வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.92.1
ततः पौलस्त्यसचिवाः श्रुत्वा चेन्द्रजितो वधम्।
आचचक्षुरभिज्ञाय दशग्रीवाय सत्वराः ॥ ६.९२.१ ॥
அப்போது பௌலஸ்த்யரின் அமைச்சர்கள் இந்திரஜித்தின் வதத்தைக் கேட்டு, அதை உறுதிசெய்து, விரைந்து தசக்ரீவனிடம் தெரிவித்தனர்.
6.92.2
युद्धे हतो महाराज लक्ष्मणेन तवात्मजः।
विभीषणसहायेन मिषतां नो महाद्युतिः ॥ ६.९२.२ ॥
மகாராஜாவே, போரில் உமது மகனான அந்த மகாதேஜஸ்வி, விபீஷணனின் உதவியுடன், லக்ஷ்மணனால் எங்கள் கண்முன்னே கொல்லப்பட்டான்.
6.92.3
शूरः शूरेण संगम्य संयुगेष्वपराजितः।
लक्ष्मणेन हतः शूरः पुत्रस्ते विबुधेन्द्रजित् ॥ ६.९२.३ ॥
வீரனுடன் வீரன் மோதி, போர்களில் தோற்காத அந்த வீரன், தேவர்களை வென்ற இந்திரஜித் லக்ஷ்மணனால் கொல்லப்பட்டான்.
6.92.4
गतः स परमाँल्लोकान् शरैः संतर्प्य लक्ष्मणम्।
स तं प्रतिभयं श्रुत्वा वधं पुत्रस्य दारुणम् ॥ ६.९२.४ ॥
அவன் லக்ஷ்மணனை அம்புகளால் திருப்தி செய்து உயர்ந்த உலகங்களுக்குச் சென்றான். அந்த அச்சமூட்டும் செய்தியை, மகனின் கொடிய வதத்தை அவன் கேட்டு...
6.92.5
घोरमिन्द्रजितः संख्ये कश्मलं प्राविशन्महत्।
उपलभ्य चिरात् संज्ञां राजा राक्षसपुंगवः ॥ ६.९२.५ ॥
போரில் இந்திரஜித்தின் கொடிய வதத்தால் பெரும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்த அரசன், ராக்ஷசர்களில் சிறந்தவன், நீண்ட நேரத்திற்குப் பின் நினைவு பெற்றான்.
6.92.6
पुत्रशोकाकुलो दीनो विललापाकुलेन्द्रियः।
हा राक्षसचमूमुख्य मम वत्स महाबल ॥ ६.९२.६ ॥
மகனின் துயரால் கலங்கி, துயருற்று, புலன்கள் குழம்பி அவன் புலம்பினான் — "ஐயோ! ராக்ஷஸ சேனையின் தலைவனே, என் குழந்தாய், மகாபலசாலியே!"
6.92.7
जित्वेन्द्रं कथमद्य त्वं लक्ष्मणस्य वशं गतः।
ननु त्वमिषुभिः क्रुद्धो भिन्द्याः कालान्तकावपि ॥ ६.९२.७ ॥
இந்திரனை வென்ற நீ இன்று எப்படி லக்ஷ்மணனின் வசமானாய்? கோபத்தில் உன் அம்புகளால் காலனையும் யமனையும் கூடத் துளைத்திருக்கக்கூடுமே.
6.92.8
मन्दरस्यापि शृङ्गाणि किं पुनर्लक्ष्मणं युधि।
अद्य वैवस्वतो राजा भूयो बहुमतो मम ॥ ६.९२.८ ॥
மந்தர மலையின் சிகரங்களையும் நீ பிளக்கக்கூடும்; போரில் லக்ஷ்மணன் எம்மாத்திரம்? இன்று வைவஸ்வத மன்னனான யமன் எனக்கு முன்னிலும் மிகவும் மதிப்புக்குரியவன் ஆனான்.
6.92.9
येनाद्य त्वं महाबाहो संयुक्तः कालधर्मणा।
एष पन्थाः सुयोधानां सर्वामरगणेष्वपि।
यः कृते हन्यते भर्तुः स पुमान् स्वर्गमृच्छति ॥ ६.९२.९ ॥
மகாபாகு, இன்று நீ காலதர்மத்துடன் இணைந்துவிட்டாய்; இதுவே நல்ல வீரர்களின் வழி, தேவர் கூட்டத்திலும் கூட. தன் தலைவனுக்காகக் கொல்லப்படுபவன் சுவர்க்கம் அடைகிறான்.
6.92.10
अद्य देवगणाः सर्वे लोकपाला महर्षयः।
हतमिन्द्रजितं श्रुत्वा सुखं स्वप्स्यन्ति निर्भयाः ॥ ६.९२.१० ॥
இன்று தேவர் கூட்டம் அனைத்தும், லோகபாலர்களும், மகரிஷிகளும், இந்திரஜித் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, அச்சமின்றி இன்பமாகத் துயில்வார்கள்.
6.92.11
अद्य लोकास्त्रयः कृत्स्ना पृथिवी च सकानना।
एकेनेन्द्रजिता हीना शून्येव प्रतिभाति मे ॥ ६.९२.११ ॥
இன்று இந்திரஜித் ஒருவனின்றி மூன்று உலகங்களும், காடுகளுடன் கூடிய முழு பூமியும் எனக்கு வெறுமையானதாகத் தோன்றுகின்றன.
6.92.12
अद्य नैर्ऋतकन्यानां श्रोष्याम्यन्तःपुरे रवम्।
करेणुसङ्घस्य यथा निनादं गिरिगह्वरे ॥ ६.९२.१२ ॥
இன்று அந்தப்புரத்தில் நைருத கன்னியரின் அழுகுரலைக் கேட்பேன்; மலைக் குகையில் பெண் யானைக் கூட்டத்தின் பிளிறல் போல.
6.92.13
यौवराज्यं च लङ्कां च रक्षांसि च परंतप।
मातरं मां च भार्याश्च क्व गतोऽसि विहाय नः ॥ ६.९२.१३ ॥
எதிரிகளைத் தகிப்பவனே! இளவரசுப் பதவியையும், இலங்கையையும், அரக்கர்களையும், தாயையும், என்னையும், மனைவியரையும் விட்டுவிட்டு நீ எங்கே சென்றாய்?
6.92.14
मम नाम त्वया वीर गतस्य यमसादनम्।
प्रेतकार्याणि कार्याणि विपरीते हि वर्तसे ॥ ६.९२.१४ ॥
வீரனே! எனது பெயரைக் கொண்டு நீ யமனின் இல்லத்திற்குச் சென்றுவிட்டாய்; இறுதிச் சடங்குகள் செய்யப்பட வேண்டியவை இப்போது தலைகீழாக நடக்கின்றன.
6.92.15
स त्वं जीवति सुग्रीवे लक्ष्मणे च सराघवे।
मम शल्यमनुद्धृत्य क्व गतोऽसि विहाय नः ॥ ६.९२.१५ ॥
சுக்ரீவனும் லக்ஷ்மணனும் ராகவனுடன் உயிருடன் இருக்கும்போதும், என் முள்ளை அகற்றாமல் நீ எங்களை விட்டு எங்கே சென்றாய்?
6.92.16
एवमादिविलापार्तं रावणं राक्षसाधिपम्।
आविवेश महान् कोपः पुत्रव्यसनसम्भवः ॥ ६.९२.१६ ॥
இவ்வாறெல்லாம் புலம்பிக் துயருற்ற அரக்கர் தலைவன் ராவணனுக்குள், மகனின் துயரினால் பிறந்த பெரும் கோபம் புகுந்தது.
6.92.17
प्रकृत्या कोपनं ह्येनं पुत्रस्य पुनराधयः।
दीप्तं संदीपयामासुर्घर्मेऽर्कमिव रश्मयः ॥ ६.९२.१७ ॥
இயல்பிலேயே கோபமுடையவனை, மகனின் துயரத்தின் வேதனைகள் மேலும் மேலும் கொழுந்துவிட்டு எரியச் செய்தன; கோடையில் சூரியனை அதன் கதிர்கள் மேலும் சுடச் செய்வது போல்.
6.92.18
ललाटे भ्रुकुटीभिश्च संगताभिर्व्यरोचत।
युगान्ते सह नक्रैस्तु महोर्मिभिरिवोदधिः ॥ ६.९२.१८ ॥
நெற்றியில் ஒன்று சேர்ந்த புருவச் சுருக்கங்களால் அவன் விளங்கினான்; யுகமுடிவில் முதலைகளோடும் பெரும் அலைகளோடும் கடல் பொங்கி விளங்குவது போல்.
6.92.19
कोपाद् विजृम्भमाणस्य वक्त्राद् व्यक्तमिव ज्वलन्।
उत्पपात सधूमाग्निर्वृत्रस्य वदनादिव ॥ ६.९२.१९ ॥
கோபத்தால் வாயைப் பிளந்தபோது அவனது வாயிலிருந்து புகையுடன் கூடிய நெருப்பு வெளிப்படையாக எழுந்தது; விருத்திரனின் வாயிலிருந்து எழுவது போல.
6.92.20
स पुत्रवधसंतप्तः शूरः क्रोधवशं गतः।
समीक्ष्य रावणो बुद्ध्या वैदेह्या रोचयद् वधम् ॥ ६.९२.२० ॥
மகன் கொல்லப்பட்டதால் துன்புற்ற அந்த வீரன் கோபத்தின் வசப்பட்டான். அறிவால் ஆராய்ந்து, ராவணன் வைதேகியைக் கொல்லத் தீர்மானித்தான்.
6.92.21
तस्य प्रकृत्या रक्ते च रक्ते क्रोधाग्निनापि च।
रावणस्य महाघोरे दीप्ते नेत्रे बभूवतुः ॥ ६.९२.२१ ॥
இயல்பாகவே சிவந்திருந்த அவனது கண்கள், கோபத் தீயாலும் சிவந்து, ராவணனின் மிகக் கொடிய எரியும் கண்களாயின.
6.92.22
घोरं प्रकृत्या रूपं तत् तस्य क्रोधाग्निमूर्च्छितम्।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव दुरासदम् ॥ ६.९२.२२ ॥
இயல்பிலேயே பயங்கரமான அவனது உருவம், கோபத் தீயால் சூழப்பட்டு, கோபம்கொண்ட ருத்திரனைப் போல் அணுக முடியாததாயிற்று.
6.92.23
तस्य क्रुद्धस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः।
दीपाभ्यामिव दीप्ताभ्यां सार्चिषः स्नेहबिन्दवः ॥ ६.९२.२३ ॥
கோபித்த அவனது கண்களிலிருந்து கண்ணீர்த்துளிகள் விழுந்தன; எரியும் இரு விளக்குகளிலிருந்து சுடருடன் எண்ணெய்த்துளிகள் விழுவது போல.
6.92.24
दन्तान् विदशतस्तस्य श्रूयते दशनस्वनः।
यन्त्रस्याकृष्यमाणस्य मथ्नतो दानवैरिव ॥ ६.९२.२४ ॥
பற்களைக் கடித்த அவனது பற்களின் ஒலி கேட்டது; தானவர்களால் கடையப்பட்டு இழுக்கப்படும் எந்திரத்தின் ஒலி போல.
6.92.25
कालाग्निरिव संक्रुद्धो यां यां दिशमवैक्षत।
तस्यां तस्यां भयत्रस्ता राक्षसाः संविलिल्यिरे ॥ ६.९२.२५ ॥
காலாக்னியைப் போல் மிகக் கோபமுற்று அவன் எந்தத் திசையை நோக்கினானோ, அந்தந்த திசையில் அச்சத்தால் நடுங்கிய அரக்கர்கள் ஒளிந்துகொண்டனர்.
6.92.26
तमन्तकमिव क्रुद्धं चराचरचिखादिषुम्।
वीक्षमाणं दिशः सर्वा राक्षसा नोपचक्रमुः ॥ ६.९२.२६ ॥
யமனைப் போல் கோபமுற்று, அசையும் அசையாதவற்றை விழுங்க விரும்பியவனாகத் எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கிய அவனை அரக்கர்கள் அணுகத் துணியவில்லை.
6.92.27
ततः परमसंक्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः।
अब्रवीद् रक्षसां मध्ये संस्तम्भयिषुराहवे ॥ ६.९२.२७ ॥
பின்னர் மிகக் கோபமுற்ற அரக்கர் தலைவன் ராவணன், போரில் அரக்கர்களின் உறுதியை நிலைநிறுத்த விரும்பி, அரக்கர்கள் நடுவே பேசினான்.
6.92.28
मया वर्षसहस्राणि चरित्वा परमं तपः।
तेषु तेष्ववकाशेषु स्वयंभूः परितोषितः ॥ ६.९२.२८ ॥
நான் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் உயர்ந்த தவம் செய்தேன்; அந்தந்த இடங்களில் சுயம்பூ (பிரம்மா) என்னிடம் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
6.92.29
तस्यैव तपसो व्युष्ट्या प्रसादाच्च स्वयंभुवः।
नासुरेभ्यो न देवेभ्यो भयं मम कदाचन ॥ ६.९२.२९ ॥
அந்தத் தவத்தின் பலனாலும் சுயம்பூவின் அருளாலும், அசுரர்களாலும் தேவர்களாலும் எனக்கு எப்போதும் அச்சமில்லை.
6.92.30
कवचं ब्रह्मदत्तं मे यदादित्यसमप्रभम्।
देवासुरविमर्देषु न च्छिन्नं वज्रमुष्टिभिः ॥ ६.९२.३० ॥
பிரம்மா எனக்குத் அளித்த கவசம், சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடையது; தேவ அசுரப் போர்களில் வஜ்ரமுஷ்டிகளாலும் அது ஒருபோதும் வெட்டுண்டதில்லை.
6.92.31
तेन मामद्य संयुक्तं रथस्थमिह संयुगे।
प्रतीयात् कोऽद्य मामाजौ साक्षादपि पुरंदरः ॥ ६.९२.३१ ॥
அந்தக் கவசத்தால் இன்று போரில் தேரில் நிற்கும் என்னை இங்கே யார் எதிர்ப்பான்? இன்று போர்க்களத்தில் என்னை நேரில் இந்திரனும் எதிர்ப்பானோ?
6.92.32
यत् तदाभिप्रसन्नेन सशरं कार्मुकं महत्।
देवासुरविमर्देषु मम दत्तं स्वयंभुवा ॥ ६.९२.३२ ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போர்களில், மிகவும் மகிழ்ந்த சுயம்புவாகிய பிரம்மா எனக்கு அம்புகளுடன் கூடிய அந்தப் பெரிய வில்லைக் கொடுத்தார்.
6.92.33
अद्य तूर्यशतैर्भीमं धनुरुत्थाप्यतां मम।
रामलक्ष्मणयोरेव वधाय परमाहवे ॥ ६.९२.३३ ॥
இன்று நூறு முழக்கங்களுடன் என் பயங்கரமான வில்லை எடுத்து வாருங்கள்; மிகப்பெரிய போரில் ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் கொல்வதற்காக.
6.92.34
स पुत्रवधसंतप्तः क्रूरः क्रोधवशं गतः।
समीक्ष्य रावणो बुद्ध्या सीतां हन्तुं व्यवस्यत ॥ ६.९२.३४ ॥
மகனின் வதத்தால் வருந்திய அந்தக் கொடியவன் ராவணன், கோபத்தின் வசப்பட்டு, சிந்தித்து, சீதையைக் கொல்ல முடிவு செய்தான்.
6.92.35
प्रत्यवेक्ष्य तु ताम्राक्षः सुघोरो घोरदर्शनः।
दीनो दीनस्वरान् सर्वांस्तानुवाच निशाचरान् ॥ ६.९२.३५ ॥
சிவந்த கண்களும், மிகக் கொடிய தோற்றமும் கொண்ட அவன், துன்பக் குரலில் அந்த இரவுஞ்சரர் அனைவரையும் நோக்கிக் கூறினான்.
6.92.36
मायया मम वत्सेन वञ्चनार्थं वनौकसाम्।
किंचिदेव हतं तत्र सीतेयमिति दर्शितम् ॥ ६.९२.३६ ॥
என் மகன் மாயையால் காட்டுவாசிகளை ஏமாற்றுவதற்காக அங்கே ஏதோ ஒன்றைக் கொன்றதைக் காட்டி, 'இவள் சீதை' என்று காட்டினான்.
6.92.37
तदिदं तथ्यमेवाहं करिष्ये प्रियमात्मनः।
वैदेहीं नाशयिष्यामि क्षत्रबन्धुमनुव्रताम् ॥ ६.९२.३७ ॥
இதுவே உண்மை; எனக்கு இனிமையானதை நான் செய்வேன். ஒரு இழிந்த க்ஷத்திரியனுக்கு அனுவிரதமாக இருக்கும் அந்த வைதேஹியை நான் அழிப்பேன்.
6.92.38
इत्येवमुक्त्वा सचिवान् खड्गमाशु परामृशत्।
उद्धृत्य गुणसम्पन्नं विमलाम्बरवर्चसम् ॥ ६.९२.३८ ॥
இவ்வாறு கூறி அமைச்சர்களிடம் விரைவாக வாளைப் பற்றினான். நற்குணம் நிறைந்த, தெளிந்த வானம்போல் ஒளிரும் அதை உருவி எடுத்தான்.
6.92.39
निष्पपात स वेगेन सभार्यः सचिवैर्वृतः।
रावणः पुत्रशोकेन भृशमाकुलचेतनः ॥ ६.९२.३९ ॥
அவன் வேகமாக வெளியேறினான்; மனைவியுடனும் அமைச்சர்களுடனும் சூழப்பட்டவனாய். மகன் துயரால் ராவணனின் மனம் மிகவும் கலங்கியிருந்தது.
6.92.40
संक्रुद्धः खड्गमादाय सहसा यत्र मैथिली।
व्रजन्तं राक्षसं प्रेक्ष्य सिंहनादं विचुक्रुशुः ॥ ६.९२.४० ॥
சினத்துடன் வாளை எடுத்துக்கொண்டு திடீரென்று மைதிலி இருந்த இடம் நோக்கிச் சென்றான். அந்த ராட்சதன் செல்வதைக் கண்டு அவர்கள் சிங்க முழக்கம் செய்து கூச்சலிட்டனர்.
6.92.41
ऊचुश्चान्योन्यमालिङ्ग्य संक्रुद्धं प्रेक्ष्य राक्षसम्।
अद्यैनं तावुभौ दृष्ट्वा भ्रातरौ प्रव्यथिष्यतः ॥ ६.९२.४१ ॥
அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு, சினமுற்ற ராட்சதனைக் கண்டு கூறினர்: "இன்று இவனைக் கண்டு அந்த இரு சகோதரர்களும் மிகவும் வருந்துவார்கள்."
6.92.42
लोकपाला हि चत्वारः क्रुद्धेनानेन निर्जिताः।
बहवः शत्रवश्चान्ये संयुगेष्वभिपातिताः ॥ ६.९२.४२ ॥
நான்கு உலகக் காவலர்களும் இந்த கோபக்காரனால் வெல்லப்பட்டனர். மேலும் பல எதிரிகளும் போர்களில் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
6.92.43
त्रिषु लोकेषु रत्नानि भुङ्क्ते आहृत्य रावणः।
विक्रमे च बले चैव नास्त्यस्य सदृशो भुवि ॥ ६.९२.४३ ॥
ராவணன் மூன்று உலகங்களின் ரத்தினங்களையும் கவர்ந்து அனுபவிக்கிறான். பூமியில் வீரத்திலும் பலத்திலும் அவனுக்கு நிகர் எவரும் இல்லை.
6.92.44
तेषां संजल्पमानानामशोकवनिकां गताम्।
अभिदुद्राव वैदेहीं रावणः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.९२.४४ ॥
அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், கோபத்தால் மயக்கமுற்ற ராவணன் அசோகவனத்திற்குச் சென்றிருந்த வைதேஹியை நோக்கி விரைந்தான்.
6.92.45
वार्यमाणः सुसंक्रुद्धः सुहृद्भिर्हितबुद्धिभिः।
अभ्यधावत संक्रुद्धः खे ग्रहो रोहिणीमिव ॥ ६.९२.४५ ॥
நலன் நாடும் நண்பர்கள் தடுத்தும், மிகுந்த கோபத்துடன் ராவணன் வானில் கிரகம் ரோகிணியை நோக்கிச் செல்வது போல விரைந்தான்.
6.92.46
मैथिली रक्ष्यमाणा तु राक्षसीभिरनिन्दिता।
ददर्श राक्षसं क्रुद्धं निस्त्रिंशवरधारिणम् ॥ ६.९२.४६ ॥
ராட்சசிகளால் காக்கப்பட்ட குற்றமற்ற மைதிலி, சிறந்த வாளை ஏந்திய கோபமான ராட்சசனைக் கண்டாள்.
6.92.47
तं निशम्य सनिस्त्रिंशं व्यथिता जनकात्मजा।
निवार्यमाणं बहुशः सुहृद्भिरनिवर्तिनम् ॥ ६.९२.४७ ॥
வாளுடன் வரும் அவனைக் கண்டு ஜனகன் மகள் வருந்தினாள்; நண்பர்கள் பலமுறை தடுத்தும் அவன் திரும்பவில்லை.
6.92.48
सीता दुःखसमाविष्टा विलपन्तीदमब्रवीत्।
यथायं मामभिक्रुद्धः समभिद्रवति स्वयम् ॥ ६.९२.४८ ॥
துயரத்தில் ஆழ்ந்த சீதை புலம்பியவாறு கூறினாள்: "இதோ, மிகுந்த கோபத்துடன் இவன் தானே என்னை நோக்கி ஓடி வருகிறான்."
6.92.49
वधिष्यति सनाथां मामनाथामिव दुर्मतिः।
बहुशश्चोदयामास भर्तारं मामनुव्रताम् ॥ ६.९२.४९ ॥
தீய எண்ணம் கொண்ட இவன் கணவன் இருந்தும் அநாதையைப் போல என்னைக் கொன்றுவிடுவான். கணவனிடம் அர்ப்பணித்த என்னை, பலமுறை அவன் (கணவனுக்காக) வற்புறுத்தினான்.
6.92.50
भार्या मम भवस्वेति प्रत्याख्यातो ध्रुवं मया।
सोऽयं मामनुपस्थाने व्यक्तं नैराश्यमागतः ॥ ६.९२.५० ॥
'என் மனைவியாக ஆகு' என்று (அவன் கேட்டான்); அதை நான் உறுதியாக மறுத்துவிட்டேன். அதனால் என்னை அணுக முடியாமல் இவன் வெளிப்படையாக நம்பிக்கையிழந்துவிட்டான்.
6.92.51
क्रोधमोहसमाविष्टो व्यक्तं मां हन्तुमुद्यतः।
अथवा तौ नरव्याघ्रौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ६.९२.५१ ॥
கோபமும் மயக்கமும் கொண்டு இவன் வெளிப்படையாக என்னைக் கொல்ல முனைந்துள்ளான். அல்லது, அந்த இரு மனித சிங்கங்களான ராம லக்ஷ்மணர்கள்...
6.92.52
मन्निमित्तमनार्येण समरेऽद्य निपातितौ।
भैरवो हि महान् नादो राक्षसानां श्रुतो मया ॥ ६.९२.५२ ॥
என் காரணமாக அந்த அநாரியன் இன்று போரில் அவ்விருவரையும் வீழ்த்திவிட்டான். அரக்கர்களின் அந்த பயங்கரமான பெரும் கர்ஜனையை நான் கேட்டேன்.
6.92.53
बहूनामिह हृष्टानां तथा विक्रोशतां प्रियम्।
अहो धिङ्मन्निमित्तोऽयं विनाशो राजपुत्रयोः ॥ ६.९२.५३ ॥
இங்கே மகிழ்ந்த பலரின், அழுது கதறுபவர்களின் அந்த ஆரவாரம் இனிமையானது போலும். ஐயோ, சீ! என் காரணமாகவே இந்த அரச குமாரர்களின் அழிவு நேர்ந்தது.
6.92.54
अथवा पुत्रशोकेन अहत्वा रामलक्ष्मणौ।
विधमिष्यति मां रौद्रो राक्षसः पापनिश्चयः ॥ ६.९२.५४ ॥
அல்லது, மகன் சோகத்தால், ராம லக்ஷ்மணர்களைக் கொல்லாமலேயே, பாவ எண்ணம் கொண்ட அந்தக் கொடிய அரக்கன் என்னை அழித்துவிடுவான்.
6.92.55
हनूमतस्तु तद् वाक्यं न कृतं क्षुद्रया मया।
यद्यहं तस्य पृष्ठेन तदायासमनिर्जिता ॥ ६.९२.५५ ॥
ஹனுமானின் அந்தச் சொல்லை நான் கேட்கவில்லை; அற்ப புத்தியால் நான் அதைச் செய்யவில்லை. அவருடைய முதுகில் ஏறியிருந்தால், அந்தப் பயணம் வெல்லப்படாததாக இருந்திருக்கும்.
6.92.56
नाद्यैवमनुशोचेयं भर्तुरङ्कगता सती।
मन्ये तु हृदयं तस्याः कौसल्यायाः फलिष्यति ॥ ६.९२.५६ ॥
இன்று கணவரின் மடியில் அமர்ந்த சதியாக இருந்திருந்தால், நான் இப்படித் துயரப்பட்டிருக்க மாட்டேன். ஆனால் கௌசல்யையின் இதயம் வெடித்துவிடும் என்று நினைக்கிறேன்.
6.92.57
एकपुत्रा यदा पुत्रं विनष्टं श्रोष्यते युधि।
सा हि जन्म च बाल्यं च यौवनं च महात्मनः ॥ ६.९२.५७ ॥
ஒரே மகனைப் பெற்ற அவள், போரில் தன் மகன் அழிந்ததைக் கேட்கும்போது, அந்த மகாத்மாவின் பிறப்பையும் இளமையையும் இளம் பருவத்தையும் நினைப்பாள்.
6.92.58
धर्मकार्याणि रूपं च रुदती संस्मरिष्यति।
निराशा निहते पुत्रे दत्त्वा श्राद्धमचेतना ॥ ६.९२.५८ ॥
அவள் அழுதபடி அவனுடைய தர்மச் செயல்களையும் அவனுடைய அழகையும் நினைத்துக்கொள்வாள்; மகன் கொல்லப்பட்டதால் நம்பிக்கையற்று, சிராத்தம் செய்து அறிவிழந்து போவாள்.
6.92.59
अग्निमावेक्ष्यते नूनमपो वापि प्रवेक्ष्यति।
धिगस्तु कुब्जामसतीं मन्थरां पापनिश्चयाम् ॥ ६.९२.५९ ॥
அவள் நிச்சயம் நெருப்பைப் பார்ப்பாள், அல்லது நீரில் இறங்குவாள். கூனியும் தீயவளும் பாவ எண்ணம் கொண்டவளுமான மந்தரைக்கு சாபம் உண்டாகட்டும்!
6.92.60
यन्निमित्तमिमं शोकं कौसल्या प्रतिपत्स्यते।
इत्येवं मैथिलीं दृष्ट्वा विलपन्तीं तपस्विनीम् ॥ ६.९२.६० ॥
எதன் காரணமாக கௌசல்யை இந்தத் துயரை அடைவாளோ — இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருந்த தவம் செய்யும் மைதிலியைக் கண்டு (...).
6.92.61
रोहिणीमिव चन्द्रेण बिना ग्रहवशं गताम्।
एतस्मिन्नन्तरे तस्य अमात्यः शीलवान् शुचिः ॥ ६.९२.६१ ॥
சந்திரனைப் பிரிந்து கிரகத்தின் வசப்பட்ட ரோஹிணியைப் போல் இருந்தவளை. இதற்கிடையில் அவனுடைய ஒழுக்கமும் தூய்மையும் கொண்ட அமைச்சன்
6.92.62
सुपार्श्वो नाम मेधावी रावणं रक्षसां वरम्।
निवार्यमाणः सचिवैरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.९२.६२ ॥
சுபார்ஸ்வன் என்ற அறிவுள்ளவன், அமைச்சர்களால் தடுக்கப்பட்டபோதும், அரக்கர்களில் சிறந்த ராவணனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்
6.92.63
कथं नाम दशग्रीव साक्षाद्वैश्रवणानुज।
हन्तुमिच्छसि वैदेहीं क्रोधाद् धर्ममपास्य च ॥ ६.९२.६३ ॥
தசக்ரீவனே, நேரில் வைச்ரவணனின் தம்பியான நீ, கோபத்தால் தர்மத்தை விட்டுவிட்டு வைதேகியைக் கொல்ல எப்படி விரும்புகிறாய்?
6.92.64
वेदविद्याव्रतस्नातः स्वकर्मनिरतस्तथा।
स्त्रियः कस्माद् वधं वीर मन्यसे राक्षसेश्वर ॥ ६.९२.६४ ॥
வேத வித்தையிலும் விரதங்களிலும் தூய்மையானவனும், தன் கடமையில் ஈடுபட்டவனுமான நீ, வீரனே, அரக்கர் தலைவனே, பெண்ணைக் கொல்வதை ஏன் நினைக்கிறாய்?
6.92.65
मैथिलीं रूपसम्पन्नां प्रत्यवेक्षस्व पार्थिव।
तस्मिन्नेव सहास्माभिराहवे क्रोधमुत्सृज ॥ ६.९२.६५ ॥
அரசே, அழகு நிறைந்த மைதிலியைக் கவனித்துப் பார். எங்களுடன் அந்தப் போரிலேயே உன் கோபத்தை விட்டுவிடு.
6.92.66
अभ्युत्थानं त्वमद्यैव कृष्णपक्षचतुर्दशी।
कृत्वा निर्याह्यमावास्यां विजयाय बलैर्वृतः ॥ ६.९२.६६ ॥
இன்றே புறப்படு. தேய்பிறை பதினான்காம் நாளில் தயார் செய்து, அமாவாசையில் வெற்றிக்காகப் படைகளால் சூழப்பட்டு புறப்படு.
6.92.67
शूरो धीमान् रथी खड्गी रथप्रवरमास्थितः।
हत्वा दाशरथिं रामं भवान् प्राप्स्यति मैथिलीम् ॥ ६.९२.६७ ॥
வீரனும் அறிவாளியுமான நீர், தேரில் வீற்று வாள் ஏந்தி, சிறந்த தேரில் ஏறி, தசரதனின் மகன் ராமனைக் கொன்று மைதிலியை அடைவீர்.
6.92.68
स तद् दुरात्मा सुहृदा निवेदितं
वचः सुधर्म्यं प्रतिगृह्य रावणः।
गृहं जगामाथ ततश्च वीर्यवान्
पुनः सभां च प्रययौ सुहृद्वृतः ॥ ६.९२.६८ ॥
அந்தத் தீய மனமுள்ள ராவணன், நண்பனால் சொல்லப்பட்ட அந்த நல்ல தர்மமான சொல்லை ஏற்றுக்கொண்டு வீட்டுக்குச் சென்றான்; பின்னர் வலிமைமிக்கவன் நண்பர்களால் சூழப்பட்டு மீண்டும் சபைக்குச் சென்றான்.