Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.92.1
ततः पौलस्त्यसचिवाः श्रुत्वा चेन्द्रजितो वधम्।
आचचक्षुरभिज्ञाय दशग्रीवाय सत्वराः ॥ ६.९२.१ ॥
Da berichteten die Minister des Paulastya, nachdem sie vom Tod Indrajits gehört und sich vergewissert hatten, eilends dem Zehnhalsigen Rāvaṇa.
6.92.2
युद्धे हतो महाराज लक्ष्मणेन तवात्मजः।
विभीषणसहायेन मिषतां नो महाद्युतिः ॥ ६.९२.२ ॥
O großer König, in der Schlacht wurde dein Sohn, der überaus Strahlende, von Lakṣmaṇa getötet, mit Vibhīṣaṇa als Helfer, während wir zusahen.
6.92.3
शूरः शूरेण संगम्य संयुगेष्वपराजितः।
लक्ष्मणेन हतः शूरः पुत्रस्ते विबुधेन्द्रजित् ॥ ६.९२.३ ॥
Dein tapferer Sohn, Indrajit, Besieger der Götter, in Schlachten unbesiegt, traf auf einen Tapferen und wurde von Lakṣmaṇa erschlagen.
6.92.4
गतः स परमाँल्लोकान् शरैः संतर्प्य लक्ष्मणम्।
स तं प्रतिभयं श्रुत्वा वधं पुत्रस्य दारुणम् ॥ ६.९२.४ ॥
Er ging zu den höchsten Welten, nachdem er Lakṣmaṇa mit Pfeilen befriedigt hatte. Als er jene schreckliche Nachricht vernahm, den grausamen Tod seines Sohnes, (Rāvaṇa)...
6.92.5
घोरमिन्द्रजितः संख्ये कश्मलं प्राविशन्महत्।
उपलभ्य चिरात् संज्ञां राजा राक्षसपुंगवः ॥ ६.९२.५ ॥
Im Kampf, beim schrecklichen Tod Indrajits, fiel der König, der Beste der Rākṣasas, in eine tiefe Ohnmacht; nach langer Zeit kam er wieder zu sich.
6.92.6
पुत्रशोकाकुलो दीनो विललापाकुलेन्द्रियः।
हा राक्षसचमूमुख्य मम वत्स महाबल ॥ ६.९२.६ ॥
Von Kummer um seinen Sohn überwältigt, elend, mit verwirrten Sinnen, klagte er: "Wehe! O Anführer des Rākṣasa-Heeres, mein Kind, o Mächtiger!"
6.92.7
जित्वेन्द्रं कथमद्य त्वं लक्ष्मणस्य वशं गतः।
ननु त्वमिषुभिः क्रुद्धो भिन्द्याः कालान्तकावपि ॥ ६.९२.७ ॥
Du, der Indra besiegt hast, wie bist du heute in Lakṣmaṇas Gewalt gefallen? Gewiss hättest du im Zorn mit deinen Pfeilen sogar Kāla und Antaka durchbohren können.
6.92.8
मन्दरस्यापि शृङ्गाणि किं पुनर्लक्ष्मणं युधि।
अद्य वैवस्वतो राजा भूयो बहुमतो मम ॥ ६.९२.८ ॥
Du hättest sogar die Gipfel des Berges Mandara zerbrechen können; was ist dann Lakṣmaṇa im Kampf? Heute ist König Vaivasvata Yama mir noch angesehener geworden.
6.92.9
येनाद्य त्वं महाबाहो संयुक्तः कालधर्मणा।
एष पन्थाः सुयोधानां सर्वामरगणेष्वपि।
यः कृते हन्यते भर्तुः स पुमान् स्वर्गमृच्छति ॥ ६.९२.९ ॥
O du Starkarmiger, heute bist du mit dem Gesetz der Zeit vereint; dies ist der Pfad guter Krieger, selbst unter den Scharen der Götter. Wer für seinen Herrn erschlagen wird, erlangt den Himmel.
6.92.10
अद्य देवगणाः सर्वे लोकपाला महर्षयः।
हतमिन्द्रजितं श्रुत्वा सुखं स्वप्स्यन्ति निर्भयाः ॥ ६.९२.१० ॥
Heute werden alle Scharen der Götter, die Weltenhüter und die großen Weisen, da sie hören, dass Indrajit erschlagen ist, furchtlos und glücklich schlafen.
6.92.11
अद्य लोकास्त्रयः कृत्स्ना पृथिवी च सकानना।
एकेनेन्द्रजिता हीना शून्येव प्रतिभाति मे ॥ ६.९२.११ ॥
Heute scheinen mir die drei Welten und die ganze Erde mit ihren Wäldern leer, verwaist durch diesen einen Indrajit.
6.92.12
अद्य नैर्ऋतकन्यानां श्रोष्याम्यन्तःपुरे रवम्।
करेणुसङ्घस्य यथा निनादं गिरिगह्वरे ॥ ६.९२.१२ ॥
Heute werde ich im inneren Gemach das Wehklagen der Nairṛta-Jungfrauen hören, wie das Trompeten einer Herde Elefantenkühe in einer Berghöhle.
6.92.13
यौवराज्यं च लङ्कां च रक्षांसि च परंतप।
मातरं मां च भार्याश्च क्व गतोऽसि विहाय नः ॥ ६.९२.१३ ॥
O Versenger der Feinde, wohin bist du gegangen, nachdem du das Amt des Kronprinzen, Laṅkā, die Rākṣasas, unsere Mutter, mich und deine Gattinnen verlassen hast?
6.92.14
मम नाम त्वया वीर गतस्य यमसादनम्।
प्रेतकार्याणि कार्याणि विपरीते हि वर्तसे ॥ ६.९२.१४ ॥
O Held, unter meinem Namen bist du in Yamas Wohnstätte gegangen; die Totenriten, die vollzogen werden sollten, werden nun verkehrt vollzogen.
6.92.15
स त्वं जीवति सुग्रीवे लक्ष्मणे च सराघवे।
मम शल्यमनुद्धृत्य क्व गतोऽसि विहाय नः ॥ ६.९२.१५ ॥
Während Sugrīva, Lakṣmaṇa und Rāghava (Rāma) leben, wohin bist du gegangen, uns verlassend, ohne meinen Stachel herausgezogen zu haben?
6.92.16
एवमादिविलापार्तं रावणं राक्षसाधिपम्।
आविवेश महान् कोपः पुत्रव्यसनसम्भवः ॥ ६.९२.१६ ॥
So klagend und gequält drang ein großer Zorn, geboren aus dem Unglück seines Sohnes, in Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, ein.
6.92.17
प्रकृत्या कोपनं ह्येनं पुत्रस्य पुनराधयः।
दीप्तं संदीपयामासुर्घर्मेऽर्कमिव रश्मयः ॥ ६.९२.१७ ॥
Von Natur aus zornig, wurde er durch die Qualen des Kummers über seinen Sohn noch mehr entflammt, wie im Sommer die Strahlen die Sonne noch heißer brennen.
6.92.18
ललाटे भ्रुकुटीभिश्च संगताभिर्व्यरोचत।
युगान्ते सह नक्रैस्तु महोर्मिभिरिवोदधिः ॥ ६.९२.१८ ॥
Auf seiner Stirn, mit zusammengezogenen Brauen, leuchtete er, wie der Ozean am Ende eines Weltzeitalters mit Krokodilen und großen Wogen erglänzt.
6.92.19
कोपाद् विजृम्भमाणस्य वक्त्राद् व्यक्तमिव ज्वलन्।
उत्पपात सधूमाग्निर्वृत्रस्य वदनादिव ॥ ६.९२.१९ ॥
Aus seinem vor Zorn gähnenden Mund stieg deutlich brennendes Feuer mit Rauch empor, wie aus dem Mund des Vṛtra.
6.92.20
स पुत्रवधसंतप्तः शूरः क्रोधवशं गतः।
समीक्ष्य रावणो बुद्ध्या वैदेह्या रोचयद् वधम् ॥ ६.९२.२० ॥
Jener Held, von der Tötung seines Sohnes gequält, geriet in die Gewalt des Zorns. Nach reiflicher Überlegung beschloss Rāvaṇa, Vaidehī zu töten.
6.92.21
तस्य प्रकृत्या रक्ते च रक्ते क्रोधाग्निनापि च।
रावणस्य महाघोरे दीप्ते नेत्रे बभूवतुः ॥ ६.९२.२१ ॥
Seine von Natur aus roten, durch das Feuer des Zorns noch röteren Augen wurden zu Rāvaṇas überaus schrecklichen, brennenden Augen.
6.92.22
घोरं प्रकृत्या रूपं तत् तस्य क्रोधाग्निमूर्च्छितम्।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव दुरासदम् ॥ ६.९२.२२ ॥
Seine von Natur aus schreckliche Gestalt, vom Feuer des Zorns überwältigt, wurde unnahbar wie die des zornigen Rudra.
6.92.23
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः।
दीपाभ्यामिव दीप्ताभ्यां सार्चिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ६.९२.२३ ॥
Aus seinen zornigen Augen fielen Tränentropfen, als fielen aus zwei brennenden Lampen Öltropfen mit Flammen.
6.92.24
दन्तान् विदशतस्तस्य श्रूयते दशनस्वनः।
यन्त्रस्याकृष्यमाणस्य मथ्नतो दानवैरिव ॥ ६.९२.२४ ॥
Das Geräusch seiner knirschenden Zähne war zu hören, wie das Geräusch einer Maschine, die von den Dānavas gequirlt und gezogen wird.
6.92.25
कालाग्निरिव संक्रुद्धो यां यां दिशमवैक्षत।
तस्यां तस्यां भयत्रस्ता राक्षसाः संविलिल्यिरे ॥ ६.९२.२५ ॥
Wie das Feuer der Zeit, voll Zorn, wohin er auch blickte, dorthin verkrochen sich die vor Furcht zitternden Rākṣasas.
6.92.26
तमन्तकमिव क्रुद्धं चराचरचिखादिषुम्।
वीक्षमाणं दिशः सर्वा राक्षसा नोपचक्रमुः ॥ ६.९२.२६ ॥
Wie der Tod, zornig, begierig das Bewegliche und das Unbewegliche zu verschlingen, nach allen Richtungen blickend, wagten die Rākṣasas nicht, sich ihm zu nähern.
6.92.27
ततः परमसंक्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः।
अब्रवीद् रक्षसां मध्ये संस्तम्भयिषुराहवे ॥ ६.९२.२७ ॥
Da sprach Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, aufs Äußerste erzürnt, im Begriff, im Kampf die Seinen zu stärken, inmitten der Rākṣasas.
6.92.28
मया वर्षसहस्राणि चरित्वा परमं तपः।
तेषु तेष्ववकाशेषु स्वयंभूः परितोषितः ॥ ६.९२.२८ ॥
Von mir wurde durch Tausende von Jahren höchste Askese vollzogen; an verschiedenen Orten wurde der Selbstgeborene (Brahmā) mit mir zufrieden.
6.92.29
तस्यैव तपसो व्युष्ट्या प्रसादाच्च स्वयंभुवः।
नासुरेभ्यो न देवेभ्यो भयं मम कदाचन ॥ ६.९२.२९ ॥
Durch eben die Frucht jener Askese und die Gnade des Selbstgeborenen habe ich niemals Furcht vor Asuras oder Devas.
6.92.30
कवचं ब्रह्मदत्तं मे यदादित्यसमप्रभम्।
देवासुरविमर्देषु न च्छिन्नं वज्रमुष्टिभिः ॥ ६.९२.३० ॥
Der mir von Brahmā gegebene Panzer, dem Glanz der Sonne gleich, wurde selbst von den Fäusten des Donnerkeils nie durchschlagen, in den Kämpfen der Götter und Asuras.
6.92.31
तेन मामद्य संयुक्तं रथस्थमिह संयुगे।
प्रतीयात् कोऽद्य मामाजौ साक्षादपि पुरंदरः ॥ ६.९२.३१ ॥
Wer könnte heute mit jener Rüstung mir hier im Kampf entgegentreten, mich, der ich auf dem Wagen stehe? Wer im Gefecht von heute würde mir gegenübertreten, selbst wenn es der leibhaftige Puraṃdara, Indra, wäre?
6.92.32
यत् तदाभिप्रसन्नेन सशरं कार्मुकं महत्।
देवासुरविमर्देषु मम दत्तं स्वयंभुवा ॥ ६.९२.३२ ॥
Jenen großen Bogen mit Pfeilen, den mir Svayaṃbhū, hocherfreut, in den Kämpfen zwischen Göttern und Asuras gab.
6.92.33
अद्य तूर्यशतैर्भीमं धनुरुत्थाप्यतां मम।
रामलक्ष्मणयोरेव वधाय परमाहवे ॥ ६.९२.३३ ॥
Heute soll mit hundert Musikinstrumenten mein schrecklicher Bogen erhoben werden, allein zur Tötung von Rāma und Lakṣmaṇa in der höchsten Schlacht.
6.92.34
स पुत्रवधसंतप्तः क्रूरः क्रोधवशं गतः।
समीक्ष्य रावणो बुद्ध्या सीतां हन्तुं व्यवस्यत ॥ ६.९२.३४ ॥
Von der Tötung seines Sohnes gequält, ergab sich der grausame Rāvaṇa dem Zorn; nachdem er mit seinem Verstand erwogen hatte, beschloss er, Sītā zu töten.
6.92.35
प्रत्यवेक्ष्य तु ताम्राक्षः सुघोरो घोरदर्शनः।
दीनो दीनस्वरान् सर्वांस्तानुवाच निशाचरान् ॥ ६.९२.३५ ॥
Der rotäugige, überaus schreckliche, furchterregend anzusehende Mann blickte auf und sprach mit kläglicher Stimme zu all diesen Nachtwandlern.
6.92.36
मायया मम वत्सेन वञ्चनार्थं वनौकसाम्।
किंचिदेव हतं तत्र सीतेयमिति दर्शितम् ॥ ६.९२.३६ ॥
Mit Trugbild hat mein Sohn, um die Waldbewohner zu täuschen, dort etwas Erschlagenes gezeigt und es als Sītā vorgeführt.
6.92.37
तदिदं तथ्यमेवाहं करिष्ये प्रियमात्मनः।
वैदेहीं नाशयिष्यामि क्षत्रबन्धुमनुव्रताम् ॥ ६.९२.३७ ॥
Dies ist in der Tat die Wahrheit, und ich werde tun, was mir lieb ist. Ich werde Vaidehī vernichten, die einem niederen Kṣatriya ergeben ist.
6.92.38
इत्येवमुक्त्वा सचिवान् खड्गमाशु परामृशत्।
उद्धृत्य गुणसम्पन्नं विमलाम्बरवर्चसम् ॥ ६.९२.३८ ॥
So gesprochen, ergriff er rasch das Schwert vor den Ministern. Er zog jenes Schwert, mit Vorzügen begabt und glänzend wie ein reiner Himmel,
6.92.39
निष्पपात स वेगेन सभार्यः सचिवैर्वृतः।
रावणः पुत्रशोकेन भृशमाकुलचेतनः ॥ ६.९२.३९ ॥
Er stürzte eilends hinaus, umgeben von seiner Gemahlin und den Ministern. Rāvaṇa, dessen Geist von Trauer um seinen Sohn tief aufgewühlt war,
6.92.40
संक्रुद्धः खड्गमादाय सहसा यत्र मैथिली।
व्रजन्तं राक्षसं प्रेक्ष्य सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ६.९२.४० ॥
Zornentbrannt, das Schwert in der Hand, machte er sich plötzlich auf den Weg zu der Maithilī. Als sie den Rākṣasa gehen sahen, brüllten sie wie Löwen und schrien auf.
6.92.41
ऊचुश्चान्योन्यमालिङ्ग्य संक्रुद्धं प्रेक्ष्य राक्षसम्।
अद्यैनं तावुभौ दृष्ट्वा भ्रातरौ प्रव्यथिष्यतः ॥ ६.९२.४१ ॥
Sie umarmten einander und sprachen, als sie den zornigen Rākṣasa sahen: "Heute werden diese beiden Brüder, wenn sie ihn sehen, tief betrübt sein."
6.92.42
लोकपाला हि चत्वारः क्रुद्धेनानेन निर्जिताः।
बहवः शत्रवश्चान्ये संयुगेष्वभिपातिताः ॥ ६.९२.४२ ॥
Die vier Weltenhüter wurden von diesem Zornigen besiegt, und viele andere Feinde wurden in Schlachten niedergestreckt.
6.92.43
त्रिषु लोकेषु रत्नानि भुङ्क्ते आहृत्य रावणः।
विक्रमे च बले चैव नास्त्यस्य सदृशो भुवि ॥ ६.९२.४३ ॥
Rāvaṇa, der die Juwelen der drei Welten an sich gerissen hat, genießt sie. Auf der Erde gibt es keinen, der ihm an Tapferkeit und Stärke gleicht.
6.92.44
तेषां संजल्पमानानामशोकवनिकां गताम्।
अभिदुद्राव वैदेहीं रावणः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.९२.४४ ॥
Während sie noch sprachen, stürzte Rāvaṇa, von Zorn überwältigt, auf Vaidehī zu, die in den Aśoka-Hain gegangen war.
6.92.45
वार्यमाणः सुसंक्रुद्धः सुहृद्भिर्हितबुद्धिभिः।
अभ्यधावत संक्रुद्धः खे ग्रहो रोहिणीमिव ॥ ६.९२.४५ ॥
Obwohl wohlmeinende Freunde ihn zurückhielten, stürmte der sehr erzürnte Rāvaṇa vorwärts, wie ein Planet am Himmel auf Rohiṇī zueilt.
6.92.46
मैथिली रक्ष्यमाणा तु राक्षसीभिरनिन्दिता।
ददर्श राक्षसं क्रुद्धं निस्त्रिंशवरधारिणम् ॥ ६.९२.४६ ॥
Von den Rākṣasa-Frauen bewacht, sah die makellose Maithilī den zornigen Rākṣasa, der ein prächtiges Schwert trug.
6.92.47
तं निशम्य सनिस्त्रिंशं व्यथिता जनकात्मजा।
निवार्यमाणं बहुशः सुहृद्भिरनिवर्तिनम् ॥ ६.९२.४७ ॥
Als sie ihn mit dem Schwert sah, war die Tochter Janakas bestürzt, denn er kehrte nicht um, obwohl seine Freunde ihn immer wieder zurückhielten.
6.92.48
सीता दुःखसमाविष्टा विलपन्तीदमब्रवीत्।
यथायं मामभिक्रुद्धः समभिद्रवति स्वयम् ॥ ६.९२.४८ ॥
Von Kummer übermannt, klagte Sītā und sprach: "Sieh, in großem Zorn stürzt er selbst auf mich zu."
6.92.49
वधिष्यति सनाथां मामनाथामिव दुर्मतिः।
बहुशश्चोदयामास भर्तारं मामनुव्रताम् ॥ ६.९२.४९ ॥
Der Bösgesinnte wird mich töten, als wäre ich ohne Schutz, obwohl ich einen Gatten habe; mehrmals hat er mich, die ich meinem Gatten ergeben bin, bedrängt.
6.92.50
भार्या मम भवस्वेति प्रत्याख्यातो ध्रुवं मया।
सोऽयं मामनुपस्थाने व्यक्तं नैराश्यमागतः ॥ ६.९२.५० ॥
»Werde meine Gattin« — so habe ich ihn gewiss zurückgewiesen; da er mir nicht nahen kann, ist er offenkundig in Verzweiflung geraten.
6.92.51
क्रोधमोहसमाविष्टो व्यक्तं मां हन्तुमुद्यतः।
अथवा तौ नरव्याघ्रौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.९२.५१ ॥
Von Zorn und Verblendung ergriffen, ist er gewiss bereit, mich zu töten. Oder aber jene beiden Menschentiger, die Brüder Rāma und Lakṣmaṇa...
6.92.52
मन्निमित्तमनार्येण समरेऽद्य निपातितौ।
भैरवो हि महान् नादो राक्षसानां श्रुतो मया ॥ ६.९२.५२ ॥
Meinetwegen hat jener Unedle heute beide im Kampf niedergestreckt. Ich habe das furchtbare, gewaltige Gebrüll der Rākṣasa gehört.
6.92.53
बहूनामिह हृष्टानां तथा विक्रोशतां प्रियम्।
अहो धिङ्मन्निमित्तोऽयं विनाशो राजपुत्रयोः ॥ ६.९२.५३ ॥
Hier ist den vielen Frohlockenden und Schreienden ihr Lärm lieb. Ach, schande! Meinetwegen ist dieser Untergang über die beiden Prinzen gekommen.
6.92.54
अथवा पुत्रशोकेन अहत्वा रामलक्ष्मणौ।
विधमिष्यति मां रौद्रो राक्षसः पापनिश्चयः ॥ ६.९२.५४ ॥
Oder aber, aus Trauer um seinen Sohn, wird jener grausame Rākṣasa, auf Böses entschlossen, mich vernichten, ohne Rāma und Lakṣmaṇa erschlagen zu haben.
6.92.55
हनूमतस्तु तद् वाक्यं न कृतं क्षुद्रया मया।
यद्यहं तस्य पृष्ठेन तदायासमनिर्जिता ॥ ६.९२.५५ ॥
Die Worte Hanumāns habe ich aus niedriger Gesinnung nicht befolgt; wäre ich auf seinen Rücken gestiegen, so wäre jene Mühsal von mir unbezwungen geblieben.
6.92.56
नाद्यैवमनुशोचेयं भर्तुरङ्कगता सती।
मन्ये तु हृदयं तस्याः कौसल्यायाः फलिष्यति ॥ ६.९२.५६ ॥
Wäre ich heute eine treue Gattin, die auf dem Schoß ihres Gemahls sitzt, so würde ich nicht so klagen; doch ich glaube, Kausalyās Herz wird zerspringen.
6.92.57
एकपुत्रा यदा पुत्रं विनष्टं श्रोष्यते युधि।
सा हि जन्म च बाल्यं च यौवनं च महात्मनः ॥ ६.९२.५७ ॥
Wenn sie, die nur einen Sohn hat, im Kampf hören wird, dass ihr Sohn vernichtet wurde, wird sie sich an die Geburt, Kindheit und Jugend jenes Großmütigen erinnern.
6.92.58
धर्मकार्याणि रूपं च रुदती संस्मरिष्यति।
निराशा निहते पुत्रे दत्त्वा श्राद्धमचेतना ॥ ६.९२.५८ ॥
Weinend wird sie sich seiner rechtschaffenen Werke und seiner Gestalt erinnern; wenn der Sohn erschlagen ist, wird sie verzweifeln und nach dem Śrāddha-Opfer das Bewusstsein verlieren.
6.92.59
अग्निमावेक्ष्यते नूनमपो वापि प्रवेक्ष्यति।
धिगस्तु कुब्जामसतीं मन्थरां पापनिश्चयाम् ॥ ६.९२.५९ ॥
Sicher wird sie ins Feuer schauen oder ins Wasser gehen. Schmach über jene bucklige, verderbte Mantharā mit sündhaftem Vorsatz!
6.92.60
यन्निमित्तमिमं शोकं कौसल्या प्रतिपत्स्यते।
इत्येवं मैथिलीं दृष्ट्वा विलपन्तीं तपस्विनीम् ॥ ६.९२.६० ॥
Deswegen wird Kausalyā diesen Schmerz erleiden — so, als sie die asketische Maithilī klagen sah (...).
6.92.61
रोहिणीमिव चन्द्रेण बिना ग्रहवशं गताम्।
एतस्मिन्नन्तरे तस्य अमात्यः शीलवान् शुचिः ॥ ६.९२.६१ ॥
Sie wie Rohiṇī sehend, von einem Planeten ohne den Mond bezwungen; inzwischen sein tugendhafter, reiner Minister
6.92.62
सुपार्श्वो नाम मेधावी रावणं रक्षसां वरम्।
निवार्यमाणः सचिवैरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.९२.६२ ॥
Supārśva, der Weise, obwohl von seinen Ministern zurückgehalten, sprach diese Worte zu Rāvaṇa, dem Besten der Rākṣasas
6.92.63
कथं नाम दशग्रीव साक्षाद्वैश्रवणानुज।
हन्तुमिच्छसि वैदेहीं क्रोधाद् धर्ममपास्य च ॥ ६.९२.६३ ॥
O Daśagrīva, du bist doch der jüngere Bruder Vaiśravaṇas! Wie kannst du aus Zorn das Dharma verwerfen und Vaidehī töten wollen?
6.92.64
वेदविद्याव्रतस्नातः स्वकर्मनिरतस्तथा।
स्त्रियः कस्माद् वधं वीर मन्यसे राक्षसेश्वर ॥ ६.९२.६४ ॥
Du, im Veda-Wissen und in den Gelübden gereinigt, deinem eigenen Pflichtenkreis ergeben, o Held, Herr der Rākṣasas, warum hältst du es für richtig, eine Frau zu töten?
6.92.65
मैथिलीं रूपसम्पन्नां प्रत्यवेक्षस्व पार्थिव।
तस्मिन्नेव सहास्माभिराहवे क्रोधमुत्सृज ॥ ६.९२.६५ ॥
O König, betrachte die schöne Maithilī! Gemeinsam mit uns lass deinen Zorn in eben jener Schlacht fahren.
6.92.66
अभ्युत्थानं त्वमद्यैव कृष्णपक्षचतुर्दशी।
कृत्वा निर्याह्यमावास्यां विजयाय बलैर्वृतः ॥ ६.९२.६६ ॥
Brich noch heute auf. Nachdem du am vierzehnten Tag der dunklen Hälfte alles vorbereitet hast, zieh am Neumondtag aus, von deinen Truppen umgeben, zum Sieg.
6.92.67
शूरो धीमान् रथी खड्गी रथप्रवरमास्थितः।
हत्वा दाशरथिं रामं भवान् प्राप्स्यति मैथिलीम् ॥ ६.९२.६७ ॥
Tapfer, weise, Wagenkämpfer und Schwertträger, auf dem besten Wagen stehend, werdet Ihr, nachdem Ihr Rāma, den Sohn Daśarathas, erschlagen habt, Maithilī gewinnen.
6.92.68
स तद् दुरात्मा सुहृदा निवेदितं
वचः सुधर्म्यं प्रतिगृह्य रावणः।
गृहं जगामाथ ततश्च वीर्यवान्
पुनः सभां च प्रययौ सुहृद्वृतः ॥ ६.९२.६८ ॥
Jener böse Rāvaṇa nahm das von seinem Freund gesprochene rechtschaffene Wort an und ging nach Hause; dann begab sich der Mächtige, von seinen Freunden umgeben, wieder in die Versammlung.