Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.25.1
स तु दत्त्वा दशग्रीवो वनं घोरं स्वरस्य तत् ।
भगिनीं च समाश्वास्य हृष्टः स्वस्थतरो ऽभवत् ॥ ७.२५.१ ॥
Nachdem er jenen schrecklichen Wald dem Svarasa gegeben und seine Schwester getröstet hatte, wurde Rāvaṇa erfreut und noch gefasster.
7.25.2
ततो निकुम्भिला नाम लङ्कोपवनमुत्तमम् ।
तद्राक्षसेन्द्रो बलवान्प्रविवेश सहानुगः ॥ ७.२५.२ ॥
Dann betrat der mächtige Herr der Rākṣasas mit seinem Gefolge jenen vortrefflichen Garten Laṅkās namens Nikumbhilā.
7.25.3
ततो यूपशताकीर्णं सौम्यचैत्योपशोभितम् ।
ददर्श विष्ठितं यज्ञं श्रिया सम्प्रज्वलन्निव ॥ ७.२५.३ ॥
Dann sah er ein errichtetes Opfer, übersät mit hunderten Opferpfählen und geschmückt mit glückverheißenden Schreinen, das in seiner Pracht gleichsam aufloderte.
7.25.4
ततः कृष्णाजिनधरं कमण्डलुशिखाध्वजम् ।
ददर्श स्वसुतं तत्र मेघनादं भयावहम् ॥ ७.२५.४ ॥
Dort sah er seinen eigenen Sohn Meghanāda, gekleidet in ein schwarzes Antilopenfell, mit Wasserkrug, Haarschopf und Banner, furchterregend anzusehen.
7.25.5
तं समासाद्य लङ्केशः परिष्वज्वाथ बाहुभिः ।
अब्रवीत्किमिदं वत्स वर्तसे ब्रूहि तत्त्वतः ॥ ७.२५.५ ॥
Der Herr Laṅkās trat zu ihm, umarmte ihn mit seinen Armen und sprach: »Liebes Kind, was tust du da? Sag mir die Wahrheit.«
7.25.6
उशना त्वब्रवीत्तत्र यज्ञसम्पत्समृद्धये ।
रावणं राक्षसश्रेष्ठं द्विजश्रेष्ठो महातपाः ॥ ७.२५.६ ॥
Dort sprach der große Asket Uśanas, der Erste unter den Zweimalgeborenen, zu Rāvaṇa, dem Besten der Rākṣasas, für das Gelingen und Gedeihen des Opfers.
7.25.7
अहमाख्यामि ते राजञ्छ्रूयतां सर्वमेव तत् ।
यज्ञास्ते सप्त पुत्रेण प्राप्तास्सुबहुविस्तराः ॥ ७.२५.७ ॥
O König, ich will es dir sagen; hör alles. Dein Sohn erlangte sieben Opfer, sehr zahlreich und ausgedehnt.
7.25.8
अग्निष्टोमो ऽश्वमेधश्च यज्ञो बहुसुवर्णकः ।
राजसूयस्तथा यज्ञो गोमेधो वैष्णवस्तथा ॥ ७.२५.८ ॥
Das Agniṣṭoma, das Aśvamedha, das goldreiche Opfer, das Rājasūya, das Gomedha und ebenso das vaiṣṇava-Opfer.
7.25.9
माहेश्वरे प्रवृत्ते तु यज्ञे पुम्भिः सुदुर्लभे ।
वरांस्ते लब्धवान्पुत्रः साक्षात्पशुपतेरिह ॥ ७.२५.९ ॥
Als das Opfer des Maheśvara begonnen wurde, das für Menschen sehr schwer zu erlangen ist, erhielt dein Sohn hier unmittelbar von Paśupati Gaben.
7.25.10
कामगं स्यन्दनं दिव्यमन्तरिक्षचरं ध्रुवम् ।
मायां च तामसीं नाम यया सम्पद्यते तमः ॥ ७.२५.१० ॥
Ein göttlicher Wagen, der nach Belieben fährt und durch die Luft zieht, gewiss; und jene Täuschung namens Tāmasī, durch die Finsternis entsteht.
7.25.11
एतया किल सङ्ग्रामे मायया राक्षसेश्वर ।
प्रयुक्तया गतिः शक्या नहि ज्ञातुं सुरासुरैः ॥ ७.२५.११ ॥
O Herr der Rākṣasas, wenn diese Täuschung im Kampf eingesetzt wird, kann ihre Bewegung nicht einmal von Göttern und Asuras erkannt werden.
7.25.12
अक्षयाविषुधी बाणैश्चापं चापि सुदुर्जयम् ।
अस्त्रं च बलवद्राजञ्छत्रुविध्वंसनं रणे ॥ ७.२५.१२ ॥
Zwei unerschöpfliche Köcher mit Pfeilen und ein sehr unbezwingbarer Bogen; und eine mächtige Waffe, o König, die die Feinde im Kampf vernichtet.
7.25.13
एतान्सर्वान्वरांल्लब्ध्वा पुत्रस्ते ऽयं दशानन ।
अद्य यज्ञसमाप्तौ च त्वां दिदृक्षुस्स्थितो ह्यहम् ॥ ७.२५.१३ ॥
O Daśānana, dein Sohn hat alle diese Gaben erlangt. Heute, am Ende des Opfers, stehe ich hier, weil ich dich sehen möchte.
7.25.14
ततो ऽब्रवीदृशग्रीवो न शोभनमिदं कृतम् ।
पूजिताः शत्रवो यस्माद्द्रव्यैरिन्द्रपुरोगमाः ॥ ७.२५.१४ ॥
Da sprach Daśagrīva: "Dies wurde nicht gut getan, denn die Feinde unter Führung Indras wurden mit Gaben geehrt."
7.25.15
एहीदानीं कृतं विद्धि सुकृतं तन्न संशयः ।
आगच्छ सौम्य गच्छामः स्वमेव भवनं प्रति ॥ ७.२५.१५ ॥
Komm, wisse nun, dass das Getane wahrlich eine gute Tat war; daran besteht kein Zweifel. Komm, Sanfter, lass uns zu unserer eigenen Wohnung zurückkehren.
7.25.16
ततो गत्वा दशग्रीवः सपुत्रः सविभीषणः ।
स्त्रियो ऽवतारयामास सर्वास्ता बाष्पगद्गदाः ॥ ७.२५.१६ ॥
Da ging Daśagrīva mit seinem Sohn und Vibhīṣaṇa dorthin und ließ alle jene Frauen herabsteigen, deren Stimmen vor Tränen erstickt waren.
7.25.17
लक्षिण्यो रत्नभूताश्च देवदानवरक्षसाम् ।
तस्य तासु मतिं ज्ञात्वा धर्मत्मा वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२५.१७ ॥
Es waren glückliche Frauen, Juwelen unter Göttern, Dānavas und Rākṣasas. Als der rechtschaffene Vibhīṣaṇa seine Absicht ihnen gegenüber erkannte, sprach er diese Worte.
7.25.18
ईदृशैस्त्वं समाचारैर्यशोर्थकुलनाशनैः ।
धर्षणं ज्ञातिनां ज्ञात्वा स्वमतेन विचेष्टसे ॥ ७.२५.१८ ॥
Mit solchen Taten, die Ruhm, Reichtum und Geschlecht zerstören, handelst du nach eigenem Willen, obwohl du weißt, dass deine Verwandten geschändet werden.
7.25.19
ज्ञातींस्तान्धर्षयित्वेमास्त्वया ऽ ऽनीता वराङ्गनाः ।
त्वामतिक्रम्य मधुना राजन्कुम्भीनसी हृता ॥ ७.२५.१९ ॥
O König, nachdem du jene Verwandten geschmäht hast, hast du diese vortrefflichen Frauen hierher gebracht; und dich sogar übergehend, hat Madhu Kumbhīnasī entführt.
7.25.20
रावणस्त्वब्रवीद्वाक्यं नावगच्छामि किं त्विदम् ।
को ऽयं यस्तु त्वया ऽ ऽख्यातो मधुरित्येव नामतः ॥ ७.२५.२० ॥
Rāvaṇa sprach: Ich verstehe diese Worte nicht. Wer ist dieser, den du Madhu genannt hast?
7.25.21
विभीषणस्तु सङ्क्रुद्धो भ्रातरं वाक्यमब्रवीत् ।
श्रूयतामस्य पापस्य कर्मणः फलमागतम् ॥ ७.२५.२१ ॥
Vibhīṣaṇa, voll Zorn, sprach zu seinem Bruder: Höre, die Frucht der Tat dieses Frevlers ist gekommen.
7.25.22
मातामहस्य यो भ्राता ज्येष्ठो भ्राता सुमालिनः ।
माल्यवानिति विख्यातो वृद्धः प्राज्ञो निशाचरः ॥ ७.२५.२२ ॥
Er ist der ältere Bruder deines Großvaters mütterlicherseits und Sumālins, der berühmte Mālyavān, ein alter und weiser Nachtwandler.
7.25.23
पिता ज्येष्ठो जनन्या नो ह्यस्माकं चार्यको ऽभवत् ।
तस्य कुम्भीनसी नाम दुहितुर्दुहिता ऽभवत् ॥ ७.२५.२३ ॥
Er war der älteste Vater unserer Mutter und auch unser Großvater; die Tochter seiner Tochter hieß Kumbhīnasī.
7.25.24
मातृष्वसुरथास्माकं सा च कन्या ऽनलोद्भवा ।
भवत्यस्माकमेवैषा भ्रातृणां धर्मतः स्वसा ॥ ७.२५.२४ ॥
Und jene Jungfrau, die Tochter der Schwester unserer Mutter, aus dem Feuer geboren, ist nach dem dharma wahrhaftig unsere Schwester, die Schwester von uns allen Brüdern.
7.25.25
सा हृता मधुना राजन्राक्षसेन बलीयसा ।
यज्ञप्रवृत्ते पुत्रे तु मयि चान्तर्जलोषिते ॥ ७.२५.२५ ॥
O König, der mächtige Rākṣasa Madhu entführte sie, während dein Sohn im Opfer vertieft war und ich im Wasser weilte.
7.25.26
कुम्भकर्णे महाराज निद्रामनुभवत्यथ ।
निहत्य राक्षसश्रेष्ठानमात्यानिह सम्मतान् ॥ ७.२५.२६ ॥
O großer König, Kumbhakarṇa genoss damals den Schlaf; nachdem er hier die besten Rākṣasas und die geschätzten Minister erschlagen hatte...
7.25.27
धर्षयित्वा हृता सा तु सुप्ताप्यन्तःपुरे तव ।
श्रुत्वा ऽपि तन्महाराज क्षान्तमेव हतो न सः ॥ ७.२५.२७ ॥
Obwohl sie in deinen inneren Gemächern schlief, wurde sie geschändet und entführt. O großer König, auch als er dies hörte, vergab er aus Geduld, und so wurde er nicht erschlagen.
7.25.28
यस्मादवश्यं दातव्या कन्या भर्त्रे हि भ्रातृभिः ।
तदेतत्कर्मणो ह्यस्य फलं पापस्य दुर्मते ॥ ७.२५.२८ ॥
Da ein Mädchen von ihren Brüdern unbedingt dem Ehemann übergeben werden muss, ist dies, o Übelgesinnter, die Frucht jener sündhaften Tat.
7.25.29
अस्मिन्नेवाभिसम्प्राप्तं लोके विदितमस्तु ते ।
विभीषणवचः श्रुत्वा राक्षसेन्द्रः स रावणः ।
दौरात्म्येनात्मनोद्धूतस्तप्ताम्भ इव सागरः ॥ ७.२५.२९ ॥
Mögen dies alle in der Welt erfahren. Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, die Worte Vibhīṣaṇas hörte, geriet er durch seine eigene Bosheit in Aufruhr, wie das Meer mit heißem Wasser.
7.25.30
ततो ऽब्रवीदृशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः ।
कल्प्यतां मे रथः शीघ्रं शूराः सज्जीभवन्तु नः ॥ ७.२५.३० ॥
Da sprach Rāvaṇa mit den zehn Hälsen, zornig, mit geröteten Augen: "Man bereite schnell meinen Wagen vor; auch unsere Helden sollen sich bereit machen."
7.25.31
भ्राता मे कुम्भकर्णश्च ये च मुख्या निशाचराः ।
वाहनान्यधिरोहन्तु नानाप्रहरणायुधाः ॥ ७.२५.३१ ॥
Mein Bruder Kumbhakarṇa und die vornehmsten Nachtwandler sollen, mit mancherlei Waffen gerüstet, ihre Fahrzeuge besteigen.
7.25.32
अद्य तं समरे हत्वा मधुं रावणनिर्भयम् ।
सुरलोकं गमिष्यामि युद्धकाङ्क्षी सुहृद्वृतः ॥ ७.२५.३२ ॥
Heute werde ich jenen Madhu, der sich nicht einmal vor Rāvaṇa fürchtet, im Kampf erschlagen und, kriegslüstern und von Freunden umgeben, in die Welt der Götter gehen.
7.25.33
अक्षौहिणीसहस्राणि चत्वार्यग्र्याणि रक्षसाम् ।
नानाप्रहरणान्याशु निर्ययुर्युद्धकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.२५.३३ ॥
Viertausend vornehmste Akṣauhiṇī-Heere der Rākṣasas, kampflustig, brachen rasch auf, mit mancherlei Waffen.
7.25.34
इन्द्रजित्त्वग्रतः सैन्यात्सैनिकान्परिगृह्य च ।
जगाम रावणो मध्ये कुम्भकर्णश्च पृष्ठतः ॥ ७.२५.३४ ॥
Indrajit zog an der Spitze des Heeres, die Krieger um sich sammelnd; Rāvaṇa ging in der Mitte, Kumbhakarṇa hinten.
7.25.35
विभीषणश्च धर्मात्मा लङ्कायां धर्मामाचरत् ।
शोषाः सर्वे महाभागा ययुर्मधुपुरं प्रति ॥ ७.२५.३५ ॥
Vibhīṣaṇa, der Rechtschaffene, übte in Laṅkā das Dharma aus; alle übrigen Hochbeglückten zogen nach Madhupura.
7.25.36
खरैरुष्ट्रैर्हयैर्दीप्तैः शिंशुमारैर्महोरगैः ।
राक्षसाः प्रययुः सर्वे कृत्वा ऽ ऽकाशं निरन्तरम् ॥ ७.२५.३६ ॥
Auf Eseln, Kamelen, glühenden Pferden, Śiṃśumāras und großen Schlangen ritten alle Rākṣasas dahin und füllten ununterbrochen den Himmel.
7.25.37
दैत्याश्च शतशस्तत्र कृतवैराश्च दैवतैः ।
रावणं प्रेक्ष्य गच्छन्तमन्वगच्छन्हि पृष्ठतः ॥ ७.२५.३७ ॥
Hunderte Daityas, die mit den Göttern in Feindschaft lagen, folgten Rāvaṇa von hinten, als sie ihn gehen sahen.
7.25.38
स तु गत्वा मधुपुरं प्रविश्य च दशाननः ।
न ददर्श मधुं तत्र भगिनीं तत्र दृष्टवान् ॥ ७.२५.३८ ॥
Als er in die Stadt Madhu gegangen und eingetreten war, sah Daśānana dort Madhu nicht; dort sah er seine Schwester.
7.25.39
सा च प्रह्वाञ्जलिर्भूत्वा शिरसा चरणौ गता ॥ ७.२५.३९ ॥
Sie, die Hände demütig gefaltet, ging hin und fiel mit dem Haupt zu seinen Füßen.
7.25.40
तस्य राक्षसराजस्य त्रस्ता कुम्भीनसी तदा ।
तां समुत्थापयामास न भेतव्यमिति ब्रुवन् ॥ ७.२५.४० ॥
Die vor jenem König der Rākṣasas verängstigte Kumbhīnasī ließ er aufstehen und sprach: »Fürchte dich nicht.«
7.25.41
रावणो राक्षसश्रेष्ठः किं चापि करवाणि ते ।
साब्रवीद्यदि मे राजन्प्रसन्नस्त्वं महाभुज ।
भर्तारं न ममेहाद्य हन्तुर्महसि मानद ॥ ७.२५.४१ ॥
»O Rāvaṇa, bester der Rākṣasas, was soll ich für dich tun?« Sie sprach: »O König, o Starkarmiger, wenn du mit mir zufrieden bist, o Spender der Ehre, töte heute hier nicht den Mörder meines Gatten.«
7.25.42
न हीदृशं भयं किञ्चित्कुलस्त्रीणामिहोच्यते ।
भयानामपि सर्वेषां वैधव्यं व्यसनं महत् ॥ ७.२५.४२ ॥
Eine solche Furcht wird hier für edle Frauen nicht genannt; unter allen Ängsten ist die Witwenschaft das größte Unglück.
7.25.43
सत्यवाग्भव राजेन्द्र मामवेक्षस्व याचतीम् ।
त्वयाप्युक्तं महाराज न भेतव्यमिति स्वयम् ॥ ७.२५.४३ ॥
O Herr der Könige, sei wahrhaftig; sieh mich an, die dich anfleht. O großer König, du selbst hast gesagt: »Fürchte dich nicht«.
7.25.44
रावणस्त्वब्रवीद्धृष्टः स्वसारं तत्र संस्थिताम् ।
क्व चासौ तव भर्ता वै मम शीघ्रं निवेद्यताम् ॥ ७.२५.४४ ॥
Da sprach der kühne Rāvaṇa zu seiner dort stehenden Schwester: »Wo ist dieser dein Gemahl? Melde es mir schnell.«
7.25.45
सह तेन गमिष्यामि सुरलोकं जयावहे ।
तव कारुण्यसौहार्दान्निवृत्तो ऽस्मि मधोर्वधात् ॥ ७.२५.४५ ॥
»O Bringer des Sieges, ich werde mit ihm in die Welt der Götter gehen. Aus deinem Mitgefühl und deiner Zuneigung bin ich von der Tötung Madhus zurückgekehrt.«
7.25.46
इत्युक्ता सा समुत्थाप्य प्रसुप्तं तं निशाचरम् ।
अब्रवीत्सम्प्रहृष्टेव राक्षसी सा पतिं वचः ॥ ७.२५.४६ ॥
Nachdem sie dies gesagt hatte, weckte die Rākṣasī den schlafenden Nachtwandler und sprach, wie hocherfreut, diese Worte zu ihrem Gemahl.
7.25.47
एष प्राप्तो दशग्रीवो मम भ्राता महाबलः ।
सुरलोकजयाकाङ्क्षी साहाय्ये त्वां वृणोति च ॥ ७.२५.४७ ॥
»Gekommen ist mein mächtiger Bruder, der Zehnhalsige; begierig nach dem Sieg über die Welt der Götter, wählt er dich zur Hilfe.«
7.25.48
तदस्य त्वं सहायार्थं सबन्धुर्गच्छ राक्षस ।
स्निग्धस्य भजमानस्य युक्तमर्थाय कल्पितुम् ॥ ७.२५.४८ ॥
»Darum, o Rākṣasa, geh mit deinen Verwandten, um ihm zu helfen. Es ziemt sich, das Anliegen des Liebenden und des Schutzsuchenden zu erfüllen.«
7.25.49
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तथेत्याह मधुर्वचः ॥ ७.२५.४९ ॥
Als er ihre Worte hörte, sprach Madhu: »So sei es«, und redete süße Worte.
7.25.50
ददर्श राक्षसश्रेष्ठं यथान्यायमुपेत्य सः ।
पूजयमास धर्मेण रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ७.२५.५० ॥
Er ging ihm der Ordnung gemäß entgegen, sah den vornehmsten der Rākṣasas und ehrte Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, gemäß dem Dharma.
7.25.51
प्राप्य पूजां दशग्रीवो मधुवेश्मानि वीर्यवान् ।
तत्र चैकां निशामुष्य गमनायोपचक्रमे ॥ ७.२५.५१ ॥
Im Hause Madhus geehrt, verweilte der mächtige Zehnhalsige dort eine Nacht und machte sich dann zum Aufbruch bereit.
7.25.52
ततः कैलासमासाद्य शैलं वैश्रवणालयम् ।
राक्षसेन्द्रो महेन्द्राभः सेनामुपनिवेशयत् ॥ ७.२५.५२ ॥
Dann, am Berg Kailāsa angekommen, der Wohnstätte Vaiśravaṇas, ließ der Herr der Rākṣasas, dem großen Indra gleich, sein Heer dort lagern.