Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.23.1
ततो जित्वा दशग्रीवो यमं त्रिदशपुङ्गवम् ।
रावणस्तु रणश्लाघी स्वसहायान्ददर्श ह ॥ ७.२३.१ ॥
Dann besiegte Rāvaṇa, der Zehnhalsige, Yama, den besten der dreißig Götter, und Rāvaṇa, der sich im Kampf rühmte, erblickte seine eigenen Gefährten.
7.23.2
ततो रुधिरसिक्ताङ्गं प्रहारैर्जर्जरीकृतम् ।
रावणं राक्षसा दृष्ट्वा ह्यष्टवत् समुपागमन् ॥ ७.२३.२ ॥
Dann kamen die Rākṣasas, als sie Rāvaṇa mit blutdurchtränktem, von Schlägen zerschlagenem Körper sahen, bestürzt zu ihm.
7.23.3
जयेन वर्धयित्वा च मारीचप्रमुखास्ततः ।
पुष्पकं भेजिरे सर्वे सान्त्विता रावणेन तु ॥ ७.२३.३ ॥
Nachdem sie den Sieg gefeiert hatten, bestiegen alle Rākṣasas, angeführt von Mārīca und von Rāvaṇa getröstet, den Streitwagen Puṣpaka.
7.23.4
ततो रसातलं गच्छन् प्रविष्टः पयसां निधिम् ।
दैत्योरगगणाध्युष्टं वरुणेन सुरक्षितम् ॥ ७.२३.४ ॥
Dann, auf dem Weg in die Unterwelt, drang er in das Meer ein, den Schatz der Gewässer, bewohnt von Scharen der Daityas und Schlangen und wohl bewacht von Varuṇa.
7.23.5
स तु भोगवतीं गत्वा पुरीं वासुकिपालिताम् ।
कृत्वा नागान्वशे हृष्टो ययौ मणिमयीं पुरीम् ॥ ७.२३.५ ॥
Er ging in die Stadt Bhogavatī, die von Vāsuki beschützt wurde, unterwarf die Nāgas und zog erfreut weiter zur Edelsteinstadt.
7.23.6
निवातकवचास्तत्र दैत्या लब्धवरा वसन् ।
राक्षसान्तान्समागम्य युद्धाय समुपाह्वयत् ॥ ७.२३.६ ॥
Dort wohnten die Daityas namens Nivātakavacas, die Gaben erlangt hatten; sie traten vor den Anführer der Rākṣasas und forderten ihn zum Kampf heraus.
7.23.7
ते तु सर्वे सुविक्रान्ता दैतेया बलशालिनः ।
नानाप्रहरणास्तत्र प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.२३.७ ॥
Alle diese tapferen Daityas, stark an Kraft, mit vielerlei Waffen versehen, waren dort voll Freude, berauscht vom Kampfesmut.
7.23.8
शूलैस्त्रिशूलैः कुलिशैः पट्टिशासिपरश्वधैः ।
अन्योन्यं बिभिदुः क्रुद्धा राक्षसा दानवास्तथा ॥ ७.२३.८ ॥
Zornig durchbohrten die Rākṣasas und Dānavas einander mit Speeren, Dreizacken, Donnerkeulen, eisernen Keulen, Schwertern und Äxten.
7.23.9
तेषां तु युध्यमानानां साग्रः संवत्सरो गतः ।
न चान्यतरयोस्तत्र विजयो वा क्षयो ऽपि वा ॥ ७.२३.९ ॥
Während sie kämpften, verging mehr als ein volles Jahr, und keiner von beiden errang Sieg oder Niederlage.
7.23.10
ततः पितामहस्तत्र त्रैलोक्यगतिरव्ययः ।
आजगाम द्रुतं देवो विमानवरमास्थितः ॥ ७.२३.१० ॥
Da kam der Großvater, Zuflucht der drei Welten, unvergänglich, eilends dorthin, auf einem vortrefflichen himmlischen Wagen.
7.23.11
निवातकवचानां तु निवार्य रणकर्म तत् ।
वृद्धः पितामहो वाक्यमुवाच विदितार्थवत् ॥ ७.२३.११ ॥
Den Kampf der Nivātakavacas unterbrechend, sprach der greise Großvater bedeutungsvolle Worte.
7.23.12
नह्ययं रावणो युद्धे शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
न भवन्तः क्षयं नेतुमपि सामरदानवैः ॥ ७.२३.१२ ॥
Dieser Rāvaṇa kann im Kampf nicht einmal von Göttern und Asuras besiegt werden, und auch ihr könnt ihn nicht ins Verderben führen, selbst nicht zusammen mit den Unsterblichen und Dānavas.
7.23.13
राक्षसस्य सखित्वं च भवद्भिः सह रोचते ।
अविभक्ताश्च सर्वार्थाः सुहृदां नात्र संशयः ॥ ७.२३.१३ ॥
Die Freundschaft mit dem Rākṣasa gefällt mir zusammen mit euch. Die Ziele der Freunde sind ungeteilt; daran besteht kein Zweifel.
7.23.14
ततो ऽग्निसाक्षिकं सख्यं कृतवांस्तत्र रावणः ।
निवातकवचैः सार्धं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ ७.२३.१४ ॥
Dann schloss Rāvaṇa dort Freundschaft, das Feuer als Zeugen, und freute sich damals mit den Nivātakavacas.
7.23.15
अर्थतस्तैर्यथान्यायं संवत्सरमथोषितः ।
स्वपुरान्निर्विशेषं च प्रियं प्राप्तो दशाननः ॥ ७.२३.१५ ॥
Nachdem er ein Jahr bei ihnen gewohnt hatte, ordnungsgemäß und ihrem Zweck gemäß, erlangte der Zehnköpfige, obwohl fern seiner Stadt, das ihm Liebe ohne Unterschied.
7.23.16
ततोपधार्य मायानां शतमेकं समाप्तवान् ।
सलिलेन्द्रपुरान्वेषी भ्रमति स्म रसातलम् ॥ ७.२३.१६ ॥
Dann, nach Überlegung, vollendete er eine der hundert Illusionen und wanderte, die Stadt des Herrn der Gewässer suchend, durch die Unterwelt.
7.23.17
ततो ऽश्मनगरं नाम कालकेयैरधिष्ठितम् ।
गत्वा तु कालकेयांश्च हत्वा तत्र बलोत्कटान् ॥ ७.२३.१७ ॥
Dann, nachdem er in die Stadt namens Aśmanagara gegangen war, von den Kālakeyas besetzt, und dort die kraftstrotzenden Kālakeyas erschlagen hatte...
7.23.18
शूर्पणख्याश्च भर्तारमसिना प्राच्छिनत्तदा ।
श्यालं च बलवन्तं च विद्युज्जिह्वं बलोत्कटम् ।
जिह्वया संलिहन्तं च राक्षसं समरे तथा ॥ ७.२३.१८ ॥
Dann hieb er Śūrpaṇakhās Gatten mit dem Schwert nieder, ebenso den mächtigen Schwager Vidyujjihva und den Rākṣasa, der im Kampf mit der Zunge leckte.
7.23.19
तं विजित्य मुहूर्तेन जघ्ने दैत्यांश्चतुःशतम् ॥ ७.२३.१९ ॥
Nachdem er ihn in einem Augenblick besiegt hatte, erschlug er vierhundert Daityas.
7.23.20
ततः पाण्डुरमेघाभं कैलासमिव भास्वरम् ।
वरुणस्यालयं दिव्यमपश्यद्राक्षसाधिपः ॥ ७.२३.२० ॥
Da erblickte der Herr der Rākṣasas die göttliche Wohnung Varuṇas, blass wie eine Wolke und strahlend wie der Kailāsa.
7.23.21
क्षरन्तीं च पयस्तत्र सुरभिं गामवस्थिताम् ।
यस्याः पयोभिनिष्यन्दात्क्षीरोदो नाम सागरः ॥ ७.२३.२१ ॥
Dort sah er die Kuh Surabhi stehen, die Milch fließen ließ; aus deren Strom entstand das Meer namens Kṣīroda.
7.23.22
ददर्श रावणस्तत्र गोवृषेन्द्रवरारणिम् ।
यस्माच्चन्द्रः प्रभवति शीतरश्मिर्निशाकरः ॥ ७.२३.२२ ॥
Dort sah Rāvaṇa den vortrefflichen Ursprung der Kühe und Stiere, aus dem der Mond mit den kühlen Strahlen, der Schöpfer der Nacht, entsteht.
7.23.23
यं समाश्रित्य जीवन्ति फेनपाः परमर्षयः ।
अमृतं यत्र चोत्पन्नं स्वधा च स्वधभोजिनाम् ॥ ७.२३.२३ ॥
Auf ihn gestützt leben die höchsten Weisen, die vom Schaum trinken; dort entstand das Nektar und die Svadhā derer, die Svadhā essen.
7.23.24
यां ब्रुवन्ति नरा लोके सुरभिं नाम नामतः ।
प्रदक्षिणं तु तां कृत्वा रावणः परमाद्भुताम् ॥ ७.२३.२४ ॥
Rāvaṇa umschritt jene höchst wundersame Kuh, die die Menschen der Welt beim Namen Surabhi nennen.
7.23.25
प्रविवेश महाघोरं गुप्तं बहुविधैर्बलैः ।
ततो धाराशताकीर्णं शारदाभ्रनिभं तदा ।
नित्यप्रहृष्टं ददृशे वरुणस्य गृहोत्तमम् ॥ ७.२३.२५ ॥
Er betrat den überaus schrecklichen, von vielerlei Heeren bewachten Ort. Dann sah er Varuṇas herrlichen Palast, voller Hunderter von Strömen, dem Herbstwolken gleich und stets freudig.
7.23.26
ततो हत्वा बलाध्यक्षान्समरे तैश्च ताडितः ।
अब्रवीच्च ततो योधान्राजा शीघ्रं निवेद्यताम् ॥ ७.२३.२६ ॥
Dann, nachdem er ihre Heerführer im Kampf erschlagen und von ihnen getroffen worden war, sprach der König zu den Kriegern: "Man melde es schnell."
7.23.27
युद्धार्थी रावणः प्राप्तस्तस्य युद्धं प्रदीयताम् ।
वद वा न भयं ते ऽस्ति निर्जितो ऽस्मीति साञ्जलिः ॥ ७.२३.२७ ॥
Rāvaṇa ist gekommen, den Kampf suchend; man gebe ihm den Kampf. Oder sprich mit gefalteten Händen: "Du hast keine Furcht; ich bin besiegt."
7.23.28
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धा वरुणस्य महात्मनः ।
पुत्राः पौत्राश्च निष्क्रामन्गौश्च पुष्कर एव च ॥ ७.२३.२८ ॥
Inzwischen traten die erzürnten Söhne und Enkel des großgesinnten Varuṇa hervor, dazu Gaura und Puṣkara.
7.23.29
ते तु वीर्यगुणोपेता बलैः परिवृताः स्वकैः ।
युङ्क्त्वा रथान्कामगमानुद्यद्भास्वरवर्चसः ॥ ७.२३.२९ ॥
Sie, mit Tapferkeit und Tugenden begabt, von ihren eigenen Heeren umgeben, spannten Wagen an, die nach Belieben fuhren, leuchtend im Glanz der aufgehenden Sonne.
7.23.30
ततो युद्धं समभवद्दारुणं रोमहर्षणम् ।
सलिलेन्द्रस्य पुत्राणां रावणस्य च धीमतः ॥ ७.२३.३० ॥
Da entbrannte ein grimmiger, haarsträubender Kampf zwischen den Söhnen des Herrn der Wasser und dem weisen Rāvaṇa.
7.23.31
अमात्यैश्च महावीर्यैर्दशग्रीवस्य रक्षसः ।
वारुणं तद्बलं कृत्स्नं क्षणेन विनिपातितम् ॥ ७.२३.३१ ॥
Durch die tapferen Minister des zehnhalsigen Rākṣasa wurde das gesamte Heer der Söhne Varuṇas in einem Augenblick niedergeworfen.
7.23.32
समीक्ष्य स्वबलं सङ्ख्ये वरुणस्य सुतास्तदा ।
अर्दिताः शरजालेन निवृत्ता रणकर्मणः ॥ ७.२३.३२ ॥
Als die Söhne Varuṇas ihr eigenes Heer im Kampf vernichtet sahen und vom Pfeilnetz gequält wurden, zogen sie sich vom Kriegswerk zurück.
7.23.33
महीतलगतास्ते तु रावणं दृश्य पुष्पके ।
आकाशमाशु विविशुः स्यन्दनैः शीघ्रगामिभिः ॥ ७.२३.३३ ॥
Sie, die auf der Erdoberfläche standen, sahen Rāvaṇa auf dem Puṣpaka und drangen rasch mit ihren schnellen Streitwagen in den Himmel ein.
7.23.34
महादासीत्ततस्तेषां तुल्यं स्थानमवाप्य तत् ।
आकाशयुद्धं तुमुलं देवदानवयोरिव ॥ ७.२३.३४ ॥
Dann, nachdem sie eine gleichwertige Stellung erlangt hatten, entbrannte ein tosender Luftkampf, wie zwischen Göttern und Dānavas.
7.23.35
ततस्ते रावणं युद्धे शरैः पावकसन्निभैः ।
विमुखीकृत्य सन्तुष्टा विनेदुर्विविधान्रवान् ॥ ७.२३.३५ ॥
Dann, als sie Rāvaṇa im Kampf mit feuergleichen Pfeilen zurückgedrängt hatten, freuten sie sich und stießen vielfältige Schreie aus.
7.23.36
ततो महोदरः क्रुद्धो राजानं दृश्य धर्षितम् ।
त्यक्त्वा मृत्युभयं वीरो युद्धकाङ्क्षी व्यलोकयत् ॥ ७.२३.३६ ॥
Da blickte der erzürnte Mahodara, als er den gedemütigten König sah, unter Ablegung der Todesfurcht, kampfbegierig umher.
7.23.37
तेन ते दारुणा युद्धे कामगाः पवनोपमाः ।
महोदरेण गदया हता वै प्रययुः क्षितिम् ॥ ७.२३.३७ ॥
Im Kampf schlug er mit seiner schrecklichen Keule ihre Streitwagen nieder, schnell wie der Wind und nach Belieben fahrend; sie stürzten zur Erde.
7.23.38
तेषां वरुणपुत्राणां हत्वा योधान्हयाञ्छतान् ।
मुमोचाशु महानादं विरथान्प्रेक्ष्य तान्स्थितान् ॥ ७.२३.३८ ॥
Nachdem er hunderte Krieger und Pferde der Söhne Varuṇas erschlagen hatte, stieß er, als er sie wagenlos dastehen sah, sogleich ein gewaltiges Gebrüll aus.
7.23.39
ते तु तेषां रथाः साश्वाः सह सारथिभिर्हतैः ।
महोदरेण निहताः पतिताः पृथिवीतले ॥ ७.२३.३९ ॥
Ihre Streitwagen samt Pferden und Wagenlenkern wurden von Mahodara erschlagen und fielen auf die Erdoberfläche.
7.23.40
ते तु त्यक्त्वा रथान्पुत्रा वरुणस्य महात्मनः ।
आकाशे विष्ठिताः शूराः स्वप्रभावान्न विव्यथुः ॥ ७.२३.४० ॥
Die Söhne des großherzigen Varuṇa verließen ihre Streitwagen und standen im Himmel; durch ihre eigene Macht waren diese Helden nicht verstört.
7.23.41
धनूंषि कृत्वा सज्जानि विनिर्भिद्य महोदरम् ।
रावणं समरे क्रुद्धाः सहिताः समभिद्रवन् ॥ ७.२३.४१ ॥
Sie spannten ihre Bögen, durchbohrten Mahodara und stürmten zornig gemeinsam im Kampf auf Rāvaṇa los.
7.23.42
सायकैश्चापविभ्रष्टैर्वज्रकल्पैः सुदारुणैः ।
दारयन्ति स्म सङ्क्रुद्धा मेघा इव महागिरिम् ॥ ७.२३.४२ ॥
Mit Pfeilen von ihren Bögen, schrecklich wie Donnerkeile, im Zorn entbrannt, zerrissen sie ihn, wie Wolken einen großen Berg zerreißen.
7.23.43
ततः क्रुद्धो दशग्रीवः कालाग्निरिव निर्गतः ।
शरवर्षैर्महाघोरैस्तेषां मर्मस्वताडयत् ॥ ७.२३.४३ ॥
Da trat der zornige zehnhalsige Rāvaṇa hervor wie das Feuer der Zeit und traf ihre Lebenspunkte mit einem furchtbaren Pfeilhagel.
7.23.44
ततस्तेनैव सहसा सीदन्ति स्म पदातयः ।
मुसलानि विचित्राणि ततो भल्लशतानि च ॥ ७.२३.४४ ॥
Sogleich gerieten die Fußsoldaten durch ihn in Not; dann kamen bunte Keulen und hundert Bhalla-Pfeile.
7.23.45
पट्टिशांश्चैव शक्तीश्च शतघ्नीस्तोमरांस्तथा ।
पातयामास दुर्धर्षस्तेषामुपरि विष्ठितः ॥ ७.२३.४५ ॥
Eisenkeulen, Speere, Shataghnis und Wurfspieße ebenso; der Unbezwingbare, über ihnen stehend, ließ sie niederfallen.
7.23.46
अपविद्धास्तु ते वीरा विनिष्पेतुः पदातयः ।
महापङ्कमिवासाद्य कुञ्जराष्षष्टिहायनाः ॥ ७.२३.४६ ॥
Niedergeschlagen flohen jene tapferen Fußsoldaten auseinander, wie sechzigjährige Elefanten, die in tiefen Schlamm geraten.
7.23.47
सीदमानान्सुतान्दृष्ट्वा विह्वलान्सुमहौजसः ।
ननाद रावणो हर्षान्महानम्बुधरो यथा ॥ ७.२३.४७ ॥
Als er seine Söhne bedrängt und verwirrt sah, brüllte der gewaltige Rāvaṇa vor Freude wie eine gewaltige Gewitterwolke.
7.23.48
ततो रक्षो महानादान्मुक्त्वा हन्ति स्म वारुणान् ।
नानाप्रहरणोपेतैर्धारापातैरिवाम्बुदः ॥ ७.२३.४८ ॥
Da stieß der Dämon große Brüllschreie aus und traf mit den Varuṇa-Geschossen, versehen mit vielerlei Waffen, wie eine Wolke, die Ströme ergießt.
7.23.49
ततस्ते विमुखाः सर्वे पतिता धरणीतले ।
रणात्स्वपुरुषैः शीघ्रं गृहाण्येव प्रवेशिताः ॥ ७.२३.४९ ॥
Da fielen sie alle, in die Flucht geschlagen, zur Erde nieder; vom Schlachtfeld brachten ihre eigenen Männer sie schnell in ihre Häuser.
7.23.50
तानब्रवीत्ततो रक्षो वरुणाय निवेद्यताम् ॥ ७.२३.५० ॥
Da sprach der Dämon zu ihnen: »Varuṇa soll es gemeldet werden.«
7.23.51
रावणं त्वब्रवीन्मन्त्री प्रहस्तो नाम वारुणः ।
गतः खलु महाराजो ब्रह्मलोकं जलेश्वरः ॥ ७.२३.५१ ॥
Aber der Minister Varuṇas namens Prahasta sprach zu Rāvaṇa: »Der große König, der Herr der Gewässer, ist ja in die Welt Brahmās gegangen.«
7.23.52
गान्धर्वं वरुणः श्रोतुं यं त्वमाह्वयसे युधि ।
तत्किं तव वृथा वीर परिश्रम्य गते नृपे ।
ये तु सन्निहिता वीराः कुमारास्ते पराजिताः ॥ ७.२३.५२ ॥
Varuṇa ist gegangen, um die Gandharva-Musik zu hören, zu der du ihn im Kampf herausgefordert hast; Held, deine Mühe ist vergeblich, da der König fort ist. Die heldenhaften Prinzen, die hier waren, sind besiegt worden.
7.23.53
राक्षसेन्द्रस्तु तच्छ्रुत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ।
हर्षान्नादं विमुञ्चन्वै निष्क्रान्तो वरुणालयात् ॥ ७.२३.५३ ॥
Als der Herr der Rākṣasas dies hörte, verkündete er seinen Namen, brüllte vor Freude und verließ Varuṇas Wohnsitz.
7.23.54
आगतस्तु पथा येन तेनैव विनिवृत्य सः ।
लङ्कामभिमुखो रक्षो नभस्तलगतो ययौ ॥ ७.२३.५४ ॥
Auf demselben Weg zurückkehrend, auf dem er gekommen war, zog der Dämon, Laṅkā zugewandt, durch den Himmel davon.