வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.25.1
स तु दत्त्वा दशग्रीवो वनं घोरं स्वरस्य तत् ।
भगिनीं च समाश्वास्य हृष्टः स्वस्थतरो ऽभवत् ॥ ७.२५.१ ॥
தசக்ரீவன் அந்தக் கொடிய வனத்தை சுவரஸனுக்கு அளித்துவிட்டு, தன் சகோதரியை ஆறுதல் படுத்தி, மகிழ்ச்சியடைந்து மேலும் நிம்மதியுற்றான்.
7.25.2
ततो निकुम्भिला नाम लङ्कोपवनमुत्तमम् ।
तद्राक्षसेन्द्रो बलवान्प्रविवेश सहानुगः ॥ ७.२५.२ ॥
பின்னர் நிகும்பிலா என்ற இலங்கையின் சிறந்த சோலைக்குள் வலிமை மிக்க அரக்கர் தலைவன் தன் பரிவாரத்துடன் நுழைந்தான்.
7.25.3
ततो यूपशताकीर्णं सौम्यचैत्योपशोभितम् ।
ददर्श विष्ठितं यज्ञं श्रिया सम्प्रज्वलन्निव ॥ ७.२५.३ ॥
பின்னர் நூற்றுக்கணக்கான யூபஸ்தம்பங்களால் நிறைந்து, அழகிய சைத்தியங்களால் சோபிக்கும், நிறுவப்பட்ட ஒரு யாகத்தைக் கண்டான்; அது தன் ஒளியால் சுடர்விட்டு எரிவது போல் இருந்தது.
7.25.4
ततः कृष्णाजिनधरं कमण्डलुशिखाध्वजम् ।
ददर्श स्वसुतं तत्र मेघनादं भयावहम् ॥ ७.२५.४ ॥
பின்னர் அங்கு கருமான் தோலை அணிந்து, கமண்டலு, சிகை, கொடி ஆகியவற்றுடன் இருந்த, அச்சமூட்டும் தன் மகன் மேகநாதனைக் கண்டான்.
7.25.5
तं समासाद्य लङ्केशः परिष्वज्वाथ बाहुभिः ।
अब्रवीत्किमिदं वत्स वर्तसे ब्रूहि तत्त्वतः ॥ ७.२५.५ ॥
இலங்கையின் அதிபதி அவனை அணுகி, கைகளால் தழுவி, "அன்பு மகனே, இது என்ன செய்கிறாய்? உண்மையாகச் சொல்!" என்று கேட்டான்.
7.25.6
उशना त्वब्रवीत्तत्र यज्ञसम्पत्समृद्धये ।
रावणं राक्षसश्रेष्ठं द्विजश्रेष्ठो महातपाः ॥ ७.२५.६ ॥
அங்கு மகா தவசியான, துவிஜர்களில் சிறந்த உசனஸ் யாகத்தின் சம்பூர்ணமும் செழுமையும் பொருட்டு அரக்கர்களில் சிறந்த ராவணனிடம் கூறினார்.
7.25.7
अहमाख्यामि ते राजञ्छ्रूयतां सर्वमेव तत् ।
यज्ञास्ते सप्त पुत्रेण प्राप्तास्सुबहुविस्तराः ॥ ७.२५.७ ॥
அரசனே, நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்; அதையெல்லாம் கேள். உன் மகன் ஏழு யாகங்களைப் பெற்றான், அவை மிகவும் பரந்தவை.
7.25.8
अग्निष्टोमो ऽश्वमेधश्च यज्ञो बहुसुवर्णकः ।
राजसूयस्तथा यज्ञो गोमेधो वैष्णवस्तथा ॥ ७.२५.८ ॥
அக்னிஷ்டோமம், அசுவமேதம், பொன் மிக்க யாகம், ராஜசூயம், கோமேதம், வைஷ்ணவ யாகம் ஆகியவையும்.
7.25.9
माहेश्वरे प्रवृत्ते तु यज्ञे पुम्भिः सुदुर्लभे ।
वरांस्ते लब्धवान्पुत्रः साक्षात्पशुपतेरिह ॥ ७.२५.९ ॥
மகேசுவர யாகம் தொடங்கப்பட்டபோது, மனிதர்களுக்கு மிகவும் அரிதான அதில், உன் மகன் இங்கே நேரடியாக பசுபதியிடமிருந்து வரங்களைப் பெற்றான்.
7.25.10
कामगं स्यन्दनं दिव्यमन्तरिक्षचरं ध्रुवम् ।
मायां च तामसीं नाम यया सम्पद्यते तमः ॥ ७.२५.१० ॥
விரும்பும் இடம் செல்லும், வானில் சஞ்சரிக்கும் தெய்வீகத் தேர், நிச்சயமாக; மேலும் இருளை உண்டாக்கும் தாமசி என்ற மாயையும்.
7.25.11
एतया किल सङ्ग्रामे मायया राक्षसेश्वर ।
प्रयुक्तया गतिः शक्या नहि ज्ञातुं सुरासुरैः ॥ ७.२५.११ ॥
அரக்கர்களின் தலைவனே, போரில் இந்த மாயையைப் பயன்படுத்தும்போது, அதன் நகர்வை தேவர்களும் அசுரர்களும் அறிய முடியாது.
7.25.12
अक्षयाविषुधी बाणैश्चापं चापि सुदुर्जयम् ।
अस्त्रं च बलवद्राजञ्छत्रुविध्वंसनं रणे ॥ ७.२५.१२ ॥
இரு அழியாத அம்புக்கூடுகள், அம்புகளுடன், மிகவும் வெல்ல முடியாத வில்லும்; அரசனே, போரில் எதிரிகளை அழிக்கும் வலிமையான ஆயுதமும்.
7.25.13
एतान्सर्वान्वरांल्लब्ध्वा पुत्रस्ते ऽयं दशानन ।
अद्य यज्ञसमाप्तौ च त्वां दिदृक्षुस्स्थितो ह्यहम् ॥ ७.२५.१३ ॥
தசானனா, உன் இந்த மகன் இந்த வரங்கள் அனைத்தையும் பெற்றுவிட்டான். இன்று யாகம் முடியும் வேளையில் உன்னைக் காணும் விருப்பத்துடன் நான் இங்கு நிற்கிறேன்.
7.25.14
ततो ऽब्रवीदृशग्रीवो न शोभनमिदं कृतम् ।
पूजिताः शत्रवो यस्माद्द्रव्यैरिन्द्रपुरोगमाः ॥ ७.२५.१४ ॥
அப்போது தசக்கிரீவன் கூறினான்: "இது நல்லதல்ல செய்யப்பட்டது, ஏனெனில் இந்திரன் முதலிய எதிரிகள் பொருட்களால் வழிபடப்பட்டுள்ளனர்."
7.25.15
एहीदानीं कृतं विद्धि सुकृतं तन्न संशयः ।
आगच्छ सौम्य गच्छामः स्वमेव भवनं प्रति ॥ ७.२५.१५ ॥
வா, இப்போது செய்தது நல்ல செயல் என்று அறிந்துகொள், இதில் ஐயமில்லை. வா சௌம்யா, நாம் நம் சொந்த இல்லத்திற்குப் போவோம்.
7.25.16
ततो गत्वा दशग्रीवः सपुत्रः सविभीषणः ।
स्त्रियो ऽवतारयामास सर्वास्ता बाष्पगद्गदाः ॥ ७.२५.१६ ॥
பின்னர் தசக்கிரீவன் மகனுடனும் விபீஷணனுடனும் சென்று, கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட அந்தப் பெண்கள் அனைவரையும் இறக்கச் செய்தான்.
7.25.17
लक्षिण्यो रत्नभूताश्च देवदानवरक्षसाम् ।
तस्य तासु मतिं ज्ञात्वा धर्मत्मा वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२५.१७ ॥
தேவர், தானவர், ராட்சசர்களின் ரத்தினங்கள் போன்ற அதிருஷ்டசாலிப் பெண்கள் அவர்கள். அவனது எண்ணத்தை அவர்கள் மீது அறிந்து தர்மாத்மாவான விபீஷணன் இச்சொற்களைக் கூறினான்.
7.25.18
ईदृशैस्त्वं समाचारैर्यशोर्थकुलनाशनैः ।
धर्षणं ज्ञातिनां ज्ञात्वा स्वमतेन विचेष्टसे ॥ ७.२५.१८ ॥
புகழ், செல்வம், குலம் ஆகியவற்றை அழிக்கும் இத்தகைய செயல்களால், உறவினர்களுக்கு அவமானம் நேர்வதை அறிந்தும் நீ உன் சொந்த விருப்பப்படியே நடக்கிறாய்.
7.25.19
ज्ञातींस्तान्धर्षयित्वेमास्त्वया ऽ ऽनीता वराङ्गनाः ।
त्वामतिक्रम्य मधुना राजन्कुम्भीनसी हृता ॥ ७.२५.१९ ॥
அரசே, அந்த உறவினர்களை அவமதித்து இந்தச் சிறந்த பெண்களை நீ இங்கு கொண்டுவந்தாய்; உன்னையும் மீறி மதுவால் கும்பீனசி கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள்.
7.25.20
रावणस्त्वब्रवीद्वाक्यं नावगच्छामि किं त्विदम् ।
को ऽयं यस्तु त्वया ऽ ऽख्यातो मधुरित्येव नामतः ॥ ७.२५.२० ॥
ராவணன் சொன்னான்: இந்தச் சொல்லை நான் புரிந்துகொள்ளவில்லை; நீ பெயரால் மது என்று சொன்ன இவன் யார்?
7.25.21
विभीषणस्तु सङ्क्रुद्धो भ्रातरं वाक्यमब्रवीत् ।
श्रूयतामस्य पापस्य कर्मणः फलमागतम् ॥ ७.२५.२१ ॥
விபீஷணன் கோபத்தில் சீறி தன் சகோதரனிடம் சொன்னான்: கேள், இந்தப் பாவியின் செயலின் பலன் வந்து சேர்ந்துவிட்டது.
7.25.22
मातामहस्य यो भ्राता ज्येष्ठो भ्राता सुमालिनः ।
माल्यवानिति विख्यातो वृद्धः प्राज्ञो निशाचरः ॥ ७.२५.२२ ॥
உன் தாய்வழிப் பாட்டனின் மூத்த சகோதரனும், சுமாலியின் மூத்த சகோதரனுமான, மால்யவான் என்று புகழ்பெற்ற, முதியவரும் அறிவாளியுமான அரக்கன் இவன்.
7.25.23
पिता ज्येष्ठो जनन्या नो ह्यस्माकं चार्यको ऽभवत् ।
तस्य कुम्भीनसी नाम दुहितुर्दुहिता ऽभवत् ॥ ७.२५.२३ ॥
நம் தாயின் மூத்த தந்தை, நமக்கும் பாட்டனாக இருந்தவர் அவரே; அவருடைய மகளின் மகள் கும்பீனசி என்ற பெயர் கொண்டவள்.
7.25.24
मातृष्वसुरथास्माकं सा च कन्या ऽनलोद्भवा ।
भवत्यस्माकमेवैषा भ्रातृणां धर्मतः स्वसा ॥ ७.२५.२४ ॥
நம் தாயின் சகோதரியின் மகளான அந்தக் கன்னி, அக்னியிலிருந்து பிறந்தவள்; இவள் நம் அனைவருக்கும் தர்மப்படி சகோதரியே.
7.25.25
सा हृता मधुना राजन्राक्षसेन बलीयसा ।
यज्ञप्रवृत्ते पुत्रे तु मयि चान्तर्जलोषिते ॥ ७.२५.२५ ॥
அரசே, யாகத்தில் ஈடுபட்டிருந்த மகனும், நானும் நீருக்குள் தங்கியிருந்தபோது, வலிமைமிக்க அரக்கன் மதுவால் அவள் கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள்.
7.25.26
कुम्भकर्णे महाराज निद्रामनुभवत्यथ ।
निहत्य राक्षसश्रेष्ठानमात्यानिह सम्मतान् ॥ ७.२५.२६ ॥
மகாராஜாவே, அப்போது கும்பகர்ணன் உறக்கத்தில் இருந்தான்; இங்குள்ள மதிப்புமிக்க அரக்கர் தலைவர்களையும் அமைச்சர்களையும் கொன்று...
7.25.27
धर्षयित्वा हृता सा तु सुप्ताप्यन्तःपुरे तव ।
श्रुत्वा ऽपि तन्महाराज क्षान्तमेव हतो न सः ॥ ७.२५.२७ ॥
உன் அந்தப்புரத்தில் தூங்கிக்கொண்டிருந்தபோதே அவள் தாக்கப்பட்டு கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள். மகாராஜாவே, இதைக் கேட்டும் அவன் மன்னித்துவிட்டான்; அதனால் அவன் கொல்லப்படவில்லை.
7.25.28
यस्मादवश्यं दातव्या कन्या भर्त्रे हि भ्रातृभिः ।
तदेतत्कर्मणो ह्यस्य फलं पापस्य दुर्मते ॥ ७.२५.२८ ॥
சகோதரர்கள் கன்னியை கணவனுக்கு அவசியம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதால், இதுவே அந்தப் பாவச் செயலின் பலன், தீய புத்தி கொண்டவனே.
7.25.29
अस्मिन्नेवाभिसम्प्राप्तं लोके विदितमस्तु ते ।
विभीषणवचः श्रुत्वा राक्षसेन्द्रः स रावणः ।
दौरात्म्येनात्मनोद्धूतस्तप्ताम्भ इव सागरः ॥ ७.२५.२९ ॥
இது உலகில் அறியப்படட்டும். விபீஷணனின் சொற்களைக் கேட்ட அரக்கர் தலைவன் ராவணன், தன் தீய குணத்தால் கொதிக்கும் நீரைப்போல கடல்போல் கொந்தளித்தான்.
7.25.30
ततो ऽब्रवीदृशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः ।
कल्प्यतां मे रथः शीघ्रं शूराः सज्जीभवन्तु नः ॥ ७.२५.३० ॥
அப்போது சினம் கொண்டு சிவந்த கண்களுடன் தசக்ரீவன் கூறினான்: "என் தேர் விரைவில் தயாராகட்டும்; நம் வீரர்களும் ஆயத்தமாகட்டும்."
7.25.31
भ्राता मे कुम्भकर्णश्च ये च मुख्या निशाचराः ।
वाहनान्यधिरोहन्तु नानाप्रहरणायुधाः ॥ ७.२५.३१ ॥
என் சகோதரன் கும்பகர்ணனும், முக்கியமான இரவுலாவிகளும் பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்தி தங்கள் வாகனங்களில் ஏறட்டும்.
7.25.32
अद्य तं समरे हत्वा मधुं रावणनिर्भयम् ।
सुरलोकं गमिष्यामि युद्धकाङ्क्षी सुहृद्वृतः ॥ ७.२५.३२ ॥
இன்று போரில் ராவணனுக்கும் அஞ்டாத அந்த மதுவைக் கொன்று, போரை விரும்பி, நண்பர்களால் சூழப்பட்டு நான் தேவலோகம் செல்வேன்.
7.25.33
अक्षौहिणीसहस्राणि चत्वार्यग्र्याणि रक्षसाम् ।
नानाप्रहरणान्याशु निर्ययुर्युद्धकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.२५.३३ ॥
போர் விரும்பிய அரக்கர்களின் நான்காயிரம் முதன்மையான அக்ஷௌஹிணிப் படைகள் பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் விரைவாகப் புறப்பட்டன.
7.25.34
इन्द्रजित्त्वग्रतः सैन्यात्सैनिकान्परिगृह्य च ।
जगाम रावणो मध्ये कुम्भकर्णश्च पृष्ठतः ॥ ७.२५.३४ ॥
இந்திரஜித் படையின் முன்னே வீரர்களை அழைத்துக் கொண்டு சென்றான்; ராவணன் நடுவிலும், கும்பகர்ணன் பின்னாலும் சென்றனர்.
7.25.35
विभीषणश्च धर्मात्मा लङ्कायां धर्मामाचरत् ।
शोषाः सर्वे महाभागा ययुर्मधुपुरं प्रति ॥ ७.२५.३५ ॥
தர்மாத்மாவான விபீஷணன் இலங்கையில் தர்மத்தைப் பின்பற்றி இருந்தான்; எஞ்சிய மகாபாக்கியவான்கள் அனைவரும் மதுபுரத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
7.25.36
खरैरुष्ट्रैर्हयैर्दीप्तैः शिंशुमारैर्महोरगैः ।
राक्षसाः प्रययुः सर्वे कृत्वा ऽ ऽकाशं निरन्तरम् ॥ ७.२५.३६ ॥
கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், ஒளிரும் குதிரைகள், சிம்சுமாரங்கள், பெரும் பாம்புகள் ஆகியவற்றில் அனைத்து அரக்கர்களும் வானத்தை இடைவிடாது நிரப்பியபடி சென்றனர்.
7.25.37
दैत्याश्च शतशस्तत्र कृतवैराश्च दैवतैः ।
रावणं प्रेक्ष्य गच्छन्तमन्वगच्छन्हि पृष्ठतः ॥ ७.२५.३७ ॥
தேவர்களுடன் பகைகொண்டிருந்த நூற்றுக்கணக்கான தைத்யர்களும் அங்கே, ராவணன் செல்வதைக் கண்டு அவன் பின்னால் சென்றனர்.
7.25.38
स तु गत्वा मधुपुरं प्रविश्य च दशाननः ।
न ददर्श मधुं तत्र भगिनीं तत्र दृष्टवान् ॥ ७.२५.३८ ॥
அந்த தசானனன் மதுபுரத்திற்குச் சென்று, நகரில் நுழைந்தான்; ஆனால் அங்கே மதுவைக் காணவில்லை; அங்கே அவன் அவனுடைய சகோதரியைக் கண்டான்.
7.25.39
सा च प्रह्वाञ्जलिर्भूत्वा शिरसा चरणौ गता ॥ ७.२५.३९ ॥
அவள் பணிவுடன் கைகூப்பி, தலையால் அவனுடைய பாதங்களில் விழுந்தாள்.
7.25.40
तस्य राक्षसराजस्य त्रस्ता कुम्भीनसी तदा ।
तां समुत्थापयामास न भेतव्यमिति ब्रुवन् ॥ ७.२५.४० ॥
அந்த ராட்சச மன்னனின் முன் பயந்த கும்பீநசியை அவன் எழுப்பினான்; "அஞ்ச வேண்டாம்" என்று சொன்னான்.
7.25.41
रावणो राक्षसश्रेष्ठः किं चापि करवाणि ते ।
साब्रवीद्यदि मे राजन्प्रसन्नस्त्वं महाभुज ।
भर्तारं न ममेहाद्य हन्तुर्महसि मानद ॥ ७.२५.४१ ॥
ராட்சசர்களில் சிறந்தவனே ராவணா, உனக்காக நான் என்ன செய்யட்டும்? அவள் சொன்னாள்: "அரசே, மகாபாகுவே, நீ என்மீது மகிழ்ச்சியுடையவனானால், மானம் அளிப்பவனே, இன்று இங்கே என் கணவனைக் கொன்றவனை நீ கொல்லாதே."
7.25.42
न हीदृशं भयं किञ्चित्कुलस्त्रीणामिहोच्यते ।
भयानामपि सर्वेषां वैधव्यं व्यसनं महत् ॥ ७.२५.४२ ॥
குலமகளிருக்கு இங்கே இதைவிட அச்சம் எதுவும் சொல்லப்படுவதில்லை; எல்லா அச்சங்களிலும் விதவைக் கோலமே பெரும் துயரம்.
7.25.43
सत्यवाग्भव राजेन्द्र मामवेक्षस्व याचतीम् ।
त्वयाप्युक्तं महाराज न भेतव्यमिति स्वयम् ॥ ७.२५.४३ ॥
அரசர்களின் அரசே, சத்தியம் பேசுபவனாக இரு; மன்றாடும் என்னைப் பார். மகாராஜனே, 'அஞ்ச வேண்டாம்' என்று நீயே சொன்னாய்.
7.25.44
रावणस्त्वब्रवीद्धृष्टः स्वसारं तत्र संस्थिताम् ।
क्व चासौ तव भर्ता वै मम शीघ्रं निवेद्यताम् ॥ ७.२५.४४ ॥
அப்போது துணிச்சல்காரனான ராவணன் அங்கு நின்றிருந்த தன் தங்கையிடம் கூறினான்: 'உன் அந்தக் கணவன் எங்கே? எனக்கு உடனே தெரிவி.'
7.25.45
सह तेन गमिष्यामि सुरलोकं जयावहे ।
तव कारुण्यसौहार्दान्निवृत्तो ऽस्मि मधोर्वधात् ॥ ७.२५.४५ ॥
'வெற்றி தருபவனே, நான் அவனுடன் தேவலோகம் செல்வேன். உன் கருணையும் அன்பும் காரணமாக, மதுவின் வதத்திலிருந்து நான் திரும்பினேன்.'
7.25.46
इत्युक्ता सा समुत्थाप्य प्रसुप्तं तं निशाचरम् ।
अब्रवीत्सम्प्रहृष्टेव राक्षसी सा पतिं वचः ॥ ७.२५.४६ ॥
இவ்வாறு கூறி, அந்த ராட்சசி உறங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த இரவுஞ்சரனை எழுப்பினாள்; மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பவளைப் போல தன் கணவனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
7.25.47
एष प्राप्तो दशग्रीवो मम भ्राता महाबलः ।
सुरलोकजयाकाङ्क्षी साहाय्ये त्वां वृणोति च ॥ ७.२५.४७ ॥
'இதோ, என் வலிமைமிக்க சகோதரன் பத்துக்கழுத்தன் வந்திருக்கிறான்; தேவலோக வெற்றியை விரும்பி, உதவிக்காக உன்னையே தேர்ந்தெடுக்கிறான்.'
7.25.48
तदस्य त्वं सहायार्थं सबन्धुर्गच्छ राक्षस ।
स्निग्धस्य भजमानस्य युक्तमर्थाय कल्पितुम् ॥ ७.२५.४८ ॥
'ஆகையால், ராட்சசனே, உன் சுற்றத்தாருடன் இவனுக்கு உதவச் செல். அன்புள்ளவனுக்கும் அடைக்கலம் நாடுபவனுக்கும் காரியம் செய்து கொடுப்பது தகும்.'
7.25.49
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा तथेत्याह मधुर्वचः ॥ ७.२५.४९ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று மது இனிய சொற்களைக் கூறினான்.
7.25.50
ददर्श राक्षसश्रेष्ठं यथान्यायमुपेत्य सः ।
पूजयमास धर्मेण रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ७.२५.५० ॥
முறைப்படி அருகில் சென்று அரக்கர்களில் சிறந்தவனைக் கண்டு, அவன் அரக்கர் தலைவன் ராவணனை முறைப்படி வணங்கி உபசரித்தான்.
7.25.51
प्राप्य पूजां दशग्रीवो मधुवेश्मानि वीर्यवान् ।
तत्र चैकां निशामुष्य गमनायोपचक्रमे ॥ ७.२५.५१ ॥
மதுவின் இல்லத்தில் உபசாரம் பெற்ற வலிமைமிக்க தசக்கிரீவன் அங்கே ஓர் இரவு தங்கி, புறப்படத் தொடங்கினான்.
7.25.52
ततः कैलासमासाद्य शैलं वैश्रवणालयम् ।
राक्षसेन्द्रो महेन्द्राभः सेनामुपनिवेशयत् ॥ ७.२५.५२ ॥
பின்னர் வைசிரவணனின் உறைவிடமான கைலாச மலையை அடைந்து, மகேந்திரனைப் போன்ற அரக்கர் தலைவன் தன் படையை அங்கே தங்க வைத்தான்.