வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.60.1
स प्रविश्य पुरीं लङ्कां रामबाणभयार्दितः।
भग्नदर्पस्तदा राजा बभूव व्यथितेन्द्रियः ॥ ६.६०.१ ॥
அவன் லங்கா நகரில் நுழைந்து, ராமனின் அம்புகளின் பயத்தால் வருந்தி, அப்போது கர்வம் முறிந்த அந்த அரசன் கலங்கிய புலன்களை உடையவனானான்.
6.60.2
मातंग इव सिंहेन गरुडेनेव पन्नगः।
अभिभूतोऽभवद् राजा राघवेण महात्मना ॥ ६.६०.२ ॥
சிங்கத்தால் யானை போலவும், கருடனால் பாம்பு போலவும், மகாத்மா ராகவனால் அந்த அரசன் வெல்லப்பட்டான்.
6.60.3
ब्रह्मदण्डप्रतीकानां विद्युच्चलितवर्चसाम्।
स्मरन् राघवबाणानां विव्यथे राक्षसेश्वरः ॥ ६.६०.३ ॥
பிரம்மதண்டத்தை ஒத்தவையும், மின்னலைப் போன்ற ஒளியுடையவையுமான ராகவனின் அம்புகளை நினைத்து, அரக்கர்களின் தலைவன் வருந்தினான்.
6.60.4
स काञ्चनमयं दिव्यमाश्रित्य परमासनम्।
विप्रेक्षमाणो रक्षांसि रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६०.४ ॥
அவன், பொன்னாலான தெய்வீகமான உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, அரக்கர்களைப் பார்த்துக்கொண்டே ராவணன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
6.60.5
सर्वं तत् खलु मे मोघं यत् तप्तं परमं तपः।
यत् समानो महेन्द्रेण मानुषेण विनिर्जितः ॥ ६.६०.५ ॥
நான் செய்த அந்த உயர்ந்த தவம் அனைத்தும் நிச்சயமாக வீணாகியது; இந்திரனுக்கு நிகரான நான் ஒரு மனிதனால் வெல்லப்பட்டேனே.
6.60.6
इदं तद् ब्रह्मणो घोरं वाक्यं मामभ्युपस्थितम्।
मानुषेभ्यो विजानीहि भयं त्वमिति तत्तथा ॥ ६.६०.६ ॥
பிரம்மாவின் அந்த பயங்கரமான வார்த்தை இப்போது எனக்குமுன் வந்துவிட்டது: மனிதர்களிடமிருந்து உனக்குப் பயம் உண்டு என்பதை அறிந்துகொள், அது அவ்வாறே.
6.60.7
देवदानवगन्धर्वैर्यक्षराक्षसपन्नगैः।
अवध्यत्वं मया प्रोक्तं मानुषेभ्यो न याचितम् ॥ ६.६०.७ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸர்கள், பன்னகர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து அழியாமையை நான் வேண்டிப் பெற்றேன்; மனிதர்களிடமிருந்து அதை நான் கேட்கவில்லை.
6.60.8
तमिमं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम्।
इक्ष्वाकुकुलजातेन अनरण्येन यत् पुरा ॥ ६.६०.८ ॥
இந்த மனிதனாகிய ராமனை, தசரதனின் மகனை நான் கருதுகிறேன்; இக்ஷ்வாகு குலத்தில் பிறந்தவன்; முன்பு அனரண்யனால் அது நிகழ்ந்தது.
6.60.9
उत्पत्स्यति हि मद्वंशपुरुषो राक्षसाधम।
यस्त्वां सपुत्रं सामात्यं सबलं साश्वसारथिम् ॥ ६.६०.९ ॥
நிச்சயமாக என் வம்சத்தில் ஒரு புருஷன் தோன்றுவான், ராக்ஷஸர்களில் இழிந்தவனே; அவன் உன்னையும் உன் மகன்களையும் அமைச்சர்களையும் படையையும் குதிரைகளையும் சாரதியையும் அழிப்பான்.
6.60.10
निहनिष्यति संग्रामे त्वां कुलाधम दुर्मते।
शप्तोऽहं वेदवत्या च यथा सा धर्षिता पुरा ॥ ६.६०.१० ॥
போரில் அவன் உன்னைக் கொல்வான், குலத்தில் இழிந்தவனே, துர்புத்தியுள்ளவனே; வேதவதியால் நானும் சபிக்கப்பட்டேன், முன்பு அவள் வன்புணரப்பட்டது போல.
6.60.11
सेयं सीता महाभागा जाता जनकनन्दिनी।
उमा नन्दीश्वरश्चापि रम्भा वरुणकन्यका ॥ ६.६०.११ ॥
இந்த மகாபாக்கியவதியான சீதை, ஜனகனின் மகளாகப் பிறந்தாள்; உமை, நந்தீஸ்வரர், வருணனின் மகள் ரம்பை போன்றவர்கள் (முன்பு பிறந்தது போல்).
6.60.12
यथोक्तास्तन्मया प्राप्तं न मिथ्या ऋषिभाषितम्।
एतदेव समागम्य यत्नं कर्तुमिहार्हथ ॥ ६.६०.१२ ॥
சொல்லப்பட்டபடியே எனக்கு நேர்ந்தது; முனிவரின் சொல் பொய்யல்ல. ஆகவே இங்கே ஒன்றுகூடி இதற்கே முயற்சி செய்வது உங்களுக்குத் தகும்.
6.60.13
राक्षसाश्चापि तिष्ठन्तु चर्यागोपुरमूर्धसु।
स चाप्रतिमगाम्भीर्यो देवदानवदर्पहा ॥ ६.६०.१३ ॥
ராட்சசர்களும் நகர வாயில்களின் கோபுர உச்சிகளிலும் நிற்கட்டும். அவனோ ஒப்பற்ற ஆழ்ந்த குணம் கொண்டவன்; தேவர்களினதும் தானவர்களினதும் செருக்கை அழிப்பவன்.
6.60.14
ब्रह्मशापाभिभूतस्तु कुम्भकर्णो विबोध्यताम्।
समरे जितमात्मानं प्रहस्तं च निषूदितम् ॥ ६.६०.१४ ॥
பிரம்மனின் சாபத்தால் வசப்பட்ட கும்பகர்ணனை எழுப்புங்கள். போரில் தான் தோற்றதையும், பிரஹஸ்தன் கொல்லப்பட்டதையும் (அவன் அறியட்டும்).
6.60.15
ज्ञात्वा रक्षोबलं भीममादिदेश महाबलः।
द्वारेषु यत्नः क्रियतां प्राकारश्चाधिरुह्यताम् ॥ ६.६०.१५ ॥
ராட்சசப் படையின் பலம் பயங்கரமானது என்றறிந்த அந்த மகாபலவான் ஆணையிட்டான்: வாயில்களில் முயற்சி செய்யப்படட்டும், கோட்டைச் சுவரின் மீதும் ஏறட்டும்.
6.60.16
निद्रावशसमाविष्टः कुम्भकर्णो विबोध्यताम्।
सुखं स्वपिति निश्चिन्तः कामोपहतचेतनः ॥ ६.६०.१६ ॥
தூக்கத்தின் வசத்தில் ஆழ்ந்த கும்பகர்ணனை எழுப்புங்கள். கவலையின்றி சுகமாகத் தூங்குகிறான்; ஆசையால் அவன் உணர்வு அழிந்துவிட்டது.
6.60.17
नव सप्त दशाष्टौ च मासान् स्वपिति राक्षसः।
मन्त्रं कृत्वा प्रसुप्तोऽयमितस्तु नवमेऽहनि ॥ ६.६०.१७ ॥
இந்த ராட்சசன் ஒன்பது, ஏழு, பத்து, எட்டு மாதங்கள் தூங்குகிறான். ஆலோசனை செய்த பின் இவன் உறங்கிவிட்டான்; ஆனால் இன்று ஒன்பதாம் நாளில் இவனிடமிருந்து (விழிப்பு வரும்).
6.60.18
तं तु बोधयत क्षिप्रं कुम्भकर्णं महाबलम्।
स हि संख्ये महाबाहुः ककुदं सर्वरक्षसाम्।
वानरान् राजपुत्रौ च क्षिप्रमेव हनिष्यति ॥ ६.६०.१८ ॥
அந்த மகாபலவான் கும்பகர்ணனை விரைவில் எழுப்புங்கள். அந்த மகாபாகு போரில் எல்லா ராட்சசர்களிலும் சிறந்தவன்; அவன் வானரர்களையும் இரு இளவரசர்களையும் விரைவிலேயே கொன்றுவிடுவான்.
6.60.19
एष केतुः परं संख्ये मुख्यो वै सर्वरक्षसाम्।
कुम्भकर्णः सदा शेते मूढो ग्राम्यसुखे रतः ॥ ६.६०.१९ ॥
போரில் அனைத்து ராட்சசர்களுக்கும் முதன்மையான கொடி இவன்; கும்பகர்ணன் எப்போதும் உறங்குகிறான், மூடனாய் உலக இன்பங்களில் மூழ்கியிருக்கிறான்.
6.60.20
रामेणाभिनिरस्तस्य संग्रामेऽस्मिन् सुदारुणे।
भविष्यति न मे शोकः कुम्भकर्णे विबोधिते ॥ ६.६०.२० ॥
இந்தக் கொடும் போரில் ராமனால் வீழ்த்தப்பட்டாலும், கும்பகர்ணன் விழித்தெழுந்துவிட்டால் எனக்கு துயரம் இருக்காது.
6.60.21
किं करिष्याम्यहं तेन शक्रतुल्यबलेन हि।
ईदृशे व्यसने घोरे यो न साह्याय कल्पते ॥ ६.६०.२१ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான வலிமை கொண்டவன் இல்லாமல் நான் என்ன செய்வேன்? இத்தகைய கொடும் இடரில் உதவ இயலாதவன் எதற்கு?
6.60.22
ते तु तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य राक्षसाः।
जग्मुः परमसम्भ्रान्ताः कुम्भकर्णनिवेशनम् ॥ ६.६०.२२ ॥
ராட்சசர் தலைவனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட ராட்சசர்கள் பெரும் பதற்றத்துடன் கும்பகர்ணனின் இல்லத்திற்குச் சென்றனர்.
6.60.23
ते रावणसमादिष्टा मांसशोणितभोजनाः।
गन्धं माल्यं महद्भक्ष्यमादाय सहसा ययुः ॥ ६.६०.२३ ॥
ராவணனால் கட்டளையிடப்பட்ட, ஊன் மற்றும் குருதியை உண்ணும் அந்த ராட்சசர்கள் நறுமணம், மாலைகள், பெரும் உணவுகளை எடுத்துக்கொண்டு உடனே சென்றனர்.
6.60.24
तां प्रविश्य महाद्वारां सर्वतो योजनायताम्।
कुम्भकर्णगुहां रम्यां पुष्पगन्धप्रवाहिनीम् ॥ ६.६०.२४ ॥
எல்லாப் பக்கமும் ஒரு யோஜனை நீளமுள்ள, பெரிய வாயில்களையுடைய, மலர் மணம் பரப்பும் அழகிய கும்பகர்ணனின் குகையில் அவர்கள் நுழைந்தனர்.
6.60.25
कुम्भकर्णस्य निःश्वासादवधूता महाबलाः।
प्रतिष्ठमानाः कृच्छ्रेण यत्नात् प्रविविशुर्गुहाम् ॥ ६.६०.२५ ॥
கும்பகர்ணனின் மூச்சால் அடித்துத் தள்ளப்பட்ட மாபெரும் வீரர்கள், மிகுந்த சிரமத்துடன் நிலைகொள்ள முயன்று முயற்சியுடன் அந்தக் குகைக்குள் நுழைந்தனர்.
6.60.26
तां प्रविश्य गुहां रम्यां रत्नकाञ्चनकुट्टिमाम्।
ददृशुर्नैर्ऋतव्याघ्राः शयानं भीमविक्रमम् ॥ ६.६०.२६ ॥
நவரத்தினங்களும் பொன்னும் பதித்த தரையுடைய அந்த அழகிய குகைக்குள் நுழைந்த நைருத வீரர்கள், பயங்கரப் பராக்கிரமமுடையவன் உறங்கிக் கிடப்பதைக் கண்டனர்.
6.60.27
ते तु तं विकृतं सुप्तं विकीर्णमिव पर्वतम्।
कुम्भकर्णं महानिद्रं समेताः प्रत्यबोधयन् ॥ ६.६०.२७ ॥
ஒன்றுகூடிய அவர்கள், சிதறிக் கிடக்கும் மலையைப் போல விகாரமாகக் கிடந்த, ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருந்த கும்பகர்ணனை எழுப்பினர்.
6.60.28
ऊर्ध्वलोमाञ्चिततनुं श्वसन्तमिव पन्नगम्।
भ्रामयन्तं विनिःश्वासैः शयानं भीमविक्रमम् ॥ ६.६०.२८ ॥
மயிர்க்கூச்செறிந்த உடலுடன், பாம்பைப் போல மூச்சுவிட்டு, தன் பெருமூச்சுகளால் சுற்றுப்புறத்தை அசைத்துக்கொண்டிருந்த பயங்கரப் பராக்கிரமமுடையவன் கிடப்பதை அவர்கள் கண்டனர்.
6.60.29
भीमनासापुटं तं तु पातालविपुलाननम्।
शयने न्यस्तसर्वाङ्गं मेदोरुधिरगन्धिनम् ॥ ६.६०.२९ ॥
பயங்கரமான நாசித்துவாரங்களையும், பாதாளம் போன்ற விரிந்த வாயையும் உடையவனும், படுக்கையில் அனைத்து உறுப்புகளையும் பரப்பிக் கிடப்பவனும், கொழுப்பும் இரத்தமும் மணக்கும் உடலுடையவனுமான அவனை அவர்கள் கண்டனர்.
6.60.30
काञ्चनाङ्गदनद्धाङ्गं किरीटेनार्कवर्चसम्।
ददृशुर्नैर्ऋतव्याघ्रं कुम्भकर्णमरिंदमम् ॥ ६.६०.३० ॥
பொன் தோள்வளைகள் அணிந்த உடலும், சூரியனைப் போல ஒளிரும் கிரீடமும் கொண்ட, பகைவரை அடக்கும் நைருத வியாக்ரமான கும்பகர்ணனை அவர்கள் கண்டனர்.
6.60.31
ततश्चक्रुर्महात्मानः कुम्भकर्णस्य चाग्रतः।
भूतानां मेरुसंकाशं राशिं परमतर्पणम् ॥ ६.६०.३१ ॥
பின்பு அந்த மகாத்மாக்கள் கும்பகர்ணனின் முன்னே, மேரு மலைக்கு ஒப்பான, உயிரினங்களை முழுமையாக மகிழ்விக்கும் ஒரு குவியலைக் குவித்தனர்.
6.60.32
मृगाणां महिषाणां च वराहाणां च संचयान्।
चक्रुर्नैर्ऋतशार्दूला राशिमन्नस्य चाद्भुतम् ॥ ६.६०.३२ ॥
அரக்கப் புலிகள் மான்கள், எருமைகள், பன்றிகள் ஆகியவற்றின் குவியல்களை அமைத்தனர், மேலும் உணவின் ஒரு அற்புதமான குவியலையும் குவித்தனர்.
6.60.33
ततः शोणितकुम्भांश्च मांसानि विविधानि च।
पुरस्तात् कुम्भकर्णस्य चक्रुस्त्रिदशशत्रवः ॥ ६.६०.३३ ॥
பின்பு தேவர்களின் பகைவர்கள் கும்பகர்ணனின் முன் இரத்தக் குடங்களையும் பலவகை இறைச்சிகளையும் வைத்தனர்.
6.60.34
लिलिपुश्च परार्घ्येन चन्दनेन परंतपम्।
दिव्यैराश्वासयामासुर्माल्यैर्गन्धैश्च गन्धिभिः ॥ ६.६०.३४ ॥
பகைவரை வாட்டும் அவனுக்கு மிக உயர்ந்த சந்தனம் பூசினர்; தெய்வீக மாலைகளாலும் நறுமணங்களாலும் அவனுக்கு ஆறுதல் அளித்தனர்.
6.60.35
धूपगन्धांश्च ससृजुस्तुष्टुवुश्च परंतपम्।
जलदा इव चानेदुर्यातुधानास्ततस्ततः ॥ ६.६०.३५ ॥
அவர்கள் தூபத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பி, பகைவரை வாட்டும் அவனைப் புகழ்ந்தனர்; அரக்கர்கள் அங்குமிங்கும் மேகங்களைப் போல முழங்கினர்.
6.60.36
शङ्खांश्च पूरयामासुः शशाङ्कसदृशप्रभान्।
तुमुलं युगपच्चापि विनेदुश्चाप्यमर्षिताः ॥ ६.६०.३६ ॥
நிலவைப் போல் ஒளிரும் சங்குகளை ஊதினர்; சினம் கொண்டவர்கள் ஒரே நேரத்தில் பெருங்கூச்சல் எழுப்பினர்.
6.60.37
नेदुरास्फोटयामासुश्चिक्षिपुस्ते निशाचराः।
कुम्भकर्णविबोधार्थं चक्रुस्ते विपुलं स्वरम् ॥ ६.६०.३७ ॥
அந்த இரவுஞ்சரர்கள் கர்ஜித்தனர், தோள்களைத் தட்டினர், கூச்சலிட்டனர். கும்பகர்ணனை எழுப்ப அவர்கள் பெரும் ஒலி எழுப்பினர்.
6.60.38
सशङ्खभेरीपणवप्रणादं
सास्फोटितक्ष्वेलितसिंहनादम्।
दिशो द्रवन्तस्त्रिदिवं किरन्तः
श्रुत्वा विहंगाः सहसा निपेतुः ॥ ६.६०.३८ ॥
சங்கம், பேரிகை, பணவம் ஒலிகளுடனும், தட்டல் மற்றும் சிங்க முழக்கங்களுடனும் திசைகளில் ஓடி வானம் வரை பரவிய அந்த ஒலியைக் கேட்டு பறவைகள் திடீரென விழுந்தன.
6.60.39
यदा भृशं तैर्निनदैर्महात्मा
न कुम्भकर्णो बुबुधे प्रसुप्तः।
ततो भुशुण्डीर्मुसलानि सर्वे
रक्षोगणास्ते जगृहुर्गदाश्च ॥ ६.६०.३९ ॥
அந்தப் பெரும் ஒலிகளாலும் மகாத்மா கும்பகர்ணன் உறக்கத்திலிருந்து விழிக்காதபோது, அனைத்து ராட்சசக் கூட்டங்களும் புசுண்டிகள், உலக்கைகள், கதைகளை எடுத்துக்கொண்டன.
6.60.40
तं शैलशृङ्गैर्मुसलैर्गदाभि-
र्वक्षःस्थले मुद्गरमुष्टिभिश्च।
सुखप्रसुप्तं भुवि कुम्भकर्णं
रक्षांस्युदग्राणि तदा निजघ्नुः ॥ ६.६०.४० ॥
அப்போது பூமியில் இன்பமாக உறங்கிக்கொண்டிருந்த கும்பகர்ணனை, அந்தக் கொடிய ராட்சசர்கள் மலைச்சிகரங்கள், உலக்கைகள், கதைகள், சம்மட்டிகள் மற்றும் முஷ்டிகளால் மார்பில் தாக்கினர்.
6.60.41
तस्य निःश्वासवातेन कुम्भकर्णस्य रक्षसः।
राक्षसाः कुम्भकर्णस्य स्थातुं शेकुर्न चाग्रतः ॥ ६.६०.४१ ॥
அந்த ராட்சசன் கும்பகர்ணனின் மூச்சுக் காற்றால் ராட்சசர்களால் அவன் முன் நிற்கவே முடியவில்லை.
6.60.42
ततः परिहिता गाढं राक्षसा भीमविक्रमाः।
मृदङ्गपणवान् भेरीः शङ्खकुम्भगणांस्तथा ॥ ६.६०.४२ ॥
பின்னர் கொடிய வீரமுள்ள ராட்சசர்கள் மிருதங்கம், பணவம், பேரிகை, சங்கம் மற்றும் கும்பங்களை இறுகப் பற்றிக்கொண்டனர்.
6.60.43
दश राक्षससाहस्रं युगपत्पर्यवारयत्।
नीलाञ्जनचयाकारं ते तु तं प्रत्यबोधयन् ॥ ६.६०.४३ ॥
பத்தாயிரம் அரக்கர்கள் ஒரே சமயத்தில் அவனைச் சூழ்ந்து, கருங்குழம்பு குவியல் போன்ற அவனை எழுப்ப முயன்றனர்.
6.60.44
अभिघ्नन्तो नदन्तश्च न च सम्बुबुधे तदा।
यदा चैनं न शेकुस्ते प्रतिबोधयितुं तदा ॥ ६.६०.४४ ॥
அவர்கள் அவனை அடித்தும் கர்ஜித்தும் பார்த்தனர்; ஆனால் அப்போது அவன் விழிக்கவில்லை. அவர்களால் அவனை எழுப்ப முடியாதபோது—
6.60.45
ततो गुरुतरं यत्नं दारुणं समुपाक्रमन्।
अश्वानुष्ट्रान् खरान् नागाञ्जघ्नुर्दण्डकशाङ्कुशैः ॥ ६.६०.४५ ॥
பின்னர் அவர்கள் மிகக் கடுமையான முயற்சியைத் தொடங்கினர்; குதிரைகள், ஒட்டகங்கள், கழுதைகள், யானைகளைத் தடிகள், சாட்டைகள், அங்குசங்களால் அடித்தனர்.
6.60.46
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च सर्वप्राणैरवादयन्।
निजघ्नुश्चास्य गात्राणि महाकाष्ठकटंकरैः ॥ ६.६०.४६ ॥
முரசுகள், சங்குகள், மிருதங்கங்களை முழு மூச்சுடன் ஒலித்தனர்; பெரிய மரக்கட்டைகளாலும் தடிகளாலும் அவனுடைய உடலை அடித்தனர்.
6.60.47
मुद्गरैर्मुसलैश्चापि सर्वप्राणसमुद्यतैः।
तेन नादेन महता लङ्का सर्वा प्रपूरिता।
सपर्वतवना सर्वा सोऽपि नैव प्रबुध्यते ॥ ६.६०.४७ ॥
எல்லாச் சக்தியுடனும் உயர்த்திய கதைகளாலும் உலக்கைகளாலும் எழுந்த அந்த மாபெரும் ஒலியால் முழு இலங்கையும், மலைகளும் காடுகளும் உட்பட, நிரம்பியது; ஆனாலும் அவன் விழிக்கவில்லை.
6.60.48
ततो भेरीसहस्रं तु युगपत् समहन्यत।
मृष्टकाञ्चनकोणानामसक्तानां समन्ततः ॥ ६.६०.४८ ॥
பின்னர் ஆயிரம் முரசுகள் ஒரே சமயத்தில் பளபளக்கும் தங்கக் குச்சிகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் இடைவிடாமல் அடிக்கப்பட்டன.
6.60.49
एवमप्यतिनिद्रस्तु यदा नैव प्रबुध्यते।
शापस्य वशमापन्नस्ततः क्रुद्धा निशाचराः ॥ ६.६०.४९ ॥
இவ்வாறு செய்தும் அதீத உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்தவன் முற்றிலும் விழிக்கவில்லை. அப்போது சாபத்தின் வசப்பட்ட அந்த இரவுஞ்சரர்கள் கோபமுற்றனர்.
6.60.50
ततः कोपसमाविष्टाः सर्वे भीमपराक्रमाः।
तद् रक्षो बोधयिष्यन्तश्चक्रुरन्ये पराक्रमम् ॥ ६.६०.५० ॥
பின்னர் கோபத்தால் நிறைந்த, பயங்கர வீரம் கொண்ட அனைத்து அரக்கர்களும், அந்த அரக்கனை எழுப்ப வேண்டி, மற்றவர்கள் தங்கள் வீரத்தைக் காட்டினர்.
6.60.51
अन्ये भेरीः समाजघ्नुरन्ये चक्रुर्महास्वनम्।
केशानन्ये प्रलुलुपुः कर्णानन्ये दशन्ति च ॥ ६.६०.५१ ॥
சிலர் முரசுகளை ஒருமித்து முழக்கினர், சிலர் பெரும் ஒலி எழுப்பினர், சிலர் அவனுடைய தலைமுடியைப் பிடித்து இழுத்தனர், சிலர் அவனுடைய காதுகளைக் கடித்தனர்.
6.60.52
उदकुम्भशतानन्ये समसिञ्चन्त कर्णयोः।
न कुम्भकर्णः पस्पन्दे महानिद्रावशं गतः ॥ ६.६०.५२ ॥
மற்றவர்கள் நூற்றுக்கணக்கான நீர்க்குடங்களை அவனுடைய காதுகளில் ஊற்றினர். ஆனால் கும்பகர்ணன் சிறிதும் அசையவில்லை; அவன் பெருந்தூக்கத்தின் வசப்பட்டிருந்தான்.
6.60.53
अन्ये च बलिनस्तस्य कूटमुद्गरपाणयः।
मूर्ध्नि वक्षसि गात्रेषु पातयन् कूटमुद्गरान् ॥ ६.६०.५३ ॥
வலிமைமிக்க மற்றவர்கள் கையில் இரும்புக் கதாயுதங்களுடன், அவனுடைய தலை, மார்பு, உடல் உறுப்புகளின் மீது இரும்புக் கதாயுதங்களால் அடித்தனர்.
6.60.54
रज्जुबन्धनबद्धाभिः शतघ्नीभिश्च सर्वतः।
वध्यमानो महाकायो न प्राबुध्यत राक्षसः ॥ ६.६०.५४ ॥
கயிறுகளால் கட்டப்பட்ட சதக்னிகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அடிக்கப்பட்டபோதும், அந்த மாபெரும் அரக்கன் விழிக்கவில்லை.
6.60.55
वारणानां सहस्रं च शरीरेऽस्य प्रधावितम्।
कुम्भकर्णस्तदा बुद्ध्वा स्पर्शं परमबुध्यत ॥ ६.६०.५५ ॥
அவனது உடலின் மீது ஆயிரம் யானைகள் பாய்ந்தன. அப்போது குംப்பகர்ணன் அந்த ஸ்பர்சத்தை உணர்ந்து முழுமையாக விழித்தான்.
6.60.56
स पात्यमानैर्गिरिशृङ्गवृक्षै-
रचिन्तयंस्तान् विपुलान् प्रहारान्।
निद्राक्षयात् क्षुद्भयपीडितश्च
विजृम्भमाणः सहसोत्पपात ॥ ६.६०.५६ ॥
மலைச் சிகரங்களும் மரங்களும் அவன் மீது வீசப்பட்டபோதும், அந்தப் பெரும் அடிகளைப் பொருட்படுத்தாமல், தூக்கம் கலைந்து, பசியாலும் பயத்தாலும் வாடியவனாகக் கொட்டாவி விட்டபடி திடீரென எழுந்தான்.
6.60.57
स नागभोगाचलशृङ्गकल्पौ
विक्षिप्य बाहू जितवज्रसारौ।
विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभं
निशाचरोऽसौ विकृतं जजृम्भे ॥ ६.६०.५७ ॥
அவன், மலைச் சிகரம் போன்ற, வஜ்ரத்தின் வலிமையையும் வென்ற தன் இரு கரங்களையும் நீட்டி, வடவாமுகாக்னியைப் போன்ற வாயைத் திறந்து, அந்த இரவுஞ்சரன் விகாரமாகக் கொட்டாவி விட்டான்.
6.60.58
तस्य जाजृम्भमाणस्य वक्त्रं पातालसंनिभम्।
ददृशे मेरुशृङ्गाग्रे दिवाकर इवोदितः ॥ ६.६०.५८ ॥
கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டிருந்த அவனுடைய வாய் பாதாளம் போல் தோன்றியது; மேரு சிகரத்தின்மேல் உதித்த சூரியனைப் போல் அது தெரிந்தது.
6.60.59
स जृम्भमाणोऽतिबलः प्रबुद्धस्तु निशाचरः।
निःश्वासश्चास्य संजज्ञे पर्वतादिव मारुतः ॥ ६.६०.५९ ॥
கொட்டாவி விட்டபடி, பெரும் வலிமையுடைய அந்த இரவுஞ்சரன் முழுமையாக விழித்தான்; அவனுடைய மூச்சு மலையிலிருந்து எழும் காற்றைப் போல் எழுந்தது.
6.60.60
रूपमुत्तिष्ठतस्तस्य कुम्भकर्णस्य तद् बभौ।
युगान्ते सर्वभूतानि कालस्येव दिधक्षतः ॥ ६.६०.६० ॥
குംபகர்ணன் எழுந்தபோது அவனுடைய அந்த உருவம் யுகமுடிவில் எல்லா உயிர்களையும் எரிக்க எழுந்த காலனைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
6.60.61
तस्य दीप्ताग्निसदृशे विद्युत्सदृशवर्चसी।
ददृशाते महानेत्रे दीप्ताविव महाग्रहौ ॥ ६.६०.६१ ॥
அவனுடைய இரு பெரிய கண்கள் எரியும் நெருப்பைப் போலவும் மின்னலின் ஒளியைப் போலவும் தெரிந்தன; அவை ஒளிரும் இரு பெரிய கோள்கள் போலிருந்தன.
6.60.62
ततस्त्वदर्शयन् सर्वान् भक्ष्यांश्च विविधान् बहून्।
वराहान् महिषांश्चैव बभक्ष स महाबलः ॥ ६.६०.६२ ॥
பின்னர் அவர்கள் பலவகையான உணவுப் பொருட்கள் அனைத்தையும் அவனுக்குக் காட்டினர்; அந்த மகாபலசாலி காட்டுப்பன்றிகளையும் எருமைகளையும் உண்டான்.
6.60.63
आदद् बुभुक्षितो मांसं शोणितं तृषितोऽपिबत्।
मेदःकुम्भांश्च मद्यांश्च पपौ शक्ररिपुस्तदा ॥ ६.६०.६३ ॥
பசித்தவனாய் அவன் இறைச்சியை எடுத்தான்; தாகித்தவனாய் இரத்தத்தைக் குடித்தான்; பின்னர் இந்திரனின் பகைவன் கொழுப்புக் குடங்களையும் மதுவையும் பருகினான்.
6.60.64
ततस्तृप्त इति ज्ञात्वा समुत्पेतुर्निशाचराः।
शिरोभिश्च प्रणम्यैनं सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ६.६०.६४ ॥
அவன் திருப்தியடைந்தான் என்று அறிந்ததும் இரவுலாவிகளான அரக்கர்கள் எழுந்தனர்; தலைகளைத் தாழ்த்தி வணங்கி, அவனைச் சுற்றிலும் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
6.60.65
निद्राविशदनेत्रस्तु कलुषीकृतलोचनः।
चारयन् सर्वतो दृष्टिं तान् ददर्श निशाचरान् ॥ ६.६०.६५ ॥
தூக்கத்திலிருந்து விழித்த கண்களும் கலங்கிய பார்வையும் கொண்ட அவன், தன் பார்வையைச் சுற்றிலும் சுழற்றி அந்த இரவுலாவிகளைக் கண்டான்.
6.60.66
स सर्वान् सान्त्वयामास नैर्ऋतान् नैर्ऋतर्षभः।
बोधनाद् विस्मितश्चापि राक्षसानिदमब्रवीत् ॥ ६.६०.६६ ॥
நைருதர்களில் சிறந்தவனான அவன் அனைத்து நைருதர்களையும் சமாதானப்படுத்தினான்; எழுப்பப்பட்டதால் வியப்புற்று, அரக்கர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.60.67
किमर्थमहमादृत्य भवद्भिः प्रतिबोधितः।
कच्चित् सुकुशलं राज्ञो भयं वा नेह किंचन ॥ ६.६०.६७ ॥
நீங்கள் மரியாதையுடன் ஏன் என்னை எழுப்பினீர்கள்? அரசருக்கு நலம்தானா, அல்லது இங்கு ஏதேனும் அச்சம் உண்டா?
6.60.68
अथवा ध्रुवमन्येभ्यो भयं परमुपस्थितम्।
यदर्थमेव त्वरितैर्भवद्भिः प्रतिबोधितः ॥ ६.६०.६८ ॥
அல்லது வேறு யாரிடமிருந்தோ பெரிய அச்சம் நிச்சயமாக வந்துள்ளது; அதற்காகவே நீங்கள் விரைந்து என்னை எழுப்பினீர்கள்.
6.60.69
अद्य राक्षसराजस्य भयमुत्पाटयाम्यहम्।
दारयिष्ये महेन्द्रं वा शीतयिष्ये तथानलम् ॥ ६.६०.६९ ॥
இன்று நான் அரக்கர் அரசனின் அச்சத்தை வேரோடு பிடுங்குவேன். மகேந்திரனைப் பிளப்பேன், அல்லது அதுபோல நெருப்பைக் குளிரச் செய்வேன்.
6.60.70
न ह्यल्पकारणे सुप्तं बोधयिष्यति मादृशम्।
तदाख्यातार्थतत्त्वेन मत्प्रबोधनकारणम् ॥ ६.६०.७० ॥
அற்பக் காரணத்திற்காக உறங்கும் என்னைப் போன்றவனை எவரும் எழுப்ப மாட்டார். எனவே என்னை எழுப்பியதன் காரணத்தை உண்மையாகக் கூறுங்கள்.
6.60.71
एवं ब्रुवाणं संरब्धं कुम्भकर्णमरिंदमम्।
यूपाक्षः सचिवो राज्ञः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.६०.७१ ॥
இவ்வாறு கோபத்துடன் பேசிய எதிரிகளை அடக்கும் கும்பகர்ணனிடம், அரசரின் அமைச்சர் யூபாக்ஷன் கைகூப்பிக் கூறினான்.
6.60.72
न नो देवकृतं किंचिद् भयमस्ति कदाचन।
मानुषान्नो भयं राजंस्तुमुलं सम्प्रबाधते ॥ ६.६०.७२ ॥
தேவர்களால் உண்டான எந்த அச்சமும் எங்களுக்கு ஒருபோதும் இல்லை. அரசே, மனிதர்களிடமிருந்தே எங்களை கடுமையான ஆபத்து நெருக்குகிறது.
6.60.73
न दैत्यदानवेभ्यो वा भयमस्ति न नः क्वचित्।
यादृशं मानुषं राजन् भयमस्मानुपस्थितम् ॥ ६.६०.७३ ॥
அரசே, அசுரர்களிடமிருந்தும் தானவர்களிடமிருந்தும் எங்களுக்கு எப்போதும் எந்த அச்சமும் இல்லை; ஆனால் மனிதனால் எங்கள்மீது வந்துள்ள அச்சம் அத்தகையது.
6.60.74
वानरैः पर्वताकारैर्लङ्केयं परिवारिता।
सीताहरणसंतप्ताद् रामान्नस्तुमुलं भयम् ॥ ६.६०.७४ ॥
மலைகளைப் போன்ற உருவம் கொண்ட வானரர்களால் இந்த லங்கை சூழப்பட்டுள்ளது; சீதை கவர்ந்ததால் துயருற்ற ராமனிடமிருந்து எங்களுக்குப் பெரும் அச்சம் உண்டு.
6.60.75
एकेन वानरेणेयं पूर्वं दग्धा महापुरी।
कुमारो निहतश्चाक्षः सानुयात्रः सकुञ्जरः ॥ ६.६०.७५ ॥
முன்பு ஒரே ஒரு வானரனால் இந்த மாபெரும் நகரம் எரிக்கப்பட்டது; இளவரசனும் அக்ஷனும் அவனது பரிவாரத்துடனும் யானையுடனும் கொல்லப்பட்டனர்.
6.60.76
स्वयं रक्षोधिपश्चापि पौलस्त्यो देवकण्टकः।
व्रजेति संयुगे मुक्तो रामेणादित्यवर्चसा ॥ ६.६०.७६ ॥
தாமே அரக்கர் தலைவனும், புலஸ்தியனின் வழிவந்தவனும், தேவர்களுக்கு முள்ளாக இருப்பவனுமாகிய அவனும்கூட, போரில் சூரியனைப்போல் ஒளிரும் ராமனால் 'போ' என்று விடுவிக்கப்பட்டான்.
6.60.77
यन्न देवैः कृतो राजा नापि दैत्यैर्न दानवैः।
कृतः स इह रामेण विमुक्तः प्राणसंशयात् ॥ ६.६०.७७ ॥
தேவர்களோ, தைத்தியர்களோ, தானவர்களோ அரசனாக்காத அவனை, இங்கே ராமன் உயிருக்கு ஆபத்திலிருந்து விடுவித்தான்.
6.60.78
स यूपाक्षवचः श्रुत्वा भ्रातुर्युधि पराभवम्।
कुम्भकर्णो विवृत्ताक्षो यूपाक्षमिदमब्रवीत् ॥ ६.६०.७८ ॥
யூபாக்ஷனின் சொற்களைக் கேட்டு, போரில் சகோதரனின் தோல்வியைக் கேட்டு, கும்பகர்ணன் கண்கள் சுழல, யூபாக்ஷனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
6.60.79
सर्वमद्यैव यूपाक्ष हरिसैन्यं सलक्ष्मणम्।
राघवं च रणे जित्वा ततो द्रक्ष्यामि रावणम् ॥ ६.६०.७९ ॥
யூபாட்சா, இன்றே நான் லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய வானரப் படை முழுவதையும், ராகவனையும் போரில் வென்று, பின்பு ராவணனைக் காண்பேன்.
6.60.80
राक्षसांस्तर्पयिष्यामि हरीणां मांसशोणितैः।
रामलक्ष्मणयोश्चापि स्वयं पास्यामि शोणितम् ॥ ६.६०.८० ॥
குரங்குகளின் ஊனாலும் குருதியாலும் நான் ராட்சசர்களை திருப்திப்படுத்துவேன்; ராமனுடையதும் லக்ஷ்மணனுடையதுமான குருதியை நானே குடிப்பேன்.
6.60.81
तत् तस्य वाक्यं ब्रुवतो निशम्य
सगर्वितं रोषविवृद्धदोषम्।
महोदरो नैर्ऋतयोधमुख्यः
कृताञ्जलिर्वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.६०.८१ ॥
அவன் பெருமையுடனும் சினத்தால் பெருகிய குற்றத்துடனும் பேசிய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, ராட்சச வீரர்களில் தலைவனான மகோதரன் கைகூப்பி இவ்வாறு சொன்னான்.
6.60.82
रावणस्य वचः श्रुत्वा गुणदोषौ विमृश्य च।
पश्चादपि महाबाहो शत्रून् युधि विजेष्यसि ॥ ६.६०.८२ ॥
மகாபாகுவே, ராவணனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டு நன்மை தீமைகளை ஆராய்ந்த பின்னரும், போரில் நீ எதிரிகளை வெல்வாய்.
6.60.83
महोदरवचः श्रुत्वा राक्षसैः परिवारितः।
कुम्भकर्णो महातेजाः सम्प्रतस्थे महाबलः ॥ ६.६०.८३ ॥
மகோதரனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு, ராட்சசர்களால் சூழப்பட்ட மகாதேஜஸ்வியும் மகாபலசாலியுமான கும்பகர்ணன் புறப்பட்டான்.
6.60.84
सुप्तमुत्थाप्य भीमाक्षं भीमरूपपराक्रमम्।
राक्षसास्त्वरिता जग्मुर्दशग्रीवनिवेशनम् ॥ ६.६०.८४ ॥
உறங்கிக் கொண்டிருந்த, பயங்கரக் கண்களும் பயங்கர உருவமும் வீரமும் கொண்ட அவனை எழுப்பிவிட்டு, ராட்சசர்கள் விரைவாக தசக்கிரீவனின் (ராவணனின்) மாளிகைக்குச் சென்றனர்.
6.60.85
तेऽभिगम्य दशग्रीवमासीनं परमासने।
ऊचुर्बद्धाञ्जलिपुटाः सर्व एव निशाचराः ॥ ६.६०.८५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் அரசமான உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த தசக்ரீவனை அணுகி, கைகூப்பி நின்று கூறினார்கள்.
6.60.86
कुम्भकर्णः प्रबुद्धोऽसौ भ्राता ते राक्षसेश्वर।
कथं तत्रैव निर्यातु द्रक्ष्यसे तमिहागतम् ॥ ६.६०.८६ ॥
அரக்கர் தலைவனே, உன் சகோதரன் கும்பகர்ணன் விழித்துவிட்டான். அவன் இங்கு வந்தபின், அங்கேயே வெளியேறுவதை நீ எப்படிக் காண்பாய்?
6.60.87
रावणस्त्वब्रवीद्धृष्टो राक्षसांस्तानुपस्थितान्।
द्रष्टुमेनमिहेच्छामि यथान्यायं च पूज्यताम् ॥ ६.६०.८७ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த ராவணன் அங்கிருந்த அந்த அரக்கர்களிடம் கூறினான்: "அவனை இங்கே காண விரும்புகிறேன்; முறைப்படி அவனை உபசரியுங்கள்."
6.60.88
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे पुनरागम्य राक्षसाः।
कुम्भकर्णमिदं वाक्यमूचू रावणचोदिताः ॥ ६.६०.८८ ॥
"சரி" என்று கூறிவிட்டு, ராவணனால் தூண்டப்பட்ட அந்த அரக்கர்கள் அனைவரும் மீண்டும் வந்து கும்பகர்ணனிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள்.
6.60.89
द्रष्टुं त्वां काङ्क्षते राजा सर्वराक्षसपुङ्गवः।
गमने क्रियतां बुद्धिर्भ्रातरं सम्प्रहर्षय ॥ ६.६०.८९ ॥
அனைத்து அரக்கர்களுள் சிறந்த அரசன் உன்னைக் காண விரும்புகிறான். செல்ல முடிவு செய்; உன் சகோதரனை மகிழ்வி.
6.60.90
कुम्भकर्णस्तु दुर्धर्षो भ्रातुराज्ञाय शासनम्।
तथेत्युक्त्वा महावीर्यः शयनादुत्पपात ह ॥ ६.६०.९० ॥
தருதர்ஷனான கும்பகர்ணன் சகோதரனின் ஆணையை அறிந்து, "சரி" என்று கூறி, மகாவீரனாகிய அவன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து குதித்தான்.
6.60.91
प्रक्षाल्य वदनं हृष्टः स्नातः परमहर्षितः।
पिपासुस्त्वरयामास पानं बलसमीरणम् ॥ ६.६०.९१ ॥
முகம் கழுவி, நீராடி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், தாகமுற்றவன் பலத்தை எழுப்பும் பானத்தை விரைந்து கொண்டுவரச் செய்தான்.
6.60.92
ततस्ते त्वरितास्तत्र राक्षसा रावणाज्ञया।
मद्यं भक्ष्यांश्च विविधान् क्षिप्रमेवोपहारयन् ॥ ६.६०.९२ ॥
அப்போது ராவணனின் கட்டளைப்படி அங்கிருந்த அரக்கர்கள் விரைவாக மதுவும் பல வகையான உணவுகளும் கொண்டுவந்தனர்.
6.60.93
पीत्वा घटसहस्रे द्वे गमनायोपचक्रमे।
ईषत्समुत्कटो मत्तस्तेजोबलसमन्वितः ॥ ६.६०.९३ ॥
இரண்டாயிரம் குடங்களைக் குடித்த பின் அவன் புறப்படத் தொடங்கினான்; சற்று உக்கிரமாகவும் மதமேறியவனாகவும், ஒளியும் பலமும் கொண்டவனாக.
6.60.94
कुम्भकर्णो बभौ रुष्टः कालान्तकयमोपमः।
भ्रातुः स भवनं गच्छन् रक्षोबलसमन्वितः।
कुम्भकर्णः पदन्यासैरकम्पयत मेदिनीम् ॥ ६.६०.९४ ॥
கோபமுற்ற கும்பகர்ணன் காலன், அந்தகன், யமன் போல் ஒளிர்ந்தான். சகோதரனின் மாளிகைக்குச் செல்லும்போது, அரக்கர் படையுடன் கூடிய கும்பகர்ணன் தன் அடியெடுப்புகளால் பூமியை அதிரச் செய்தான்.
6.60.95
स राजमार्गं वपुषा प्रकाशयन्
सहस्ररश्मिर्धरणीमिवांशुभिः।
जगाम तत्राञ्जलिमालया वृतः
शतक्रतुर्गेहमिव स्वयंभुवः ॥ ६.६०.९५ ॥
அவன் தன் உடலால் அரச வீதியை ஒளிரச் செய்தபடி சென்றான்; ஆயிரம் கதிர்களுடைய சூரியன் தன் கிரணங்களால் பூமியை ஒளிரச் செய்வது போல. கூப்பிய கரங்களின் மாலையால் சூழப்பட்டு, சதக்ரது இந்திரன் சுயம்பு பிரம்மாவின் மாளிகைக்குச் செல்வது போல அங்கு சென்றான்.
6.60.96
तं राजमार्गस्थममित्रघातिनं
वनौकसस्ते सहसा बहिःस्थिताः।
दृष्ट्वाप्रमेयं गिरिशृङ्गकल्पं
वितत्रसुस्ते सह यूथपालैः ॥ ६.६०.९६ ॥
அரச வீதியில் நின்ற, எதிரிகளைக் கொல்பவனைக் வெளியே திடீரென நின்ற வனவாசிகள் கண்டனர். அளவற்ற, மலைச்சிகரம் போன்ற அவனைக் கண்டு அவர்கள் கூட்டத் தலைவர்களுடன் சேர்ந்து நடுங்கினர்.
6.60.97
केचिच्छरण्यं शरणं स्म रामं
व्रजन्ति केचिद् व्यथिताः पतन्ति।
केचिद् दशश्च व्यथिताः पतन्ति
केचिद् भयार्ता भुवि शेरते स्म ॥ ६.६०.९७ ॥
சிலர் அடைக்கலம் தேடி ராமனிடம் சரணடைந்தனர்; சிலர் வேதனையுற்று விழுந்தனர்; சிலர் பத்துப் பத்தாக வேதனையுற்று விழுந்தனர்; சிலர் பயத்தால் பீடிக்கப்பட்டு நிலத்தில் படுத்தனர்.
6.60.98
तमद्रिशृङ्गप्रतिमं किरीटिनं
स्पृशन्तमादित्यमिवात्मतेजसा।
वनौकसः प्रेक्ष्य विवृद्धमद्भुतं
भयार्दिता दुद्रुविरे यतस्ततः ॥ ६.६०.९८ ॥
மலை சிகரம் போன்றவனும், கிரீடம் தரித்தவனும், தன் ஒளியால் சூரியனைத் தொடுபவனுமான அந்த அற்புதமாக வளர்ந்த அவனைக் கண்ட வனவாசிகள் பயத்தால் பீடிக்கப்பட்டு அங்குமிங்கும் ஓடினர்.