வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.23.1
ततो जित्वा दशग्रीवो यमं त्रिदशपुङ्गवम् ।
रावणस्तु रणश्लाघी स्वसहायान्ददर्श ह ॥ ७.२३.१ ॥
பின்னர் பத்துத் தலை ராவணன் தேவர்களில் சிறந்தவனான யமனை வென்றான்; போரில் பெருமை பேசும் ராவணன் தன் துணைவர்களைக் கண்டான்.
7.23.2
ततो रुधिरसिक्ताङ्गं प्रहारैर्जर्जरीकृतम् ।
रावणं राक्षसा दृष्ट्वा ह्यष्टवत् समुपागमन् ॥ ७.२३.२ ॥
பின்னர் இரத்தத்தில் நனைந்து அடிகளால் சிதைந்த உடலுடைய ராவணனைக் கண்ட அரக்கர்கள் அச்சத்துடன் அவன் அருகே வந்தனர்.
7.23.3
जयेन वर्धयित्वा च मारीचप्रमुखास्ततः ।
पुष्पकं भेजिरे सर्वे सान्त्विता रावणेन तु ॥ ७.२३.३ ॥
வெற்றியைப் போற்றி, மாரீசன் முதலானோர் அனைவரும் ராவணனால் ஆறுதல் பெற்று புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினர்.
7.23.4
ततो रसातलं गच्छन् प्रविष्टः पयसां निधिम् ।
दैत्योरगगणाध्युष्टं वरुणेन सुरक्षितम् ॥ ७.२३.४ ॥
பின்னர் பாதாள லோகத்திற்குச் சென்றபோது அவன் நீர்நிதியான கடலுக்குள் நுழைந்தான்; அது தைத்தியர், நாகர் கூட்டங்கள் வசிப்பதும், வருணனால் நன்கு காக்கப்படுவதுமாகும்.
7.23.5
स तु भोगवतीं गत्वा पुरीं वासुकिपालिताम् ।
कृत्वा नागान्वशे हृष्टो ययौ मणिमयीं पुरीम् ॥ ७.२३.५ ॥
அவன் வாசுகியால் காக்கப்பட்ட போகவதி நகரத்திற்குச் சென்று, நாகர்களை அடக்கி மகிழ்ச்சியுடன் மணிகளால் ஆன நகரத்திற்குச் சென்றான்.
7.23.6
निवातकवचास्तत्र दैत्या लब्धवरा वसन् ।
राक्षसान्तान्समागम्य युद्धाय समुपाह्वयत् ॥ ७.२३.६ ॥
அங்கே வரம் பெற்ற நிவாதகவசர் என்ற தைத்தியர்கள் வாழ்ந்தனர்; அவர்கள் அரக்கர்களின் முடிவான (ராவணன்) அருகில் வந்து போருக்கு அழைத்தனர்.
7.23.7
ते तु सर्वे सुविक्रान्ता दैतेया बलशालिनः ।
नानाप्रहरणास्तत्र प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ७.२३.७ ॥
அந்த அனைத்து தைத்தியர்களும் மிகுந்த வீரமும் வலிமையும் கொண்டவர்கள்; பல வகை ஆயுதங்களை ஏந்தி, போர் வெறியில் களிப்புடன் அங்கு இருந்தனர்.
7.23.8
शूलैस्त्रिशूलैः कुलिशैः पट्टिशासिपरश्वधैः ।
अन्योन्यं बिभिदुः क्रुद्धा राक्षसा दानवास्तथा ॥ ७.२३.८ ॥
சினம் கொண்ட ராட்சசர்களும் தானவர்களும் சூலம், திரிசூலம், வஜ்ரம், பட்டிசம், வாள், கோடரி ஆகியவற்றால் ஒருவரையொருவர் குத்திக் கிழித்தனர்.
7.23.9
तेषां तु युध्यमानानां साग्रः संवत्सरो गतः ।
न चान्यतरयोस्तत्र विजयो वा क्षयो ऽपि वा ॥ ७.२३.९ ॥
அவர்கள் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது ஓர் ஆண்டுக்கும் மேல் கடந்தது; ஆனால் இருதரப்பிலும் வெற்றியோ தோல்வியோ ஏற்படவில்லை.
7.23.10
ततः पितामहस्तत्र त्रैलोक्यगतिरव्ययः ।
आजगाम द्रुतं देवो विमानवरमास्थितः ॥ ७.२३.१० ॥
அப்பொழுது மூவுலகுக்கும் புகலிடமான, அழியாத பிதாமகரான தேவர் சிறந்த விமானத்தில் ஏறி விரைவாக அங்கு வந்தார்.
7.23.11
निवातकवचानां तु निवार्य रणकर्म तत् ।
वृद्धः पितामहो वाक्यमुवाच विदितार्थवत् ॥ ७.२३.११ ॥
நிவாதகவசர்களின் அந்தப் போர்ச் செயலைத் தடுத்து, முதிய பிதாமகர் பொருள் தெளிவான சொற்களைக் கூறினார்.
7.23.12
नह्ययं रावणो युद्धे शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
न भवन्तः क्षयं नेतुमपि सामरदानवैः ॥ ७.२३.१२ ॥
இந்த ராவணனை போரில் தேவர்களும் அசுரர்களும் வெல்ல முடியாது; நீங்களும் தேவர்களும் தானவர்களும் சேர்ந்தும் அவனை அழிக்க முடியாது.
7.23.13
राक्षसस्य सखित्वं च भवद्भिः सह रोचते ।
अविभक्ताश्च सर्वार्थाः सुहृदां नात्र संशयः ॥ ७.२३.१३ ॥
ராட்சசனுடன் உங்களுடனான நட்பு எனக்கு விருப்பமானது. நண்பர்களின் அனைத்து நோக்கங்களும் பகிரப்பட்டவையே; இதில் ஐயமில்லை.
7.23.14
ततो ऽग्निसाक्षिकं सख्यं कृतवांस्तत्र रावणः ।
निवातकवचैः सार्धं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ ७.२३.१४ ॥
பின்னர் அங்கே ராவணன் அக்னியை சாட்சியாக வைத்து நட்பு கொண்டான்; நிவாதகவசர்களுடன் அப்போது அவன் மகிழ்ந்தான்.
7.23.15
अर्थतस्तैर्यथान्यायं संवत्सरमथोषितः ।
स्वपुरान्निर्विशेषं च प्रियं प्राप्तो दशाननः ॥ ७.२३.१५ ॥
அவர்களுடன் முறைப்படி, நோக்கத்திற்கேற்ப ஓராண்டு தங்கி, தன் நகரிலிருந்து பிரிந்திருந்தும் பத்துத் தலையோன் பிரியத்தைப் பெற்றான்.
7.23.16
ततोपधार्य मायानां शतमेकं समाप्तवान् ।
सलिलेन्द्रपुरान्वेषी भ्रमति स्म रसातलम् ॥ ७.२३.१६ ॥
பின்னர் ஆராய்ந்து நூறு மாயைகளில் ஒன்றை முடித்தான்; வருணனின் நகரைத் தேடியபடி அவன் பாதாளத்தில் அலைந்தான்.
7.23.17
ततो ऽश्मनगरं नाम कालकेयैरधिष्ठितम् ।
गत्वा तु कालकेयांश्च हत्वा तत्र बलोत्कटान् ॥ ७.२३.१७ ॥
பின்னர் காலகேயர்களால் ஆளப்பட்ட அஷ்மநகரம் என்ற நகரத்திற்குச் சென்று, அங்கிருந்த வலிமை மிக்க காலகேயர்களைக் கொன்று...
7.23.18
शूर्पणख्याश्च भर्तारमसिना प्राच्छिनत्तदा ।
श्यालं च बलवन्तं च विद्युज्जिह्वं बलोत्कटम् ।
जिह्वया संलिहन्तं च राक्षसं समरे तथा ॥ ७.२३.१८ ॥
அப்போது சூர்ப்பணகையின் கணவனை வாளால் வெட்டினான்; வலிமை மிக்க மைத்துனன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வனையும், போரில் நாக்கால் நக்கிக்கொண்டிருந்த ராட்சசனையும் அவ்வாறே வெட்டினான்.
7.23.19
तं विजित्य मुहूर्तेन जघ्ने दैत्यांश्चतुःशतम् ॥ ७.२३.१९ ॥
அவனை ஒரு கணத்தில் வென்று, நானூறு தைத்தியர்களைக் கொன்றான்.
7.23.20
ततः पाण्डुरमेघाभं कैलासमिव भास्वरम् ।
वरुणस्यालयं दिव्यमपश्यद्राक्षसाधिपः ॥ ७.२३.२० ॥
பின்னர் வெண்மேகம் போன்றதும், கைலாசம் போல ஒளிர்வதுமான வருணனின் தெய்வீக இல்லத்தை அரக்கர்தலைவன் கண்டான்.
7.23.21
क्षरन्तीं च पयस्तत्र सुरभिं गामवस्थिताम् ।
यस्याः पयोभिनिष्यन्दात्क्षीरोदो नाम सागरः ॥ ७.२३.२१ ॥
அங்கே பால் சொரிந்தபடி நின்றிருந்த சுரபி என்ற பசுவைக் கண்டான்; அவளுடைய பால் பெருக்கால் க்ஷீரோதம் என்ற கடல் தோன்றியது.
7.23.22
ददर्श रावणस्तत्र गोवृषेन्द्रवरारणिम् ।
यस्माच्चन्द्रः प्रभवति शीतरश्मिर्निशाकरः ॥ ७.२३.२२ ॥
அங்கே பசுக்களிலும் காளைகளிலும் சிறந்த அரணியை ராவணன் கண்டான்; அதிலிருந்தே குளிர்ந்த கதிர்களையுடைய இரவின் ஒளியான சந்திரன் தோன்றுகிறான்.
7.23.23
यं समाश्रित्य जीवन्ति फेनपाः परमर्षयः ।
अमृतं यत्र चोत्पन्नं स्वधा च स्वधभोजिनाम् ॥ ७.२३.२३ ॥
அதை ஆதாரமாகக் கொண்டு பேனபர்கள் என்ற பரம ரிஷிகள் வாழ்கிறார்கள்; அங்கேயே அமிர்தம் தோன்றியது, ஸ்வதா பிதுக்களின் ஸ்வதாவும் தோன்றியது.
7.23.24
यां ब्रुवन्ति नरा लोके सुरभिं नाम नामतः ।
प्रदक्षिणं तु तां कृत्वा रावणः परमाद्भुताम् ॥ ७.२३.२४ ॥
உலகில் மனிதர்கள் சுரபி என்று பெயரால் அழைக்கும் அந்த மிகவும் அற்புதமான பசுவை ராவணன் வலம் வந்து வணங்கினான்.
7.23.25
प्रविवेश महाघोरं गुप्तं बहुविधैर्बलैः ।
ततो धाराशताकीर्णं शारदाभ्रनिभं तदा ।
नित्यप्रहृष्टं ददृशे वरुणस्य गृहोत्तमम् ॥ ७.२३.२५ ॥
அவன் பலவகைப் படைகளால் காக்கப்பட்ட, மிகவும் பயங்கரமான அந்த இடத்தில் நுழைந்தான். அப்போது நூற்றுக்கணக்கான நீரோடைகளால் நிறைந்ததும், சரத்கால மேகத்தைப் போன்றதும், எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் விளங்குவதுமான வருணனின் சிறந்த மாளிகையை அவன் கண்டான்.
7.23.26
ततो हत्वा बलाध्यक्षान्समरे तैश्च ताडितः ।
अब्रवीच्च ततो योधान्राजा शीघ्रं निवेद्यताम् ॥ ७.२३.२६ ॥
பின்னர் போரில் அவர்களின் படைத்தலைவர்களைக் கொன்று, அவர்களால் தாக்கப்பட்டு, அரசன் வீரர்களிடம் கூறினான்: "விரைவில் அறிவியுங்கள்."
7.23.27
युद्धार्थी रावणः प्राप्तस्तस्य युद्धं प्रदीयताम् ।
वद वा न भयं ते ऽस्ति निर्जितो ऽस्मीति साञ्जलिः ॥ ७.२३.२७ ॥
போர் வேண்டி ராவணன் வந்துள்ளான்; அவனுக்குப் போர் அளிக்கப்படட்டும். அல்லது, "உனக்கு அச்சமில்லை, நான் தோற்கடிக்கப்பட்டேன்" என்று கைகூப்பிக் கூறு.
7.23.28
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धा वरुणस्य महात्मनः ।
पुत्राः पौत्राश्च निष्क्रामन्गौश्च पुष्कर एव च ॥ ७.२३.२८ ॥
இதற்கிடையில் மகாத்மாவான வருணனின் கோபம்கொண்ட புதல்வர்களும் பேரர்களும் வெளிப்பட்டனர்; கௌரனும் புஷ்கரனும் கூட.
7.23.29
ते तु वीर्यगुणोपेता बलैः परिवृताः स्वकैः ।
युङ्क्त्वा रथान्कामगमानुद्यद्भास्वरवर्चसः ॥ ७.२३.२९ ॥
அவர்கள் வீரமும் நற்குணங்களும் கொண்டவர்கள்; தங்கள் படைகளால் சூழப்பட்டு, விருப்பம் போல் செல்லும் தேர்களைப் பூட்டி, உதிக்கும் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் தேஜஸ் உடையவர்களாய் இருந்தனர்.
7.23.30
ततो युद्धं समभवद्दारुणं रोमहर्षणम् ।
सलिलेन्द्रस्य पुत्राणां रावणस्य च धीमतः ॥ ७.२३.३० ॥
பின்னர் நீரரசனாகிய வருணனின் புதல்வர்களுக்கும் அறிவுள்ள ராவணனுக்கும் இடையே கொடிய, மயிர்சிலிர்க்கச் செய்யும் போர் நிகழ்ந்தது.
7.23.31
अमात्यैश्च महावीर्यैर्दशग्रीवस्य रक्षसः ।
वारुणं तद्बलं कृत्स्नं क्षणेन विनिपातितम् ॥ ७.२३.३१ ॥
மாபெரும் வீரியமுள்ள அமைச்சர்கள் தசக்ரீவ ராட்சதனின் துணையுடன், வருணனின் மகன்களின் முழுப் படையையும் ஒரு கணத்தில் வீழ்த்தினர்.
7.23.32
समीक्ष्य स्वबलं सङ्ख्ये वरुणस्य सुतास्तदा ।
अर्दिताः शरजालेन निवृत्ता रणकर्मणः ॥ ७.२३.३२ ॥
போரில் தங்கள் படை அழிவதைக் கண்ட வருணனின் மகன்கள், அம்புப் பெருவலையால் வருந்தி போர்ச்செயலிலிருந்து பின்வாங்கினர்.
7.23.33
महीतलगतास्ते तु रावणं दृश्य पुष्पके ।
आकाशमाशु विविशुः स्यन्दनैः शीघ्रगामिभिः ॥ ७.२३.३३ ॥
பூமியில் நின்றிருந்த அவர்கள் புஷ்பக விமானத்தில் இருந்த ராவணனைக் கண்டு, விரைவு செல்லும் தேர்களுடன் உடனே ஆகாயத்தில் நுழைந்தனர்.
7.23.34
महादासीत्ततस्तेषां तुल्यं स्थानमवाप्य तत् ।
आकाशयुद्धं तुमुलं देवदानवयोरिव ॥ ७.२३.३४ ॥
பின்பு அவர்கள் சம நிலையை அடைந்தனர்; தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் இடையே நடந்ததுபோல ஒரு பெரும் ஆகாயப் போர் நிகழ்ந்தது.
7.23.35
ततस्ते रावणं युद्धे शरैः पावकसन्निभैः ।
विमुखीकृत्य सन्तुष्टा विनेदुर्विविधान्रवान् ॥ ७.२३.३५ ॥
பின்பு அவர்கள் போரில் நெருப்புக்கு ஒத்த அம்புகளால் ராவணனை புறமுதுகிட்டோடச் செய்து, மகிழ்ந்து பலவிதமாக முழங்கினர்.
7.23.36
ततो महोदरः क्रुद्धो राजानं दृश्य धर्षितम् ।
त्यक्त्वा मृत्युभयं वीरो युद्धकाङ्क्षी व्यलोकयत् ॥ ७.२३.३६ ॥
பின்பு கோபமுற்ற மகோதரன், அரசன் அவமானப்படுவதைக் கண்டு, மரண பயத்தை விட்டு, போர் விரும்பும் அந்த வீரன் சுற்றிலும் நோக்கினான்.
7.23.37
तेन ते दारुणा युद्धे कामगाः पवनोपमाः ।
महोदरेण गदया हता वै प्रययुः क्षितिम् ॥ ७.२३.३७ ॥
போரில் அவன் தன் கொடிய கதையால் காற்றைப் போல் விரைந்த அவர்களின் தேர்களை அடித்து வீழ்த்தினான்; அவை நிலத்தில் விழுந்தன.
7.23.38
तेषां वरुणपुत्राणां हत्वा योधान्हयाञ्छतान् ।
मुमोचाशु महानादं विरथान्प्रेक्ष्य तान्स्थितान् ॥ ७.२३.३८ ॥
வருணனின் புதல்வர்களின் நூற்றுக்கணக்கான வீரர்களையும் குதிரைகளையும் கொன்று, அவன் உடனே பெரும் முழக்கமிட்டான்; அவர்கள் தேரிழந்து நிற்பதைக் கண்டு.
7.23.39
ते तु तेषां रथाः साश्वाः सह सारथिभिर्हतैः ।
महोदरेण निहताः पतिताः पृथिवीतले ॥ ७.२३.३९ ॥
அவர்களின் அந்தத் தேர்கள், குதிரைகளும் தேரோட்டிகளும் சேர்ந்து, மகோதரனால் அழிக்கப்பட்டு பூமியின் மேல் வீழ்ந்தன.
7.23.40
ते तु त्यक्त्वा रथान्पुत्रा वरुणस्य महात्मनः ।
आकाशे विष्ठिताः शूराः स्वप्रभावान्न विव्यथुः ॥ ७.२३.४० ॥
மாபெரும் வருணனின் புதல்வர்கள் தேர்களைத் துறந்து ஆகாயத்தில் நின்றார்கள்; தங்கள் சொந்த ஆற்றலால் அந்த வீரர்கள் கலங்கவில்லை.
7.23.41
धनूंषि कृत्वा सज्जानि विनिर्भिद्य महोदरम् ।
रावणं समरे क्रुद्धाः सहिताः समभिद्रवन् ॥ ७.२३.४१ ॥
வில்லுகளைத் தயார்செய்து, மகோதரனைத் துளைத்து, சினமுற்ற அவர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து போரில் ராவணனை நோக்கி விரைந்தனர்.
7.23.42
सायकैश्चापविभ्रष्टैर्वज्रकल्पैः सुदारुणैः ।
दारयन्ति स्म सङ्क्रुद्धा मेघा इव महागिरिम् ॥ ७.२३.४२ ॥
வில்லிலிருந்து பாய்ந்த வஜ்ரம் போன்ற கொடிய அம்புகளால், மிகுந்த சினத்துடன் அவர்கள் அவனைப் பிளந்தனர்; மேகங்கள் பெரிய மலையைப் பிளப்பது போல்.
7.23.43
ततः क्रुद्धो दशग्रीवः कालाग्निरिव निर्गतः ।
शरवर्षैर्महाघोरैस्तेषां मर्मस्वताडयत् ॥ ७.२३.४३ ॥
அப்போது சினம்கொண்ட பத்துத் தலை இராவணன் ஊழித்தீயைப் போல் வெளிப்பட்டு, கொடிய அம்பு மழையால் அவர்களின் மர்ம இடங்களில் தாக்கினான்।
7.23.44
ततस्तेनैव सहसा सीदन्ति स्म पदातयः ।
मुसलानि विचित्राणि ततो भल्लशतानि च ॥ ७.२३.४४ ॥
அப்போது அவனால் திடீரென காலாட்படையினர் வருந்தினர்; பின்னர் பல வண்ண உலக்கைகளும் நூறு பல்ல அம்புகளும் (வந்து விழுந்தன).
7.23.45
पट्टिशांश्चैव शक्तीश्च शतघ्नीस्तोमरांस्तथा ।
पातयामास दुर्धर्षस्तेषामुपरि विष्ठितः ॥ ७.२३.४५ ॥
பட்டிசங்களும், சக்திகளும், சதக்னிகளும், தோமரங்களும் அப்படியே—அவர்களின் மேல் நின்றுகொண்டு வெல்லமுடியாதவன் வீழ்த்தினான்।
7.23.46
अपविद्धास्तु ते वीरा विनिष्पेतुः पदातयः ।
महापङ्कमिवासाद्य कुञ्जराष्षष्टिहायनाः ॥ ७.२३.४६ ॥
அடிபட்ட அந்த வீர காலாட்படையினர் ஓடினர்; அறுபது வயதுடைய யானைகள் பெரும் சேற்றில் சிக்கியது போல்.
7.23.47
सीदमानान्सुतान्दृष्ट्वा विह्वलान्सुमहौजसः ।
ननाद रावणो हर्षान्महानम्बुधरो यथा ॥ ७.२३.४७ ॥
தன் மகன்கள் துன்புற்று குழம்பியிருப்பதைக் கண்ட மிகு தேஜஸ்வியான இராவணன், பெருமேகம் போல் மகிழ்ச்சியால் முழங்கினான்।
7.23.48
ततो रक्षो महानादान्मुक्त्वा हन्ति स्म वारुणान् ।
नानाप्रहरणोपेतैर्धारापातैरिवाम्बुदः ॥ ७.२३.४८ ॥
பின்னர் அரக்கன் பெரும் முழக்கங்களை எழுப்பி, வருணாஸ்திரங்களால் தாக்கினான்—பல்வேறு ஆயுதங்களுடன், மேகம் தாரைகளைப் பொழிவது போல்.
7.23.49
ततस्ते विमुखाः सर्वे पतिता धरणीतले ।
रणात्स्वपुरुषैः शीघ्रं गृहाण्येव प्रवेशिताः ॥ ७.२३.४९ ॥
அப்போது அவர்கள் அனைவரும் தோல்வியுற்று நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்; போர்க்களத்திலிருந்து அவர்களுடைய சொந்த ஆட்களால் விரைவில் வீடுகளுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர்.
7.23.50
तानब्रवीत्ततो रक्षो वरुणाय निवेद्यताम् ॥ ७.२३.५० ॥
அப்போது அந்த அரக்கன் அவர்களிடம், "வருணனுக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்றான்.
7.23.51
रावणं त्वब्रवीन्मन्त्री प्रहस्तो नाम वारुणः ।
गतः खलु महाराजो ब्रह्मलोकं जलेश्वरः ॥ ७.२३.५१ ॥
ஆனால் வருணனின் அமைச்சனான பிரகஸ்தன் என்பவன் ராவணனிடம், "நீரரசன் மகாராஜா பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்" என்றான்.
7.23.52
गान्धर्वं वरुणः श्रोतुं यं त्वमाह्वयसे युधि ।
तत्किं तव वृथा वीर परिश्रम्य गते नृपे ।
ये तु सन्निहिता वीराः कुमारास्ते पराजिताः ॥ ७.२३.५२ ॥
நீ போரில் அழைக்கும் அந்த கந்தர்வ இசையைக் கேட்கவே வருணன் சென்றுள்ளான்; வீரனே, அரசன் சென்றுவிட்ட பிறகு உன் முயற்சி வீணானது. இங்கிருந்த இளவரசர்களாகிய வீரர்களோ தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
7.23.53
राक्षसेन्द्रस्तु तच्छ्रुत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ।
हर्षान्नादं विमुञ्चन्वै निष्क्रान्तो वरुणालयात् ॥ ७.२३.५३ ॥
அரக்கர் அரசன் இதைக் கேட்டு, தன் பெயரை அறிவித்து, மகிழ்ச்சியில் முழங்கியவாறு வருணனின் இல்லத்திலிருந்து புறப்பட்டான்.
7.23.54
आगतस्तु पथा येन तेनैव विनिवृत्य सः ।
लङ्कामभिमुखो रक्षो नभस्तलगतो ययौ ॥ ७.२३.५४ ॥
எந்த வழியாக வந்தானோ அதே வழியாகத் திரும்பி, அந்த அரக்கன் இலங்கையை நோக்கி வானவெளியில் சென்றான்.