Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.23.1
ततो जित्वा दशग्रीवो यमं त्रिदशपुङ्गवम् ।
रावणस्तु रणश्लाघी स्वसहायान्ददर्श ह ॥ ७.२३.१ ॥
Então Rāvaṇa, o de dez pescoços, tendo vencido Yama, o melhor dos trinta deuses, e Rāvaṇa, que se gabava na batalha, viu seus próprios companheiros.
7.23.2
ततो रुधिरसिक्ताङ्गं प्रहारैर्जर्जरीकृतम् ।
रावणं राक्षसा दृष्ट्वा ह्यष्टवत् समुपागमन् ॥ ७.२३.२ ॥
Então os rākṣasas, vendo Rāvaṇa com o corpo encharcado de sangue e despedaçado pelos golpes, aproximaram-se dele em alarme.
7.23.3
जयेन वर्धयित्वा च मारीचप्रमुखास्ततः ।
पुष्पकं भेजिरे सर्वे सान्त्विता रावणेन तु ॥ ७.२३.३ ॥
Tendo exaltado a vitória, todos os principais rākṣasas liderados por Mārīca, consolados por Rāvaṇa, subiram ao carro Puṣpaka.
7.23.4
ततो रसातलं गच्छन् प्रविष्टः पयसां निधिम् ।
दैत्योरगगणाध्युष्टं वरुणेन सुरक्षितम् ॥ ७.२३.४ ॥
Então, indo em direção ao submundo, entrou no oceano, o tesouro das águas, habitado por multidões de daityas e serpentes e bem guardado por Varuṇa.
7.23.5
स तु भोगवतीं गत्वा पुरीं वासुकिपालिताम् ।
कृत्वा नागान्वशे हृष्टो ययौ मणिमयीं पुरीम् ॥ ७.२३.५ ॥
Foi à cidade de Bhogavatī, protegida por Vāsuki, subjugou os nāgas e, alegre, seguiu para a cidade de joias.
7.23.6
निवातकवचास्तत्र दैत्या लब्धवरा वसन् ।
राक्षसान्तान्समागम्य युद्धाय समुपाह्वयत् ॥ ७.२३.६ ॥
Ali viviam os daityas chamados Nivātakavacas, que haviam obtido dádivas; aproximaram-se do líder dos rākṣasas e o desafiaram para a batalha.
7.23.7
ते तु सर्वे सुविक्रान्ता दैतेया बलशालिनः ।
नानाप्रहरणास्तत्र प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.२३.७ ॥
Todos aqueles valentes Daityas, poderosos em força, portando diversas armas, estavam ali exultantes, embriagados pelo orgulho da batalha.
7.23.8
शूलैस्त्रिशूलैः कुलिशैः पट्टिशासिपरश्वधैः ।
अन्योन्यं बिभिदुः क्रुद्धा राक्षसा दानवास्तथा ॥ ७.२३.८ ॥
Enfurecidos, os rākṣasas e dānavas trespassaram uns aos outros com lanças, tridentes, maças de raio, clavas de ferro, espadas e machados.
7.23.9
तेषां तु युध्यमानानां साग्रः संवत्सरो गतः ।
न चान्यतरयोस्तत्र विजयो वा क्षयो ऽपि वा ॥ ७.२३.९ ॥
Enquanto combatiam, passou-se mais de um ano inteiro, e nenhum dos lados alcançou vitória ou derrota.
7.23.10
ततः पितामहस्तत्र त्रैलोक्यगतिरव्ययः ।
आजगाम द्रुतं देवो विमानवरमास्थितः ॥ ७.२३.१० ॥
Então o avô, refúgio dos três mundos, imperecível, chegou depressa, montado num excelente carro celeste.
7.23.11
निवातकवचानां तु निवार्य रणकर्म तत् ।
वृद्धः पितामहो वाक्यमुवाच विदितार्थवत् ॥ ७.२३.११ ॥
Detendo aquele combate dos Nivātakavacas, o velho avô proferiu palavras cheias de sentido.
7.23.12
नह्ययं रावणो युद्धे शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
न भवन्तः क्षयं नेतुमपि सामरदानवैः ॥ ७.२३.१२ ॥
Este Rāvaṇa não pode ser vencido em batalha nem mesmo por deuses e asuras, nem vós podereis levá-lo à destruição, mesmo junto com os imortais e os dānavas.
7.23.13
राक्षसस्य सखित्वं च भवद्भिः सह रोचते ।
अविभक्ताश्च सर्वार्थाः सुहृदां नात्र संशयः ॥ ७.२३.१३ ॥
A amizade com o rākṣasa me agrada, junto com vocês. Os objetivos dos amigos são indivisíveis; não há dúvida disso.
7.23.14
ततो ऽग्निसाक्षिकं सख्यं कृतवांस्तत्र रावणः ।
निवातकवचैः सार्धं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ ७.२३.१४ ॥
Então Rāvaṇa fez amizade ali, tendo o fogo como testemunha, e alegrou-se com os Nivātakavacas.
7.23.15
अर्थतस्तैर्यथान्यायं संवत्सरमथोषितः ।
स्वपुरान्निर्विशेषं च प्रियं प्राप्तो दशाननः ॥ ७.२३.१५ ॥
Tendo habitado um ano com eles, conforme a regra e o propósito, o de dez cabeças, embora longe de sua cidade, obteve o que lhe era caro sem distinção.
7.23.16
ततोपधार्य मायानां शतमेकं समाप्तवान् ।
सलिलेन्द्रपुरान्वेषी भ्रमति स्म रसातलम् ॥ ७.२३.१६ ॥
Então, após considerar, completou uma das cem ilusões e, buscando a cidade do senhor das águas, vagou pelo mundo subterrâneo.
7.23.17
ततो ऽश्मनगरं नाम कालकेयैरधिष्ठितम् ।
गत्वा तु कालकेयांश्च हत्वा तत्र बलोत्कटान् ॥ ७.२३.१७ ॥
Então, tendo ido à cidade chamada Aśmanagara, ocupada pelos Kālakeyas, e tendo matado ali os ferozes Kālakeyas...
7.23.18
शूर्पणख्याश्च भर्तारमसिना प्राच्छिनत्तदा ।
श्यालं च बलवन्तं च विद्युज्जिह्वं बलोत्कटम् ।
जिह्वया संलिहन्तं च राक्षसं समरे तथा ॥ ७.२३.१८ ॥
Então cortou com a espada o marido de Śūrpaṇakhā, e igualmente o poderoso cunhado Vidyujjihva, e o rākṣasa que lambia com a língua na batalha.
7.23.19
तं विजित्य मुहूर्तेन जघ्ने दैत्यांश्चतुःशतम् ॥ ७.२३.१९ ॥
Tendo-o vencido num instante, abateu quatrocentos daityas.
7.23.20
ततः पाण्डुरमेघाभं कैलासमिव भास्वरम् ।
वरुणस्यालयं दिव्यमपश्यद्राक्षसाधिपः ॥ ७.२३.२० ॥
Então o senhor dos rākṣasas viu a morada divina de Varuṇa, pálida como uma nuvem e resplandecente como o Kailāsa.
7.23.21
क्षरन्तीं च पयस्तत्र सुरभिं गामवस्थिताम् ।
यस्याः पयोभिनिष्यन्दात्क्षीरोदो नाम सागरः ॥ ७.२३.२१ ॥
Ali viu a vaca Surabhi, de pé, derramando leite, de cujo fluxo nasceu o oceano chamado Kṣīroda.
7.23.22
ददर्श रावणस्तत्र गोवृषेन्द्रवरारणिम् ।
यस्माच्चन्द्रः प्रभवति शीतरश्मिर्निशाकरः ॥ ७.२३.२२ ॥
Ali Rāvaṇa viu a excelente fonte das vacas e dos touros, da qual surge a lua de raios frescos, criadora da noite.
7.23.23
यं समाश्रित्य जीवन्ति फेनपाः परमर्षयः ।
अमृतं यत्र चोत्पन्नं स्वधा च स्वधभोजिनाम् ॥ ७.२३.२३ ॥
Apoiados nele vivem os grandes sábios que bebem espuma; ali surgiram o néctar e a svadhā dos que se alimentam de svadhā.
7.23.24
यां ब्रुवन्ति नरा लोके सुरभिं नाम नामतः ।
प्रदक्षिणं तु तां कृत्वा रावणः परमाद्भुताम् ॥ ७.२३.२४ ॥
Rāvaṇa deu a volta ritual àquela vaca maravilhosa, a quem os homens do mundo chamam pelo nome de Surabhi.
7.23.25
प्रविवेश महाघोरं गुप्तं बहुविधैर्बलैः ।
ततो धाराशताकीर्णं शारदाभ्रनिभं तदा ।
नित्यप्रहृष्टं ददृशे वरुणस्य गृहोत्तमम् ॥ ७.२३.२५ ॥
Entrou naquele lugar sumamente terrível, guardado por forças de muitos tipos. Então viu a excelente morada de Varuṇa, cheia de centenas de correntes, semelhante a uma nuvem de outono e sempre alegre.
7.23.26
ततो हत्वा बलाध्यक्षान्समरे तैश्च ताडितः ।
अब्रवीच्च ततो योधान्राजा शीघ्रं निवेद्यताम् ॥ ७.२३.२६ ॥
Então, tendo matado os comandantes deles na batalha e sido por eles ferido, o rei disse aos guerreiros: "Que se anuncie rapidamente."
7.23.27
युद्धार्थी रावणः प्राप्तस्तस्य युद्धं प्रदीयताम् ।
वद वा न भयं ते ऽस्ति निर्जितो ऽस्मीति साञ्जलिः ॥ ७.२३.२७ ॥
Rāvaṇa chegou, em busca de batalha; que se lhe dê batalha. Ou diga, com as mãos juntas: "Não tens medo; eu estou vencido."
7.23.28
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धा वरुणस्य महात्मनः ।
पुत्राः पौत्राश्च निष्क्रामन्गौश्च पुष्कर एव च ॥ ७.२३.२८ ॥
Nesse ínterim, saíram os filhos e netos enfurecidos do magnânimo Varuṇa, e também Gaura e Puṣkara.
7.23.29
ते तु वीर्यगुणोपेता बलैः परिवृताः स्वकैः ।
युङ्क्त्वा रथान्कामगमानुद्यद्भास्वरवर्चसः ॥ ७.२३.२९ ॥
Eles, dotados de valor e virtudes, cercados por suas próprias forças, atrelaram carros que se moviam à vontade, resplandecentes com o esplendor do sol nascente.
7.23.30
ततो युद्धं समभवद्दारुणं रोमहर्षणम् ।
सलिलेन्द्रस्य पुत्राणां रावणस्य च धीमतः ॥ ७.२३.३० ॥
Então surgiu uma batalha feroz, de arrepiar os cabelos, entre os filhos do senhor das águas e o sábio Rāvaṇa.
7.23.31
अमात्यैश्च महावीर्यैर्दशग्रीवस्य रक्षसः ।
वारुणं तद्बलं कृत्स्नं क्षणेन विनिपातितम् ॥ ७.२३.३१ ॥
Pelos ministros de grande valor do rākṣasa de dez pescoços, todo o exército dos filhos de Varuṇa foi derrubado num instante.
7.23.32
समीक्ष्य स्वबलं सङ्ख्ये वरुणस्य सुतास्तदा ।
अर्दिताः शरजालेन निवृत्ता रणकर्मणः ॥ ७.२३.३२ ॥
Ao ver o próprio exército destruído na batalha, os filhos de Varuṇa, atormentados pela rede de flechas, retiraram-se da obra da guerra.
7.23.33
महीतलगतास्ते तु रावणं दृश्य पुष्पके ।
आकाशमाशु विविशुः स्यन्दनैः शीघ्रगामिभिः ॥ ७.२३.३३ ॥
Eles, que estavam na superfície da terra, ao ver Rāvaṇa no Puṣpaka, entraram rapidamente no céu com seus carros velozes.
7.23.34
महादासीत्ततस्तेषां तुल्यं स्थानमवाप्य तत् ।
आकाशयुद्धं तुमुलं देवदानवयोरिव ॥ ७.२३.३४ ॥
Então, tendo obtido uma posição igual, travou-se uma batalha aérea tumultuosa, como a entre deuses e dānavas.
7.23.35
ततस्ते रावणं युद्धे शरैः पावकसन्निभैः ।
विमुखीकृत्य सन्तुष्टा विनेदुर्विविधान्रवान् ॥ ७.२३.३५ ॥
Então, tendo feito Rāvaṇa recuar na batalha com flechas como fogo, alegraram-se e rugiram com diversos brados.
7.23.36
ततो महोदरः क्रुद्धो राजानं दृश्य धर्षितम् ।
त्यक्त्वा मृत्युभयं वीरो युद्धकाङ्क्षी व्यलोकयत् ॥ ७.२३.३६ ॥
Então Mahodara, irado, vendo o rei humilhado, abandonou o temor da morte e, desejoso de combate, o herói olhou ao redor.
7.23.37
तेन ते दारुणा युद्धे कामगाः पवनोपमाः ।
महोदरेण गदया हता वै प्रययुः क्षितिम् ॥ ७.२३.३७ ॥
Na batalha, com sua terrível maça, derrubou seus carros, velozes como o vento e que se moviam à vontade; caíram ao chão.
7.23.38
तेषां वरुणपुत्राणां हत्वा योधान्हयाञ्छतान् ।
मुमोचाशु महानादं विरथान्प्रेक्ष्य तान्स्थितान् ॥ ७.२३.३८ ॥
Tendo matado centenas de guerreiros e cavalos dos filhos de Varuṇa, ao vê-los de pé, sem carros, soltou imediatamente um grande rugido.
7.23.39
ते तु तेषां रथाः साश्वाः सह सारथिभिर्हतैः ।
महोदरेण निहताः पतिताः पृथिवीतले ॥ ७.२३.३९ ॥
Seus carros, junto com cavalos e condutores, foram abatidos por Mahodara e caíram sobre a superfície da terra.
7.23.40
ते तु त्यक्त्वा रथान्पुत्रा वरुणस्य महात्मनः ।
आकाशे विष्ठिताः शूराः स्वप्रभावान्न विव्यथुः ॥ ७.२३.४० ॥
Abandonando seus carros, os filhos do magnânimo Varuṇa permaneceram no céu; por seu próprio poder, aqueles heróis não se perturbaram.
7.23.41
धनूंषि कृत्वा सज्जानि विनिर्भिद्य महोदरम् ।
रावणं समरे क्रुद्धाः सहिताः समभिद्रवन् ॥ ७.२३.४१ ॥
Preparando seus arcos e atravessando Mahodara, enfurecidos, precipitaram-se juntos contra Rāvaṇa na batalha.
7.23.42
सायकैश्चापविभ्रष्टैर्वज्रकल्पैः सुदारुणैः ।
दारयन्ति स्म सङ्क्रुद्धा मेघा इव महागिरिम् ॥ ७.२३.४२ ॥
Com flechas disparadas de seus arcos, terríveis como raios, furiosamente enraivecidos, dilaceravam-no como as nuvens dilaceram uma grande montanha.
7.23.43
ततः क्रुद्धो दशग्रीवः कालाग्निरिव निर्गतः ।
शरवर्षैर्महाघोरैस्तेषां मर्मस्वताडयत् ॥ ७.२३.४३ ॥
Então o furioso Rāvaṇa de dez pescoços saiu como o fogo do tempo e feriu seus pontos vitais com uma terrível chuva de flechas.
7.23.44
ततस्तेनैव सहसा सीदन्ति स्म पदातयः ।
मुसलानि विचित्राणि ततो भल्लशतानि च ॥ ७.२३.४४ ॥
De imediato, por obra dele, os soldados de infantaria foram abatidos; depois vieram maças variegadas e centenas de flechas bhalla.
7.23.45
पट्टिशांश्चैव शक्तीश्च शतघ्नीस्तोमरांस्तथा ।
पातयामास दुर्धर्षस्तेषामुपरि विष्ठितः ॥ ७.२३.४५ ॥
Maças de ferro, lanças, shataghnis e dardos igualmente; o invencível, de pé sobre eles, fez cair.
7.23.46
अपविद्धास्तु ते वीरा विनिष्पेतुः पदातयः ।
महापङ्कमिवासाद्य कुञ्जराष्षष्टिहायनाः ॥ ७.२३.४६ ॥
Derrubados, aqueles valentes soldados de infantaria debandaram, como elefantes de sessenta anos atolados num grande lodaçal.
7.23.47
सीदमानान्सुतान्दृष्ट्वा विह्वलान्सुमहौजसः ।
ननाद रावणो हर्षान्महानम्बुधरो यथा ॥ ७.२३.४७ ॥
Ao ver seus filhos abatidos e desorientados, o muito poderoso Rāvaṇa rugiu de júbilo como uma grande nuvem de tempestade.
7.23.48
ततो रक्षो महानादान्मुक्त्वा हन्ति स्म वारुणान् ।
नानाप्रहरणोपेतैर्धारापातैरिवाम्बुदः ॥ ७.२३.४८ ॥
Então o demônio, soltando grandes rugidos, atingiu com os projéteis de Varuṇa, munidos de muitas armas, como uma nuvem que derrama torrentes.
7.23.49
ततस्ते विमुखाः सर्वे पतिता धरणीतले ।
रणात्स्वपुरुषैः शीघ्रं गृहाण्येव प्रवेशिताः ॥ ७.२३.४९ ॥
Então todos eles, derrotados, caíram sobre a terra; do campo de batalha, seus próprios homens os levaram rapidamente para casa.
7.23.50
तानब्रवीत्ततो रक्षो वरुणाय निवेद्यताम् ॥ ७.२३.५० ॥
Então o demônio lhes disse: "Que se informe Varuṇa."
7.23.51
रावणं त्वब्रवीन्मन्त्री प्रहस्तो नाम वारुणः ।
गतः खलु महाराजो ब्रह्मलोकं जलेश्वरः ॥ ७.२३.५१ ॥
Mas o ministro de Varuṇa, chamado Prahasta, disse a Rāvaṇa: "O grande rei, senhor das águas, de fato partiu para o mundo de Brahmā."
7.23.52
गान्धर्वं वरुणः श्रोतुं यं त्वमाह्वयसे युधि ।
तत्किं तव वृथा वीर परिश्रम्य गते नृपे ।
ये तु सन्निहिता वीराः कुमारास्ते पराजिताः ॥ ७.२३.५२ ॥
Varuṇa foi ouvir a música gandharva para a qual você o desafiou em batalha; herói, seu esforço é vão agora que o rei partiu. Quanto aos príncipes heroicos que estavam aqui, foram derrotados.
7.23.53
राक्षसेन्द्रस्तु तच्छ्रुत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ।
हर्षान्नादं विमुञ्चन्वै निष्क्रान्तो वरुणालयात् ॥ ७.२३.५३ ॥
Ouvindo isso, o senhor dos rākṣasas proclamou seu nome, rugiu de alegria e partiu da morada de Varuṇa.
7.23.54
आगतस्तु पथा येन तेनैव विनिवृत्य सः ।
लङ्कामभिमुखो रक्षो नभस्तलगतो ययौ ॥ ७.२३.५४ ॥
Retornando pelo mesmo caminho por onde viera, o demônio, voltado para Laṅkā, seguiu pelo céu.