Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.89.1
युध्यमानौ ततो दृष्ट्वा प्रसक्तौ नरराक्षसौ।
प्रभिन्नाविव मातङ्गौ परस्परजयैषिणौ ॥ ६.८९.१ ॥
Als er die beiden kämpfenden sah, den Menschen und den Rākṣasa, ineinander verkeilt wie zwei brünstige Elefanten, jeder nach dem Sieg über den anderen strebend.
6.89.2
तयोर्युद्धं द्रष्टुकामो वरचापधरो बली।
शूरः स रावणभ्राता तस्थौ संग्राममूर्धनि ॥ ६.८९.२ ॥
Begierig, den Kampf der beiden zu sehen, stand der mächtige und tapfere Bruder Rāvaṇas, einen prächtigen Bogen führend, an der Spitze der Schlacht.
6.89.3
ततो विस्फारयामास महद् धनुरवस्थितः।
उत्ससर्ज च तीक्ष्णाग्रान् राक्षसेषु महाशरान् ॥ ६.८९.३ ॥
Dann, fest stehend, spannte er seinen großen Bogen weit und schoss gewaltige Pfeile mit scharfen Spitzen auf die Rākṣasas.
6.89.4
ते शराः शिखिसंस्पर्शा निपतन्तः समाहिताः।
राक्षसान् द्रावयामासुर्वज्राणीव महागिरीन् ॥ ६.८९.४ ॥
Jene Pfeile, vom Feuer berührt, fielen gesammelt nieder und trieben die Rākṣasas zurück, wie Blitze große Berge treffen.
6.89.5
विभीषणस्यानुचरास्तेऽपि शूलासिपट्टिशैः।
चिच्छिदुः समरे वीरान् राक्षसान् राक्षसोत्तमाः ॥ ६.८९.५ ॥
Auch Vibhīṣaṇas Gefolgsleute, die besten unter den Rākṣasas, hieben im Kampf die heldenhaften Rākṣasas nieder, mit Speeren, Schwertern und Keulen.
6.89.6
राक्षसैस्तैः परिवृतः स तदा तु विभीषणः।
बभौ मध्ये प्रधृष्टानां कलभानामिव द्विपः ॥ ६.८९.६ ॥
Von jenen Rākṣasas umringt, strahlte Vibhīṣaṇa nun in ihrer Mitte wie ein Elefant unter kühnen jungen Elefantenkälbern.
6.89.7
ततः संचोदमानो वै हरीन् रक्षोवधप्रियान्।
उवाच वचनं काले कालज्ञो रक्षसां वरः ॥ ६.८९.७ ॥
Da, die Affen anspornend, die die Vernichtung der Rākṣasas liebten, sprach der Beste der Rākṣasas, der den rechten Augenblick kannte, zur rechten Zeit diese Worte.
6.89.8
एकोऽयं राक्षसेन्द्रस्य परायणमवस्थितः।
एतच्छेषं बलं तस्य किं तिष्ठत हरीश्वराः ॥ ६.८९.८ ॥
Hier steht allein die letzte Zuflucht des Herrn der Rākṣasas; dies ist sein verbliebenes Heer. Warum zögert ihr, o Herren der Affen?
6.89.9
अस्मिंश्च निहते पापे राक्षसे रणमूर्धनि।
रावणं वर्जयित्वा तु शेषमस्य बलं हतम् ॥ ६.८९.९ ॥
Wenn dieser frevelhafte Rākṣasa an der Spitze der Schlacht erschlagen ist, dann wird, Rāvaṇa ausgenommen, auch sein übriges Heer vernichtet sein.
6.89.10
प्रहस्तो निहतो वीरो निकुम्भश्च महाबलः।
कुम्भकर्णश्च कुम्भश्च धूम्राक्षश्च निशाचरः ॥ ६.८९.१० ॥
Der Held Prahasta ist erschlagen; der mächtige Nikumbha, Kumbhakarṇa, Kumbha und der nächtliche Wanderer Dhūmrākṣa ebenfalls.
6.89.11
जम्बुमाली महामाली तीक्ष्णवेगोऽशनिप्रभः।
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च वज्रदंष्ट्रश्च राक्षसः ॥ ६.८९.११ ॥
Jambumālī, Mahāmālī, Tīkṣṇavega von scharfer Schnelligkeit, Aśaniprabha, Suptaghna, Yajñakopa und der Rākṣasa Vajradaṃṣṭra ebenfalls.
6.89.12
संह्रादी विकटोऽरिघ्नस्तपनो मन्द एव च।
प्रघासः प्रघसश्चैव प्रजङ्घो जङ्घ एव च ॥ ६.८९.१२ ॥
Saṃhrādī, Vikaṭa, Arighna, Tapana, Manda, Praghāsa, Praghasa, Prajaṅgha und Jaṅgha ebenfalls.
6.89.13
अग्निकेतुश्च दुर्धर्षो रश्मिकेतुश्च वीर्यवान्।
विद्युज्जिह्वो द्विजिह्वश्च सूर्यशत्रुश्च राक्षसः ॥ ६.८९.१३ ॥
Agniketu, der unbezwingbare Durdharṣa, der tapfere Raśmiketu, Vidyujjihva, Dvijihva und der Rākṣasa Sūryaśatru.
6.89.14
अकम्पनः सुपार्श्वश्च चक्रमाली च राक्षसः।
कम्पनः सत्त्ववन्तौ तौ देवान्तकनरान्तकौ ॥ ६.८९.१४ ॥
Akampana, Supārśva und der Rākṣasa Cakramālī; Kampana, und jene beiden Tapferen, Devāntaka und Narāntaka.
6.89.15
एतान् निहत्यातिबलान् बहून् राक्षससत्तमान्।
बाहुभ्यां सागरं तीर्त्वा लङ्घ्यतां गोष्पदं लघु ॥ ६.८९.१५ ॥
Nachdem du diese vielen sehr starken, besten Rākṣasas erschlagen und mit deinen Armen das Meer überquert hast, überspringe schnell die Entfernung eines Kuhhufabdrucks.
6.89.16
एतावदेव शेषं वो जेतव्यमिति वानराः।
हताः सर्वे समागम्य राक्षसा बलदर्पिताः ॥ ६.८९.१६ ॥
»Nur so viele von euch bleiben noch zu besiegen«, sprachen sie, o Affen; und alle Rākṣasas, stolz auf ihre Kraft, versammelten sich und wurden erschlagen.
6.89.17
अयुक्तं निधनं कर्तुं पुत्रस्य जनितुर्मम।
घृणामपास्य रामार्थे निहन्यां भ्रातुरात्मजम् ॥ ६.८९.१७ ॥
Es ist nicht angemessen, dem Sohn des Sohnes meines Vaters (dem Sohn meines Bruders) den Tod zu bringen; doch um Rāmas willen würde ich, die Mitleid beiseitelegend, meines Bruders Sohn erschlagen.
6.89.18
हन्तुकामस्य मे बाष्पं चक्षुश्चैव निरुध्यति।
तमेवैष महाबाहुर्लक्ष्मणः शमयिष्यति ॥ ६.८९.१८ ॥
Auch meine Augen, obwohl ich zu töten begehre, werden von Tränen gehemmt; eben diesen wird der großarmige Lakṣmaṇa besänftigen.
6.89.20
वानरा घ्नत सम्भूय भृत्यानस्य समीपगान्।
वानरेन्द्रा जहृषिरे लाङ्गूलानि च विव्यधुः।
ततस्तु कपिशार्दूलाः क्ष्वेडन्तश्च पुनः पुनः।
मुमुचुर्विविधान् नादान् मेघान् दृष्ट्वेव बर्हिणः ॥ ६.८९.२० ॥
Die Affen schlugen gemeinsam auf die Diener in seiner Nähe ein. Die Affenfürsten freuten sich und schwangen ihre Schwänze. Dann stießen jene tigergleichen Affenführer immer wieder Gebrüll aus und ließen mancherlei Schreie erschallen, wie Pfauen, die die Wolken sehen.
6.89.21
जाम्बवानपि तैः सर्वैः स्वयूथ्यैरभिसंवृतः।
तेऽश्मभिस्ताडयामासुर्नखैर्दन्तैश्च राक्षसान् ॥ ६.८९.२१ ॥
Auch Jāmbavān, von seiner ganzen eigenen Schar umgeben, schlug die Rākṣasas mit Steinen, mit Krallen und mit Zähnen.
6.89.22
निघ्नन्तमृक्षाधिपतिं राक्षसास्ते महाबलाः।
परिवव्रुर्भयं त्यक्त्वा तमनेकविधायुधाः ॥ ६.८९.२२ ॥
Den Herrn der Bären schlagend, umringten ihn die mächtigen Rākṣasas, die Furcht ablegten, mit vielerlei Waffen bewaffnet.
6.89.23
शरैः परशुभिस्तीक्ष्णैः पट्टिशैर्यष्टितोमरैः।
जाम्बवन्तं मृधे जघ्नुर्निघ्नन्तं राक्षसीं चमूम् ॥ ६.८९.२३ ॥
Mit Pfeilen, scharfen Äxten, eisernen Keulen, Stäben und Speeren schlugen sie im Kampf auf Jāmbavān ein, der das Heer der Rākṣasas niedermetzelte.
6.89.24
स सम्प्रहारस्तुमुलः संजज्ञे कपिरक्षसाम्।
देवासुराणां क्रुद्धानां यथा भीमो महास्वनः ॥ ६.८९.२४ ॥
Jener Zusammenprall zwischen den Affen und den Rākṣasas wurde zu einem Getöse, wie das furchtbare große Brüllen der zornigen Götter und Asuras.
6.89.25
हनूमानपि संक्रुद्धः सालमुत्पाट्य पर्वतात्।
स लक्ष्मणं स्वयं पृष्ठादवरोप्य महामनाः ॥ ६.८९.२५ ॥
Auch Hanumān, zornig entbrannt, riss von dem Berg einen Sāla-Baum aus; und jener Großherzige setzte Lakṣmaṇa selbst von seinem Rücken ab.
6.89.26
रक्षसां कदनं चक्रे दुरासादः सहस्रशः।
स दत्त्वा तुमुलं युद्धं पितृव्यस्येन्द्रजिद् बली ॥ ६.८९.२६ ॥
Der unbezwingbare Indrajit richtete Tausende von Rākṣasas zugrunde; der Starke lieferte seinem Onkel väterlicherseits einen wilden Kampf.
6.89.27
लक्ष्मणं परवीरघ्नः पुनरेवाभ्यधावत।
तौ प्रयुद्धौ तदा वीरौ मृधे लक्ष्मणराक्षसौ ॥ ६.८९.२७ ॥
Der Töter feindlicher Helden stürzte sich erneut auf Lakṣmaṇa; dann gerieten die beiden Helden, Lakṣmaṇa und der Rākṣasa, heftig aneinander.
6.89.28
शरौघानभिवर्षन्तौ जघ्नतुस्तौ परस्परम्।
अभीक्ष्णमन्तर्दधतुः शरजालैर्महाबलौ ॥ ६.८९.२८ ॥
Pfeilhagel niedergehen lassend, schlugen die beiden aufeinander ein; die Mächtigen verbargen sich immer wieder in Netzen aus Pfeilen.
6.89.29
चन्द्रादित्याविवोष्णान्ते यथा मेघैस्तरस्विनौ।
नह्यादानं न संधानं धनुषो वा परिग्रहः ॥ ६.८९.२९ ॥
Beide waren schnell, wie Mond und Sonne am Ende des Sommers von Wolken verhüllt; man sah weder das Ergreifen des Bogens noch das Anlegen des Pfeils an die Sehne noch das Greifen des Bogens.
6.89.30
न विप्रमोक्षो बाणानां न विकर्षो न विग्रहः।
न मुष्टिप्रतिसंधानं न लक्ष्यप्रतिपादनम् ॥ ६.८९.३० ॥
Weder das Abschießen der Pfeile noch das Zurückziehen noch das Zielen war zu sehen; weder das Zusammenlegen der Faust noch das Anlegen auf das Ziel.
6.89.31
अदृश्यत तयोस्तत्र युध्यतोः पाणिलाघवात्।
चापवेगप्रयुक्तैश्च बाणजालैः समन्ततः ॥ ६.८९.३१ ॥
Dort sah man vor lauter Behendigkeit der Hände nur noch Netze von Pfeilen, mit der Wucht der Bögen abgeschossen, von allen Seiten.
6.89.32
अन्तरिक्षेऽभिसम्पन्ने न रूपाणि चकाशिरे।
लक्ष्मणो रावणिं प्राप्य रावणिश्चापि लक्ष्मणम् ॥ ६.८९.३२ ॥
Als der Himmel gefüllt und verhüllt war, waren dort keine Gestalten zu sehen. Lakṣmaṇa traf auf Rāvaṇi, und Rāvaṇi traf auf Lakṣmaṇa.
6.89.33
अव्यवस्था भवत्युग्रा ताभ्यामन्योन्यविग्रहे।
ताभ्यामुभाभ्यां तरसा प्रसृष्टैर्विशिखैः शितैः ॥ ६.८९.३३ ॥
Im gegenseitigen Kampf der beiden entstand gewaltige Verwirrung; durch die scharfen Pfeile, die beide schnell abschossen, geriet alles durcheinander.
6.89.34
निरन्तरमिवाकाशं बभूव तमसा वृतम्।
तैः पतद्भिश्च बहुभिस्तयोः शरशतैः शितैः ॥ ६.८९.३४ ॥
Der Himmel schien ununterbrochen von Finsternis bedeckt, und während Hunderte scharfer Pfeile der beiden herabfielen, wurde die Dunkelheit dichter.
6.89.35
दिशश्च प्रदिशश्चैव बभूवुः शरसंकुलाः।
तमसा पिहितं सर्वमासीत् प्रतिभयं महत् ॥ ६.८९.३५ ॥
Die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen waren voller Pfeile; alles war von Finsternis bedeckt, und es war überaus schrecklich.
6.89.36
अस्तं गते सहस्रांशौ संवृते तमसा च वै।
रुधिरौघा महानद्यः प्रावर्तन्त सहस्रशः ॥ ६.८९.३६ ॥
Als die tausendstrahlige Sonne untergegangen und alles von Finsternis bedeckt war, strömten Blutfluten zu Tausenden wie große Flüsse.
6.89.37
क्रव्यादा दारुणा वाग्भिश्चिक्षिपुर्भीमनिःस्वनान्।
न तदानीं ववौ वायुर्न च जज्वाल पावकः ॥ ६.८९.३७ ॥
Die schrecklichen Fleischfresser stießen mit ihren Stimmen furchtbares Gebrüll aus. Zu jener Zeit wehte kein Wind, und das Feuer loderte nicht.
6.89.38
स्वस्त्यस्तु लोकेभ्य इति जजल्पुस्ते महर्षयः।
सम्पेतुश्चात्र संतप्ता गन्धर्वाः सह चारणैः ॥ ६.८९.३८ ॥
"Heil sei den Welten", murmelten jene großen Weisen, und die bedrängten Gandharvas versammelten sich dort zusammen mit den Cāraṇas.
6.89.39
अथ राक्षससिंहस्य कृष्णान् कनकभूषणान्।
शरैश्चतुर्भिः सौमित्रिर्विव्याध चतुरो हयान् ॥ ६.८९.३९ ॥
Da durchbohrte Saumitri mit vier Pfeilen die vier dunklen, golden geschmückten Pferde des Löwen unter den Rākṣasas.
6.89.40
ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च।
सम्पूर्णायतमुक्तेन सुपत्रेण सुवर्चसा ॥ ६.८९.४० ॥
Dann mit einem anderen Bhalla — gelb, scharf, voll gespannt und abgeschossen, mit schönen Federn und strahlend.
6.89.41
महेन्द्राशनिकल्पेन सूतस्य विचरिष्यतः।
स तेन बाणाशनिना तलशब्दानुनादिना ॥ ६.८९.४१ ॥
Mit diesem Pfeil, gleich dem Donnerkeil Indras, der vom Klang eines Handschlags widerhallte, traf er den Wagenlenker, als dieser umherfuhr.
6.89.42
लाघवाद् राघवः श्रीमान् शिरः कायादपाहरत्।
स यन्तरि महातेजा हते मन्दोदरीसुतः ॥ ६.८९.४२ ॥
Durch Schnelligkeit trennte der glorreiche Rāghava dem Wagenlenker den Kopf vom Körper. Als dann der großherrliche Sohn Mandodarīs (Meghanāda) seinen Wagenlenker erschlagen sah —
6.89.43
स्वयं सारथ्यमकरोत् पुनश्च धनुरस्पृशत्।
तदद्भुतमभूत् तत्र सारथ्यं पश्यतां युधि ॥ ६.८९.४३ ॥
Er übernahm selbst das Lenken des Wagens und ergriff dann wieder seinen Bogen; und dieses Lenken wurde den Zuschauern im Kampf zu einem Wunder.
6.89.44
हयेषु व्यग्रहस्तं तं विव्याध निशितैः शरैः।
धनुष्यथ पुनर्व्यग्रं हयेषु मुमुचे शरान् ॥ ६.८९.४४ ॥
Er durchbohrte ihn, dessen Hände mit den Pferden beschäftigt waren, mit scharfen Pfeilen. Dann, wieder mit dem Bogen beschäftigt, schoss er Pfeile auf die Pferde.
6.89.45
छिद्रेषु तेषु बाणौघैर्विचरन्तमभीतवत्।
अर्दयामास समरे सौमित्रिः शीघ्रकृत्तमः ॥ ६.८९.४५ ॥
Durch jene Lücken bedrängte ihn Saumitri, der schnellste Schneider, im Kampf mit Pfeilschwärmen, während jener umherzog, als fürchte er nichts.
6.89.46
निहतं सारथिं दृष्ट्वा समरे रावणात्मजः।
प्रजहौ समरोद्धर्षं विषण्णः स बभूव ह ॥ ६.८९.४६ ॥
Als er seinen Wagenlenker im Kampf erschlagen sah, verlor der Sohn Rāvaṇas seinen Kampfeifer; er wurde in der Tat niedergeschlagen.
6.89.47
विषण्णवदनं दृष्ट्वा राक्षसं हरियूथपाः।
ततः परमसंहृष्टा लक्ष्मणं चाभ्यपूजयन् ॥ ६.८९.४७ ॥
Als sie den Rākṣasa mit niedergeschlagenem Gesicht sahen, freuten sich die Anführer der Affenscharen sehr und ehrten Lakṣmaṇa.
6.89.48
ततः प्रमाथी रभसः शरभो गन्धमादनः।
अमृष्यमाणाश्चत्वारश्चक्रुर्वेगं हरीश्वराः ॥ ६.८९.४८ ॥
Da stürmten Pramāthī, Rabhasa, Śarabha und Gandhamādana, die vier Herren der Affen, die es nicht ertragen konnten, mit Wucht vorwärts.
6.89.49
ते चास्य हयमुख्येषु तूर्णमुत्पत्य वानराः।
चतुर्षु सुमहावीर्या निपेतुर्भीमविक्रमाः ॥ ६.८९.४९ ॥
Und jene Affen, sehr mächtig und von schrecklicher Tapferkeit, sprangen schnell empor und fielen über seine vier Hauptpferde her.
6.89.50
तेषामधिष्ठितानां तैर्वानरैः पर्वतोपमैः।
मुखेभ्यो रुधिरं व्यक्तं हयानां समवर्तत ॥ ६.८९.५० ॥
Als jene bergähnlichen Affen auf ihnen standen, floss deutlich Blut aus den Mäulern der Pferde.
6.89.51
ते हया मथिता भग्ना व्यसवो धरणीं गताः।
ते निहत्य हयांस्तस्य प्रमथ्य च महारथम्।
पुनरुत्पत्य वेगेन तस्थुर्लक्ष्मणपार्श्वतः ॥ ६.८९.५१ ॥
Jene Pferde, zermalmt und zerbrochen, fielen leblos zu Boden. Nachdem sie die Pferde erschlagen und den großen Wagenlenker zermalmt hatten, sprangen sie schnell wieder empor und stellten sich an Lakṣmaṇas Seite.
6.89.52
स हताश्वादवप्लुत्य रथान्मथितसारथिः।
शरवर्षेण सौमित्रिमभ्यधावत रावणिः ॥ ६.८९.५२ ॥
Als seine Pferde erschlagen und sein Wagenlenker zermalmt war, sprang der Sohn Rāvaṇas vom Wagen herab und stürzte mit einem Pfeilregen auf Saumitri los.
6.89.53
ततो महेन्द्रप्रतिमः स लक्ष्मणः
पदातिनं तं निहतैर्हयोत्तमैः।
सृजन्तमाजौ निशितान् शरोत्तमान्
भृशं तदा बाणगणैर्व्यदारयत् ॥ ६.८९.५३ ॥
Da zerfetzte Lakṣmaṇa, Indra gleich, mit Pfeilsalven heftig jenen Fußkämpfer, dessen vortreffliche Pferde erschlagen waren und der im Kampf scharfe, überlegene Pfeile abschoss.