வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.64.1
तदुक्तमतिकायस्य बलिनो बाहुशालिनः।
कुम्भकर्णस्य वचनं श्रुत्वोवाच महोदरः ॥ ६.६४.१ ॥
அதிகாயனும் வலிமையான தோள்களை உடைய கும்பகர்ணனும் சொன்ன அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு மகோதரன் பேசினான்.
6.64.2
कुम्भकर्ण कुले जातो धृष्टः प्राकृतदर्शनः।
अवलिप्तो न शक्नोषि कृत्यं सर्वत्र वेदितुम् ॥ ६.६४.२ ॥
கும்பகர்ணா! நீ உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவன்; ஆனால் துணிச்சலும் சாதாரண தோற்றமும் உடையவன். ஆணவத்தால் எல்லா இடங்களிலும் செய்யத்தக்கதை நீ அறியமுடியவில்லை.
6.64.3
नहि राजा न जानीते कुम्भकर्ण नयानयौ।
त्वं तु कैशोरकाद् धृष्टः केवलं वक्तुमिच्छसि ॥ ६.६४.३ ॥
கும்பகர்ணா! அரசன் நல்ல நெறியையும் தீய நெறியையும் அறியாதவன் அல்ல. ஆனால் நீயோ இளமையினால் துணிந்து வெறுமனே பேச விரும்புகிறாய்.
6.64.4
स्थानं वृद्धिं च हानिं च देशकालविधानवित्।
आत्मनश्च परेषां च बुध्यते राक्षसर्षभः ॥ ६.६४.४ ॥
இடம் காலத்தின் விதிகளை அறிந்த அந்த அரக்கர்களில் சிறந்தவன், தனது நிலையையும் வளர்ச்சியையும் இழப்பையும், பிறரின் நிலையையும் அறிந்து கொள்கிறான்.
6.64.5
यत् त्वशक्यं बलवता वक्तुं प्राकृतबुद्धिना।
अनुपासितवृद्धेन कः कुर्यात् तादृशं बुधः ॥ ६.६४.५ ॥
வலிமையுள்ளவனாலும் சொல்ல முடியாத ஒன்றை, சாதாரண அறிவுடையவனும் பெரியோரை உபாசிக்காதவனும் சொல்லுவான் என்றால், அப்படி எந்த அறிஞன் செய்வான்?
6.64.6
यांस्तु धर्मार्थकामांस्त्वं ब्रवीषि पृथगाश्रयान्।
अवबोद्धुं स्वभावेन नहि लक्षणमस्ति तान् ॥ ६.६४.६ ॥
நீ தனித்தனி ஆதாரம் கொண்டவை என்று சொல்லும் தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றை இயல்பாக உணர்வதற்கு எந்த அடையாளமும் இல்லை.
6.64.7
कर्म चैव हि सर्वेषां कारणानां प्रयोजनम्।
श्रेयः पापीयसां चात्र फलं भवति कर्मणाम् ॥ ६.६४.७ ॥
அனைத்து காரணங்களுக்கும் நோக்கம் செயலே. இங்கே தீயவர்களின் செயல்களின் பயனும் நன்மையாகவே முடிகிறது.
6.64.8
निःश्रेयसफलावेव धर्मार्थावितरावपि।
अधर्मानर्थयोः प्राप्तं फलं च प्रत्यवायिकम् ॥ ६.६४.८ ॥
தர்மமும் அர்த்தமும் உயர்ந்த நன்மையையே பயனாகத் தருபவை; மற்றவையும் அவ்வாறே. அதர்மத்தும் அனர்த்தத்தும் கிடைக்கும் பயன் தீங்கானது.
6.64.9
ऐहलौकिकपारक्यं कर्म पुंभिर्निषेव्यते।
कर्माण्यपि तु कल्याणि लभते काममास्थितः ॥ ६.६४.९ ॥
இம்மை மறுமை சார்ந்த செயல்களை மனிதர்கள் செய்கின்றனர். கல்யாணியே, செயல்களைச் சார்ந்தவன் விரும்பிய பயனைப் பெறுகிறான்.
6.64.10
तत्र क्लृप्तमिदं राज्ञा हृदि कार्यं मतं च नः।
शत्रौ हि साहसं यत् तत् किमिवात्रापनीयते ॥ ६.६४.१० ॥
அதைப் பற்றி அரசர் உள்ளத்தில் இதை முடிவு செய்துள்ளார்; இதுவே எங்கள் கருத்தும். எதிரியிடம் காட்டப்படும் துணிவை இங்கு எவ்வாறு நீக்க முடியும்?
6.64.11
एकस्यैवाभियाने तु हेतुर्यः प्राहृतस्त्वया।
तत्राप्यनुपपन्नं ते वक्ष्यामि यदसाधु च ॥ ६.६४.११ ॥
ஒருவனை மட்டும் தாக்குவதற்கு நீங்கள் முன்வைத்த காரணத்திலும் உங்கள் நியாயம் பொருந்தவில்லை. ஆகவே தகாததை நான் கூறுவேன்.
6.64.12
येन पूर्वं जनस्थाने बहवोऽतिबला हताः।
राक्षसा राघवं तं त्वं कथमेको जयिष्यसि ॥ ६.६४.१२ ॥
முன்பு ஜனஸ்தானத்தில் பல மிகவலிமையான அரக்கர்களைக் கொன்றவனாகிய அந்த ராகவனை, நீ தனியாக எவ்வாறு வெல்வாய்?
6.64.13
ये पूर्वं निर्जितास्तेन जनस्थाने महौजसः।
राक्षसांस्तान् पुरे सर्वान् भीतानद्य न पश्यसि ॥ ६.६४.१३ ॥
முன்பு ஜனஸ்தானத்தில் அவனால் வென்று தோற்கடிக்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் வலிமையுள்ள ராட்சதர்களை, இன்று நகரில் அஞ்சி நடுங்குபவர்களாக நீ காணவில்லையா?
6.64.14
तं सिंहमिव संक्रुद्धं रामं दशरथात्मजम्।
सर्पं सुप्तमहो बुद्ध्वा प्रबोधयितुमिच्छसि ॥ ६.६४.१४ ॥
சிங்கம் போல் சினந்திருக்கும் அந்த தசரதனின் மகன் ராமனை எழுப்ப விரும்புகிறாய்; தூங்கும் பாம்பை அறிந்தும் அதை எழுப்ப விரும்புவது போல் அல்லவா இது!
6.64.15
ज्वलन्तं तेजसा नित्यं क्रोधेन च दुरासदम्।
कस्तं मृत्युमिवासह्यमासादयितुमर्हति ॥ ६.६४.१५ ॥
எப்போதும் தேஜஸால் ஒளிரும், சினத்தால் அணுக முடியாத அவனை, மரணம் போல் தாங்க முடியாதவனை, யார் எதிர்கொள்ளத் தகுதியுடையவன்?
6.64.16
संशयस्थमिदं सर्वं शत्रोः प्रतिसमासने।
एकस्य गमनं तात नहि मे रोचते भृशम् ॥ ६.६४.१६ ॥
அன்பே! எதிரியை நேருக்கு நேர் சந்திப்பதில் இவை அனைத்தும் ஐயத்தில் உள்ளன; தனியாக நீ செல்வது எனக்கு மிகவும் உகப்பாக இல்லை.
6.64.17
हीनार्थस्तु समृद्धार्थं को रिपुं प्राकृतं यथा।
निश्चितं जीवितत्यागे वशमानेतुमिच्छति ॥ ६.६४.१७ ॥
காரியம் குறைந்தவன், காரியம் நிறைவேறியவனான ஒரு சாதாரண எதிரியை வசப்படுத்த விரும்புவது யார், அவன் உயிரைத் துறக்க உறுதி கொண்டிருக்கும்போது?
6.64.18
यस्य नास्ति मनुष्येषु सदृशो राक्षसोत्तम।
कथमाशंससे योद्धुं तुल्येनेन्द्रविवस्वतोः ॥ ६.६४.१८ ॥
ராட்சதர்களில் சிறந்தவனே! மனிதர்களில் யாரும் ஒப்பானவர்கள் இல்லாதவனுடன், இந்திரனுக்கும் சூரியனுக்கும் நிகரானவனுடன், போரிட நீ எப்படி நம்புகிறாய்?
6.64.19
एवमुक्त्वा तु संरब्धं कुम्भकर्णं महोदरः।
उवाच रक्षसां मध्ये रावणं लोकरावणम् ॥ ६.६४.१९ ॥
இவ்வாறு சினம் கொண்ட கும்பகர்ணனிடம் கூறிய பின், மஹோதரன் அரக்கர்களின் நடுவே உலகை அலறவைக்கும் ராவணனிடம் பேசினான்.
6.64.20
लब्ध्वा पुरस्ताद् वैदेहीं किमर्थं त्वं विलम्बसे।
यदीच्छसि तदा सीता वशगा ते भविष्यति ॥ ६.६४.२० ॥
வைதேகியை முன்பே அடைந்தும் நீ ஏன் தாமதிக்கிறாய்? நீ விரும்பினால் சீதை உன் வசத்தில் வருவாள்.
6.64.21
दृष्टः कश्चिदुपायो मे सीतोपस्थानकारकः।
रुचितश्चेत् स्वया बुद्ध्या राक्षसेन्द्र ततः शृणु ॥ ६.६४.२१ ॥
சீதையை அருகில் கொண்டுவரக்கூடிய ஒரு வழியை நான் கண்டேன். அரக்கர்களின் தலைவனே, அது உன் அறிவுக்கு ஏற்புடையதெனில் கேள்.
6.64.22
अहं द्विजिह्वः संह्रादी कुम्भकर्णो वितर्दनः।
पञ्च रामवधायैते निर्यान्तीत्यवघोषय ॥ ६.६४.२२ ॥
நானும், த்விஜிஹ்வனும், சம்ஹ்ராதியும், கும்பகர்ணனும், விதர்தனனும் — இந்த ஐவரும் ராமனைக் கொல்லப் புறப்படுகிறோம் என்று அறிவி.
6.64.23
ततो गत्वा वयं युद्धं दास्यामस्तस्य यत्नतः।
जेष्यामो यदि ते शत्रून् नोपायैः कार्यमस्ति नः ॥ ६.६४.२३ ॥
பின்னர் நாங்கள் சென்று முழு முயற்சியுடன் அவனுடன் போர் செய்வோம். உன் எதிரிகளை நாங்கள் வென்றால், எங்களுக்கு சூழ்ச்சிகள் தேவையில்லை.
6.64.24
अथ जीवति नः शत्रुर्वयं च कृतसंयुगाः।
ततः समभिपत्स्यामो मनसा यत् समीक्षितम् ॥ ६.६४.२४ ॥
நம் எதிரி உயிருடன் இருந்தால், நாம் போருக்குத் தயாராகி மனதில் எண்ணியபடி அவன் மீது பாய்வோம்.
6.64.25
वयं युद्धादिहैष्यामो रुधिरेण समुक्षिताः।
विदार्य स्वतनुं बाणै रामनामाङ्कितैः शरैः ॥ ६.६४.२५ ॥
நாங்கள் போரிலிருந்து இங்கு திரும்புவோம், இரத்தத்தால் நனைந்தவர்களாக; ராமனின் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட அம்புகளால் எங்கள் உடல்களைக் கிழித்துக்கொண்டு.
6.64.26
भक्षितो राघवोऽस्माभिर्लक्ष्मणश्चेति वादिनः।
ततः पादौ ग्रहीष्यामस्त्वं नः कामं प्रपूरय ॥ ६.६४.२६ ॥
"ராகவனும் லக்ஷ்மணனும் எங்களால் விழுங்கப்பட்டனர்" என்று சொல்லி; பின்னர் உங்கள் பாதங்களைப் பிடிப்போம்—எங்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுங்கள்.
6.64.27
ततोऽवघोषय पुरे गजस्कन्धेन पार्थिव।
हतो रामः सह भ्रात्रा ससैन्य इति सर्वतः ॥ ६.६४.२७ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, யானையின் முதுகிலிருந்து நகரெங்கும் அறிவியுங்கள்—ராமன் தம்பியுடனும் படையுடனும் கொல்லப்பட்டான் என்று.
6.64.28
प्रीतो नाम ततो भूत्वा भृत्यानां त्वमरिंदम।
भोगांश्च परिवारांश्च कामान् वसु च दापय ॥ ६.६४.२८ ॥
ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே, பின்னர் மகிழ்ந்து, ஊழியர்களுக்கு இன்பங்களும், பரிவாரங்களும், விருப்பங்களும், செல்வமும் கொடுக்கச் செய்யுங்கள்.
6.64.29
ततो माल्यानि वासांसि वीराणामनुलेपनम्।
पेयं च बहु योधेभ्यः स्वयं च मुदितः पिब ॥ ६.६४.२९ ॥
பின்னர், வீரர்களுக்கு மாலைகளும் ஆடைகளும் வாசனைக் குழம்பும், போர்வீரர்களுக்கு மிகுதியான பானமும்; நீங்களும் மகிழ்ந்து பருகுங்கள்.
6.64.30
ततोऽस्मिन् बहुलीभूते कौलीने सर्वतो गते।
भक्षितः ससुहृद् रामो राक्षसैरिति विश्रुते ॥ ६.६४.३० ॥
பின்னர் இந்தப் பேச்சு எங்கும் பரவி மிகுந்து, "ராமன் நண்பர்களுடன் ராட்சசர்களால் விழுங்கப்பட்டான்" என்று பிரபலமானபின்.
6.64.31
प्रविश्याश्वास्य चापि त्वं सीतां रहसि सान्त्वयन्।
धनधान्यैश्च कामैश्च रत्नैश्चैनां प्रलोभय ॥ ६.६४.३१ ॥
நீ உள்ளே சென்று சீதையை தனிமையில் ஆறுதல்படுத்தி, செல்வம், தானியம், இன்பப் பொருட்கள் மற்றும் ரத்தினங்களால் அவளை ஆசை காட்டி மயக்கு.
6.64.32
अनयोपधया राजन् भूयः शोकानुबन्धया।
अकामा त्वद्वशं सीता नष्टनाथा गमिष्यति ॥ ६.६४.३२ ॥
அரசே, இந்த தந்திரத்தால், மீண்டும் மீண்டும் துயரத்தை வளர்த்து, கணவனை இழந்த சீதை விருப்பமின்றியும் உன் வசப்படுவாள்.
6.64.33
रमणीयं हि भर्तारं विनष्टमधिगम्य सा।
नैराश्यात् स्त्रीलघुत्वाच्च त्वद्वशं प्रतिपत्स्यते ॥ ६.६४.३३ ॥
அழகிய கணவன் அழிந்ததை அறிந்து, அவள் நம்பிக்கையிழப்பாலும் பெண்ணின் பலவீனத்தாலும் உன் வசப்படுவாள்.
6.64.34
सा पुरा सुखसंवृद्धा सुखार्हा दुःखकर्शिता।
त्वय्यधीनं सुखं ज्ञात्वा सर्वथैव गमिष्यति ॥ ६.६४.३४ ॥
முன்பு இன்பத்தில் வளர்ந்து இன்பத்திற்குத் தகுந்தவளான அவள், துயரத்தால் வாடி, இன்பம் உன் கீழ் உள்ளதை அறிந்து முழுவதுமாக உன்னிடம் செல்வாள்.
6.64.35
एतत् सुनीतं मम दर्शनेन
रामं हि दृष्ट्वैव भवेदनर्थः।
इहैव ते सेत्स्यति मोत्सुको भू-
र्महानयुद्धेन सुखस्य लाभः ॥ ६.६४.३५ ॥
என் கருத்தில் இதுவே நல்ல நீதி; ராமனைக் கண்டாலே பேரழிவு நேரலாம். இங்கேயே உன் காரியம் நிறைவேறும்; ஆவல் கொள்ளாதே, போர் இன்றியே பெரும் இன்பம் கிடைக்கும்.
6.64.36
अनष्टसैन्यो ह्यनवाप्तसंशयो
रिपुं त्वयुद्धेन जयञ्जनाधिपः।
यशश्च पुण्यं च महान्महीपते
श्रियं च कीर्तिं च चिरं समश्नुते ॥ ६.६४.३६ ॥
படையை அழியாமல், ஐயமின்றி, போர் இன்றியே பகைவனை வெல்லும் மன்னன், மகாராஜனே, நீண்ட காலம் பெரும் புகழையும் புண்ணியத்தையும் செல்வத்தையும் கீர்த்தியையும் அனுபவிப்பான்.