Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
ततस्तमसि सञ्जाते सर्वे ते देवराक्षसाः ।
अयुद्ध्यन्त बलोन्मत्ताः सूदयन्तः परस्परम् ॥ ७.२९.१ ॥
Als dann die Finsternis hereinbrach, kämpften alle jene Götter und Dämonen, vom Rausch der Kraft berauscht, und schlugen einander nieder.
7.29.2
ततस्तु देवसैन्येन राक्षसानां बृहद्बलम् ।
दशांशं स्थापितं युद्धे शेषं नीतं यमक्षयम् ॥ ७.२९.२ ॥
Dann hielt das Heer der Götter im Kampf einen Zehnteil des gewaltigen Heeres der Dämonen zurück und sandte den Rest in Yamas Reich.
7.29.3
तस्मिंस्तु तामसे युद्धे सर्वे ते देवराक्षसाः ।
अन्योन्यं नाभ्यजानन्त युध्यमानाः परस्परम् ॥ ७.२९.३ ॥
In jener finsteren Schlacht erkannten sich jene Götter und Dämonen, während sie miteinander kämpften, nicht.
7.29.4
इन्द्रश्च रावणश्चैव रावणिश्च महाबलः ।
तस्मिंस्तमोजालवृते मोहमीयुर्न ते त्रयः ॥ ७.२९.४ ॥
Indra, Rāvaṇa und der mächtige Rāvaṇi (Indrajit) — diese drei verfielen in jener von einem Netz der Finsternis umhüllten Schlacht nicht in Verwirrung.
7.29.5
स तु दृष्ट्वा बलं सर्वं रावणो निहतं क्षणात् ।
क्रोधमभ्यगमत्तीव्रं महानादं च मुक्तवान् ॥ ७.२९.५ ॥
Rāvaṇa aber, als er sein ganzes Heer im Augenblick erschlagen sah, ergriff heftiger Zorn, und er stieß ein gewaltiges Gebrüll aus.
7.29.6
क्रोधात्सूतं च दुर्धर्षः स्यन्दनस्थमुवाच ह ।
परसैन्यस्य मध्येन यावदन्तो नयस्व माम् ॥ ७.२९.६ ॥
Im Zorn sprach der Unbezwingliche zu dem auf dem Streitwagen stehenden Wagenlenker: »Führe mich mitten durch das feindliche Heer, so weit es reicht.«
7.29.7
अद्यैतान् त्रिदशान्सर्वान्विक्रमैः समरे स्वयम् ।
नानाशस्त्रैर्महाघोरैर्नयामि यमसादनम् ॥ ७.२९.७ ॥
Heute werde ich selbst in der Schlacht durch meine Tapferkeit all diese dreißig Götter mit vielfältigen, schrecklichen Waffen in Yamas Wohnstatt senden.
7.29.8
अहमिन्द्रं वधिष्यामि धनदं वरुणं यमम् ।
त्रिदशान्विनिहत्याथ स्वयं स्थास्याम्यथोपरि ।
विषादो न च कर्तव्यः शीघ्रं वाहय मे रथम् ॥ ७.२९.८ ॥
Ich werde Indra, Dhanada (Kubera), Varuṇa und Yama erschlagen; nachdem ich die Götter getötet habe, werde ich selbst darüber stehen. Keine Verzagtheit sei! Lenke schnell meinen Wagen.
7.29.9
द्विः खलु त्वां ब्रवीम्यद्य यावदन्तो नयस्व माम् ॥ ७.२९.९ ॥
Heute sage ich es dir zweimal: Führe mich bis dorthin, wo die Schlacht endet.
7.29.10
अयं स नन्दनोद्देशो यत्र वर्तामहे वयम् ।
नय मामद्य तत्र त्वमुदयो यत्र पर्वतः ॥ ७.२९.१० ॥
Dies ist jenes Nandana-Gebiet, in dem wir jetzt sind. Führe mich nun dorthin, wo der Berg Udaya ist.
7.29.11
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तुरगान्स मनोजवान् ।
आदिदेशाथ शत्रणां मध्येनैव च सारथिः ॥ ७.२९.११ ॥
Als er seine Worte hörte, trieb der Wagenlenker die gedankenschnellen Pferde mitten durch die Feinde.
7.29.12
तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा शक्रो देवेश्वरस्तदा ।
रथस्थः समरस्थस्तान्देवान्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.२९.१२ ॥
Als er seinen Entschluss erkannte, sprach Śakra, der Herr der Götter, auf seinem Wagen im Kampf stehend, da diese Worte zu den Göttern.
7.29.13
सुराः शृणुत मद्वाक्यं यत्तावन्मम रोचते ।
जीवन्नेव दशग्रीवः साधु रक्षो निगृह्यताम् ॥ ७.२९.१३ ॥
Ihr Götter, hört meine Worte. Vorerst scheint mir dies richtig: Der Dämon Daśagrīva soll lebend und sicher ergriffen werden.
7.29.14
एष ह्यतिबलः सैन्यै रथेन पवनौजसा ।
गमिष्यति प्रवृद्धोर्मिः समुद्र इव पर्वणि ॥ ७.२९.१४ ॥
Dieser gewaltige Held wird mit seinem Heer auf einem windschnellen Streitwagen vorrücken, wie das Meer mit hochgehenden Wellen zur Vollmondzeit.
7.29.15
नह्येष हन्तुं शक्यो ऽद्य वरदानात्सुनिर्भयः ।
तद्ग्रहीष्यामहे रक्षो यत्ता भवत संयुगे ॥ ७.२९.१५ ॥
Durch seine Gnadengaben ist er völlig furchtlos; daher kann er heute nicht getötet werden. Darum wollen wir den Dämon ergreifen; seid bereit zum Kampf.
7.29.16
यथा बलौ निरुद्धे च त्रैलोक्यं भुज्यते मया ।
एवमेतस्य पापस्य निरोधो मम रोचते ॥ ७.२९.१६ ॥
So wie ich die drei Welten genoss, als Bali gebändigt war, so scheint mir auch das Bändigen dieses Sünders richtig.
7.29.17
ततो ऽन्यं देशमास्थाय शक्रः सन्त्यज्य रावणम् ।
अयुध्यत महाराज राक्षसांस्त्रासयन्रणे ॥ ७.२९.१७ ॥
Dann, o großer König, verließ Indra Rāvaṇa, begab sich an einen anderen Ort und kämpfte dort, indem er die Dämonen im Kampf in Schrecken versetzte.
7.29.18
उत्तरेण दशग्रीवः प्रविवेशानिवर्तकः ।
दक्षिणेन तु पार्श्वेन प्रविवेश शतक्रतुः ॥ ७.२९.१८ ॥
Daśagrīva Rāvaṇa, der nie umkehrte, drang von Norden ein, während Indra, der Hundertopfrer, von der südlichen Flanke eindrang.
7.29.19
ततः स योजनशतं प्रविष्टो राक्षसाधिपः ।
देवतानां बलं सर्वं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.२९.१९ ॥
Dann drang der Herr der Rākṣasas hundert Yojanas tief vor und überschüttete das gesamte Heer der Götter mit einem Pfeilregen.
7.29.20
ततः शक्रो निरीक्ष्याथ प्रनष्टं तु स्वकं बलम् ।
न्यवर्तयदसम्भ्रान्तः समावृत्य दशाननम् ॥ ७.२९.२० ॥
Da sah Indra sein eigenes Heer zerstört, und ohne sich zu erschrecken, umzingelte er den Zehnköpfigen und wendete ihn zurück.
7.29.21
एतस्मिन्नन्तरे नादो मुक्तो दानवराक्षसैः ।
हा हताः स्म इति ग्रस्तं दृष्ट्वा शक्रेण रावणम् ॥ ७.२९.२१ ॥
Inzwischen stießen die Dānavas und Rākṣasas einen Schrei aus: »Wehe, wir sind verloren!« — als sie Rāvaṇa von Indra ergriffen sahen.
7.29.22
ततो रथं समास्थाय रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ।
तत्सैन्यमतिसङ्क्रुद्धः प्रविवेश सुदारुणम् ॥ ७.२९.२२ ॥
Dann bestieg Rāvaṇi (Indrajit), von Zorn übermannt, seinen Streitwagen und drang, hochgradig erzürnt, in jenes furchtbare Heer ein.
7.29.23
तां प्रविश्य महामायां प्राप्तां गोपतिना पुरा ।
प्रविवेश सुसंरब्धस्तत्सैन्यं समभिद्रवत् ॥ ७.२९.२३ ॥
Nachdem er jene große Illusion betreten hatte, die einst der Herr der Kühe (Indra) erlangt hatte, stürzte er sich, sehr erzürnt, auf jenes Heer.
7.29.24
स सर्वा देवतास्त्यक्त्वा शक्रमेवाभ्यधावत ।
महेन्द्रश्च महातेजा नापश्यच्च सुतं रिपोः ॥ ७.२९.२४ ॥
Alle Götter verlassend, stürmte er allein auf Indra zu; doch der glanzvolle Mahendra sah den Sohn des Feindes nicht.
7.29.25
विमुक्तकवचस्तत्र वध्यमानो ऽपि रावणिः ।
त्रिदशैः सुमहावीर्यैर्न चकार च किञ्चन ॥ ७.२९.२५ ॥
Dort, obwohl ihm die Rüstung abgenommen und er von den Göttern von großer Tapferkeit geschlagen wurde, tat Rāvaṇi nichts.
7.29.26
स मातलिं समायान्तं ताडयित्वा शरोत्तमैः ।
महेन्द्रं बाणवर्षेण भूय एवाभ्यवाकिरत् ॥ ७.२९.२६ ॥
Nachdem er Mātali, der herankam, mit ausgezeichneten Pfeilen getroffen hatte, überschüttete er Mahendra erneut mit einem Pfeilregen.
7.29.27
ततस्त्यक्त्वा रथं शक्रो विससर्ज च सारथिम् ।
ऐरावतं समारुह्य मृगयामास रावणिम् ॥ ७.२९.२७ ॥
Da verließ Śakra seinen Wagen, entließ seinen Wagenlenker, bestieg Airāvata und suchte Rāvaṇi.
7.29.28
स तत्र मायाबलवानदृश्यो ऽथान्तरिक्षगः ।
इन्द्रं मायापरिक्षिप्तं कृत्वा स प्राद्रवच्छरैः ॥ ७.२९.२८ ॥
Dort, mächtig durch Illusion, unsichtbar und durch den Himmel ziehend, umhüllte er Indra mit Trug, traf ihn mit Pfeilen und floh.
7.29.29
स तं यदा परिश्रान्तमिन्द्रं जज्ञे ऽथ रावणिः ।
तदैनं मायया बद्ध्वा स्वसैन्यमभितो ऽनयत् ॥ ७.२९.२९ ॥
Als Rāvaṇi erkannte, dass Indra völlig erschöpft war, band er ihn durch Trug und führte ihn überallhin zu seinem eigenen Heer.
7.29.30
तं तु दृष्ट्वा बलात्तेन नीयमानं महारणात् ।
महेन्द्रममराः सर्वे किं नु स्यादित्यचिन्तयन् ॥ ७.२९.३० ॥
Als sie sahen, wie Mahendra gewaltsam aus jener großen Schlacht fortgeführt wurde, dachten alle Unsterblichen: »Was mag nun geschehen?«
7.29.31
दृश्यते न स मायावी शक्रजित्समितिञ्जयः ।
विद्यावानपि येनेन्द्रो मायया नीयते बलात् ॥ ७.२९.३१ ॥
Der Meister der Täuschung, Śakrajit, Sieger im Kampf, ist nicht zu sehen; obwohl gelehrt, führt er Indra durch Trug gewaltsam fort.
7.29.32
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धाः सर्वे सुरगणास्तदा ।
रावणं विमुखीकृत्य शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.२९.३२ ॥
Inzwischen bedeckten die zornigen Scharen der Götter, Rāvaṇa abwendend, ihn mit einem Pfeilregen.
7.29.33
रावणस्तु समासाद्य आदित्यांश्च वसूंस्तदा ।
न शशाक स सङ्ग्रामे योद्धुं शत्रुभिरर्दितः ॥ ७.२९.३३ ॥
Rāvaṇa aber, nachdem er die Ādityas und Vasus erreicht hatte, von Feinden bedrängt, vermochte in jener Schlacht nicht zu kämpfen.
7.29.34
स तं दृष्ट्वा परिम्लानं प्रहारैर्जर्जरीकृतम् ।
रावणिः पितरं युद्धे दर्शनस्थो ऽब्रवीदिदम् ॥ ७.२९.३४ ॥
Als er ihn niedergeschlagen und von Schlägen zerschunden sah, sprach der Sohn Rāvaṇas, im Kampf sichtbar dastehend, diese Worte zu seinem Vater.
7.29.35
आगच्छ तात गच्छामो रणकर्म निवर्तताम् ।
जितं नो विदितं ते ऽस्तु स्वस्थो भव गतज्वरः ॥ ७.२९.३५ ॥
Komm, Vater, lass uns gehen; das Geschäft des Krieges sei beendet. Unser Sieg sei dir bekannt. Sei gefasst und frei von Qual.
7.29.36
अयं हि सुरसैन्यस्य त्रैलोक्यस्य च यः प्रभुः ।
स गृहीतो दैवबलाद्भग्नदर्पाः सुराः कृताः ॥ ७.२९.३६ ॥
Dieser, der Herr des Götterheeres und der drei Welten, wurde durch die Macht des Schicksals ergriffen, und die Götter wurden ihres Stolzes beraubt.
7.29.37
यथेष्टं भुङ्क्ष्व लोकांस्त्रीन्निगृह्यारातिमोजसा ।
वृथा किं ते श्रमेणेह युद्धमद्य तु निष्फलम् ॥ ७.२९.३७ ॥
Unterwirf den Feind mit deiner Kraft und genieße die drei Welten nach deinem Willen. Warum sollst du dich hier heute im Kampf mühen? Dieser Kampf ist fruchtlos.
7.29.38
ततस्ते दैवतगणा निवृत्ता रणकर्मणः ।
तच्छ्रुत्वा रावणेर्वाक्यं स्वस्थचेताः बभूव ह ॥ ७.२९.३८ ॥
Da zogen sich jene Scharen der Götter vom Kampfgeschehen zurück. Als er die Worte Rāvaṇis hörte, wurde er gelassenen Sinnes.
7.29.39
अथ स रणविगतज्वरः प्रभुर्विजयमवाप्य निशाचराधिपः ।
स्वभवनमभितो जगाम हृष्टः स्वसुतमवाप्य च वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२९.३९ ॥
Da ging jener Herr, von der Kampfeshitze befreit und den Sieg errungen, der Herr der Nachtwandler freudig zu seinem Palast; als er seinen Sohn erreichte, sprach er diese Worte.
7.29.40
अतिबलसदृशैः पराक्रमैस्तैर्मम कुलमानविवर्धनं कृतम् ।
यदयमतुल्यबलस्त्वयाद्य वै त्रिदशपतिस्त्रिदशाश्च निर्जिताः ॥ ७.२९.४० ॥
Durch jene Heldentaten, die deiner gewaltigen Kraft würdig sind, hast du die Ehre meines Geschlechts gemehrt; denn heute hast du diesen Herrn der Götter von unvergleichlicher Stärke besiegt und die Götter.
7.29.41
नय रथमधिरोप्य वासवं नगरमितो व्रज सेनया वृतस्त्वम् ।
अहमपि तव गच्छतो द्रुतं सह सचिवैरनुयामि पृष्ठतः ॥ ७.२९.४१ ॥
Setze Vāsava auf den Wagen und führe ihn von hier in die Stadt; geh du, umringt von deinem Heer. Auch ich werde dir rasch von hinten folgen, zusammen mit meinen Ministern.
7.29.42
अथ स बलवृतः सवाहनस्त्रिदशपतिं परिगृह्य रावणिः ।
स्वभवनमभिगम्य वीर्यवान्कृतसमरान्विससर्ज राक्षसान् ॥ ७.२९.४२ ॥
Da zog Rāvaṇi, umringt vom Heer und mit seinen Fahrzeugen, nachdem er den Herrn der Götter ergriffen hatte, in seinen Palast; der Tapfere entließ die Rākṣasas, die im Kampf gestanden hatten.