Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.94.1
तानि नागसहस्राणि सारोहाणि च वाजिनाम्।
रथानां त्वग्निवर्णानां सध्वजानां सहस्रशः ॥ ६.९४.१ ॥
Jene Tausende von Elefanten mit ihren Reitern und Tausende von Pferden und Tausende von Streitwagen von feurig glänzender Farbe mit ihren Bannern.
6.94.2
राक्षसानां सहस्राणि गदापरिघयोधिनाम्।
काञ्चनध्वजचित्राणां शूराणां कामरूपिणाम् ॥ ६.९४.२ ॥
Tausende Rākṣasas, die mit Keulen und eisernen Stangen kämpfen, mit goldenen Bannern geschmückt, Helden, die nach Belieben jede Gestalt annehmen können.
6.94.3
निहतानि शरैर्दीप्तैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः।
रावणेन प्रयुक्तानि रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ६.९४.३ ॥
Erschlagen durch glühende Pfeile, mit geläutertem Gold geschmückt, die Rāvaṇa abgeschossen hatte, durch Rāma, dessen Taten mühelos sind.
6.94.4
दृष्ट्वा श्रुत्वा च सम्भ्रान्ता हतशेषा निशाचराः।
राक्षस्यश्च समागम्य दीनाश्चिन्तापरिप्लुताः ॥ ६.९४.४ ॥
Nachdem sie gesehen und gehört hatten, versammelten sich die verängstigten Überreste der Nachtwandler und der Rākṣasīs, elend und von Sorge überwältigt.
6.94.5
विधवा हतपुत्राश्च क्रोशन्त्यो हतबान्धवाः।
राक्षस्यः सह संगम्य दुःखार्ताः पर्यदेवयन् ॥ ६.९४.५ ॥
Verwitwet, ihrer Söhne und Verwandten beraubt, schrien die Rākṣasīs auf, versammelten sich, von Leid getroffen, und klagten.
6.94.6
कथं शूर्पणखा वृद्धा कराला निर्णतोदरी।
आससाद वने रामं कंदर्पसमरूपिणम् ॥ ६.९४.६ ॥
Wie kam Śūrpaṇakhā, alt, furchterregend, mit eingefallenem Bauch, in den Wald zu Rāma, der die Gestalt Kandarpas hatte?
6.94.7
सुकुमारं महासत्त्वं सर्वभूतहिते रतम्।
तं दृष्ट्वा लोकवध्या सा हीनरूपा प्रकामिता ॥ ६.९४.७ ॥
Als sie ihn sah, zart, von großer Kraft und dem Wohl aller Wesen ergeben, begehrte jene häßliche Rākṣasī, der Welt zum Tode bestimmt, ihn heftig.
6.94.8
कथं सर्वगुणैर्हीना गुणवन्तं महौजसम्।
सुमुखं दुर्मुखी रामं कामयामास राक्षसी ॥ ६.९४.८ ॥
Wie konnte jene Rākṣasī, ohne alle Tugenden und häßlichen Gesichts, Rāma begehren, den Tugendhaften, Strahlenden, Schönangesichtigen?
6.94.9
जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद् वलिनी श्वेतमूर्धजा।
अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ॥ ६.९४.९ ॥
Durch das geringe Glück dieser Menschen beging jene Runzelige mit weißem Haar eine unziemliche Tat, lächerlich und von allen Welten verurteilt.
6.94.10
राक्षसानां विनाशाय दूषणस्य खरस्य च।
चकाराप्रतिरूपा सा राघवस्य प्रधर्षणम् ॥ ६.९४.१० ॥
Zum Verderben der Rākṣasas, Dūṣaṇas und Kharas verübte jene an Gestalt Unvergleichliche einen Angriff auf den Rāghava.
6.94.11
तन्निमित्तमिदं वैरं रावणेन कृतं महत्।
वधाय सीता साऽऽनीता दशग्रीवेण रक्षसा ॥ ६.९४.११ ॥
Deswegen erzeugte Rāvaṇa diese große Feindschaft; Sītā wurde zu ihrem Verderben vom zehnköpfigen Rākṣasa hergebracht.
6.94.12
न च सीतां दशग्रीवः प्राप्नोति जनकात्मजाम्।
बद्धं बलवता वैरमक्षयं राघवेण च ॥ ६.९४.१२ ॥
Auch wird der Zehnköpfige Sītā, Janakas Tochter, nicht erlangen; die vom mächtigen Rāghava geknüpfte Feindschaft ist unvergänglich.
6.94.13
वैदेहीं प्रार्थयानं तं विराधं प्रेक्ष्य राक्षसम्।
हतमेकेन रामेण पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१३ ॥
Man sehe den Dämon Virādha, der Vaidehī begehrte und von Rāma allein erschlagen wurde — das ist Beweis genug.
6.94.14
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
निहतानि जनस्थाने शरैरग्निशिखोपमैः ॥ ६.९४.१४ ॥
Vierzehntausend Rākṣasas von schrecklichen Taten wurden in Janasthāna durch Pfeile gleich Feuerzungen erschlagen.
6.94.15
खरश्च निहतः संख्ये दूषणस्त्रिशिरास्तथा।
शरैरादित्यसंकाशैः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१५ ॥
Im Kampf wurden Khara, Dūṣaṇa und auch Triśiras durch Pfeile erschlagen, leuchtend wie die Sonne — das ist Beweis genug.
6.94.16
हतो योजनबाहुश्च कबन्धो रुधिराशनः।
क्रोधान्नादं नदन् सोऽथ पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१६ ॥
Auch Kabandha, dessen Arme eine Yojana lang waren und der Blut fraß, der vor Zorn brüllte, wurde erschlagen — das ist Beweis genug.
6.94.17
जघान बलिनं रामः सहस्रनयनात्मजम्।
वालिनं मेरुसंकाशं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१७ ॥
Rāma erschlug den mächtigen Vālin, Sohn des Tausendäugigen, hoch wie der Berg Meru — das ist Beweis genug.
6.94.18
ऋष्यमूके वसंश्चैव दीनो भग्नमनोरथः।
सुग्रीवः प्रापितो राज्यं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१८ ॥
Sugrīva, der elend auf dem Ṛṣyamūka lebte, seine Hoffnungen zerbrochen, wurde durch Rāma zur Herrschaft geführt — das ist Beweis genug.
6.94.19
धर्मार्थसहितं वाक्यं सर्वेषां रक्षसां हितम्।
युक्तं विभीषणेनोक्तं मोहात् तस्य न रोचते ॥ ६.९४.१९ ॥
Die Worte Vibhīṣaṇas, verbunden mit Dharma und Nutzen und heilsam für alle Rākṣasas, waren angemessen; doch aus Verblendung gefielen sie ihm nicht.
6.94.20
विभीषणवचः कुर्याद् यदि स्म धनदानुजः।
श्मशानभूता दुःखार्ता नेयं लङ्का भविष्यति ॥ ६.९४.२० ॥
Hätte der jüngere Bruder Dhanadas den Rat Vibhīṣaṇas befolgt, so würde dieses von Leid gequälte Laṅkā nicht zu einem Leichenfeld werden.
6.94.21
कुम्भकर्णं हतं श्रुत्वा राघवेण महाबलम्।
अतिकायं च दुर्मर्षं लक्ष्मणेन हतं तदा।
प्रियं चेन्द्रजितं पुत्रं रावणो नावबुध्यते ॥ ६.९४.२१ ॥
Obwohl er gehört hat, dass der mächtige Kumbhakarṇa vom Rāghava erschlagen wurde und damals der unbezwingliche Atikāya von Lakṣmaṇa, erkennt Rāvaṇa noch nicht die Gefahr für seinen geliebten Sohn Indrajit.
6.94.22
मम पुत्रो मम भ्राता मम भर्ता रणे हतः।
इत्येष श्रूयते शब्दो राक्षसीनां कुले कुले ॥ ६.९४.२२ ॥
„Mein Sohn, mein Bruder, mein Gatte ist im Kampf erschlagen worden“ – dieser Schrei ist in jedem Haus der Rākṣasī-Frauen zu hören.
6.94.23
रथाश्वनागाश्च हतास्तत्र तत्र सहस्रशः।
रणे रामेण शूरेण हताश्चापि पदातयः ॥ ६.९४.२३ ॥
Hier und dort wurden Wagen, Pferde und Elefanten zu Tausenden erschlagen; und im Kampf fielen auch die Fußsoldaten durch den tapferen Rāma.
6.94.24
रुद्रो वा यदि वा विष्णुर्महेन्द्रो वा शतक्रतुः।
हन्ति नो रामरूपेण यदि वा स्वयमन्तकः ॥ ६.९४.२४ ॥
Ob Rudra oder Viṣṇu, der große Indra, Indra der hundert Opfer, oder der Tod selbst — in der Gestalt Rāmas sind sie es, die uns erschlagen.
6.94.25
हतप्रवीरा रामेण निराशा जीविते वयम्।
अपश्यन्त्यो भयस्यान्तमनाथा विलपामहे ॥ ६.९४.२५ ॥
Von Rāma erschlagen sind unsere Helden; hoffnungslos sind wir um unser Leben. Ohne das Ende der Furcht zu sehen, schutzlos, klagen wir.
6.94.26
रामहस्ताद् दशग्रीवः शूरो दत्तमहावरः।
इदं भयं महाघोरं समुत्पन्नं न बुद्ध्यते ॥ ६.९४.२६ ॥
Von Rāmas Hand ist über den tapferen Zehnhalsigen, dem ein großer Segen gewährt wurde, diese überaus schreckliche Furcht gekommen, doch er erkennt sie nicht.
6.94.27
तं न देवा न गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः।
उपसृष्टं परित्रातुं शक्ता रामेण संयुगे ॥ ६.९४.२७ ॥
Weder Götter noch Gandharven, weder Piśācas noch Rākṣasas können ihn retten, den Rāma im Kampf bedrängt.
6.94.28
उत्पाताश्चापि दृश्यन्ते रावणस्य रणे रणे।
कथयन्ति हि रामेण रावणस्य निबर्हणम् ॥ ६.९४.२८ ॥
Auch Vorzeichen erscheinen Rāvaṇa in Schlacht um Schlacht; sie künden in der Tat von Rāvaṇas Vernichtung durch Rāma.
6.94.29
पितामहेन प्रीतेन देवदानवराक्षसैः।
रावणस्याभयं दत्तं मनुष्येभ्यो न याचितम् ॥ ६.९४.२९ ॥
Vom erfreuten Großvater (Brahmā) wurde Rāvaṇa Furchtlosigkeit gegenüber Göttern, Dānavas und Rākṣasas gewährt; von Menschen hatte er sie nicht erbeten.
6.94.30
तदिदं मानुषं मन्ये प्राप्तं निःसंशयं भयम्।
जीवितान्तकरं घोरं रक्षसां रावणस्य च ॥ ६.९४.३० ॥
Ich glaube, diese menschliche Furcht ist gewiss gekommen, lebensvernichtend und schrecklich, für die Rākṣasas und auch für Rāvaṇa.
6.94.31
पीड्यमानास्तु बलिना वरदानेन रक्षसा।
दीप्तैस्तपोभिर्विबुधाः पितामहमपूजयन् ॥ ६.९४.३१ ॥
Von dem mächtigen Rākṣasa, der eine Gabe (varadāna) erlangt hatte, bedrängt, verehrten die Götter den Urahn mit leuchtenden Askesen.
6.94.32
देवतानां हितार्थाय महात्मा वै पितामहः।
उवाच देवतास्तुष्ट इदं सर्वा महद्वचः ॥ ६.९४.३२ ॥
Zum Wohl der Götter sprach der großmütige Urahn, erfreut, zu allen Göttern dieses große Wort.
6.94.33
अद्यप्रभृति लोकांस्त्रीन् सर्वे दानवराक्षसाः।
भयेन प्रभृता नित्यं विचरिष्यन्ति शाश्वतम् ॥ ६.९४.३३ ॥
Von diesem Tag an werden alle Dānavas und Rākṣasas, von Furcht geplagt, für immer durch die drei Welten irren.
6.94.34
दैवतैस्तु समागम्य सर्वैश्चेन्द्रपुरोगमैः।
वृषध्वजस्त्रिपुरहा महादेवः प्रतोषितः ॥ ६.९४.३४ ॥
Da versammelten sich die Götter unter Führung Indras und besänftigten Mahādeva, den Stierbannerträger, den Vernichter der drei Städte.
6.94.35
प्रसन्नस्तु महादेवो देवानेतद् वचोऽब्रवीत्।
उत्पत्स्यति हितार्थं वो नारी रक्षःक्षयावहा ॥ ६.९४.३५ ॥
Erfreut sprach Mahādeva zu den Göttern: „Zu eurem Wohl wird eine Frau entstehen, die den Rākṣasas Vernichtung bringen wird.“
6.94.36
एषा देवैः प्रयुक्ता तु क्षुद् यथा दानवान् पुरा।
भक्षयिष्यति नः सर्वान् राक्षसघ्नी सरावणान् ॥ ६.९४.३६ ॥
Von den Göttern gesandt, wird diese Rākṣasa-Vernichterin uns alle verschlingen, samt Rāvaṇa, so wie einst der Hunger die Dānavas verschlang.
6.94.37
रावणस्यापनीतेन दुर्विनीतस्य दुर्मतेः।
अयं निष्टानको घोरः शोकेन समभिप्लुतः ॥ ६.९४.३७ ॥
Diese furchtbare Klage, verursacht durch den ungezügelten, bösgesinnten Rāvaṇa, ist von Kummer überwältigt.
6.94.38
तं न पश्यामहे लोके यो नः शरणदो भवेत्।
राघवेणोपसृष्टानां कालेनेव युगक्षये ॥ ६.९४.३८ ॥
Wir sehen niemanden in der Welt, der uns Zuflucht geben könnte; von Rāghava niedergeschlagen, gleichen wir denen, die die Zeit am Ende eines Weltzeitalters vernichtet.
6.94.39
नास्ति नः शरणं किंचिद् भये महति तिष्ठताम्।
दावाग्निवेष्टितानां हि करेणूनां यथा वने ॥ ६.९४.३९ ॥
Für uns, die wir in dieser großen Furcht stehen, gibt es keine Zuflucht, wie für Elefantenkühe, die im Wald von einem Waldbrand umschlossen sind.
6.94.40
प्राप्तकालं कृतं तेन पौलस्त्येन महात्मना।
यत एव भयं दृष्टं तमेव शरणं गतः ॥ ६.९४.४० ॥
Der großherzige Sohn des Pulastya hat rechtzeitig gehandelt: Sobald er die Gefahr sah, suchte er bei ihm allein Zuflucht.
6.94.41
इतीव सर्वा रजनीचरस्त्रियः
परस्परं सम्परिरभ्य बाहुभिः।
विषेदुरार्तातिभयाभिपीडिता
विनेदुरुच्चैश्च तदा सुदारुणम् ॥ ६.९४.४१ ॥
So sanken alle Frauen der Nachtwandler, einander fest mit den Armen umschlingend, von Kummer und großer Furcht gepeinigt nieder und klagten dann laut und überaus furchtbar.