வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.80.1
मकराक्षं हतं श्रुत्वा रावणः समितिंजयः।
रोषेण महताविष्टो दन्तान् कटकटाय्य च ॥ ६.८०.१ ॥
மகராட்சன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்ட போர்வெற்றி வீரன் ராவணன் பெரும் சினத்தால் நிரம்பி பற்களை நறநறவெனக் கடித்தான்.
6.80.2
कुपितश्च तदा तत्र किं कार्यमिति चिन्तयन्।
आदिदेशाथ संक्रुद्धो रणायेन्द्रजितं सुतम् ॥ ६.८०.२ ॥
சினம் கொண்டவனாக அங்கேயே 'இனி என்ன செய்வது' என்று சிந்தித்த அவன், பின் மிகுந்த கோபத்துடன் போருக்காகத் தன் மகன் இந்திரஜித்தை ஏவினான்.
6.80.3
जहि वीर महावीर्यौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
अदृश्यो दृश्यमानो वा सर्वथा त्वं बलाधिकः ॥ ६.८०.३ ॥
வீரனே, மாபெரும் வலிமைகொண்ட இரு சகோதரர்களான ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் கொல்; நீ மறைந்திருந்தாலும் காணப்பட்டாலும், எல்லா வகையிலும் நீ பலத்தில் மேலானவன்.
6.80.4
त्वमप्रतिमकर्माणमिन्द्रं जयसि संयुगे।
किं पुनर्मानुषौ दृष्ट्वा न वधिष्यसि संयुगे ॥ ६.८०.४ ॥
போரில் ஒப்பற்ற செயல்கள் புரிந்த இந்திரனையும் நீ வென்றிருக்கிறாய்; அப்படியிருக்க, போரில் இரு மனிதர்களைக் கண்டு நீ அவர்களைக் கொல்லமாட்டாயா?
6.80.5
तथोक्तो राक्षसेन्द्रेण प्रतिगृह्य पितुर्वचः।
यज्ञभूमौ स विधिवत् पावकं जुहुवेन्द्रजित् ॥ ६.८०.५ ॥
அரக்கர் தலைவன் இவ்வாறு சொல்ல, தந்தையின் கட்டளையை ஏற்று, இந்திரஜித் யாகபூமியில் முறைப்படி புனித அக்னியில் ஆஹுதி அளித்தான்.
6.80.6
जुह्वतश्चापि तत्राग्निं रक्तोष्णीषधराः स्त्रियः।
आजग्मुस्तत्र सम्भ्रान्ता राक्षस्यो यत्र रावणिः ॥ ६.८०.६ ॥
அவன் அங்கே அக்னியில் ஆஹுதி அளித்துக்கொண்டிருந்தபோது, சிவப்புத் தலைப்பாகை அணிந்த அரக்கிப் பெண்கள் பதற்றத்துடன் ராவணியின் இருக்குமிடத்திற்கு வந்தனர்.
6.80.7
शस्त्राणि शरपत्राणि समिधोऽथ बिभीतकाः।
लोहितानि च वासांसि स्रुवं कार्ष्णायसं तथा ॥ ६.८०.७ ॥
ஆயுதங்கள், அம்புத் தூவிகள், சமித்துகள், விபீதக மரம், சிவப்பு ஆடைகள், மேலும் கருங்கல் இரும்பினாலான ஸ்ருவம் ஆகியவையும்.
6.80.8
सर्वतोऽग्निं समास्तीर्य शरपत्रैः सतोमरैः।
छागस्य सर्वकृष्णस्य गलं जग्राह जीवतः ॥ ६.८०.८ ॥
நெருப்பைச் சுற்றிலும் அம்புத் தூவிகளையும் தோமரங்களையும் பரப்பி, உயிருடன் இருந்த முழுக் கருப்பான ஆட்டின் கழுத்தைப் பிடித்தான்.
6.80.9
सकृद्धोमसमिद्धस्य विधूमस्य महार्चिषः।
बभूवुस्तानि लिङ्गानि विजयं दर्शयन्ति च ॥ ६.८०.९ ॥
ஒரே ஆகுதியால் எரிந்த, புகையற்ற பெரிய சுடரின் அந்த அறிகுறிகள் தோன்றின; அவை வெற்றியைக் காட்டின.
6.80.10
प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तहाटकसंनिभः।
हविस्तत् प्रतिजग्राह पावकः स्वयमुत्थितः ॥ ६.८०.१० ॥
வலமாக சுழலும் சுடருடன், உருக்கிய பொன்னைப் போல ஒளிர்ந்து, தானே எழுந்த அந்த நெருப்பு அந்த ஹவிசைப் பெற்றது.
6.80.11
हुत्वाग्निं तर्पयित्वाथ देवदानवराक्षसान्।
आरुरोह रथश्रेष्ठमन्तर्धानगतं शुभम् ॥ ६.८०.११ ॥
நெருப்பில் ஆகுதி செய்து, பின் தேவர்களையும் தானவர்களையும் ராக்ஷஸர்களையும் திருப்திப்படுத்தி, மறைந்திருந்த அந்த சுப்ரமான சிறந்த தேரில் ஏறினான்.
6.80.12
स वाजिभिश्चतुर्भिस्तु बाणैस्तु निशितैर्युतः।
आरोपितमहाचापः शुशुभे स्यन्दनोत्तमः ॥ ६.८०.१२ ॥
நான்கு குதிரைகள் பூட்டப்பட்டு, கூரிய அம்புகள் நிரம்பி, பெரிய வில் ஏற்றப்பட்டு, அந்தச் சிறந்த தேர் ஒளிர்ந்தது.
6.80.13
जाज्वल्यमानो वपुषा तपनीयपरिच्छदः।
मृगैश्चन्द्रार्धचन्द्रैश्च स रथः समलंकृतः ॥ ६.८०.१३ ॥
பொன்னாலான அலங்காரங்களுடன் அந்தத் தேர் தன் உருவால் ஒளிர்ந்தது; மான்களாலும் பிறைகளாலும் அது நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
6.80.14
जाम्बूनदमहाकम्बुर्दीप्तपावकसंनिभः।
बभूवेन्द्रजितः केतुर्वैदूर्यसमलंकृतः ॥ ६.८०.१४ ॥
பொன்னாலான பெரிய சங்கைப் போலவும், எரியும் நெருப்பைப் போலவும் இருந்த அது இந்திரஜித்தின் கொடியாக இருந்தது; வைடூரியங்களால் அது அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
6.80.15
तेन चादित्यकल्पेन ब्रह्मास्त्रेण च पालितः।
स बभूव दुराधर्षो रावणिः सुमहाबलः ॥ ६.८०.१५ ॥
அந்த சூரியனைப் போன்ற பிரம்மாஸ்திரத்தால் காக்கப்பட்டு, அந்த இராவணன் மகன் மிகுந்த வலிமையும் வெல்ல முடியாத தன்மையும் கொண்டான்.
6.80.16
सोऽभिनिर्याय नगरादिन्द्रजित् समितिंजयः।
हुत्वाग्निं राक्षसैर्मन्त्रैरन्तर्धानगतोऽब्रवीत् ॥ ६.८०.१६ ॥
நகரிலிருந்து புறப்பட்ட போரில் வெற்றி பெற்ற இந்திரஜித், இராக்கதர்களுடன் மந்திரங்களால் நெருப்பில் ஆகுதி செய்துவிட்டு, மறைந்து நின்று பேசினான்.
6.80.17
अद्य हत्वा रणे यौ तौ मिथ्या प्रव्रजितौ वने।
जयं पित्रे प्रदास्यामि रावणाय रणेऽधिकम् ॥ ६.८०.१७ ॥
இன்று போரில் வனத்தில் பொய்யாகத் துறவிகளாகத் திரிபவர்களான அவ்விருவரையும் கொன்று, என் தந்தை இராவணனுக்கு போரில் பெரும் வெற்றியை அளிப்பேன்.
6.80.18
अद्य निर्वानरामुर्वीं हत्वा रामं च लक्ष्मणम्।
करिष्ये परमां प्रीतिमित्युक्त्वान्तरधीयत ॥ ६.८०.१८ ॥
இன்று குரங்குகள் அற்ற பூமியாக்கி, இராமனையும் இலட்சுமணனையும் கொன்று நான் பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைவேன் என்று சொல்லி அவன் மறைந்தான்.
6.80.19
आपपाताथ संक्रुद्धो दशग्रीवेण चोदितः।
तीक्ष्णकार्मुकनाराचैस्तीक्ष्णस्त्विन्द्ररिपू रणे ॥ ६.८०.१९ ॥
தசக்ரீவனால் தூண்டப்பட்ட இந்திரனின் பகைவன் பெரும் சினத்துடன் முன்னேறினான்; போரில் கூரிய வில்லும் இரும்புக் கணைகளுமாக அவன் பாய்ந்தான்.
6.80.20
स ददर्श महावीर्यौ नागौ त्रिशिरसाविव।
सृजन्ताविषुजालानि वीरौ वानरमध्यगौ ॥ ६.८०.२० ॥
குரங்குகளின் நடுவில் நின்று அம்புகளின் வலையை ஏவிக்கொண்டிருந்த, பெரும் வீரியமுள்ள அந்த இரு வீரர்களை அவன் கண்டான்; அவர்கள் மூன்று தலை நாகங்கள் போல் தோன்றினர்.
6.80.21
इमौ ताविति संचिन्त्य सज्यं कृत्वा च कार्मुकम्।
संततानेषुधाराभिः पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ६.८०.२१ ॥
'இவர்களே அந்த இருவர்' என்று எண்ணி, வில்லின் நாணேற்றி, மழை பொழியும் மேகம் போல் அம்புகளின் தொடர்ச்சியான தாரைகளை அவன் பொழிந்தான்.
6.80.22
स तु वैहायसरथो युधि तौ रामलक्ष्मणौ।
अचक्षुर्विषये तिष्ठन् विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.८०.२२ ॥
வானத்தேர் ஏறிய அவன் போரில் அந்த ராம-லக்ஷ்மணர்களின் பார்வைக்கு எட்டாத இடத்தில் நின்று கூரிய அம்புகளால் அவர்களைத் தாக்கினான்.
6.80.23
तौ तस्य शरवेगेन परीतौ रामलक्ष्मणौ।
धनुषी सशरे कृत्वा दिव्यमस्त्रं प्रचक्रतुः ॥ ६.८०.२३ ॥
அவனுடைய அம்புகளின் வேகத்தால் சூழப்பட்ட ராம-லக்ஷ்மணர்கள் தங்கள் இரு வில்களிலும் அம்பைப் பொருத்தி திவ்ய அஸ்திரத்தை ஏவினர்.
6.80.24
प्रच्छादयन्तौ गगनं शरजालैर्महाबलौ।
तमस्त्रैः सूर्यसंकाशैर्नैव पस्पर्शतुः शरैः ॥ ६.८०.२४ ॥
அம்புகளின் வலையால் வானை மறைத்த அந்த மகாபலசாலிகள், சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அஸ்திரங்களாலும் அம்புகளாலும் அவனைத் தொடவேயில்லை.
6.80.25
स हि धूमान्धकारं च चक्रे प्रच्छादयन्नभः।
दिशश्चान्तर्दधे श्रीमान् नीहारतमसा वृताः ॥ ६.८०.२५ ॥
அவன் புகையின் இருளை உண்டாக்கி வானத்தை மறைத்தான்; அந்தச் செல்வமிக்கவன் பனி இருளால் சூழப்பட்ட திசைகளுக்குள் மறைந்தான்.
6.80.26
नैव ज्यातलनिर्घोषो न च नेमिखुरस्वनः।
शुश्रुवे चरतस्तस्य न च रूपं प्रकाशते ॥ ६.८०.२६ ॥
அவனது வில்நாணின் ஒலியும், சக்கரம் மற்றும் குதிரைக் குளம்புகளின் ஓசையும் கேட்கவில்லை; சுற்றித் திரிந்தவனின் உருவமும் தெரியவில்லை.
6.80.27
घनान्धकारे तिमिरे शिलावर्षमिवाद्भुतम्।
स ववर्ष महाबाहुर्नाराचशरवृष्टिभिः ॥ ६.८०.२७ ॥
அடர்ந்த இருளில், அதிசயமான கற்மழை போல, அந்தப் பெருந்தோளன் நாராச அம்புகளின் மழையைப் பொழிந்தான்.
6.80.28
स रामं सूर्यसंकाशैः शरैर्दत्तवरैर्भृशम्।
विव्याध समरे क्रुद्धः सर्वगात्रेषु रावणिः ॥ ६.८०.२८ ॥
சினமுற்ற ராவணி போரில் சூரியனைப் போல ஒளிரும், வரம் பெற்ற அம்புகளால் ராமனின் எல்லா உறுப்புகளிலும் கடுமையாகத் துளைத்தான்.
6.80.29
तौ हन्यमानौ नाराचैर्धाराभिरिव पर्वतौ।
हेमपुङ्खान् नरव्याघ्रौ तिग्मान् मुमुचतुः शरान् ॥ ६.८०.२९ ॥
நாராசங்களால் தாக்கப்பட்டபோதும், மழைநீரால் நனையும் இரு மலைகள் போல் இருந்த அந்த இரு நரவியாக்கிரர்கள் பொன்னிறச் சிறகுடைய கூரிய அம்புகளை ஏவினர்.
6.80.30
अन्तरिक्षे समासाद्य रावणिं कङ्कपत्रिणः।
निकृत्य पतगा भूमौ पेतुस्ते शोणिताप्लुताः ॥ ६.८०.३० ॥
வானில் ராவணியை அடைந்த கங்கப் பறவை இறகுடைய அந்தப் பறக்கும் அம்புகள், அவனை வெட்டி, இரத்தத்தில் தோய்ந்து தரையில் விழுந்தன.
6.80.31
अतिमात्रं शरौघेण दीप्यमानौ नरोत्तमौ।
तानिषून् पततो भल्लैरनेकैर्विचकर्ततुः ॥ ६.८०.३१ ॥
அளவற்ற அம்புமழையால் ஒளிர்ந்த அந்த இரு நரோத்தமர்களும், விழுந்துகொண்டிருந்த அந்த அம்புகளை பல பல்லங்களால் வெட்டித் தள்ளினர்.
6.80.32
यतो हि ददृशाते तौ शरान् निपतिताञ्छितान्।
ततस्तु तौ दाशरथी ससृजातेऽस्त्रमुत्तमम् ॥ ६.८०.३२ ॥
அவர்கள் இருவரும் விழுந்த கூர்மையான அம்புகளைக் கண்டதால், அப்போது அந்த தசரதன் மகன்கள் இருவரும் உயர்ந்த அஸ்திரத்தை ஏவினர்.
6.80.33
रावणिस्तु दिशः सर्वा रथेनातिरथोऽपतत्।
विव्याध तौ दाशरथी लघ्वस्त्रो निशितैः शरैः ॥ ६.८०.३३ ॥
ஆனால் ராவணன் மகன் அதிரதன், தேரில் எல்லா திசைகளிலும் பாய்ந்து, விரைந்து அஸ்திரம் ஏவும் அந்த தசரத மகன்கள் இருவரையும் கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.80.34
तेनातिविद्धौ तौ वीरौ रुक्मपुङ्खैः सुसंहतैः।
बभूवतुर्दाशरथी पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ६.८०.३४ ॥
அவனால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த இரு வீரர்களும், பொன் இறகு பொருந்திய நெருக்கமாகப் பொருத்தப்பட்ட அம்புகளால், மலர்ந்த இரண்டு கிம்சுக மரங்களைப் போல் ஆயினர்.
6.80.35
नास्य वेगगतिं कश्चिन्न च रूपं धनुः शरान्।
न चास्य विदितं किंचित् सूर्यस्येवाभ्रसम्प्लवे ॥ ६.८०.३५ ॥
அவனுடைய வேகத்தின் போக்கை யாரும் அறியவில்லை; அவனுடைய உருவமும், வில்லும், அம்புகளும் அறியப்படவில்லை; மேகங்கள் சூழ்ந்தபோது சூரியனைப் போல் அவனைப் பற்றி எதுவும் தெரியவில்லை.
6.80.36
तेन विद्धाश्च हरयो निहताश्च गतासवः।
बभूवुः शतशस्तत्र पतिता धरणीतले ॥ ६.८०.३६ ॥
அவனால் துளைக்கப்பட்ட குரங்குகள் கொல்லப்பட்டு உயிரற்றுப் போயின; அங்கே நூற்றுக்கணக்கில் அவை பூமியின் மேல் விழுந்து கிடந்தன.
6.80.37
लक्ष्मणस्तु ततः क्रुद्धो भ्रातरं वाक्यमब्रवीत्।
ब्राह्ममस्त्रं प्रयोक्ष्यामि वधार्थं सर्वरक्षसाम् ॥ ६.८०.३७ ॥
அப்போது லட்சுமணன் கோபமடைந்து தன் சகோதரனிடம் கூறினான்: அனைத்து அரக்கர்களையும் கொல்ல நான் பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பயன்படுத்துவேன்.
6.80.38
तमुवाच ततो रामो लक्ष्मणं शुभलक्षणम्।
नैकस्य हेतो रक्षांसि पृथिव्यां हन्तुमर्हसि ॥ ६.८०.३८ ॥
அப்போது ராமன் நற்பண்புகள் நிறைந்த லட்சுமணனிடம் கூறினான்: ஒருவனுக்காக பூமியிலுள்ள அனைத்து அரக்கர்களையும் கொல்வது உனக்குத் தகாது.
6.80.39
अयुध्यमानं प्रच्छन्नं प्राञ्जलिं शरणागतम्।
पलायमानं मत्तं वा न हन्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ६.८०.३९ ॥
போர் செய்யாதவனையும், மறைந்திருப்பவனையும், கைகூப்பியவனையும், சரணடைந்தவனையும், ஓடுபவனையும், மதம் கொண்டவனையும் இங்கே நீ கொல்லத் தகாது.
6.80.40
तस्यैव तु वधे यत्नं करिष्यामि महाभुज।
आदेक्ष्यावो महावेगानस्त्रानाशीविषोपमान् ॥ ६.८०.४० ॥
ஆனால் பெருந்தோள் வீரனே, அவனையே கொல்ல நான் முயற்சி செய்வேன்; நாம் இருவரும் விஷப்பாம்புகள் போன்ற வேகமான அம்புகளை எய்வோம்.
6.80.41
तमेनं मायिनं क्षुद्रमन्तर्हितरथं बलात्।
राक्षसं निहनिष्यन्ति दृष्ट्वा वानरयूथपाः ॥ ६.८०.४१ ॥
மாயம் செய்யும், கீழ்மையான, தேர் மறைந்துள்ள இந்த அரக்கனை வானரத் தலைவர்கள் கண்டதும் வலிமையுடன் கொன்றுவிடுவார்கள்.
6.80.42
यद्येष भूमिं विशते दिवं वा
रसातलं वापि नभस्तलं वा।
एवं विगूढोऽपि ममास्त्रदग्धः
पतिष्यते भूमितले गतासुः ॥ ६.८०.४२ ॥
இவன் பூமிக்குள் புகுந்தாலும், சொர்க்கத்திலோ, பாதாளத்திலோ, அல்லது ஆகாயத்திலோ மறைந்தாலும் — இவ்வாறு ஒளிந்திருந்தாலும் என் அம்பால் எரிக்கப்பட்டு உயிரிழந்து தரையில் விழுவான்.
6.80.43
इत्येवमुक्त्वा वचनं महार्थं
रघुप्रवीरः प्लवगर्षभैर्वृतः।
वधाय रौद्रस्य नृशंसकर्मण-
स्तदा महात्मा त्वरितं निरीक्षते ॥ ६.८०.४३ ॥
இவ்வாறு பொருள்நிறைந்த சொற்களைக் கூறிவிட்டு, குரங்குகளின் தலைவர்களால் சூழப்பட்ட ரகுவீரன் மகாத்மா, கொடியவனும் கொடுஞ்செயல் புரிபவனுமான அவனைக் கொல்ல விரைவாக நோக்கினார்.