வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.94.1
तानि नागसहस्राणि सारोहाणि च वाजिनाम्।
रथानां त्वग्निवर्णानां सध्वजानां सहस्रशः ॥ ६.९४.१ ॥
அவை ஆயிரக்கணக்கான யானைகள், அவற்றின் பாகர்களுடன், ஆயிரக்கணக்கான குதிரைகள், தீயின் நிறமுடைய கொடிகளுடன் கூடிய ஆயிரக்கணக்கான தேர்கள்.
6.94.2
राक्षसानां सहस्राणि गदापरिघयोधिनाम्।
काञ्चनध्वजचित्राणां शूराणां कामरूपिणाम् ॥ ६.९४.२ ॥
கதையும் பரிகமும் கொண்டு போரிடும், பொன் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, வீரர்களும் விரும்பிய உருவம் எடுக்கவல்ல ஆயிரக்கணக்கான அரக்கர்கள்.
6.94.3
निहतानि शरैर्दीप्तैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः।
रावणेन प्रयुक्तानि रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ६.९४.३ ॥
ஒளிரும் அம்புகளால் கொல்லப்பட்டனர்; தங்கச் சுடர் அணிகளுடன் ராவணனால் ஏவப்பட்ட அம்புகள், எளிதாகச் செயல்புரியும் ராமனால்.
6.94.4
दृष्ट्वा श्रुत्वा च सम्भ्रान्ता हतशेषा निशाचराः।
राक्षस्यश्च समागम्य दीनाश्चिन्तापरिप्लुताः ॥ ६.९४.४ ॥
கண்டும் கேட்டும் திகைத்துப்போன, எஞ்சிய இரவுலாவிகளும் அரக்கிகளும் ஒன்றுகூடி, துயருற்று கவலையில் ஆழ்ந்தனர்.
6.94.5
विधवा हतपुत्राश्च क्रोशन्त्यो हतबान्धवाः।
राक्षस्यः सह संगम्य दुःखार्ताः पर्यदेवयन् ॥ ६.९४.५ ॥
விதவைகளாகி, மகன்களை இழந்து, உறவினர்களை இழந்து, அழுது கொண்டிருந்த அரக்கிகள் ஒன்றுகூடி, துயரால் வருந்தி புலம்பினர்.
6.94.6
कथं शूर्पणखा वृद्धा कराला निर्णतोदरी।
आससाद वने रामं कंदर्पसमरूपिणम् ॥ ६.९४.६ ॥
முதிய, பயங்கரமான, உள்வயிறு ஒடுங்கிய சூர்ப்பணகை, மன்மதனுக்கு ஒப்பான உருவமுடைய ராமனை காட்டில் எவ்வாறு அணுகினாள்?
6.94.7
सुकुमारं महासत्त्वं सर्वभूतहिते रतम्।
तं दृष्ट्वा लोकवध्या सा हीनरूपा प्रकामिता ॥ ६.९४.७ ॥
மென்மையானவனும், மகா வலிமை கொண்டவனும், எல்லா உயிர்களின் நலத்தில் ஈடுபட்டவனுமான அவனைக் கண்டு, உலகால் கொல்லத்தக்க அந்த அழகற்ற அரக்கி அவனை மிகவும் விரும்பினாள்.
6.94.8
कथं सर्वगुणैर्हीना गुणवन्तं महौजसम्।
सुमुखं दुर्मुखी रामं कामयामास राक्षसी ॥ ६.९४.८ ॥
எல்லா நற்குணங்களும் இல்லாத அவள், நற்குணங்கள் நிறைந்த, மகா ஒளி கொண்ட, அழகிய முகமுடைய ராமனை எப்படி விரும்பினாள் — அந்த அசிங்கமுகி அரக்கி.
6.94.9
जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद् वलिनी श्वेतमूर्धजा।
अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ॥ ६.९४.९ ॥
இந்த மக்களின் குறைந்த நல்லூழால், சுருக்கம் விழுந்தவளும் வெண்ணிற முடியுடையவளுமான அவள், செய்யத்தகாததும், கேலிக்குரியதும், எல்லா உலகங்களாலும் இகழப்படுவதுமான செயலைச் செய்தாள்.
6.94.10
राक्षसानां विनाशाय दूषणस्य खरस्य च।
चकाराप्रतिरूपा सा राघवस्य प्रधर्षणम् ॥ ६.९४.१० ॥
அரக்கர்களின் அழிவுக்காகவும், தூஷணன் மற்றும் கரனின் அழிவுக்காகவும், அந்த ஒப்பற்ற (அரக்கி) ராகவனை அவமதித்தாள்.
6.94.11
तन्निमित्तमिदं वैरं रावणेन कृतं महत्।
वधाय सीता साऽऽनीता दशग्रीवेण रक्षसा ॥ ६.९४.११ ॥
அதன் காரணமாகவே ராவணன் இந்தப் பெரும் பகையை உண்டாக்கினான்; அழிவுக்காக அந்த சீதை பத்துத்தலை அரக்கனால் கொண்டுவரப்பட்டாள்.
6.94.12
न च सीतां दशग्रीवः प्राप्नोति जनकात्मजाम्।
बद्धं बलवता वैरमक्षयं राघवेण च ॥ ६.९४.१२ ॥
பத்துத்தலை அரக்கன் ஜனகரின் மகளான சீதையை அடையமாட்டான்; வலிமையான ராகவனால் பிணைக்கப்பட்ட பகை அழியாதது.
6.94.13
वैदेहीं प्रार्थयानं तं विराधं प्रेक्ष्य राक्षसम्।
हतमेकेन रामेण पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१३ ॥
வைதேஹியை விரும்பிய அந்த அரக்கன் விராதனைக் கண்டு — அவனை ஒரே ராமன் கொன்றான் — அதுவே போதுமான சான்று.
6.94.14
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
निहतानि जनस्थाने शरैरग्निशिखोपमैः ॥ ६.९४.१४ ॥
ஜனஸ்தானத்தில் நெருப்புச் சுடர் போன்ற அம்புகளால் பயங்கரச் செயல்புரிந்த பதினான்காயிரம் அரக்கர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
6.94.15
खरश्च निहतः संख्ये दूषणस्त्रिशिरास्तथा।
शरैरादित्यसंकाशैः पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१५ ॥
போரில் கரனும் தூஷணனும் திரிசிரனும் சூரியனைப் போன்ற அம்புகளால் கொல்லப்பட்டனர் — அதுவே போதுமான சான்று.
6.94.16
हतो योजनबाहुश्च कबन्धो रुधिराशनः।
क्रोधान्नादं नदन् सोऽथ पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१६ ॥
யோஜன அளவு கைகளையுடைய, இரத்தம் உண்ணும் கபந்தனும் கொல்லப்பட்டான்; கோபத்தில் கர்ஜித்த அவன் — அதுவே போதுமான சான்று.
6.94.17
जघान बलिनं रामः सहस्रनयनात्मजम्।
वालिनं मेरुसंकाशं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१७ ॥
ராமன் ஆயிரம்-கண்ணனின் (இந்திரனின்) மகனும், மேருவைப் போன்றவனுமான வலிமைமிக்க வாலியைக் கொன்றான் — அதுவே போதுமான சான்று.
6.94.18
ऋष्यमूके वसंश्चैव दीनो भग्नमनोरथः।
सुग्रीवः प्रापितो राज्यं पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ ६.९४.१८ ॥
ருஷ்யமூகத்தில் வாழ்ந்த துயரமும் நம்பிக்கை சிதைந்தவனுமான சுக்ரீவனுக்கு ராமன் அரசைப் பெற்றுத் தந்தான் — அதுவே போதுமான சான்று.
6.94.19
धर्मार्थसहितं वाक्यं सर्वेषां रक्षसां हितम्।
युक्तं विभीषणेनोक्तं मोहात् तस्य न रोचते ॥ ६.९४.१९ ॥
தர்மமும் பொருளும் கொண்ட, அனைத்து அரக்கர்களுக்கும் நன்மை தரும் அந்த வார்த்தை, விபீஷணன் சொன்னது சரியானது; ஆனால் மயக்கத்தால் அது அவனுக்கு உகக்கவில்லை.
6.94.20
विभीषणवचः कुर्याद् यदि स्म धनदानुजः।
श्मशानभूता दुःखार्ता नेयं लङ्का भविष्यति ॥ ६.९४.२० ॥
தனதனின் (குபேரனின்) தம்பியான அவன் விபீஷணனின் சொல்லைக் கேட்டிருந்தால், துயரால் வாடி சுடுகாடாகும் இந்த லங்கை ஆகியிருக்காது.
6.94.21
कुम्भकर्णं हतं श्रुत्वा राघवेण महाबलम्।
अतिकायं च दुर्मर्षं लक्ष्मणेन हतं तदा।
प्रियं चेन्द्रजितं पुत्रं रावणो नावबुध्यते ॥ ६.९४.२१ ॥
ராகவனால் மகாபலம் கொண்ட கும்பகர்ணன் கொல்லப்பட்டதையும், அப்போது லக்ஷ்மணனால் அடக்க முடியாத அதிகாயன் கொல்லப்பட்டதையும் கேட்டும், ராவணன் தன் அன்பு மகன் இந்திரஜித்தின் நிலையை உணரவில்லை.
6.94.22
मम पुत्रो मम भ्राता मम भर्ता रणे हतः।
इत्येष श्रूयते शब्दो राक्षसीनां कुले कुले ॥ ६.९४.२२ ॥
"என் மகன், என் சகோதரன், என் கணவன் போரில் கொல்லப்பட்டான்" என்ற இந்த ஒலியே ஒவ்வொரு அரக்கி குடும்பத்திலும் கேட்கிறது.
6.94.23
रथाश्वनागाश्च हतास्तत्र तत्र सहस्रशः।
रणे रामेण शूरेण हताश्चापि पदातयः ॥ ६.९४.२३ ॥
அங்கங்கே தேர்களும், குதிரைகளும், யானைகளும் ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்டன; போரில் வீர ராமனால் காலாட்படை வீரர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.
6.94.24
रुद्रो वा यदि वा विष्णुर्महेन्द्रो वा शतक्रतुः।
हन्ति नो रामरूपेण यदि वा स्वयमन्तकः ॥ ६.९४.२४ ॥
ருத்திரனோ, விஷ்ணுவோ, மகேந்திரனோ, நூறு யாகங்கள் செய்த சதக்ரதுவான இந்திரனோ, அல்லது தானே அந்தகனாகிய யமனோ — ராமனின் வடிவில் இவர்களே நம்மைக் கொல்கின்றனர்.
6.94.25
हतप्रवीरा रामेण निराशा जीविते वयम्।
अपश्यन्त्यो भयस्यान्तमनाथा विलपामहे ॥ ६.९४.२५ ॥
ராமனால் நம் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; வாழ்வைப் பற்றி நாம் நம்பிக்கை இழந்தோம். பயத்தின் முடிவைக் காணாமல், காவலற்றவராய் நாம் புலம்புகிறோம்.
6.94.26
रामहस्ताद् दशग्रीवः शूरो दत्तमहावरः।
इदं भयं महाघोरं समुत्पन्नं न बुद्ध्यते ॥ ६.९४.२६ ॥
ராமனின் கையால், வரம் பெற்ற வீரனான தசக்ரீவனுக்கு இந்த மிகக் கொடிய பயம் எழுந்துள்ளது; அவன் அதை உணரவில்லை.
6.94.27
तं न देवा न गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः।
उपसृष्टं परित्रातुं शक्ता रामेण संयुगे ॥ ६.९४.२७ ॥
தேவர்களோ, கந்தர்வர்களோ, பிசாசுகளோ, ராட்சசர்களோ போரில் ராமனால் துன்புறுத்தப்பட்ட அவனைக் காக்க வல்லவர்கள் அல்லர்.
6.94.28
उत्पाताश्चापि दृश्यन्ते रावणस्य रणे रणे।
कथयन्ति हि रामेण रावणस्य निबर्हणम् ॥ ६.९४.२८ ॥
போருக்குப் போர் ராவணனுக்குத் தீய சகுனங்கள் தோன்றுகின்றன; அவை ராமனால் ராவணனின் அழிவைச் சொல்கின்றன.
6.94.29
पितामहेन प्रीतेन देवदानवराक्षसैः।
रावणस्याभयं दत्तं मनुष्येभ्यो न याचितम् ॥ ६.९४.२९ ॥
மகிழ்ந்த பிதாமகன் (பிரம்மா) தேவர், தானவர், ராட்சசர்களிடமிருந்து ராவணனுக்கு அபயம் அளித்தார்; ஆனால் மனிதர்களிடமிருந்து அதை அவன் கேட்கவில்லை.
6.94.30
तदिदं मानुषं मन्ये प्राप्तं निःसंशयं भयम्।
जीवितान्तकरं घोरं रक्षसां रावणस्य च ॥ ६.९४.३० ॥
இந்த மனிதனால் வந்த பயம் ஐயமின்றி வந்துவிட்டதென்று நான் நினைக்கிறேன்; அது உயிரை முடிக்கும் கொடிய பயம், ராட்சசர்களுக்கும் ராவணனுக்கும்.
6.94.31
पीड्यमानास्तु बलिना वरदानेन रक्षसा।
दीप्तैस्तपोभिर्विबुधाः पितामहमपूजयन् ॥ ६.९४.३१ ॥
வலிமைமிக்க அரக்கன் பெற்ற வரத்தால் துன்புற்ற தேவர்கள், ஒளிரும் தவங்களுடன் பிதாமகரை வழிபட்டனர்.
6.94.32
देवतानां हितार्थाय महात्मा वै पितामहः।
उवाच देवतास्तुष्ट इदं सर्वा महद्वचः ॥ ६.९४.३२ ॥
தேவர்களின் நன்மைக்காக மகிழ்ச்சியடைந்த மகாத்மா பிதாமகர் அனைத்து தேவர்களுக்கும் இந்த மகத்தான சொல்லைக் கூறினார்.
6.94.33
अद्यप्रभृति लोकांस्त्रीन् सर्वे दानवराक्षसाः।
भयेन प्रभृता नित्यं विचरिष्यन्ति शाश्वतम् ॥ ६.९४.३३ ॥
இன்று முதல் மூன்று உலகங்களிலும் அனைத்து தானவர்களும் அரக்கர்களும் அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டு என்றென்றும் அலைந்து திரிவார்கள்.
6.94.34
दैवतैस्तु समागम्य सर्वैश्चेन्द्रपुरोगमैः।
वृषध्वजस्त्रिपुरहा महादेवः प्रतोषितः ॥ ६.९४.३४ ॥
இந்திரனை முன்னிட்டு அனைத்து தேவர்களும் ஒன்று கூடி, விருஷபக் கொடியோனும் திரிபுரம் எரித்தவருமான மகாதேவரை மகிழ்வித்தனர்.
6.94.35
प्रसन्नस्तु महादेवो देवानेतद् वचोऽब्रवीत्।
उत्पत्स्यति हितार्थं वो नारी रक्षःक्षयावहा ॥ ६.९४.३५ ॥
மகிழ்ந்த மகாதேவர் தேவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்: உங்கள் நன்மைக்காக ஓர் பெண் தோன்றுவாள், அவள் அரக்கர்களை அழிப்பாள்.
6.94.36
एषा देवैः प्रयुक्ता तु क्षुद् यथा दानवान् पुरा।
भक्षयिष्यति नः सर्वान् राक्षसघ्नी सरावणान् ॥ ६.९४.३६ ॥
தேவர்களால் ஏவப்பட்ட இவள், முன்பு பசி தானவர்களை விழுங்கியது போல, ராவணனுடன் சேர்ந்து அரக்கர்கள் அனைவரையும் விழுங்குவாள்.
6.94.37
रावणस्यापनीतेन दुर्विनीतस्य दुर्मतेः।
अयं निष्टानको घोरः शोकेन समभिप्लुतः ॥ ६.९४.३७ ॥
துர்வினீதனும் துர்மதியுமான ராவணனின் செயலால் உண்டான இந்தப் பயங்கரமான அழுகை துயரால் நிரம்பி வழிகிறது.
6.94.38
तं न पश्यामहे लोके यो नः शरणदो भवेत्।
राघवेणोपसृष्टानां कालेनेव युगक्षये ॥ ६.९४.३८ ॥
உலகில் எங்களுக்குப் புகலிடம் தரக்கூடிய எவரையும் நாங்கள் காணவில்லை; ராகவனால் வீழ்த்தப்பட்ட நாங்கள் யுகமுடிவில் காலத்தால் அழிக்கப்பட்டவர்கள் போல் இருக்கிறோம்.
6.94.39
नास्ति नः शरणं किंचिद् भये महति तिष्ठताम्।
दावाग्निवेष्टितानां हि करेणूनां यथा वने ॥ ६.९४.३९ ॥
பெரிய பயத்தில் நிற்கும் எங்களுக்கு ஒரு புகலிடமும் இல்லை; காட்டில் காட்டுத்தீயால் சூழப்பட்ட பெண் யானைகளைப் போல.
6.94.40
प्राप्तकालं कृतं तेन पौलस्त्येन महात्मना।
यत एव भयं दृष्टं तमेव शरणं गतः ॥ ६.९४.४० ॥
மகாத்மாவாகிய பௌலஸ்த்யன் (விபீஷணன்) தகுந்த காலத்தில் சரியான செயலைச் செய்தார்; ஆபத்தைக் கண்டவுடனே அவரிடமே சரணடைந்தார்.
6.94.41
इतीव सर्वा रजनीचरस्त्रियः
परस्परं सम्परिरभ्य बाहुभिः।
विषेदुरार्तातिभयाभिपीडिता
विनेदुरुच्चैश्च तदा सुदारुणम् ॥ ६.९४.४१ ॥
இவ்வாறு அனைத்து அரக்கிகளும் ஒருவரை ஒருவர் கைகளால் இறுக அணைத்துக்கொண்டு, துயரத்தாலும் பெரும் பயத்தாலும் வாடி வீழ்ந்து, அப்போது மிகக் கொடுமையாக உரத்துக் கதறினர்.