Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.80.1
मकराक्षं हतं श्रुत्वा रावणः समितिंजयः।
रोषेण महताविष्टो दन्तान् कटकटाय्य च ॥ ६.८०.१ ॥
Als Rāvaṇa, der Sieger im Kampf, hörte, dass Makarākṣa erschlagen war, ergriff ihn großer Zorn, und er knirschte mit den Zähnen.
6.80.2
कुपितश्च तदा तत्र किं कार्यमिति चिन्तयन्।
आदिदेशाथ संक्रुद्धो रणायेन्द्रजितं सुतम् ॥ ६.८०.२ ॥
Zornig, dort überlegend, was zu tun sei, befahl er dann in heftigem Grimm seinem Sohn Indrajit, in den Kampf zu ziehen.
6.80.3
जहि वीर महावीर्यौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
अदृश्यो दृश्यमानो वा सर्वथा त्वं बलाधिकः ॥ ६.८०.३ ॥
Erschlage, o Held, die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa, von großer Macht. Ob du unsichtbar oder sichtbar bist, du bist in jeder Hinsicht an Kraft überlegen.
6.80.4
त्वमप्रतिमकर्माणमिन्द्रं जयसि संयुगे।
किं पुनर्मानुषौ दृष्ट्वा न वधिष्यसि संयुगे ॥ ६.८०.४ ॥
Du hast selbst Indra besiegt, der im Kampf unvergleichliche Taten vollbringt; wirst du nun, da du zwei Menschen siehst, sie nicht im Kampf erschlagen?
6.80.5
तथोक्तो राक्षसेन्द्रेण प्रतिगृह्य पितुर्वचः।
यज्ञभूमौ स विधिवत् पावकं जुहुवेन्द्रजित् ॥ ६.८०.५ ॥
So angesprochen vom Herrn der Rākṣasas, nahm Indrajit den Befehl seines Vaters an und brachte auf dem Opferplatz nach Vorschrift Opfergaben ins heilige Feuer dar.
6.80.6
जुह्वतश्चापि तत्राग्निं रक्तोष्णीषधराः स्त्रियः।
आजग्मुस्तत्र सम्भ्रान्ता राक्षस्यो यत्र रावणिः ॥ ६.८०.६ ॥
Während er dort ins Feuer opferte, kamen die Rākṣasī-Frauen mit roten Turbanen in Aufregung dorthin, wo Rāvaṇas Sohn war.
6.80.7
शस्त्राणि शरपत्राणि समिधोऽथ बिभीतकाः।
लोहितानि च वासांसि स्रुवं कार्ष्णायसं तथा ॥ ६.८०.७ ॥
Waffen, Pfeilfedern, Opferhölzer und Bibhītaka-Holz, rote Gewänder und ebenso ein Opferlöffel aus schwarzem Eisen.
6.80.8
सर्वतोऽग्निं समास्तीर्य शरपत्रैः सतोमरैः।
छागस्य सर्वकृष्णस्य गलं जग्राह जीवतः ॥ ६.८०.८ ॥
Nachdem er rings um das Feuer Pfeilfedern und Speere ausgebreitet hatte, ergriff er die Kehle einer lebenden, ganz schwarzen Ziege.
6.80.9
सकृद्धोमसमिद्धस्य विधूमस्य महार्चिषः।
बभूवुस्तानि लिङ्गानि विजयं दर्शयन्ति च ॥ ६.८०.९ ॥
Einmal durch eine Opfergabe entzündet, zeigte die große, rauchlose Flamme jene Zeichen, die den Sieg verkündeten.
6.80.10
प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तहाटकसंनिभः।
हविस्तत् प्रतिजग्राह पावकः स्वयमुत्थितः ॥ ६.८०.१० ॥
Mit einer nach rechts sich windenden Flamme, dem erhitzten Gold gleich, erhob sich das Feuer von selbst und nahm jene Opfergabe an.
6.80.11
हुत्वाग्निं तर्पयित्वाथ देवदानवराक्षसान्।
आरुरोह रथश्रेष्ठमन्तर्धानगतं शुभम् ॥ ६.८०.११ ॥
Nachdem er ins Feuer geopfert und die Götter, Dānavas und Rākṣasas gesättigt hatte, bestieg er den glückverheißenden, vortrefflichen Wagen, der unsichtbar geworden war.
6.80.12
स वाजिभिश्चतुर्भिस्तु बाणैस्तु निशितैर्युतः।
आरोपितमहाचापः शुशुभे स्यन्दनोत्तमः ॥ ६.८०.१२ ॥
Vor vier Pferde gespannt, mit scharfen Pfeilen versehen und mit einem großen, aufgespannten Bogen, glänzte der vortreffliche Wagen.
6.80.13
जाज्वल्यमानो वपुषा तपनीयपरिच्छदः।
मृगैश्चन्द्रार्धचन्द्रैश्च स रथः समलंकृतः ॥ ६.८०.१३ ॥
Jener Wagen, in seiner Gestalt strahlend und mit goldenem Schmuck versehen, war reich mit Hirschen und Halbmonden geschmückt.
6.80.14
जाम्बूनदमहाकम्बुर्दीप्तपावकसंनिभः।
बभूवेन्द्रजितः केतुर्वैदूर्यसमलंकृतः ॥ ६.८०.१४ ॥
Einer großen goldenen Muschel und einem lodernden Feuer gleich war es das Banner des Indrajit, geschmückt mit Lapislazuli-Edelsteinen.
6.80.15
तेन चादित्यकल्पेन ब्रह्मास्त्रेण च पालितः।
स बभूव दुराधर्षो रावणिः सुमहाबलः ॥ ६.८०.१५ ॥
Durch jene sonnengleiche Brahmā-Waffe beschützt, wurde Rāvaṇi, der Sohn Rāvaṇas, überaus mächtig und unbesiegbar.
6.80.16
सोऽभिनिर्याय नगरादिन्द्रजित् समितिंजयः।
हुत्वाग्निं राक्षसैर्मन्त्रैरन्तर्धानगतोऽब्रवीत् ॥ ६.८०.१६ ॥
Indrajit, Sieger im Kampf, zog aus der Stadt, brachte mit den Rākṣasa Opfer ins Feuer dar mit Mantras, und sprach, unsichtbar geworden.
6.80.17
अद्य हत्वा रणे यौ तौ मिथ्या प्रव्रजितौ वने।
जयं पित्रे प्रदास्यामि रावणाय रणेऽधिकम् ॥ ६.८०.१७ ॥
Heute, wenn ich jene beiden im Kampf erschlage, die fälschlich als Asketen im Wald umherziehen, werde ich meinem Vater Rāvaṇa im Gefecht einen großen Sieg schenken.
6.80.18
अद्य निर्वानरामुर्वीं हत्वा रामं च लक्ष्मणम्।
करिष्ये परमां प्रीतिमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ६.८०.१८ ॥
Heute werde ich die Erde von den Affen befreien, Rāma und Lakṣmaṇa erschlagen und höchste Freude empfinden — so sprechend, verschwand er.
6.80.19
आपपाताथ संक्रुद्धो दशग्रीवेण चोदितः।
तीक्ष्णकार्मुकनाराचैस्तीक्ष्णस्त्विन्द्ररिपू रणे ॥ ६.८०.१९ ॥
Von Daśagrīva angestachelt stürmte der Feind Indras voller Zorn vor und griff im Kampf mit scharfen Bogen und eisernen Pfeilen an.
6.80.20
स ददर्श महावीर्यौ नागौ त्रिशिरसाविव।
सृजन्ताविषुजालानि वीरौ वानरमध्यगौ ॥ ६.८०.२० ॥
Er sah die beiden Helden von großer Tapferkeit, inmitten der Vānaras stehend und Netze von Pfeilen schleudernd, wie zwei dreiköpfige Schlangen.
6.80.21
इमौ ताविति संचिन्त्य सज्यं कृत्वा च कार्मुकम्।
संततानेषुधाराभिः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ६.८०.२१ ॥
In dem Gedanken »Das sind die beiden« spannte er seinen Bogen und ließ ununterbrochene Pfeilströme niederprasseln, wie eine regenschwere Wolke.
6.80.22
स तु वैहायसरथो युधि तौ रामलक्ष्मणौ।
अचक्षुर्विषये तिष्ठन् विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.८०.२२ ॥
Auf seinem Himmelswagen stehend, außerhalb der Sichtweite Rāmas und Lakṣmaṇas, verwundete er die beiden im Kampf mit scharfen Pfeilen.
6.80.23
तौ तस्य शरवेगेन परीतौ रामलक्ष्मणौ।
धनुषी सशरे कृत्वा दिव्यमस्त्रं प्रचक्रतुः ॥ ६.८०.२३ ॥
Von der Wucht seiner Pfeile umringt, legten Rāma und Lakṣmaṇa Pfeile auf ihre beiden Bogen und entfesselten eine göttliche Waffe.
6.80.24
प्रच्छादयन्तौ गगनं शरजालैर्महाबलौ।
तमस्त्रैः सूर्यसंकाशैर्नैव पस्पर्शतुः शरैः ॥ ६.८०.२४ ॥
Den Himmel mit Pfeilnetzen verhüllend, vermochten die beiden Mächtigen ihn weder mit ihren sonnengleichen Waffen noch mit ihren Pfeilen auch nur zu berühren.
6.80.25
स हि धूमान्धकारं च चक्रे प्रच्छादयन्नभः।
दिशश्चान्तर्दधे श्रीमान् नीहारतमसा वृताः ॥ ६.८०.२५ ॥
Er erzeugte eine Dunkelheit aus Rauch und verhüllte den Himmel; der Glanzvolle verschwand in den vom Nebeldunkel umhüllten Richtungen.
6.80.26
नैव ज्यातलनिर्घोषो न च नेमिखुरस्वनः।
शुश्रुवे चरतस्तस्य न च रूपं प्रकाशते ॥ ६.८०.२६ ॥
Weder das Schwirren seiner Bogensehne noch das Geräusch von Radkränzen und Hufen war zu hören, und seine Gestalt war, während er sich bewegte, nicht zu sehen.
6.80.27
घनान्धकारे तिमिरे शिलावर्षमिवाद्भुतम्।
स ववर्ष महाबाहुर्नाराचशरवृष्टिभिः ॥ ६.८०.२७ ॥
In dem dichten Dunkel, als regnete es wunderbare Steine, ließ der mächtigarmige einen Schauer von Nārāca-Pfeilen niederprasseln.
6.80.28
स रामं सूर्यसंकाशैः शरैर्दत्तवरैर्भृशम्।
विव्याध समरे क्रुद्धः सर्वगात्रेषु रावणिः ॥ ६.८०.२८ ॥
Zornig durchbohrte Rāvaṇi Rāma im Kampf heftig an allen Gliedern mit Pfeilen, die wie die Sonne leuchteten und mit Gaben begabt waren.
6.80.29
तौ हन्यमानौ नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतौ।
हेमपुङ्खान् नरव्याघ्रौ तिग्मान् मुमुचतुः शरान् ॥ ६.८०.२९ ॥
Von Nārāca-Pfeilen getroffen, ließen die beiden Tiger unter den Menschen, wie zwei von Strömen durchnässte Berge, scharfe Pfeile mit goldenen Federn los.
6.80.30
अन्तरिक्षे समासाद्य रावणिं कङ्कपत्रिणः।
निकृत्य पतगा भूमौ पेतुस्ते शोणिताप्लुताः ॥ ६.८०.३० ॥
Im Himmel Rāvaṇi erreichend, schnitten jene fliegenden Pfeile mit Reiherfedern ihn nieder; blutgetränkt fielen sie zu Boden.
6.80.31
अतिमात्रं शरौघेण दीप्यमानौ नरोत्तमौ।
तानिषून् पततो भल्लैरनेकैर्विचकर्ततुः ॥ ६.८०.३१ ॥
Im Glanz des übermäßigen Pfeilhagels zerschnitten die beiden besten der Männer die herabfallenden Pfeile mit zahlreichen halbmondförmigen Geschossen.
6.80.32
यतो हि ददृशाते तौ शरान् निपतिताञ्छितान्।
ततस्तु तौ दाशरथी ससृजातेऽस्त्रमुत्तमम् ॥ ६.८०.३२ ॥
Als die beiden die scharfen Pfeile herabfallen sahen, ließen die beiden Söhne Daśarathas eine höchste Waffe los.
6.80.33
रावणिस्तु दिशः सर्वा रथेनातिरथोऽपतत्।
विव्याध तौ दाशरथी लघ्वस्त्रो निशितैः शरैः ॥ ६.८०.३३ ॥
Rāvaṇi aber, der große Wagenkämpfer, stürzte mit seinem Wagen in alle Richtungen und durchbohrte die beiden Söhne Daśarathas, schnell mit den Waffen, mit scharfen Pfeilen.
6.80.34
तेनातिविद्धौ तौ वीरौ रुक्मपुङ्खैः सुसंहतैः।
बभूवतुर्दाशरथी पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.८०.३४ ॥
Von ihm schwer durchbohrt, wurden die beiden heldenhaften Söhne Daśarathas wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume, bedeckt mit dicht gesetzten Pfeilen mit goldenen Federn.
6.80.35
नास्य वेगगतिं कश्चिन्न च रूपं धनुः शरान्।
न चास्य विदितं किंचित् सूर्यस्येवाभ्रसम्प्लवे ॥ ६.८०.३५ ॥
Niemand kannte seine Bewegungsgeschwindigkeit, weder seine Gestalt noch seinen Bogen oder seine Pfeile; nichts von ihm war bekannt, wie bei der Sonne, wenn sich Wolken sammeln.
6.80.36
तेन विद्धाश्च हरयो निहताश्च गतासवः।
बभूवुः शतशस्तत्र पतिता धरणीतले ॥ ६.८०.३६ ॥
Die von ihm durchbohrten und erschlagenen Affen wurden leblos; dort lagen sie hunderweise auf der Erde gefallen.
6.80.37
लक्ष्मणस्तु ततः क्रुद्धो भ्रातरं वाक्यमब्रवीत्।
ब्राह्ममस्त्रं प्रयोक्ष्यामि वधार्थं सर्वरक्षसाम् ॥ ६.८०.३७ ॥
Da sprach Lakṣmaṇa, von Zorn erfüllt, zu seinem Bruder: „Ich werde die Brahma-Waffe einsetzen, um alle Rākṣasas zu töten.“
6.80.38
तमुवाच ततो रामो लक्ष्मणं शुभलक्षणम्।
नैकस्य हेतो रक्षांसि पृथिव्यां हन्तुमर्हसि ॥ ६.८०.३८ ॥
Da sprach Rāma zu Lakṣmaṇa, dem Glückverheißenden: „Es geziemt dir nicht, um eines Einzigen willen alle Rākṣasas auf der Erde zu töten.“
6.80.39
अयुध्यमानं प्रच्छन्नं प्राञ्जलिं शरणागतम्।
पलायमानं मत्तं वा न हन्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ६.८०.३९ ॥
Den, der nicht kämpft, verborgen ist, die Handflächen gefaltet hält, Zuflucht gesucht hat, flieht oder berauscht ist, darfst du hier nicht töten.
6.80.40
तस्यैव तु वधे यत्नं करिष्यामि महाभुज।
आदेक्ष्यावो महावेगानस्त्रानाशीविषोपमान् ॥ ६.८०.४० ॥
Doch, o Starkarmiger, ich werde mich bemühen, gerade ihn zu töten; lass uns beide schnelle Waffen schleudern, gleich giftigen Schlangen.
6.80.41
तमेनं मायिनं क्षुद्रमन्तर्हितरथं बलात्।
राक्षसं निहनिष्यन्ति दृष्ट्वा वानरयूथपाः ॥ ६.८०.४१ ॥
Diesen trügerischen, niederträchtigen Rākṣasa, dessen Wagen verschwunden ist, werden die Anführer der Affenscharen gewaltsam erschlagen, sobald sie ihn sehen.
6.80.42
यद्येष भूमिं विशते दिवं वा
रसातलं वापि नभस्तलं वा।
एवं विगूढोऽपि ममास्त्रदग्धः
पतिष्यते भूमितले गतासुः ॥ ६.८०.४२ ॥
Ob er in die Erde eindringt, in den Himmel, in die Unterwelt oder sogar in das Gewölbe des Himmels — so verborgen, von meiner Waffe verbrannt, wird er leblos zu Boden fallen.
6.80.43
इत्येवमुक्त्वा वचनं महार्थं
रघुप्रवीरः प्लवगर्षभैर्वृतः।
वधाय रौद्रस्य नृशंसकर्मण-
स्तदा महात्मा त्वरितं निरीक्षते ॥ ६.८०.४३ ॥
Nachdem er diese bedeutungsvollen Worte gesprochen hatte, blickte der Held der Raghus, der Großherzige, umgeben von den Stieren unter den Affen, rasch umher, um jenen grausamen, wilden Mann zu erschlagen.