வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.87.1
एवमुक्त्वा तु सौमित्रिं जातहर्षो विभीषणः।
धनुष्पाणिं तमादाय त्वरमाणो जगाम सः ॥ ६.८७.१ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, மகிழ்ச்சியடைந்த விபீஷணன் வில்லைக் கையில் ஏந்தியிருந்த சௌமித்திரியை அழைத்துக்கொண்டு விரைந்து சென்றான்.
6.87.2
अविदूरं ततो गत्वा प्रविश्य तु महद् वनम्।
अदर्शयत तत्कर्म लक्ष्मणाय विभीषणः ॥ ६.८७.२ ॥
பின்னர் சிறிது தூரம் சென்று, அந்தப் பெரிய காட்டுக்குள் நுழைந்து, விபீஷணன் அந்தச் செயலை லக்ஷ்மணனுக்குக் காட்டினான்.
6.87.3
नीलजीमूतसंकाशं न्यग्रोधं भीमदर्शनम्।
तेजस्वी रावणभ्राता लक्ष्मणाय न्यवेदयत् ॥ ६.८७.३ ॥
நீல மேகம் போன்றதும் பார்ப்பதற்கு அச்சம் தருவதுமான ஆலமரத்தை, ஒளிமிக்க ராவணனின் சகோதரன் லக்ஷ்மணனுக்குச் சுட்டிக்காட்டினான்.
6.87.4
इहोपहारं भूतानां बलवान् रावणात्मजः।
उपहृत्य ततः पश्चात् संग्राममभिवर्तते ॥ ६.८७.४ ॥
இங்கே பூதங்களுக்குப் படையல் செய்தபின், வலிமைமிக்க ராவணனின் மகன் பின்னர் போருக்குச் செல்கிறான்.
6.87.5
अदृश्यः सर्वभूतानां ततो भवति राक्षसः।
निहन्ति समरे शत्रून् बध्नाति च शरोत्तमैः ॥ ६.८७.५ ॥
அப்போது அந்த அரக்கன் எல்லா உயிர்களுக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவனாகிறான்; போரில் எதிரிகளைக் கொல்கிறான், சிறந்த அம்புகளால் அவர்களைக் கட்டுகிறான்.
6.87.6
तमप्रविष्टं न्यग्रोधं बलिनं रावणात्मजम्।
विध्वंसय शरैर्दीप्तैः सरथं साश्वसारथिम् ॥ ६.८७.६ ॥
ஆலமரத்துக்குள் இன்னும் நுழையாத அந்த வலிமைமிக்க ராவணனின் மகனை, ஒளிரும் அம்புகளால் தேருடனும் குதிரைகளுடனும் சாரதியுடனும் அழித்துவிடு.
6.87.7
तथेत्युक्त्वा महातेजाः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः।
बभूवावस्थितस्तत्र चित्रं विस्फारयन् धनुः ॥ ६.८७.७ ॥
இவ்வாறு கூறிய பெரும் ஒளியுடைய, நண்பர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருபவரான சௌமித்ரி அங்கே உறுதியாக நின்று தன் அற்புத வில்லை நாண் ஏற்றினார்.
6.87.8
स रथेनाग्निवर्णेन बलवान् रावणात्मजः।
इन्द्रजित् कवची खड्गी सध्वजः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.८७.८ ॥
நெருப்பு நிறமுடைய தேரில் வலிமையுள்ள ராவணனின் மகன் இந்திரஜித் கவசம் அணிந்து, வாளுடன், கொடியுடன் தோன்றினான்.
6.87.9
तमुवाच महातेजाः पौलस्त्यमपराजितम्।
समाह्वये त्वां समरे सम्यग् युद्धं प्रयच्छ मे ॥ ६.८७.९ ॥
பெரும் ஒளியுடையவர் தோற்கடிக்கப்படாத பௌலஸ்த்யனிடம் கூறினார்: "போரில் உன்னை நான் அழைக்கிறேன்; எனக்கு முறைப்படி போரைக் கொடு."
6.87.10
एवमुक्तो महातेजा मनस्वी रावणात्मजः।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं तत्र दृष्ट्वा विभीषणम् ॥ ६.८७.१० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட பெரும் ஒளியுடைய, உறுதியான மனமுடைய ராவணனின் மகன் அங்கே விபீஷணனைக் கண்டு கடுஞ்சொற்களைக் கூறினான்.
6.87.11
इह त्वं जातसंवृद्धः साक्षात् भ्राता पितुर्मम।
कथं द्रुह्यसि पुत्रस्य पितृव्यो मम राक्षस ॥ ६.८७.११ ॥
"இங்கே பிறந்து வளர்ந்த நீ, என் தந்தையின் சகோதரன். ஓ அரக்கனே! என் மகனுக்கு எதிராக, என் சித்தப்பனாக இருந்தும், நீ எவ்வாறு துரோகம் செய்கிறாய்?"
6.87.12
न ज्ञातित्वं न सौहार्दं न जातिस्तव दुर्मते।
प्रमाणं न च सौदर्यं न धर्मो धर्मदूषण ॥ ६.८७.१२ ॥
"ஓ தீய புத்தியுடையவனே! உனக்கு உறவு இல்லை, நட்பு இல்லை, குலமும் இல்லை, நெறியும் இல்லை, சகோதரத் தன்மையும் இல்லை, தர்மமும் இல்லை — ஓ தர்மத்தைக் கெடுப்பவனே!"
6.87.13
शोच्यस्त्वमसि दुर्बुद्धे निन्दनीयश्च साधुभिः।
यस्त्वं स्वजनमुत्सृज्य परभृत्यत्वमागतः ॥ ६.८७.१३ ॥
தீய புத்தியுடையவனே, நீ இரங்கத்தக்கவன்; நல்லோரால் நிந்திக்கத்தக்கவனும் ஆவாய். உன் சொந்த உறவினரை விட்டுவிட்டு அயலார் சேவைக்கு வந்தாயே.
6.87.14
नैतच्छिथिलया बुद्ध्या त्वं वेत्सि महदन्तरम्।
क्व च स्वजनसंवासः क्व च नीच पराश्रयः ॥ ६.८७.१४ ॥
தளர்ந்த புத்தியால் நீ இந்த பெரும் வேறுபாட்டை அறியவில்லை. சொந்தங்களுடன் வாழ்வது எங்கே, இழிந்தவனைச் சார்ந்திருப்பது எங்கே!
6.87.15
गुणवान् वा परजनः स्वजनो निर्गुणोऽपि वा।
निर्गुणः स्वजनः श्रेयान् यः परः पर एव सः ॥ ६.८७.१५ ॥
அயலார் குணவானாக இருந்தாலும், சொந்தமோ குணமற்றவனாக இருந்தாலும் — குணமற்ற சொந்தமே சிறந்தவன்; அயலானோ எப்போதும் அயலானே.
6.87.16
यः स्वपक्षं परित्यज्य परपक्षं निषेवते।
स स्वपक्षे क्षयं याते पश्चात् तैरेव हन्यते ॥ ६.८७.१६ ॥
தன் பக்கத்தை விட்டுவிட்டு எதிர்ப் பக்கத்தைச் சேவிப்பவன், தன் பக்கம் அழிந்த பின் பின்னர் அவர்களாலேயே கொல்லப்படுவான்.
6.87.17
निरनुक्रोशता चेयं यादृशी ते निशाचर।
स्वजनेन त्वया शक्यं पौरुषं रावणानुज ॥ ६.८७.१७ ॥
நிசாசரனே, உன்னிடம் உள்ள இந்த இரக்கமின்மை எத்தகையது! ராவணனின் தம்பியே, சொந்தத்தின் மீது உன் ஆண்மை எப்படிச் செயல்பட்டது?
6.87.18
इत्युक्तो भ्रातृपुत्रेण प्रत्युवाच विभीषणः।
अजानन्निव मच्छीलं किं राक्षस विकत्थसे ॥ ६.८७.१८ ॥
சகோதரன் மகன் இவ்வாறு சொல்ல, விபீஷணன் பதிலளித்தான்: "ராட்சசனே, என் இயல்பை அறியாதவன்போல் ஏன் வீம்பு பேசுகிறாய்?"
6.87.19
राक्षसेन्द्रसुतासाधो पारुष्यं त्यज गौरवात्।
कुले यद्यप्यहं जातो रक्षसां क्रूरकर्मणाम्।
गुणो यः प्रथमो नॄणां तन्मे शीलमराक्षसम् ॥ ६.८७.१९ ॥
ராட்சசேந்திரனின் மகனே, தீயவனே! மரியாதைக்காக கடுமையை விட்டுவிடு. கொடிய செயல்கள் செய்யும் அரக்கர் குலத்தில் நான் பிறந்திருந்தாலும், மனிதர்களின் முதல் குணமே என் இயல்பு; அது அரக்கத்தன்மை அல்ல.
6.87.20
न रमे दारुणेनाहं न चाधर्मेण वै रमे।
भ्रात्रा विषमशीलोऽपि कथं भ्राता निरस्यते ॥ ६.८७.२० ॥
நான் கொடிய செயலில் மகிழ்வதில்லை; அதர்மத்திலும் மகிழ்வதில்லை. சகோதரன் நேர்மையற்ற இயல்புடையவனாக இருந்தாலும், சகோதரனை எப்படி விலக்குவது?
6.87.21
धर्मात् प्रच्युतशीलं हि पुरुषं पापनिश्चयम्।
त्यक्त्वा सुखमवाप्नोति हस्तादाशीविषं यथा ॥ ६.८७.२१ ॥
தர்மத்திலிருந்து நடத்தை வீழ்ந்து, பாவத்தில் உறுதி கொண்ட மனிதனை விட்டுவிட்டால், கையிலிருந்து விஷப் பாம்பை விடுவது போல மனிதன் இன்பம் அடைவான்.
6.87.22
परस्वहरणे युक्तं परदाराभिमर्शकम्।
त्याज्यमाहुर्दुरात्मानं वेश्म प्रज्वलितं यथा ॥ ६.८७.२२ ॥
பிறர் செல்வத்தைக் கவர்வதில் ஈடுபட்டவனும், பிறர் மனைவியைத் தொடுபவனுமான தீய மனம் கொண்டவனை, எரியும் வீட்டைப் போல விட்டுவிடவேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள்.
6.87.23
परस्वानां च हरणं परदाराभिमर्शनम्।
सुहृदामतिशङ्का च त्रयो दोषाः क्षयावहाः ॥ ६.८७.२३ ॥
பிறர் செல்வத்தைக் கவர்தல், பிறர் மனைவியைத் தொடுதல், நண்பர்கள் மீது மிகுந்த சந்தேகம் கொள்ளுதல் — இந்த மூன்று குற்றங்களும் அழிவைத் தரும்.
6.87.24
महर्षीणां वधो घोरः सर्वदेवैश्च विग्रहः।
अभिमानश्च रोषश्च वैरित्वं प्रतिकूलता ॥ ६.८७.२४ ॥
மகரிஷிகளைக் கொல்லுதல், எல்லாத் தேவர்களுடனும் பகைத்தல், செருக்கு, சினம், விரோதம், எதிர்மறைச் செயல் — இவையும் கொடிய குற்றங்களே.
6.87.25
एते दोषा मम भ्रातुर्जीवितैश्वर्यनाशनाः।
गुणान् प्रच्छादयामासुः पर्वतानिव तोयदाः ॥ ६.८७.२५ ॥
இந்தக் குற்றங்கள் என் சகோதரனின் உயிரையும் செல்வத்தையும் அழிப்பவை. மேகங்கள் மலைகளை மறைப்பது போல, அவை அவனது நற்குணங்களை மறைத்தன.
6.87.26
दोषैरेतैः परित्यक्तो मया भ्राता पिता तव।
नेयमस्ति पुरी लङ्का न च त्वं न च ते पिता ॥ ६.८७.२६ ॥
இந்தக் குற்றங்களால் நான் உன் சகோதரனையும் உன் தந்தையையும் கைவிட்டேன். இந்த லங்கை நகரம் இனி உன்னுடையது அல்ல; நீயும் இல்லை, உன் தந்தையும் இல்லை.
6.87.27
अतिमानश्च बालश्च दुर्विनीतश्च राक्षस।
बद्धस्त्वं कालपाशेन ब्रूहि मां यद् यदिच्छसि ॥ ६.८७.२७ ॥
ஓ அரக்கனே! நீ மிகுந்த செருக்கும், அறியாமையும், அடக்கமின்மையும் உடையவன்; காலபாசத்தால் கட்டுண்டிருக்கிறாய். உனக்கு விருப்பமானதை என்னிடம் சொல்!
6.87.28
अद्येह व्यसनं प्राप्तं यन्मां परुषमुक्तवान्।
प्रवेष्टुं न त्वया शक्यं न्यग्रोधं राक्षसाधम ॥ ६.८७.२८ ॥
ஓ அரக்கர்களில் கீழ்மையானவனே! என்னிடம் கடுஞ்சொற்கள் சொன்னதால் இன்று இங்கேயே உனக்கு அழிவு வந்தது. இந்த ஆல மரத்துக்குள் கூட நீ நுழைய முடியாது.
6.87.29
धर्षयित्वा च काकुत्स्थं न शक्यं जीवितुं त्वया।
युध्यस्व नरदेवेन लक्ष्मणेन रणे सह।
हतस्त्वं देवताकार्यं करिष्यसि यमक्षयम् ॥ ६.८७.२९ ॥
காகுத்ஸ்தனான ராமனை அவமதித்த பின் நீ உயிருடன் இருக்க முடியாது. போரில் நரதேவனான ராமன் லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து போராடு. கொல்லப்பட்டு, தேவர்களின் காரியத்தை நிறைவேற்றி யமலோகம் செல்வாய்.
6.87.30
निदर्शयस्वात्मबलं समुद्यतं
कुरुष्व सर्वायुधसायकव्ययम्।
न लक्ष्मणस्यैत्य हि बाणगोचरं
त्वमद्य जीवन् सबलो गमिष्यसि ॥ ६.८७.३० ॥
தயாராக உள்ள உன் வலிமையைக் காட்டு; எல்லா ஆயுதங்களையும் அம்புகளையும் செலவழி. லக்ஷ்மணனின் அம்பின் வரம்புக்குள் வந்தால் அல்லாமல் இன்று நீ உன் படையுடன் உயிருடன் செல்லமாட்டாய்.