Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.83

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

6.83.1

राघवश्चापि विपुलं तं राक्षसवनौकसाम्।
श्रुत्वा संग्रामनिर्घोषं जाम्बवन्तमुवाच ह ॥ ६.८३.१ ॥

ராக்ஷஸ வனவாசிகளின் அந்த மாபெரும் போர்ப் பேரொலியைக் கேட்ட ராகவன் ஜாம்பவானிடம் கூறினார்.

6.83.2

सौम्य नूनं हनुमता कृतं कर्म सुदुष्करम्।
श्रूयते च यथा भीमः सुमहानायुधस्वनः ॥ ६.८३.२ ॥

சௌம்யனே! ஹனுமான் மிகக் கடினமான செயலைச் செய்திருக்கிறான்; ஆயுதங்களின் பயங்கரமான பெரும் ஒலி கேட்கிறது.

6.83.3

तद् गच्छ कुरु साहाय्यं स्वबलेनाभिसंवृतः।
क्षिप्रमृक्षपते तस्य कपिश्रेष्ठस्य युध्यतः ॥ ६.८३.३ ॥

ஆகவே செல், ரீட்சபதியே! உன் சேனையால் சூழ்ந்தவனாய் விரைவில் அந்தச் சிறந்த குரங்கு போர் புரியும் போது அவனுக்கு உதவு.

6.83.4

ऋक्षराजस्तथेत्युक्त्वा स्वेनानीकेन संवृतः।
आगच्छत् पश्चिमं द्वारं हनूमान् यत्र वानरः ॥ ६.८३.४ ॥

ரீட்சராஜன் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, தன் சேனையால் சூழப்பட்டவனாய் மேற்கு வாயிலுக்கு வந்தான், அங்கே அந்த வானரன் ஹனுமான் இருந்தான்.

6.83.5

अथायान्तं हनूमन्तं ददर्शर्क्षपतिस्तदा।
वानरैः कृतसंग्रामैः श्वसद्भिरभिसंवृतम् ॥ ६.८३.५ ॥

அப்போது ரீட்சபதி, போர் செய்து மூச்சிரைத்துக் கொண்டிருந்த வானரர்களால் சூழப்பட்டு வரும் ஹனுமானைக் கண்டான்.

6.83.6

दृष्ट्वा पथि हनूमांश्च तदृक्षबलमुद्यतम्।
नीलमेघनिभं भीमं संनिवार्य न्यवर्तत ॥ ६.८३.६ ॥

வழியில் ரீட்சப் படை முன்னேறி வருவதைக் கண்ட ஹனுமான், நீல மேகம் போன்ற பயங்கரமான அவனைத் தடுத்து நிறுத்தித் திரும்பினான்.

6.83.7

स तेन सह सैन्येन संनिकर्षं महायशाः।
शीघ्रमागम्य रामाय दुःखितो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.८३.७ ॥

புகழ் மிக்க அவர் அந்தப் படையுடன் அருகில் வந்து விரைவாக ராமரிடம் சென்று துயருற்று இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.

6.83.8

समरे युध्यमानानामस्माकं प्रेक्षतां च सः।
जघान रुदतीं सीतामिन्द्रजिद् रावणात्मजः ॥ ६.८३.८ ॥

போரில் நாங்கள் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கையில், பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், ராவணனின் மகன் இந்திரஜித் அழுது கொண்டிருந்த சீதையைக் கொன்றான்.

6.83.9

उद्भ्रान्तचित्तस्तां दृष्ट्वा विषण्णोऽहमरिंदम।
तदहं भवतो वृत्तं विज्ञापयितुमागतः ॥ ६.८३.९ ॥

அரிந்தமனே, அவளைக் கண்டு என் மனம் கலங்கி வருத்தமுற்றேன்; ஆகவே இந்தச் செய்தியை உமக்குத் தெரிவிக்க வந்தேன்.

6.83.10

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राघवः शोकमूर्च्छितः।
निपपात तदा भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ६.८३.१० ॥

அவருடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, சோகத்தால் மயங்கிய ராகவர் வேரறுந்த மரம்போல் அப்போது நிலத்தில் விழுந்தார்.

6.83.11

तं भूमौ देवसंकाशं पतितं दृश्य राघवम्।
अभिपेतुः समुत्पत्य सर्वतः कपिसत्तमाः ॥ ६.८३.११ ॥

நிலத்தில் விழுந்திருந்த தேவனுக்கு ஒப்பான ராகவரைக் கண்டு, சிறந்த குரங்குகள் நாலாபக்கத்திலிருந்தும் குதித்து அவரை நோக்கி விரைந்தன.

6.83.12

आसिञ्चन् सलिलैश्चैनं पद्मोत्पलसुगन्धिभिः।
प्रदहन्तमसंहार्यं सहसाग्निमिवोत्थितम् ॥ ६.८३.१२ ॥

தாமரை, நீலோற்பலங்களின் நறுமணம் கொண்ட நீரால் அவரை நனைத்தனர்; திடீரென எழுந்த, சுடுகின்ற, அணுக முடியாத நெருப்புபோல் இருந்த அவர் மீது நீர் தெளித்தனர்.

6.83.13

तं लक्ष्मणोऽथ बाहुभ्यां परिष्वज्य सुदुःखितः।
उवाच राममस्वस्थं वाक्यं हेत्वर्थसंयुतम् ॥ ६.८३.१३ ॥

அப்போது லக்ஷ்மணன் மிகவும் துயருற்று அவரை இரு கரங்களாலும் தழுவி, மனம் கலங்கிய ராமரிடம் காரணங்களுடன் கூடிய சொற்களைக் கூறினான்.

6.83.14

शुभे वर्त्मनि तिष्ठन्तं त्वामार्य विजितेन्द्रियम्।
अनर्थेभ्यो न शक्नोति त्रातुं धर्मो निरर्थकः ॥ ६.८३.१४ ॥

ஆர்யரே, நல்ல வழியில் நிற்கும், புலன்களை வென்ற உங்களை துன்பங்களிலிருந்து காக்க தர்மம் இயலவில்லை; அது பயனற்றது.

6.83.15

भूतानां स्थावराणां च जङ्गमानां च दर्शनम्।
यथास्ति न तथा धर्मस्तेन नास्तीति मे मतिः ॥ ६.८३.१५ ॥

நிலையான மற்றும் நகரும் உயிரினங்களின் காட்சி போல தர்மம் வெளிப்படையாகத் தெரியவில்லை; ஆகவே தர்மம் இல்லை என்பது என் கருத்து.

6.83.16

यथैव स्थावरं व्यक्तं जङ्गमं च तथाविधम्।
नायमर्थस्तथा युक्तस्त्वद्विधो न विपद्यते ॥ ६.८३.१६ ॥

நிலையான மற்றும் நகரும் பொருட்கள் வெளிப்படையாக இருப்பது போல இந்த நோக்கம் அப்படிப்பட்டதல்ல; உங்களைப் போன்றவர் அழிவதில்லை.

6.83.17

यद्यधर्मो भवेद् भूतो रावणो नरकं व्रजेत्।
भवांश्च धर्मसंयुक्तो नैव व्यसनमाप्नुयात् ॥ ६.८३.१७ ॥

அதர்மம் இருந்திருந்தால் ராவணன் நரகத்துக்குச் சென்றிருப்பான்; தர்மம் நிறைந்த நீங்கள் துன்பத்தை அடைந்திருக்கக் கூடாது.

6.83.18

तस्य च व्यसनाभावाद् व्यसनं चागते त्वयि।
धर्मो भवत्यधर्मश्च परस्परविरोधिनौ ॥ ६.८३.१८ ॥

அவனுக்குத் துன்பம் இல்லாததாலும், உங்கள் மீது துன்பம் வந்ததாலும், தர்மமும் அதர்மமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை.

6.83.19

धर्मेणोपलभेद् धर्ममधर्मं चाप्यधर्मतः।
यद्यधर्मेण युज्येयुर्येष्वधर्मः प्रतिष्ठितः ॥ ६.८३.१९ ॥

தர்மத்தால் தர்மத்தையும், அதர்மத்தால் அதர்மத்தையும் அடையலாம். அதர்மத்துடன் இணைந்தவர்களிடத்தில் அதர்மம் நிலைபெற்றிருக்கும்.

6.83.20

न धर्मेण वियुज्येरन्नाधर्मरुचयो जनाः।
धर्मेणाचरतां तेषां तथा धर्मफलं भवेत् ॥ ६.८३.२० ॥

அதர்மத்தில் விருப்பம் கொண்ட மக்களும் தர்மத்திலிருந்து விலகுவதில்லை. தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு தர்மத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

6.83.21

यस्मादर्था विवर्धन्ते येष्वधर्मः प्रतिष्ठितः।
क्लिश्यन्ते धर्मशीलाश्च तस्मादेतौ निरर्थकौ ॥ ६.८३.२१ ॥

அதர்மம் நிலைபெற்றவர்களிடம் செல்வம் பெருகுகிறது; தர்மசீலர்கள் துன்புறுகின்றனர். ஆகையால் இவ்விரண்டும் பயனற்றவை.

6.83.22

वध्यन्ते पापकर्माणो यद्यधर्मेण राघव।
वधकर्महतोऽधर्मः स हतः कं वधिष्यति ॥ ६.८३.२२ ॥

ராகவா, பாவிகள் அதர்மத்தால் கொல்லப்படுவார்களென்றால், கொலைச்செயலால் கொல்லப்பட்ட அதர்மம், கொல்லப்பட்டு, யாரைக் கொல்லும்?

6.83.23

अथवा विहितेनायं हन्यते हन्ति चापरम्।
विधिः स लिप्यते तेन न स पापेन कर्मणा ॥ ६.८३.२३ ॥

அல்லது விதிக்கப்பட்ட செயலால் இது கொல்லப்பட்டு மற்றொன்றைக் கொல்கிறது. அந்த விதி அதனுடனேயே ஒட்டிக்கொள்கிறது; அவன் பாவச்செயலால் ஒட்டிக்கொள்வதில்லை.

6.83.24

अदृष्टप्रतिकारेण अव्यक्तेनासता सता।
कथं शक्यं परं प्राप्तुं धर्मेणारिविकर्षण ॥ ६.८३.२४ ॥

கண்ணுக்குத் தெரியாத பரிகாரத்தால், மறைவாக, தீயவர் மூலமும் நல்லவர் மூலமும், தர்மத்தால் எதிரியை எப்படி அடைய முடியும்? எதிரிகளை இழுப்பவனே!

6.83.25

यदि सत् स्यात् सतां मुख्य नासत् स्यात् तव किंचन।
त्वया यदीदृशं प्राप्तं तस्मात् तन्नोपपद्यते ॥ ६.८३.२५ ॥

நல்லோரில் சிறந்தவனே, உண்மை இருந்து, உன்னிடம் பொய்ம்மை எதுவும் இல்லையென்றால், நீ இப்படிப்பட்டதைச் செய்தது பொருந்தாது.

6.83.26

अथवा दुर्बलः क्लीबो बलं धर्मोऽनुवर्तते।
दुर्बलो हृतमर्यादो न सेव्य इति मे मतिः ॥ ६.८३.२६ ॥

அல்லது, வலிமையற்றவனும் ஆண்மையற்றவனுமான ஒருவனுக்கு வலிமையே தர்மத்தைப் பின்பற்றுகிறது. வலிமையற்றவனும், ஒழுக்க எல்லை இழந்தவனுமானவனைப் பின்பற்றக் கூடாது என்பது என் கருத்து.

6.83.27

बलस्य यदि चेद् धर्मो गुणभूतः पराक्रमैः।
धर्ममुत्सृज्य वर्तस्व यथा धर्मे तथा बले ॥ ६.८३.२७ ॥

வலிமையின் துணைக்குணமாகவே தர்மம் இருந்து, அது வீரத்தால் அடையப்படுவதானால், தர்மத்தைக் கைவிட்டு, தர்மத்தில் எப்படியோ அப்படியே வலிமையிலும் நடந்துகொள்.

6.83.28

अथ चेत् सत्यवचनं धर्मः किल परंतप।
अनृतं त्वय्यकरणे किं न बद्धस्त्वया विना ॥ ६.८३.२८ ॥

சத்திய வாக்கே தர்மம் என்றால், பகைவரைச் சுடுபவனே, உன்னால் பொய்யைத் தவிர்க்காதபோது, உன்னைத் தவிர எவரால் அது பிணைக்கப்படவில்லை?

6.83.29

यदि धर्मो भवेद् भूत अधर्मो वा परंतप।
न स्म हत्वा मुनिं वज्री कुर्यादिज्यां शतक्रतुः ॥ ६.८३.२९ ॥

தர்மம் அல்லது அதர்மம் எதுவாயினும், உயிரினமே, பகைவரைச் சுடுபவனே, வஜ்ரதாரியான சதக்ரதுவாகிய இந்திரன் ஒரு முனிவனைக் கொன்று யாகம் செய்யவில்லையா?

6.83.30

अधर्मसंश्रितो धर्मो विनाशयति राघव।
सर्वमेतद् यथाकामं काकुत्स्थ कुरुते नरः ॥ ६.८३.३० ॥

அதர்மத்தைச் சார்ந்த தர்மம் அழிவைத் தரும், ராகவனே. காகுத்ஸனே, மனிதன் இவை அனைத்தையும் தன் விருப்பப்படியே செய்கிறான்.

6.83.31

मम चेदं मतं तात धर्मोऽयमिति राघव।
धर्ममूलं त्वया छिन्नं राज्यमुत्सृजता तदा ॥ ६.८३.३१ ॥

அன்பே, இதுவே என் கருத்து, இதுவே தர்மம் என்று. ராகவா, அப்போது அரசைத் துறந்தபோது நீ தர்மத்தின் வேரையே வெட்டிவிட்டாய்.

6.83.32

अर्थेभ्योऽथ प्रवृद्धेभ्यः संवृत्तेभ्यस्ततस्ततः।
क्रियाः सर्वाः प्रवर्तन्ते पर्वतेभ्य इवापगाः ॥ ६.८३.३२ ॥

செல்வம் பெருகும்போது, அதிலிருந்து ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தோன்றும்போது, மலைகளிலிருந்து ஆறுகள் பாய்வது போல எல்லாச் செயல்களும் முன்னேறுகின்றன.

6.83.33

अर्थेन हि विमुक्तस्य पुरुषस्याल्पचेतसः।
विच्छिद्यन्ते क्रियाः सर्वा ग्रीष्मे कुसरितो यथा ॥ ६.८३.३३ ॥

செல்வத்தை இழந்த, சிறு புத்தியுடைய மனிதனின் எல்லாச் செயல்களும் கோடையில் சிறு ஆறுகள் வற்றுவது போல அறுபடுகின்றன.

6.83.34

सोऽयमर्थं परित्यज्य सुखकामः सुखैधितः।
पापमाचरते कर्तुं तदा दोषः प्रवर्तते ॥ ६.८३.३४ ॥

இவன் செல்வத்தைத் துறந்து இன்பம் விரும்புகிறான்; இன்பத்தில் வளர்ந்தவன் பாவம் செய்யத் தொடங்குகிறான். அப்போது குற்றம் தோன்றுகிறது.

6.83.35

यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बान्धवाः।
यस्यार्थाः स पुमाँल्लोके यस्यार्थाः स च पण्डितः ॥ ६.८३.३५ ॥

யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனுக்கு நண்பர்கள்; யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனுக்கு உறவினர்கள். யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனே உலகில் மனிதன்; யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனே அறிஞன்.

6.83.36

यस्यार्थाः स च विक्रान्तो यस्यार्थाः स च बुद्धिमान्।
यस्यार्थाः स महाभागो यस्यार्थाः स गुणाधिकः ॥ ६.८३.३६ ॥

யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனே வீரன்; யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனே அறிவுடையவன். யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனே பெரும் பாக்கியவான்; யாரிடம் செல்வம் உண்டோ அவனே நற்குணங்களில் சிறந்தவன்.

6.83.37

अर्थस्यैते परित्यागे दोषाः प्रव्याहृता मया।
राज्यमुत्सृजता धीर येन बुद्धिस्त्वया कृता ॥ ६.८३.३७ ॥

தீரனே, அரசை விட்டுவிடும்போது நீ எடுத்த முடிவில், செல்வத்தைத் துறப்பதன் இந்தக் குற்றங்களை நான் ஏற்கெனவே கூறியிருந்தேன்.

6.83.38

यस्यार्था धर्मकामार्थास्तस्य सर्वं प्रदक्षिणम्।
अधनेनार्थकामेन नार्थः शक्यो विचिन्वता ॥ ६.८३.३८ ॥

செல்வம் உள்ளவனுக்கு அறம், இன்பம், பொருள் எல்லாம் நலமாகும்; வறியவனாலும் பொருள் விரும்புபவனாலும் எதுவும் சிந்தித்தாலும் சாதிக்க முடியாது.

6.83.39

हर्षः कामश्च दर्पश्च धर्मः क्रोधः शमो दमः।
अर्थादेतानि सर्वाणि प्रवर्तन्ते नराधिप ॥ ६.८३.३९ ॥

மன்னா, மகிழ்ச்சி, ஆசை, செருக்கு, அறம், சினம், அமைதி, அடக்கம் ஆகிய இவையெல்லாம் செல்வத்திலிருந்தே எழுகின்றன.

6.83.40

येषां नश्यत्ययं लोकश्चरतां धर्मचारिणाम्।
तेऽर्थास्त्वयि न दृश्यन्ते दुर्दिनेषु यथा ग्रहाः ॥ ६.८३.४० ॥

அறம் பேணுவோரின் நடத்தையால் இவ்வுலகம் அழியும் நிலையில், அவர்களின் செல்வம் உன்னிடம் காணப்படவில்லை; மேகமூட்டமான நாளில் கோள்கள் தெரியாதது போல்.

6.83.41

त्वयि प्रव्रजिते वीर गुरोश्च वचने स्थिते।
रक्षसापहृता भार्या प्राणौः प्रियतरा तव ॥ ६.८३.४१ ॥

வீரனே, தந்தையின் சொல்லில் நிலைத்து நீ காட்டுக்குச் சென்றாய்; அப்போது அரக்கன் உன் மனைவியைக் கவர்ந்து சென்றான், அவள் உனக்கு உயிரைவிடவும் பிரியமானவள்.

6.83.42

तदद्य विपुलं वीर दुःखमिन्द्रजिता कृतम्।
कर्मणा व्यपनेष्यामि तस्मादुत्तिष्ठ राघव ॥ ६.८३.४२ ॥

ஆகவே வீரனே, இந்திரஜித்தால் உண்டான பெரும் துயரை இன்று என் செயலால் நீக்குவேன்; ஆதலால் ராகவா, எழுந்திரு.

6.83.43

उत्तिष्ठ नरशार्दूल दीर्घबाहो धृतव्रत।
किमात्मानं महात्मानमात्मानं नावबुध्यसे ॥ ६.८३.४३ ॥

எழுந்திரு, நரசிம்மனே, நீண்ட கரங்களை உடையவனே, உறுதியான விரதம் கொண்டவனே! உன் மகத்தான ஆன்மாவை நீ ஏன் உணரவில்லை?

6.83.44

अयमनघ तवोदितः प्रियार्थं
जनकसुतानिधनं निरीक्ष्य रुष्टः।
सरथगजहयां सराक्षसेन्द्रां
भृशमिषुभिर्विनिपातयामि लङ्काम् ॥ ६.८३.४४ ॥

குற்றமற்றவனே, உன் பிரியத்திற்காக, ஜனகன் மகளின் கொலையைக் கண்டு கோபமடைந்த நான், தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளுடன், அரக்கர் தலைவர்களுடன் கூடிய லங்கையை அம்புகளால் முற்றிலும் வீழ்த்துவேன்.