வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.21.1
एवं सञ्चिन्त्य विप्रेन्दो जगाम लघुविक्रमः ।
आख्यातुं तद्यथावृत्तं यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.२१.१ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்து, முனிவர்களில் சிறந்தவரும் விரைந்த நடையுடையவருமான அவர் நடந்ததை எடுத்துரைக்க யமனின் இல்லத்தை நோக்கிச் சென்றார்.
7.21.2
अपश्यत्स यमं तत्र देवमग्निपुरस्कृतम् ।
विधानमुपतिष्ठन्तं प्राणिनो यस्य यादृशम् ॥ ७.२१.२ ॥
அங்கே அவர் அக்னியை முன்னிறுத்தி சடங்குகளைச் செய்துகொண்டிருந்த தேவனாகிய யமனைக் கண்டார்; உயிரினங்கள் எத்தகைய நிலையில் உள்ளவையோ அதற்கேற்ப அவர் பணிபுரிந்தார்.
7.21.3
स तु दृष्ट्वा यमः प्राप्तं महर्षिं तत्र नारदम् ।
अब्रवीत्सुखमासीनमर्घ्यमावेद्य धर्मतः ॥ ७.२१.३ ॥
அங்கே வந்த மகரிஷி நாரதரைக் கண்ட யமன், அவரை வசதியாக அமரச் செய்து, தர்மப்படி அர்க்கியம் அளித்து பேசினார்.
7.21.4
कच्चित्क्षेमं तु देवर्षे कच्चिद्धर्मो न नश्यति ।
किमागमनकृत्यं ते देवगन्धर्वसेवित ॥ ७.२१.४ ॥
தேவரிஷியே, நலம்தானா? தர்மம் அழியவில்லையே? தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கும் நீங்கள் வந்ததன் நோக்கம் என்ன?
7.21.5
अब्रवीत्तु तदा वाक्यं नारदो भगवानृषिः ।
श्रूयतामभिधास्यामि विधानं च विधीयताम् ॥ ७.२१.५ ॥
அப்போது பகவான் நாரத முனிவர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: 'கேளுங்கள், நான் சொல்வேன்; விதியின்படி செய்யப்படட்டும்.'
7.21.6
एष नाम्नो दशग्रीवः पितृराज निशाचरः ।
उपयाति वशं नेतुं विक्रमैस्त्वां सुदुर्जयम् ॥ ७.२१.६ ॥
பிதுராஜனே, இந்தத் தசக்ரீவன் என்ற இரவுச்சாரி, வெல்ல முடியாத உங்களைத் தன் வீரத்தால் வசப்படுத்த வருகிறான்.
7.21.7
एतेन कारणेनाहं त्वरितो ह्यागतः प्रभो ।
दण्डप्रहरणस्याद्य तव किं नु भविष्यति ॥ ७.२१.७ ॥
இந்தக் காரணத்தால் நான் விரைந்து வந்தேன், prabho. தண்டாயுதம் ஏந்தியவரே, இன்று உங்களுக்கு என்ன ஆகுமோ?
7.21.8
एतस्मिन्नन्तरे दुरादंशुमन्तमिवोदितम् ।
ददृशुर्दीप्तमायान्तं विमानं तस्य रक्षसः ॥ ७.२१.८ ॥
அப்போது தொலைவிலிருந்து உதித்த சூரியனைப் போல ஒளிரும், வரும் அந்த அரக்கனின் விமானத்தை அவர்கள் கண்டனர்.
7.21.9
तं देशं प्रभया तस्य पुष्पकस्य महाबलः ।
कृत्वा वितिमिरं सर्वं समीपं सो ऽभ्यवर्तत ॥ ७.२१.९ ॥
புஷ்பக விமானத்தின் ஒளியால் அந்த இடம் முழுவதையும் இருளற்றதாக்கி அந்த மகாபலசாலி அருகில் வந்தான்.
7.21.10
सो ऽपश्यत्स महाबाहुर्दशग्रीवस्ततस्ततः ।
प्राणिनः सुकृतं कर्म भुञ्जानांश्चैव दुष्कृतम् ॥ ७.२१.१० ॥
அந்த மகாபாகு தசக்ரீவன் அங்குமிங்கும் பார்த்தான்; உயிர்கள் தாம் செய்த நல்வினை தீவினைகளின் பலனை அனுபவிப்பதைக் கண்டான்.
7.21.11
अपश्यत्सैनिकांश्चास्य यमस्यानुचरैः सह ।
यमस्य पुरुषैरुग्रैर्घोररूपैर्भयानकैः ॥ ७.२१.११ ॥
யமனின் ஏவலர்களுடன் யமனின் வீரர்களையும் அவன் கண்டான்; அவர்கள் கடுமையானவர்கள், பயங்கர உருவம் கொண்டவர்கள், அச்சமூட்டுபவர்கள்.
7.21.12
ददर्श वध्यमानांश्च क्लिश्यमानांश्च देहिनः ।
क्रोशतश्च महानादं तीव्रनिष्टनतत्परान् ॥ ७.२१.१२ ॥
அடிக்கப்பட்டும் துன்புறுத்தப்பட்டும் இருந்த உடலுடையவர்களைக் கண்டான்; அவர்கள் பெரும் கூக்குரலிட்டும் கடுமையாக அலறிக்கொண்டும் இருந்தனர்.
7.21.13
कृमिभिर्भक्ष्यमाणांश्च सारमेयैश्च दारुणैः ॥ ७.२१.१३ ॥
புழுக்களால் உண்ணப்பட்டவர்களையும், கொடிய நாய்களால் கடிக்கப்பட்டவர்களையும் (அவன் கண்டான்).
7.21.14
क्षोत्रायासकरा वाचो वदतश्च भयावहाः ।
सन्तार्यमाणान्वैतरणीं बहुशः शोणितोदकाम् ॥ ७.२१.१४ ॥
காதுகளுக்கு வேதனை தரும், அச்சமூட்டும் சொற்களைப் பேசுபவர்களையும், இரத்த நீரான வைதரணி ஆற்றை பலமுறை கடக்கச் செய்யப்படுபவர்களையும் (அவன் கண்டான்).
7.21.15
वालुकासु च तप्तासु तप्यमानान्मुहूर्मुहुः ।
असिपत्रवने चैव भिद्यमानानधार्मिकान् ॥ ७.२१.१५ ॥
சூடான மணலில் மீண்டும் மீண்டும் வெந்துகொண்டிருப்பவர்களையும், வாள்-இலைக் காட்டில் குத்தப்பட்டுக்கொண்டிருந்த அதர்மிகளையும் (அவன் கண்டான்).
7.21.16
रौरवे क्षारनद्यां च क्षुरधारासु चैव हि ।
पानीयं याचमानांश्च तृषितान्क्षुधितानपि ॥ ७.२१.१६ ॥
ரௌரவ நரகத்திலும், உப்புநீர் ஆற்றிலும், சவரக்கத்தி நீரோட்டங்களிலும் (அவன் கண்டான்); தண்ணீர் கேட்டுக்கொண்டிருந்த தாகமுற்றவர்களையும் பசித்தவர்களையும் (கண்டான்).
7.21.17
शवभूतान्कृशान्दीनान्विवर्णान्मुक्तमूर्धजान् ।
मलपङ्कधरान्दीनान्रूक्षांश्च परिधावतः ॥ ७.२१.१७ ॥
பிணங்களைப் போன்றவர்களும், மெலிந்தவர்களும், துயரமுற்றவர்களும், நிறம் மங்கியவர்களும், தலைமுடி அவிழ்ந்தவர்களும், அழுக்கும் சேறும் பூசியவர்களும், வறண்டவர்களும், ஓடித் திரிபவர்களுமான (மனிதர்களை அவன் கண்டான்).
7.21.18
ददर्श रावणो मार्गे शतशो ऽथ सहस्रशः ।
कांश्चिच्च गृहमुख्येषु गीतवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रमोदमानानद्राक्षीद्रावणः सुकृतैः स्वकैः ॥ ७.२१.१८ ॥
ராவணன் வழியில் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் (மக்களைக்) கண்டான். சிலர் சிறந்த மாளிகைகளில் பாடல்களும் இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் நடுவே மகிழ்ந்துகொண்டிருப்பதை ராவணன் கண்டான்; அவர்கள் தங்கள் சொந்த புண்ணிய செயல்களால் அவ்வாறு இருந்தனர்.
7.21.19
गौरसं गोप्रदातारो ह्यन्नं चैवान्नदायिनः ।
गृहांश्च गृहदातारः स्वकर्मफलमश्नतः ॥ ७.२१.१९ ॥
பசுக்களையும் எள்ளையும் தானம் செய்தவர்கள், உணவை அளித்தவர்கள், வீடுகளை தானம் செய்தவர்கள் — அவர்கள் தங்களுடைய சொந்த கர்மத்தின் பலனை அனுபவிக்கின்றனர்.
7.21.20
सुवर्णमणिमुक्ताभिः प्रमदाभिरलङ्कृतान् ॥ ७.२१.२० ॥
பொன், மணிகள், முத்துக்கள் மற்றும் பெண்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.
7.21.21
धार्मिकानपरांस्तत्र दीप्यमानान्स्वतेजसा ।
ददर्श सुमहाबाहू रावणो राक्षसाधिपः ॥ ७.२१.२१ ॥
அங்கே தங்கள் தேஜஸால் ஒளிர்ந்த மற்ற தர்மவான்களை, பெரும் தோள்வலி கொண்ட ராக்ஷசாதிபதி ராவணன் கண்டான்.
7.21.22
ततस्तान्भिद्यमानांश्च कर्मभिर्दुष्कृतैः स्वकैः ।
रावणो मोचयामास विक्रमेण बलाद्बली ॥ ७.२१.२२ ॥
பின்னர் தங்கள் சொந்த தீய கர்மங்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட அவர்களை, வலிமையான ராவணன் வீரத்தாலும் பலத்தாலும் விடுவித்தான்.
7.21.23
प्राणिनो मोचितास्तेन दशग्रीवेण रक्षसा ।
सुखमापुर्मुहूर्तं ते ह्यतर्कितमचिन्तितम् ॥ ७.२१.२३ ॥
பத்துத் தலை ராக்ஷசனால் விடுவிக்கப்பட்ட அந்த உயிர்கள், எதிர்பாராத, நினைத்திராத சுகத்தை ஒரு கணம் அடைந்தன.
7.21.24
प्रेतेषु मुच्यमानेषु राक्षसेन महीयसा ।
प्रेतगोपाः सुसङ्क्रुद्धा राक्षसेन्द्रमभिद्रवन् ॥ ७.२१.२४ ॥
பெரிய ராக்ஷசனால் பிரேதர்கள் விடுவிக்கப்பட்டபோது, பிரேதர்களின் காவலர்கள் மிகுந்த கோபத்துடன் ராக்ஷசேந்திரனை நோக்கி ஓடினர்.
7.21.25
ततो हलहलाशब्दः सर्वदिग्भ्यः समुत्थितः ।
धर्मराजस्य योधानां शूराणां सम्प्रधावताम् ॥ ७.२१.२५ ॥
அப்பொழுது தர்மராஜனின் வீரர்களான சூரர்கள் விரைந்து ஓடியபோது எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் ஹலஹல ஒலி எழுந்தது.
7.21.26
ते प्रासैः परिघैः शूलैर्मुसलैः शक्तितोमरैः ।
पुष्पकं समवर्षन्त शूराः शतसहस्रशः ॥ ७.२१.२६ ॥
அந்த சூரர்கள் நூறாயிரக்கணக்கில் ஈட்டிகள், இரும்புத் தடிகள், சூலங்கள், உலக்கைகள், சக்திகள், தோமரங்கள் ஆகியவற்றால் புஷ்பக விமானத்தின்மேல் பொழிந்தனர்.
7.21.27
तस्यासनानि प्रासादान्वेदिकास्तोरणानि च ।
पुष्पकस्य बभञ्जुस्ते शीघ्रं मधुकरा इव ॥ ७.२१.२७ ॥
அவர்கள் புஷ்பக விமானத்தின் இருக்கைகளையும், மாளிகைகளையும், மேடைகளையும், தோரணங்களையும் வண்டுகளைப் போல விரைவாக உடைத்தனர்.
7.21.28
देवनिष्ठानभूतं तद्विमानं पुष्पकं मृधे ।
भज्यमानं तथैवासीदक्षयं ब्रह्मतेजसा ॥ ७.२१.२८ ॥
தேவர்களின் வாசஸ்தலமான அந்த புஷ்பக விமானம் போரில் உடைக்கப்பட்ட போதிலும், பிரம்ம தேஜஸால் அழியாததாகவே இருந்தது.
7.21.29
असङ्ख्या सुमहत्यासीत्तस्य सेना महात्मनः ।
शूराणामग्रयातऽणां सहस्राणि शतानि च ॥ ७.२१.२९ ॥
அந்த மகாத்மாவின் படை எண்ணிலடங்காததாகவும் மிகப் பெரியதாகவும் இருந்தது; முன்னணியில் சென்ற சூரர்கள் ஆயிரக்கணக்கிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் இருந்தனர்.
7.21.30
ततो वृक्षैश्च शैलैश्च प्रासादानां शतैस्तथा ।
ततस्ते सचिवास्तस्य यथाकामं यथाबलम् ।
अयुध्यन्त महावीराः स च राजा दशाननः ॥ ७.२१.३० ॥
பின்னர் மரங்கள், மலைகள், நூற்றுக்கணக்கான மாளிகைகளைக் கொண்டு அவனுடைய அமைச்சர்கள், விருப்பம்போலவும் பலம்போலவும் போரிட்டனர்; அந்த மகாவீரர்களும், மன்னன் தசமுகனும் போரிட்டனர்.
7.21.31
ते तु शोणितदिग्धाङ्गाः सर्वशस्त्रसमाहताः ।
अमात्या राक्षसेन्द्रस्य चक्रुरायोधनं महत् ॥ ७.२१.३१ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடல்களுடன், எல்லா ஆயுதங்களாலும் தாக்கப்பட்ட அந்த அமைச்சர்கள், அரக்கர் தலைவனின் பெரும் போரை நடத்தினர்.
7.21.32
अन्योन्यं ते महाभागा जघ्नुः प्रहरणैर्भृशम् ।
यमस्य च महाबाहो रावणस्य च मन्त्रिणः ॥ ७.२१.३२ ॥
மகாபாகுவே! யமனின் மற்றும் ராவணனின் அமைச்சர்கள் அந்த மகா பாக்கியவான்கள், ஆயுதங்களால் ஒருவரையொருவர் கடுமையாகத் தாக்கினர்.
7.21.33
अमात्यांस्तांस्तु सन्त्यज्य यमयोधा महाबलाः ।
तमेव चाभ्यधावन्त शूलवर्षैर्दशाननम् ॥ ७.२१.३३ ॥
அந்த அமைச்சர்களை விட்டுவிட்டு, மகா பலமுள்ள யமனின் வீரர்கள் சூலங்களின் மழையுடன் தசானனனையே நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.21.34
ततः शोणितदिग्धाङ्गः प्रहारैर्जर्जरीकृतः ।
फुल्लाशोक इवाभाति पुष्पके राक्षसाधिपः ॥ ७.२१.३४ ॥
அப்போது இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடலும், தாக்குதல்களால் சிதைந்த அவருமாக, புஷ்பக விமானத்தில் மலர்ந்த அசோக மரம் போல அரக்கர் தலைவன் தோன்றினான்.
7.21.35
स तु शूलगदापासाञ्छक्तितोमरसायकान् ।
मुसलानि शिलावृक्षान्मुमोचास्त्रबलाद्बली ॥ ७.२१.३५ ॥
அந்த வலிமையுள்ளவன் அஸ்திர சக்தியால் சூலம், கதை, பாசம், சக்தி, தோமரம், அம்புகள், உலக்கைகள், கற்கள் மற்றும் மரங்களை ஏவினான்.
7.21.36
तरूणां च शिलानां च शस्त्राणां चातिदारुणम् ।
यमसैन्येषु तद्वर्षं पपात धरणीतले ॥ ७.२१.३६ ॥
மரங்கள், கற்கள், ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றின் அந்த மிகக் கொடிய மழை யமனின் படைகள் மீது பூமியில் விழுந்தது.
7.21.37
तांस्तु सर्वान्विनिर्भिद्य तदस्त्रमपहत्य च ।
जघ्नुस्ते राक्षसं घोरमेकं शतसहस्रशः ॥ ७.२१.३७ ॥
அவர்கள் அனைவரையும் ஊடுருவி, அந்த அஸ்திரத்தை முறியடித்து, அவர்கள் அந்த கொடிய அரக்கனை நூறாயிரக்கணக்கில் தாக்கினர்.
7.21.38
परिवार्य च तं सर्वे शैलं मोघोत्करा इव ।
भिन्दिपालैश्च शूलैश्च निरुच्छ्वासमपोथयन् ॥ ७.२१.३८ ॥
அனைவரும் அவனைச் சூழ்ந்து, பயனற்று மழை பொழியும் மேகங்கள் மலையைச் சூழ்வது போல, பிந்திபாலங்களாலும் சூலங்களாலும் அவனை மூச்சடங்கும்வரை அடித்தனர்.
7.21.39
विमुक्तकवचः क्रुद्धः सिक्तः शोणितविस्रवैः ।
ततः स पुष्पकं त्यक्त्वा पृथिव्यामवतिष्ठत ॥ ७.२१.३९ ॥
கவசம் கழன்று, கோபமும், இரத்த ஓட்டத்தால் நனைந்தவனுமாக, அவன் புஷ்பக விமானத்தை விட்டு பூமியில் நின்றான்.
7.21.40
ततः स कार्मुकी वाणी समरे चाभिवर्तत ।
लब्धसञ्ज्ञो मुहूर्तेन क्रुद्धस्तस्थौ यथान्तकः ॥ ७.२१.४० ॥
பின்னர் அவன் வில்லும் அம்பும் ஏந்தி போரில் முன்னேறினான்; ஒரு கணத்தில் உணர்வு பெற்று, கோபங்கொண்டு யமனைப் போல நின்றான்.
7.21.41
ततः पाशुपतं दिव्यमस्त्रं सन्धाय कार्मुके ।
तिष्ठ तिष्ठेति तानुक्त्वा तच्चापं विचकर्ष स ॥ ७.२१.४१ ॥
பின்னர் அவன் தெய்வீகமான பாசுபத அஸ்திரத்தை வில்லில் பொருத்தி, 'நில், நில்' என்று அவர்களிடம் கூறி, அந்த வில்லை இழுத்தான்.
7.21.42
आकर्णात्स विकृष्याथ चापमिन्द्रारिराहवे ।
मुमोच तं शरं क्रुद्धस्त्रिपुरे शङ्करो यथा ॥ ७.२१.४२ ॥
பின்னர் இந்திரனின் பகைவன் அவன் வில்லைக் காது வரை இழுத்து, போரில் அந்த அம்பை எய்தான் — கோபமுற்ற சங்கரன் திரிபுரத்தின் மீது எய்தது போல.
7.21.43
तस्य रूपं शरस्यासीत्विधूमज्वालमण्डलम् ।
वनं दहिष्यतो घर्मे दावाग्नेरिव मूर्च्छतः ॥ ७.२१.४३ ॥
அந்த அம்பின் வடிவம் கோடையில் காட்டை எரிக்கும் காட்டுத்தீயின் புகையற்ற சுடர் வட்டம் போல் இருந்தது, அது கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது.
7.21.44
ज्वालामाली स तु शरः क्रव्यादानुगतो रणे ।
मुक्तो गुल्मान्द्रुमांश्चापि भस्म कृत्वा प्रधावति ॥ ७.२१.४४ ॥
சுடர்மாலை அணிந்த அந்த அம்பு, போர்க்களத்தில் ஊன் உண்ணும் உயிரினங்கள் சூழ்ந்து வர, ஏவப்பட்டதும் புதர்களையும் மரங்களையும் சாம்பலாக்கியபடி பாய்ந்தது.
7.21.45
ते तस्य तेजसा दग्धाः सैन्या वैवस्वतस्य तु ।
रणे तस्मिन्निपतिता दावदग्धा नगा इव ॥ ७.२१.४५ ॥
அதன் ஒளியால் எரிந்த யமனின் அந்தப் படைகள், அந்தப் போர்க்களத்தில் காட்டுத்தீயால் எரிந்த மரங்கள் போல் வீழ்ந்தன.
7.21.46
ततस्तु सिचवैः सार्धं राक्षसो भीमविक्रमः ।
ननाद सुमहानादं कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ७.२१.४६ ॥
பின்னர் பயங்கர வீரம் கொண்ட அந்த அரக்கன், தன் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, பூமியை நடுங்கச் செய்வது போல் பெரும் முழக்கமிட்டான்.