feuer und von blitzartigem Glanz, wie zwei leuchtende große Planeten.
6.60.62
ततस्त्वदर्शयन् सर्वान् भक्ष्यांश्च विविधान् बहून्।
वराहान् महिषांश्चैव बभक्ष स महाबलः ॥ ६.६०.६२ ॥
Dann zeigten sie ihm allerlei vielfältige Speisen in großer Zahl, und der Gewaltige verschlang Wildschweine und Büffel.
6.60.63
आदद् बुभुक्षितो मांसं शोणितं तृषितोऽपिबत्।
मेदःकुम्भांश्च मद्यांश्च पपौ शक्ररिपुस्तदा ॥ ६.६०.६३ ॥
Hungrig nahm er das Fleisch, durstig trank er das Blut; dann trank der Feind Indras Krüge voll Fett und Wein.
6.60.64
ततस्तृप्त इति ज्ञात्वा समुत्पेतुर्निशाचराः।
शिरोभिश्च प्रणम्यैनं सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ६.६०.६४ ॥
Als sie wussten, dass er gesättigt war, erhoben sich die Nachtwandler; sich mit dem Haupt vor ihm verneigend, umringten sie ihn von allen Seiten.
6.60.65
निद्राविशदनेत्रस्तु कलुषीकृतलोचनः।
चारयन् सर्वतो दृष्टिं तान् ददर्श निशाचरान् ॥ ६.६०.६५ ॥
Mit vom Schlaf geöffneten Augen und trübem Blick ließ er seinen Blick ringsum schweifen und sah jene Nachtwandler.
6.60.66
स सर्वान् सान्त्वयामास नैर्ऋतान् नैर्ऋतर्षभः।
बोधनाद् विस्मितश्चापि राक्षसानिदमब्रवीत् ॥ ६.६०.६६ ॥
Jener Beste der Nairṛtas tröstete alle Nairṛtas; verwundert über sein Erwachen sprach er diese Worte zu den Rākṣasas.
6.60.67
किमर्थमहमादृत्य भवद्भिः प्रतिबोधितः।
कच्चित् सुकुशलं राज्ञो भयं वा नेह किंचन ॥ ६.६०.६७ ॥
Warum habt ihr mich ehrerbietig geweckt? Geht es dem König gut, oder gibt es hier keinerlei Gefahr?
6.60.68
अथवा ध्रुवमन्येभ्यो भयं परमुपस्थितम्।
यदर्थमेव त्वरितैर्भवद्भिः प्रतिबोधितः ॥ ६.६०.६८ ॥
Oder aber eine große Gefahr von anderen ist gewiss aufgetaucht, weshalb ihr mich eilig geweckt habt.
6.60.69
अद्य राक्षसराजस्य भयमुत्पाटयाम्यहम्।
दारयिष्ये महेन्द्रं वा शीतयिष्ये तथानलम् ॥ ६.६०.६९ ॥
Heute werde ich die Furcht des Rākṣasa-Königs ausreißen. Ich werde Mahendra zerspalten oder ebenso das Feuer abkühlen.
6.60.70
न ह्यल्पकारणे सुप्तं बोधयिष्यति मादृशम्।
तदाख्यातार्थतत्त्वेन मत्प्रबोधनकारणम् ॥ ६.६०.७० ॥
Niemand würde einen Schläfer wie mich aus geringem Anlass wecken. Darum sagt mir den wahren Grund meines Erwachens.
6.60.71
एवं ब्रुवाणं संरब्धं कुम्भकर्णमरिंदमम्।
यूपाक्षः सचिवो राज्ञः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.६०.७१ ॥
Zu Kumbhakarṇa, dem Bezwinger der Feinde, der so zornig sprach, sagte der Minister des Königs, Yūpākṣa, mit gefalteten Händen:
6.60.72
न नो देवकृतं किंचिद् भयमस्ति कदाचन।
मानुषान्नो भयं राजंस्तुमुलं सम्प्रबाधते ॥ ६.६०.७२ ॥
Uns droht niemals eine von den Göttern verursachte Gefahr. O König, von den Menschen bedrängt uns eine tosende Gefahr.
6.60.73
न दैत्यदानवेभ्यो वा भयमस्ति न नः क्वचित्।
यादृशं मानुषं राजन् भयमस्मानुपस्थितम् ॥ ६.६०.७३ ॥
O König, vor den Daityas und Dānavas haben wir niemals irgendeine Furcht; doch die Furcht, die von einem Menschen über uns gekommen ist, ist von dieser Art.
6.60.74
वानरैः पर्वताकारैर्लङ्केयं परिवारिता।
सीताहरणसंतप्ताद् रामान्नस्तुमुलं भयम् ॥ ६.६०.७४ ॥
Dieses Laṅkā ist von Affen in Bergesgestalt umzingelt; von Rāma, gequält durch die Entführung Sītās, haben wir eine gewaltige Furcht.
6.60.75
एकेन वानरेणेयं पूर्वं दग्धा महापुरी।
कुमारो निहतश्चाक्षः सानुयात्रः सकुञ्जरः ॥ ६.६०.७५ ॥
Früher wurde diese große Stadt von einem einzigen Affen niedergebrannt; der Prinz und Akṣa wurden samt ihrem Gefolge und ihrem Elefanten erschlagen.
6.60.76
स्वयं रक्षोधिपश्चापि पौलस्त्यो देवकण्टकः।
व्रजेति संयुगे मुक्तो रामेणादित्यवर्चसा ॥ ६.६०.७६ ॥
Sogar er selbst, der Herr der Rākṣasas, Nachkomme des Pulastya, ein Dorn für die Götter, wurde im Kampf von Rāma, strahlend wie die Sonne, mit dem Wort »Geh!« freigelassen.
6.60.77
यन्न देवैः कृतो राजा नापि दैत्यैर्न दानवैः।
कृतः स इह रामेण विमुक्तः प्राणसंशयात् ॥ ६.६०.७७ ॥
Den weder die Götter noch die Daityas noch die Dānavas zum König gemacht hatten, den hat Rāma hier aus der Lebensgefahr befreit.
6.60.78
स यूपाक्षवचः श्रुत्वा भ्रातुर्युधि पराभवम्।
कुम्भकर्णो विवृत्ताक्षो यूपाक्षमिदमब्रवीत् ॥ ६.६०.७८ ॥
Als Kumbhakarṇa die Worte Yūpākṣas und die Niederlage seines Bruders im Kampf vernahm, sprach er, mit rollenden Augen, diese Worte zu Yūpākṣa.
6.60.79
सर्वमद्यैव यूपाक्ष हरिसैन्यं सलक्ष्मणम्।
राघवं च रणे जित्वा ततो द्रक्ष्यामि रावणम् ॥ ६.६०.७९ ॥
Yūpākṣa, noch heute werde ich im Kampf das gesamte Affenheer samt Lakṣmaṇa und Rāghava (Rāma) besiegen und danach Rāvaṇa sehen.
6.60.80
राक्षसांस्तर्पयिष्यामि हरीणां मांसशोणितैः।
रामलक्ष्मणयोश्चापि स्वयं पास्यामि शोणितम् ॥ ६.६०.८० ॥
Ich werde die Rākṣasas mit dem Fleisch und Blut der Affen sättigen, und das Blut Rāmas und Lakṣmaṇas werde ich selbst trinken.
6.60.81
तत् तस्य वाक्यं ब्रुवतो निशम्य
सगर्वितं रोषविवृद्धदोषम्।
महोदरो नैर्ऋतयोधमुख्यः
कृताञ्जलिर्वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.६०.८१ ॥
Als er diese Worte hörte, die stolz waren und von den Fehlern des Zorns anschwollen, faltete Mahodara, der Anführer der Rākṣasa-Krieger, die Hände und sprach diese Worte.
6.60.82
रावणस्य वचः श्रुत्वा गुणदोषौ विमृश्य च।
पश्चादपि महाबाहो शत्रून् युधि विजेष्यसि ॥ ६.६०.८२ ॥
O du Starkarmiger, nachdem du Rāvaṇas Worte gehört und ihre Vorzüge und Fehler abgewogen hast, wirst du auch danach deine Feinde im Kampf besiegen.
6.60.83
महोदरवचः श्रुत्वा राक्षसैः परिवारितः।
कुम्भकर्णो महातेजाः सम्प्रतस्थे महाबलः ॥ ६.६०.८३ ॥
Als er Mahodaras Worte hörte, brach Kumbhakarṇa, von großem Glanz und großer Kraft, von Rākṣasas umringt, auf.
6.60.84
सुप्तमुत्थाप्य भीमाक्षं भीमरूपपराक्रमम्।
राक्षसास्त्वरिता जग्मुर्दशग्रीवनिवेशनम् ॥ ६.६०.८४ ॥
Nachdem sie den Schlafenden geweckt hatten, den Wildäugigen von furchtbarer Gestalt und Tapferkeit, eilten die Rākṣasas hastig zur Wohnstätte Daśagrīvas (Rāvaṇas).
6.60.85
तेऽभिगम्य दशग्रीवमासीनं परमासने।
ऊचुर्बद्धाञ्जलिपुटाः सर्व एव निशाचराः ॥ ६.६०.८५ ॥
Sie traten vor Rāvaṇa, den Zehnhalsigen, der auf dem höchsten Thron saß, und alle Nachtwandler sprachen, die Handflächen zum Gruß gefaltet.
6.60.86
कुम्भकर्णः प्रबुद्धोऽसौ भ्राता ते राक्षसेश्वर।
कथं तत्रैव निर्यातु द्रक्ष्यसे तमिहागतम् ॥ ६.६०.८६ ॥
O Herr der Rākṣasas, dein Bruder Kumbhakarṇa ist erwacht. Wie wirst du ihn sehen, der hierher gekommen ist und von dort hinausgeht?
6.60.87
रावणस्त्वब्रवीद्धृष्टो राक्षसांस्तानुपस्थितान्।
द्रष्टुमेनमिहेच्छामि यथान्यायं च पूज्यताम् ॥ ६.६०.८७ ॥
Da sprach Rāvaṇa, erfreut, zu den anwesenden Rākṣasas: »Ich möchte ihn hier sehen; er soll gebührend geehrt werden.«
6.60.88
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे पुनरागम्य राक्षसाः।
कुम्भकर्णमिदं वाक्यमूचू रावणचोदिताः ॥ ६.६०.८८ ॥
Mit den Worten »So sei es« kehrten alle diese Rākṣasas, von Rāvaṇa gedrängt, zurück und sprachen diese Worte zu Kumbhakarṇa.
6.60.89
द्रष्टुं त्वां काङ्क्षते राजा सर्वराक्षसपुङ्गवः।
गमने क्रियतां बुद्धिर्भ्रातरं सम्प्रहर्षय ॥ ६.६०.८९ ॥
Der König, der Beste aller Rākṣasas, wünscht dich zu sehen. Entschließe dich zu gehen; erfreue deinen Bruder.
6.60.90
कुम्भकर्णस्तु दुर्धर्षो भ्रातुराज्ञाय शासनम्।
तथेत्युक्त्वा महावीर्यः शयनादुत्पपात ह ॥ ६.६०.९० ॥
Kumbhakarṇa, der Unbezwingliche, verstand den Befehl seines Bruders, sagte »So sei es« und sprang der Gewaltige von seinem Lager auf.
6.60.91
प्रक्षाल्य वदनं हृष्टः स्नातः परमहर्षितः।
पिपासुस्त्वरयामास पानं बलसमीरणम् ॥ ६.६०.९१ ॥
Nachdem er das Gesicht gewaschen und gebadet hatte, hocherfreut und durstig, beeilte er sich, den Trank zu holen, der die Kraft entfacht.
6.60.92
ततस्ते त्वरितास्तत्र राक्षसा रावणाज्ञया।
मद्यं भक्ष्यांश्च विविधान् क्षिप्रमेवोपहारयन् ॥ ६.६०.९२ ॥
Da brachten jene Rākṣasas auf Rāvaṇas Befehl rasch Wein und Speisen mannigfacher Art herbei.
6.60.93
पीत्वा घटसहस्रे द्वे गमनायोपचक्रमे।
ईषत्समुत्कटो मत्तस्तेजोबलसमन्वितः ॥ ६.६०.९३ ॥
Nachdem er zweitausend Krüge getrunken hatte, machte er sich zum Aufbruch bereit, etwas wild und berauscht, mit Glanz und Kraft begabt.
6.60.94
कुम्भकर्णो बभौ रुष्टः कालान्तकयमोपमः।
भ्रातुः स भवनं गच्छन् रक्षोबलसमन्वितः।
कुम्भकर्णः पदन्यासैरकम्पयत मेदिनीम् ॥ ६.६०.९४ ॥
Kumbhakarṇa, zornig, strahlte wie die Zeit, der Vernichter und Yama. Auf dem Weg zur Wohnung seines Bruders, begleitet vom Heer der Rākṣasas, ließ Kumbhakarṇa mit seinen Schritten die Erde erbeben.
6.60.95
स राजमार्गं वपुषा प्रकाशयन्
सहस्ररश्मिर्धरणीमिवांशुभिः।
जगाम तत्राञ्जलिमालया वृतः
शतक्रतुर्गेहमिव स्वयंभुवः ॥ ६.६०.९५ ॥
Mit seinem Körper erhellte er die königliche Straße, wie die tausendstrahlige Sonne die Erde mit ihren Strahlen. Dort von einer Girlande gefalteter Hände umgeben, ging er, wie Indra, der Hundertopferer, zum Haus des Svayambhū geht.
6.60.96
तं राजमार्गस्थममित्रघातिनं
वनौकसस्ते सहसा बहिःस्थिताः।
दृष्ट्वाप्रमेयं गिरिशृङ्गकल्पं
वितत्रसुस्ते सह यूथपालैः ॥ ६.६०.९६ ॥
Die Waldbewohner, die draußen standen, sahen ihn plötzlich, den Feindetöter, auf der königlichen Straße stehen. Als sie ihn unermesslich sahen, einem Bergesgipfel gleich, erschraken sie zusammen mit ihren Truppführern.
6.60.97
केचिच्छरण्यं शरणं स्म रामं
व्रजन्ति केचिद् व्यथिताः पतन्ति।
केचिद् दशश्च व्यथिताः पतन्ति
केचिद् भयार्ता भुवि शेरते स्म ॥ ६.६०.९७ ॥
Einige suchten Zuflucht bei Rāma, dem Zufluchtswürdigen; einige fielen erschöpft nieder; einige fielen zehnweise erschöpft nieder; und andere, von Furcht gepackt, legten sich auf die Erde.
6.60.98
तमद्रिशृङ्गप्रतिमं किरीटिनं
स्पृशन्तमादित्यमिवात्मतेजसा।
वनौकसः प्रेक्ष्य विवृद्धमद्भुतं
भयार्दिता दुद्रुविरे यतस्ततः ॥ ६.६०.९८ ॥
Als sie ihn sahen, gleich einem Bergesgipfel, gekrönt, die Sonne mit seinem eigenen Glanz berührend, wunderbar gewachsen, flohen die Waldbewohner, von Furcht gequält, hierhin und dorthin.