Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 6.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.60.1
स प्रविश्य पुरीं लङ्कां रामबाणभयार्दितः।
भग्नदर्पस्तदा राजा बभूव व्यथितेन्द्रियः ॥ ६.६०.१ ॥
Tendo entrado na cidade de Laṅkā, atormentado pelo medo das flechas de Rāma, o rei, com o orgulho quebrado, ficou com os sentidos perturbados.
6.60.2
मातंग इव सिंहेन गरुडेनेव पन्नगः।
अभिभूतोऽभवद् राजा राघवेण महात्मना ॥ ६.६०.२ ॥
Como um elefante é vencido por um leão, ou uma serpente por Garuḍa, assim o rei foi vencido pelo magnânimo Rāghava.
6.60.3
ब्रह्मदण्डप्रतीकानां विद्युच्चलितवर्चसाम्।
स्मरन् राघवबाणानां विव्यथे राक्षसेश्वरः ॥ ६.६०.३ ॥
Lembrando as flechas de Rāghava, semelhantes ao cajado de Brahmā e de brilho fulgurante como o relâmpago, o senhor dos rākṣasas sofreu.
6.60.4
स काञ्चनमयं दिव्यमाश्रित्य परमासनम्।
विप्रेक्षमाणो रक्षांसि रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६०.४ ॥
Sentado no divino trono supremo de ouro, olhando os rākṣasas ao redor, Rāvaṇa proferiu estas palavras.
6.60.5
सर्वं तत् खलु मे मोघं यत् तप्तं परमं तपः।
यत् समानो महेन्द्रेण मानुषेण विनिर्जितः ॥ ६.६०.५ ॥
Toda aquela suprema austeridade que pratiquei foi de fato em vão, pois eu, igual a Indra, fui vencido por um humano.
6.60.6
इदं तद् ब्रह्मणो घोरं वाक्यं मामभ्युपस्थितम्।
मानुषेभ्यो विजानीहि भयं त्वमिति तत्तथा ॥ ६.६०.६ ॥
Esta é aquela terrível palavra de Brahmā que agora se apresentou a mim: saiba que temes os humanos; assim é.
6.60.7
देवदानवगन्धर्वैर्यक्षराक्षसपन्नगैः।
अवध्यत्वं मया प्रोक्तं मानुषेभ्यो न याचितम् ॥ ६.६०.७ ॥
Pedi invulnerabilidade a deuses, dānavas, gandharvas, yakṣas, rākṣasas e serpentes, mas não a pedi aos humanos.
6.60.8
तमिमं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम्।
इक्ष्वाकुकुलजातेन अनरण्येन यत् पुरा ॥ ६.६०.८ ॥
Considero este homem, Rāma, filho de Daśaratha, nascido na linhagem de Ikṣvāku, como aquele que Anaraṇya anunciou outrora.
6.60.9
उत्पत्स्यति हि मद्वंशपुरुषो राक्षसाधम।
यस्त्वां सपुत्रं सामात्यं सबलं साश्वसारथिम् ॥ ६.६०.९ ॥
Certamente surgirá um homem da minha linhagem, o mais vil dos rākṣasas, que te destruirá, a ti, teus filhos, teus ministros, teu exército, teus cavalos e teu condutor.
6.60.10
निहनिष्यति संग्रामे त्वां कुलाधम दुर्मते।
शप्तोऽहं वेदवत्या च यथा सा धर्षिता पुरा ॥ ६.६०.१० ॥
Na batalha ele te matará, ó mais vil de tua estirpe, de mente perversa. Eu também fui amaldiçoado por Vedavatī, como ela foi ultrajada outrora.
6.60.11
सेयं सीता महाभागा जाता जनकनन्दिनी।
उमा नन्दीश्वरश्चापि रम्भा वरुणकन्यका ॥ ६.६०.११ ॥
Esta muito afortunada Sītā, filha de Janaka, nasceu, assim como antes nasceram Umā, Nandīśvara e Rambhā, a filha de Varuṇa.
6.60.12
यथोक्तास्तन्मया प्राप्तं न मिथ्या ऋषिभाषितम्।
एतदेव समागम्य यत्नं कर्तुमिहार्हथ ॥ ६.६०.१२ ॥
O que foi dito aconteceu comigo; a palavra do sábio não é falsa. Portanto, deveis reunir-vos aqui e empenhar-vos justamente nisto.
6.60.13
राक्षसाश्चापि तिष्ठन्तु चर्यागोपुरमूर्धसु।
स चाप्रतिमगाम्भीर्यो देवदानवदर्पहा ॥ ६.६०.१३ ॥
Que também os rākṣasas permaneçam no alto das portas e torres da cidade. E ele, de profundidade incomparável, destruidor do orgulho dos deuses e dos dānavas.
6.60.14
ब्रह्मशापाभिभूतस्तु कुम्भकर्णो विबोध्यताम्।
समरे जितमात्मानं प्रहस्तं च निषूदितम् ॥ ६.६०.१४ ॥
Que acordem Kumbhakarṇa, dominado pela maldição de Brahmā. Que ele saiba que eu mesmo fui derrotado em batalha e que Prahasta foi abatido.
6.60.15
ज्ञात्वा रक्षोबलं भीममादिदेश महाबलः।
द्वारेषु यत्नः क्रियतां प्राकारश्चाधिरुह्यताम् ॥ ६.६०.१५ ॥
Sabendo que a força dos rākṣasas era terrível, o de grande poder deu ordens: que se vigiem as portas e se suba à muralha.
6.60.16
निद्रावशसमाविष्टः कुम्भकर्णो विबोध्यताम्।
सुखं स्वपिति निश्चिन्तः कामोपहतचेतनः ॥ ६.६०.१६ ॥
Que acordem Kumbhakarṇa, entregue ao poder do sono. Ele dorme feliz e despreocupado, sua consciência arruinada pelo desejo.
6.60.17
नव सप्त दशाष्टौ च मासान् स्वपिति राक्षसः।
मन्त्रं कृत्वा प्रसुप्तोऽयमितस्तु नवमेऽहनि ॥ ६.६०.१७ ॥
Este rākṣasa dorme nove, sete, dez e oito meses. Depois de tratar do conselho, adormeceu; mas a partir de agora, no nono dia, ele despertará.
6.60.18
तं तु बोधयत क्षिप्रं कुम्भकर्णं महाबलम्।
स हि संख्ये महाबाहुः ककुदं सर्वरक्षसाम्।
वानरान् राजपुत्रौ च क्षिप्रमेव हनिष्यति ॥ ६.६०.१८ ॥
Acordem depressa aquele poderoso Kumbhakarṇa. Em batalha, o de grandes braços é o primeiro entre todos os rākṣasas; logo ele abaterá os macacos e os dois príncipes.
6.60.19
एष केतुः परं संख्ये मुख्यो वै सर्वरक्षसाम्।
कुम्भकर्णः सदा शेते मूढो ग्राम्यसुखे रतः ॥ ६.६०.१९ ॥
Na batalha ele é o estandarte supremo, o principal de todos os rākṣasas; Kumbhakarṇa dorme sempre, iludido e entregue aos prazeres mundanos.
6.60.20
रामेणाभिनिरस्तस्य संग्रामेऽस्मिन् सुदारुणे।
भविष्यति न मे शोकः कुम्भकर्णे विबोधिते ॥ ६.६०.२० ॥
Mesmo que eu seja derrubado por Rāma nesta batalha terrível, não terei tristeza quando Kumbhakarṇa for despertado.
6.60.21
किं करिष्याम्यहं तेन शक्रतुल्यबलेन हि।
ईदृशे व्यसने घोरे यो न साह्याय कल्पते ॥ ६.६०.२१ ॥
O que farei sem ele, cuja força iguala a de Indra? Numa calamidade tão terrível, quem não pode dar ajuda não serve para nada.
6.60.22
ते तु तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य राक्षसाः।
जग्मुः परमसम्भ्रान्ताः कुम्भकर्णनिवेशनम् ॥ ६.६०.२२ ॥
Ao ouvir aquela ordem do senhor dos rākṣasas, os rākṣasas, muito agitados, foram à morada de Kumbhakarṇa.
6.60.23
ते रावणसमादिष्टा मांसशोणितभोजनाः।
गन्धं माल्यं महद्भक्ष्यमादाय सहसा ययुः ॥ ६.६०.२३ ॥
Instruídos por Rāvaṇa, aqueles rākṣasas que se alimentam de carne e sangue tomaram perfumes, guirlandas e grandes quantidades de comida, e partiram de imediato.
6.60.24
तां प्रविश्य महाद्वारां सर्वतो योजनायताम्।
कुम्भकर्णगुहां रम्यां पुष्पगन्धप्रवाहिनीम् ॥ ६.६०.२४ ॥
Entraram na bela caverna de Kumbhakarṇa, com um yojana de extensão em todas as direções, de grandes portões, exalando o perfume das flores.
6.60.25
कुम्भकर्णस्य निःश्वासादवधूता महाबलाः।
प्रतिष्ठमानाः कृच्छ्रेण यत्नात् प्रविविशुर्गुहाम् ॥ ६.६०.२५ ॥
Arremessados pelo sopro de Kumbhakarṇa, os guerreiros poderosos, lutando com dificuldade para se manter de pé, entraram com esforço naquela caverna.
6.60.26
तां प्रविश्य गुहां रम्यां रत्नकाञ्चनकुट्टिमाम्।
ददृशुर्नैर्ऋतव्याघ्राः शयानं भीमविक्रमम् ॥ ६.६०.२६ ॥
Ao entrarem naquela caverna encantadora, com o chão incrustado de joias e ouro, os tigres dos nairṛtas viram-no deitado, de valor terrível.
6.60.27
ते तु तं विकृतं सुप्तं विकीर्णमिव पर्वतम्।
कुम्भकर्णं महानिद्रं समेताः प्रत्यबोधयन् ॥ ६.६०.२७ ॥
Reunidos, despertaram Kumbhakarṇa, que jazia disforme e estendido como uma montanha desmoronada, em seu sono profundo.
6.60.28
ऊर्ध्वलोमाञ्चिततनुं श्वसन्तमिव पन्नगम्।
भ्रामयन्तं विनिःश्वासैः शयानं भीमविक्रमम् ॥ ६.६०.२८ ॥
Com o corpo eriçado de pelos, respirando como uma serpente, agitando tudo com seus sopros, jazia aquele de terrível valor.
6.60.29
भीमनासापुटं तं तु पातालविपुलाननम्।
शयने न्यस्तसर्वाङ्गं मेदोरुधिरगन्धिनम् ॥ ६.६०.२९ ॥
De narinas terríveis e boca vasta como o submundo, com todos os membros estendidos no leito, exalando cheiro de gordura e sangue, assim o viram.
6.60.30
काञ्चनाङ्गदनद्धाङ्गं किरीटेनार्कवर्चसम्।
ददृशुर्नैर्ऋतव्याघ्रं कुम्भकर्णमरिंदमम् ॥ ६.६०.३० ॥
Com os membros cingidos por braceletes de ouro, radiante como o sol com seu diadema, o domador de inimigos, tigre dos nairṛtas, Kumbhakarṇa, eles viram.
6.60.31
ततश्चक्रुर्महात्मानः कुम्भकर्णस्य चाग्रतः।
भूतानां मेरुसंकाशं राशिं परमतर्पणम् ॥ ६.६०.३१ ॥
Então os magnânimos amontoaram diante de Kumbhakarna uma pilha semelhante ao monte Meru, uma oferenda suprema que sacia todos os seres.
6.60.32
मृगाणां महिषाणां च वराहाणां च संचयान्।
चक्रुर्नैर्ऋतशार्दूला राशिमन्नस्य चाद्भुतम् ॥ ६.६०.३२ ॥
Os tigres rakshasas amontoaram veados, búfalos e javalis, e também uma maravilhosa pilha de alimento.
6.60.33
ततः शोणितकुम्भांश्च मांसानि विविधानि च।
पुरस्तात् कुम्भकर्णस्य चक्रुस्त्रिदशशत्रवः ॥ ६.६०.३३ ॥
Então os inimigos dos deuses colocaram diante de Kumbhakarna jarras de sangue e várias espécies de carne.
6.60.34
लिलिपुश्च परार्घ्येन चन्दनेन परंतपम्।
दिव्यैराश्वासयामासुर्माल्यैर्गन्धैश्च गन्धिभिः ॥ ६.६०.३४ ॥
Ungiram o abrasador de inimigos com pasta de sândalo preciosíssima e o consolaram com guirlandas divinas e perfumes.
6.60.35
धूपगन्धांश्च ससृजुस्तुष्टुवुश्च परंतपम्।
जलदा इव चानेदुर्यातुधानास्ततस्ततः ॥ ६.६०.३५ ॥
Espalharam fragrâncias de incenso e louvaram o abrasador de inimigos, enquanto os rakshasas rugiam aqui e ali como nuvens de trovão.
6.60.36
शङ्खांश्च पूरयामासुः शशाङ्कसदृशप्रभान्।
तुमुलं युगपच्चापि विनेदुश्चाप्यमर्षिताः ॥ ६.६०.३६ ॥
Tocaram conchas de brilho lunar e, enfurecidos, todos rugiram juntos num tumulto.
6.60.37
नेदुरास्फोटयामासुश्चिक्षिपुस्ते निशाचराः।
कुम्भकर्णविबोधार्थं चक्रुस्ते विपुलं स्वरम् ॥ ६.६०.३७ ॥
Os andarilhos da noite rugiram, bateram nos braços e lançaram gritos; para acordar Kumbhakarṇa, fizeram um estrondo enorme.
6.60.38
सशङ्खभेरीपणवप्रणादं
सास्फोटितक्ष्वेलितसिंहनादम्।
दिशो द्रवन्तस्त्रिदिवं किरन्तः
श्रुत्वा विहंगाः सहसा निपेतुः ॥ ६.६०.३८ ॥
Ao ouvir aquele estrondo de conchas, timbales e tambores, com palmas e rugidos de leão, que corria pelas direções e se espalhava até o céu, as aves caíram de repente.
6.60.39
यदा भृशं तैर्निनदैर्महात्मा
न कुम्भकर्णो बुबुधे प्रसुप्तः।
ततो भुशुण्डीर्मुसलानि सर्वे
रक्षोगणास्ते जगृहुर्गदाश्च ॥ ६.६०.३९ ॥
Quando, mesmo com aquele grande estrondo, o magnânimo Kumbhakarṇa não despertou do sono, todas as hostes de rākṣasas pegaram bhuśuṇḍīs, clavas de ferro e maças.
6.60.40
तं शैलशृङ्गैर्मुसलैर्गदाभि-
र्वक्षःस्थले मुद्गरमुष्टिभिश्च।
सुखप्रसुप्तं भुवि कुम्भकर्णं
रक्षांस्युदग्राणि तदा निजघ्नुः ॥ ६.६०.४० ॥
Então os ferozes rākṣasas golpearam o peito de Kumbhakarṇa, que dormia tranquilamente no chão, com picos de montanhas, clavas, maças, martelos e punhos.
6.60.41
तस्य निःश्वासवातेन कुम्भकर्णस्य रक्षसः।
राक्षसाः कुम्भकर्णस्य स्थातुं शेकुर्न चाग्रतः ॥ ६.६०.४१ ॥
Pelo vento do sopro daquele rākṣasa Kumbhakarṇa, os rākṣasas nem conseguiam ficar de pé diante dele.
6.60.42
ततः परिहिता गाढं राक्षसा भीमविक्रमाः।
मृदङ्गपणवान् भेरीः शङ्खकुम्भगणांस्तथा ॥ ६.६०.४२ ॥
Então os rākṣasas de terrível valor se armaram firmemente com mṛdaṅgas, tambores, timbales, conchas e jarras.
6.60.43
दश राक्षससाहस्रं युगपत्पर्यवारयत्।
नीलाञ्जनचयाकारं ते तु तं प्रत्यबोधयन् ॥ ६.६०.४३ ॥
Dez mil rākṣasas o cercaram de uma só vez e tentaram despertá-lo, ele que era como um monte de colírio escuro.
6.60.44
अभिघ्नन्तो नदन्तश्च न च सम्बुबुधे तदा।
यदा चैनं न शेकुस्ते प्रतिबोधयितुं तदा ॥ ६.६०.४४ ॥
Batendo nele e rugindo, não conseguiram despertá-lo então; e quando não conseguiram despertá-lo então—
6.60.45
ततो गुरुतरं यत्नं दारुणं समुपाक्रमन्।
अश्वानुष्ट्रान् खरान् नागाञ्जघ्नुर्दण्डकशाङ्कुशैः ॥ ६.६०.४५ ॥
Então empreenderam um esforço ainda mais terrível, golpeando cavalos, camelos, asnos e elefantes com clavas, chicotes e aguilhões.
6.60.46
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च सर्वप्राणैरवादयन्।
निजघ्नुश्चास्य गात्राणि महाकाष्ठकटंकरैः ॥ ६.६०.४६ ॥
Fizeram soar as bhērīs, conchas e mṛdaṅgas com todo o fôlego, e golpearam seus membros com grandes toras e clavas de madeira.
6.60.47
मुद्गरैर्मुसलैश्चापि सर्वप्राणसमुद्यतैः।
तेन नादेन महता लङ्का सर्वा प्रपूरिता।
सपर्वतवना सर्वा सोऽपि नैव प्रबुध्यते ॥ ६.६०.४७ ॥
Com maças e pilões erguidos com toda a força, aquele grande estrondo encheu toda Laṅkā, com suas montanhas e florestas, mas ele ainda não acordou.
6.60.48
ततो भेरीसहस्रं तु युगपत् समहन्यत।
मृष्टकाञ्चनकोणानामसक्तानां समन्ततः ॥ ६.६०.४८ ॥
Então mil bhērīs foram golpeadas de uma só vez, sem cessar, de todos os lados, com baquetas de ouro polido.
6.60.49
एवमप्यतिनिद्रस्तु यदा नैव प्रबुध्यते।
शापस्य वशमापन्नस्ततः क्रुद्धा निशाचराः ॥ ६.६०.४९ ॥
Mesmo assim, como ele dormia profundamente e não despertava, os rākṣasas noturnos, sob o poder da maldição, ficaram furiosos.
6.60.50
ततः कोपसमाविष्टाः सर्वे भीमपराक्रमाः।
तद् रक्षो बोधयिष्यन्तश्चक्रुरन्ये पराक्रमम् ॥ ६.६०.५० ॥
Então todos os rākṣasas, cheios de cólera e de terrível valor, querendo despertar aquele rākṣasa, outros exibiram sua bravura.
6.60.51
अन्ये भेरीः समाजघ्नुरन्ये चक्रुर्महास्वनम्।
केशानन्ये प्रलुलुपुः कर्णानन्ये दशन्ति च ॥ ६.६०.५१ ॥
Uns bateram os tambores juntos, outros fizeram um grande estrondo, outros puxaram seus cabelos e outros mordiam suas orelhas.
6.60.52
उदकुम्भशतानन्ये समसिञ्चन्त कर्णयोः।
न कुम्भकर्णः पस्पन्दे महानिद्रावशं गतः ॥ ६.६०.५२ ॥
Outros derramaram centenas de jarras d'água em seus ouvidos, mas Kumbhakarṇa não se moveu, pois havia caído sob o poder do grande sono.
6.60.53
अन्ये च बलिनस्तस्य कूटमुद्गरपाणयः।
मूर्ध्नि वक्षसि गात्रेषु पातयन् कूटमुद्गरान् ॥ ६.६०.५३ ॥
E seus servos fortes, com maças de ferro nas mãos, começaram a golpear com maças sua cabeça, seu peito e seus membros.
6.60.54
रज्जुबन्धनबद्धाभिः शतघ्नीभिश्च सर्वतः।
वध्यमानो महाकायो न प्राबुध्यत राक्षसः ॥ ६.६०.५४ ॥
Embora atingido por todos os lados com shataghnīs presos por cordas, o rākṣasa de grande corpo não despertou.
6.60.55
वारणानां सहस्रं च शरीरेऽस्य प्रधावितम्।
कुम्भकर्णस्तदा बुद्ध्वा स्पर्शं परमबुध्यत ॥ ६.६०.५५ ॥
Mil elefantes avançaram sobre seu corpo; então Kumbhakarṇa, percebendo o toque, despertou por completo.
6.60.56
स पात्यमानैर्गिरिशृङ्गवृक्षै-
रचिन्तयंस्तान् विपुलान् प्रहारान्।
निद्राक्षयात् क्षुद्भयपीडितश्च
विजृम्भमाणः सहसोत्पपात ॥ ६.६०.५६ ॥
Embora picos de montanha e árvores fossem lançados sobre ele, não deu atenção àqueles golpes imensos; atormentado pela perda do sono, pela fome e pelo medo, bocejando, levantou-se de repente.
6.60.57
स नागभोगाचलशृङ्गकल्पौ
विक्षिप्य बाहू जितवज्रसारौ।
विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभं
निशाचरोऽसौ विकृतं जजृम्भे ॥ ६.६०.५७ ॥
Estendendo seus braços, semelhantes a picos de montanha envoltos em serpentes e que superavam a força do raio, e abrindo a boca como a boca do fogo submarino, aquele errante da noite bocejou de modo monstruoso.
6.60.58
तस्य जाजृम्भमाणस्य वक्त्रं पातालसंनिभम्।
ददृशे मेरुशृङ्गाग्रे दिवाकर इवोदितः ॥ ६.६०.५८ ॥
Sua boca, enquanto bocejava, parecia o submundo, como se o sol tivesse nascido no cume do Meru.
6.60.59
स जृम्भमाणोऽतिबलः प्रबुद्धस्तु निशाचरः।
निःश्वासश्चास्य संजज्ञे पर्वतादिव मारुतः ॥ ६.६०.५९ ॥
Bocejando, aquele errante da noite, de força extraordinária, despertou por completo, e seu hálito surgiu como o vento de uma montanha.
6.60.60
रूपमुत्तिष्ठतस्तस्य कुम्भकर्णस्य तद् बभौ।
युगान्ते सर्वभूतानि कालस्येव दिधक्षतः ॥ ६.६०.६० ॥
Ao se levantar Kumbhakarṇa, aquela forma brilhou como o Tempo no fim de uma era, prestes a consumir todos os seres.
6.60.61
तस्य दीप्ताग्निसदृशे विद्युत्सदृशवर्चसी।
ददृशाते महानेत्रे दीप्ताविव महाग्रहौ ॥ ६.६०.६१ ॥
Seus dois grandes olhos pareciam fogo ardente e de brilho de relâmpago, como dois grandes planetas flamejantes.
6.60.62
ततस्त्वदर्शयन् सर्वान् भक्ष्यांश्च विविधान् बहून्।
वराहान् महिषांश्चैव बभक्ष स महाबलः ॥ ६.६०.६२ ॥
Então lhe mostraram toda sorte de alimentos variados em grande quantidade, e aquele de grande força devorou javalis e búfalos.
6.60.63
आदद् बुभुक्षितो मांसं शोणितं तृषितोऽपिबत्।
मेदःकुम्भांश्च मद्यांश्च पपौ शक्ररिपुस्तदा ॥ ६.६०.६३ ॥
Faminto, tomou a carne; sedento, bebeu o sangue; então o inimigo de Indra bebeu jarras de gordura e vinho.
6.60.64
ततस्तृप्त इति ज्ञात्वा समुत्पेतुर्निशाचराः।
शिरोभिश्च प्रणम्यैनं सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ६.६०.६४ ॥
Sabendo que estava saciado, os noturnos se levantaram; inclinando a cabeça diante dele, cercaram-no por todos os lados.
6.60.65
निद्राविशदनेत्रस्तु कलुषीकृतलोचनः।
चारयन् सर्वतो दृष्टिं तान् ददर्श निशाचरान् ॥ ६.६०.६५ ॥
Com os olhos abertos pelo sono e a vista turva, percorreu tudo com o olhar e viu aqueles noturnos.
6.60.66
स सर्वान् सान्त्वयामास नैर्ऋतान् नैर्ऋतर्षभः।
बोधनाद् विस्मितश्चापि राक्षसानिदमब्रवीत् ॥ ६.६०.६६ ॥
Aquele melhor dos nairṛtas consolou todos os nairṛtas; espantado por ter sido despertado, disse estas palavras aos rākṣasas.
6.60.67
किमर्थमहमादृत्य भवद्भिः प्रतिबोधितः।
कच्चित् सुकुशलं राज्ञो भयं वा नेह किंचन ॥ ६.६०.६७ ॥
Por que me despertastes com respeito? O rei está bem, ou não há aqui perigo algum?
6.60.68
अथवा ध्रुवमन्येभ्यो भयं परमुपस्थितम्।
यदर्थमेव त्वरितैर्भवद्भिः प्रतिबोधितः ॥ ६.६०.६८ ॥
Ou então um grande perigo, certamente, surgiu de outros, por causa do qual me despertastes com pressa.
6.60.69
अद्य राक्षसराजस्य भयमुत्पाटयाम्यहम्।
दारयिष्ये महेन्द्रं वा शीतयिष्ये तथानलम् ॥ ६.६०.६९ ॥
Hoje arrancarei o medo do rei dos rākṣasas. Partirei Mahendra, ou igualmente esfriarei o fogo.
6.60.70
न ह्यल्पकारणे सुप्तं बोधयिष्यति मादृशम्।
तदाख्यातार्थतत्त्वेन मत्प्रबोधनकारणम् ॥ ६.६०.७० ॥
Ninguém acordaria um dorminhoco como eu por uma causa insignificante. Declarai, pois, a verdadeira razão do meu despertar.
6.60.71
एवं ब्रुवाणं संरब्धं कुम्भकर्णमरिंदमम्।
यूपाक्षः सचिवो राज्ञः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.६०.७१ ॥
A Kumbhakarṇa, domador de inimigos, que assim falava irado, o ministro do rei, Yūpākṣa, disse de mãos postas:
6.60.72
न नो देवकृतं किंचिद् भयमस्ति कदाचन।
मानुषान्नो भयं राजंस्तुमुलं सम्प्रबाधते ॥ ६.६०.७२ ॥
Nunca temos qualquer perigo causado pelos deuses. Ó rei, dos humanos nos oprime um perigo tumultuoso.
6.60.73
न दैत्यदानवेभ्यो वा भयमस्ति न नः क्वचित्।
यादृशं मानुषं राजन् भयमस्मानुपस्थितम् ॥ ६.६०.७३ ॥
Ó rei, dos Daityas e Dānavas nunca temos qualquer temor; mas o temor que sobreveio a nós por um humano é desse tipo.
6.60.74
वानरैः पर्वताकारैर्लङ्केयं परिवारिता।
सीताहरणसंतप्ताद् रामान्नस्तुमुलं भयम् ॥ ६.६०.७४ ॥
Esta Laṅkā foi cercada por macacos de forma montanhosa; de Rāma, atormentado pelo rapto de Sītā, temos um temor tumultuoso.
6.60.75
एकेन वानरेणेयं पूर्वं दग्धा महापुरी।
कुमारो निहतश्चाक्षः सानुयात्रः सकुञ्जरः ॥ ६.६०.७५ ॥
Outrora, esta grande cidade foi queimada por um só macaco; o príncipe e Akṣa foram mortos, com seu séquito e seu elefante.
6.60.76
स्वयं रक्षोधिपश्चापि पौलस्त्यो देवकण्टकः।
व्रजेति संयुगे मुक्तो रामेणादित्यवर्चसा ॥ ६.६०.७६ ॥
Até ele mesmo, o senhor dos rākṣasas, filho de Pulastya, espinho para os deuses, foi libertado na batalha por Rāma, resplandecente como o sol, com a palavra « Vá! »
6.60.77
यन्न देवैः कृतो राजा नापि दैत्यैर्न दानवैः।
कृतः स इह रामेण विमुक्तः प्राणसंशयात् ॥ ६.६०.७७ ॥
Aquele que nem os deuses, nem os Daityas, nem os Dānavas fizeram rei — esse aqui Rāma libertou do perigo de sua vida.
6.60.78
स यूपाक्षवचः श्रुत्वा भ्रातुर्युधि पराभवम्।
कुम्भकर्णो विवृत्ताक्षो यूपाक्षमिदमब्रवीत् ॥ ६.६०.७८ ॥
Ao ouvir as palavras de Yūpākṣa e a derrota de seu irmão na batalha, Kumbhakarṇa, de olhos revirados, disse isto a Yūpākṣa.
6.60.79
सर्वमद्यैव यूपाक्ष हरिसैन्यं सलक्ष्मणम्।
राघवं च रणे जित्वा ततो द्रक्ष्यामि रावणम् ॥ ६.६०.७९ ॥
Yūpākṣa, hoje mesmo, tendo vencido em batalha todo o exército dos macacos junto com Lakṣmaṇa e Rāghava (Rāma), então verei Rāvaṇa.
6.60.80
राक्षसांस्तर्पयिष्यामि हरीणां मांसशोणितैः।
रामलक्ष्मणयोश्चापि स्वयं पास्यामि शोणितम् ॥ ६.६०.८० ॥
Saciarei os rākṣasas com a carne e o sangue dos macacos, e eu mesmo beberei o sangue de Rāma e Lakṣmaṇa.
6.60.81
तत् तस्य वाक्यं ब्रुवतो निशम्य
सगर्वितं रोषविवृद्धदोषम्।
महोदरो नैर्ऋतयोधमुख्यः
कृताञ्जलिर्वाक्यमिदं बभाषे ॥ ६.६०.८१ ॥
Ao ouvir as palavras dele, orgulhosas e inchadas pelas falhas da ira, Mahodara, chefe dos guerreiros rākṣasas, juntou as mãos e disse estas palavras.
6.60.82
रावणस्य वचः श्रुत्वा गुणदोषौ विमृश्य च।
पश्चादपि महाबाहो शत्रून् युधि विजेष्यसि ॥ ६.६०.८२ ॥
Ó tu, de braços poderosos, tendo ouvido as palavras de Rāvaṇa e pesado seus méritos e defeitos, também depois vencerás teus inimigos na batalha.
6.60.83
महोदरवचः श्रुत्वा राक्षसैः परिवारितः।
कुम्भकर्णो महातेजाः सम्प्रतस्थे महाबलः ॥ ६.६०.८३ ॥
Ao ouvir as palavras de Mahodara, Kumbhakarṇa, de grande esplendor e grande força, cercado de rākṣasas, partiu.
6.60.84
सुप्तमुत्थाप्य भीमाक्षं भीमरूपपराक्रमम्।
राक्षसास्त्वरिता जग्मुर्दशग्रीवनिवेशनम् ॥ ६.६०.८४ ॥
Tendo acordado aquele que dormia, de olhos ferozes e de forma e valor terríveis, os rākṣasas foram apressadamente à morada de Daśagrīva (Rāvaṇa).
6.60.85
तेऽभिगम्य दशग्रीवमासीनं परमासने।
ऊचुर्बद्धाञ्जलिपुटाः सर्व एव निशाचराः ॥ ६.६०.८५ ॥
Aproximando-se de Rāvaṇa, o de dez pescoços, sentado no trono supremo, todos os noturnos falaram, com as palmas unidas em saudação.
6.60.86
कुम्भकर्णः प्रबुद्धोऽसौ भ्राता ते राक्षसेश्वर।
कथं तत्रैव निर्यातु द्रक्ष्यसे तमिहागतम् ॥ ६.६०.८६ ॥
Ó senhor dos rākṣasas, teu irmão Kumbhakarṇa despertou. Como o verás, tendo vindo aqui, sair de lá mesmo?
6.60.87
रावणस्त्वब्रवीद्धृष्टो राक्षसांस्तानुपस्थितान्।
द्रष्टुमेनमिहेच्छामि यथान्यायं च पूज्यताम् ॥ ६.६०.८७ ॥
Então Rāvaṇa, satisfeito, disse aos rākṣasas presentes: "Desejo vê-lo aqui; que seja honrado como é devido."
6.60.88
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे पुनरागम्य राक्षसाः।
कुम्भकर्णमिदं वाक्यमूचू रावणचोदिताः ॥ ६.६०.८८ ॥
Dizendo "Assim seja", todos aqueles rākṣasas, impelidos por Rāvaṇa, voltaram e disseram estas palavras a Kumbhakarṇa.
6.60.89
द्रष्टुं त्वां काङ्क्षते राजा सर्वराक्षसपुङ्गवः।
गमने क्रियतां बुद्धिर्भ्रातरं सम्प्रहर्षय ॥ ६.६०.८९ ॥
O rei, o melhor de todos os rākṣasas, deseja ver-te. Decide ir; alegra o teu irmão.
6.60.90
कुम्भकर्णस्तु दुर्धर्षो भ्रातुराज्ञाय शासनम्।
तथेत्युक्त्वा महावीर्यः शयनादुत्पपात ह ॥ ६.६०.९० ॥
Kumbhakarṇa, o invencível, compreendendo a ordem do irmão e dizendo "Assim seja", o de grande valor saltou do seu leito.
6.60.91
प्रक्षाल्य वदनं हृष्टः स्नातः परमहर्षितः।
पिपासुस्त्वरयामास पानं बलसमीरणम् ॥ ६.६०.९१ ॥
Tendo lavado o rosto e banhado, muito exultante e sedento, apressou-se a pedir a bebida que desperta a força.
6.60.92
ततस्ते त्वरितास्तत्र राक्षसा रावणाज्ञया।
मद्यं भक्ष्यांश्च विविधान् क्षिप्रमेवोपहारयन् ॥ ६.६०.९२ ॥
Então aqueles rakshasas, por ordem de Rāvaṇa, trouxeram depressa vinho e alimentos de várias espécies.
6.60.93
पीत्वा घटसहस्रे द्वे गमनायोपचक्रमे।
ईषत्समुत्कटो मत्तस्तेजोबलसमन्वितः ॥ ६.६०.९३ ॥
Tendo bebido dois mil jarros, pôs-se a caminho, um tanto feroz e embriagado, dotado de esplendor e força.
6.60.94
कुम्भकर्णो बभौ रुष्टः कालान्तकयमोपमः।
भ्रातुः स भवनं गच्छन् रक्षोबलसमन्वितः।
कुम्भकर्णः पदन्यासैरकम्पयत मेदिनीम् ॥ ६.६०.९४ ॥
Kumbhakarṇa, irado, brilhou como o Tempo, o Destruidor e Yama. Indo à morada de seu irmão, acompanhado pelo exército rakshasa, Kumbhakarṇa fez tremer a terra com seus passos.
6.60.95
स राजमार्गं वपुषा प्रकाशयन्
सहस्ररश्मिर्धरणीमिवांशुभिः।
जगाम तत्राञ्जलिमालया वृतः
शतक्रतुर्गेहमिव स्वयंभुवः ॥ ६.६०.९५ ॥
Com seu corpo iluminava a estrada real, como o sol de mil raios ilumina a terra com seus raios. Cercado ali por uma guirlanda de mãos postas, avançou como Indra, o de cem sacrifícios, vai à casa de Svayambhū.
6.60.96
तं राजमार्गस्थममित्रघातिनं
वनौकसस्ते सहसा बहिःस्थिताः।
दृष्ट्वाप्रमेयं गिरिशृङ्गकल्पं
वितत्रसुस्ते सह यूथपालैः ॥ ६.६०.९६ ॥
Os habitantes da floresta, parados do lado de fora, viram de repente o matador de inimigos, de pé na estrada real. Ao vê-lo imensurável, semelhante a um pico de montanha, ficaram aterrorizados junto com seus chefes de tropa.
6.60.97
केचिच्छरण्यं शरणं स्म रामं
व्रजन्ति केचिद् व्यथिताः पतन्ति।
केचिद् दशश्च व्यथिताः पतन्ति
केचिद् भयार्ता भुवि शेरते स्म ॥ ६.६०.९७ ॥
Alguns buscaram refúgio em Rāma, digno de ser refúgio; alguns, aflitos, caíram; alguns, dez a dez, aflitos, caíram; e outros, tomados pelo medo, deitaram-se no chão.
6.60.98
तमद्रिशृङ्गप्रतिमं किरीटिनं
स्पृशन्तमादित्यमिवात्मतेजसा।
वनौकसः प्रेक्ष्य विवृद्धमद्भुतं
भयार्दिता दुद्रुविरे यतस्ततः ॥ ६.६०.९८ ॥
Ao ver aquele, semelhante a um cume de montanha, coroado, tocando o sol com seu próprio esplendor, maravilhosamente crescido, os habitantes da floresta, atormentados pelo medo, fugiram para cá e para lá.