வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
ततस्तमसि सञ्जाते सर्वे ते देवराक्षसाः ।
अयुद्ध्यन्त बलोन्मत्ताः सूदयन्तः परस्परम् ॥ ७.२९.१ ॥
பின்னர் இருள் சூழ்ந்தபோது, வலிமை மதத்தால் வெறிகொண்ட அந்த தேவர்களும் அரக்கர்களும் ஒருவரையொருவர் கொன்றபடி போரிட்டனர்.
7.29.2
ततस्तु देवसैन्येन राक्षसानां बृहद्बलम् ।
दशांशं स्थापितं युद्धे शेषं नीतं यमक्षयम् ॥ ७.२९.२ ॥
பின்னர் தேவசேனை அரக்கர்களின் பெரிய படையில் பத்தில் ஒரு பங்கை போரில் தடுத்து நிறுத்தியது; மீதியை யமலோகத்திற்கு அனுப்பியது.
7.29.3
तस्मिंस्तु तामसे युद्धे सर्वे ते देवराक्षसाः ।
अन्योन्यं नाभ्यजानन्त युध्यमानाः परस्परम् ॥ ७.२९.३ ॥
அந்த இருளான போரில் அந்த தேவர்களும் அரக்கர்களும் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது ஒருவரையொருவர் அடையாளம் காண முடியவில்லை.
7.29.4
इन्द्रश्च रावणश्चैव रावणिश्च महाबलः ।
तस्मिंस्तमोजालवृते मोहमीयुर्न ते त्रयः ॥ ७.२९.४ ॥
இந்திரனும், இராவணனும், மாபெரும் வலிமை கொண்ட இராவணியும் — அந்த இருளின் வலையால் சூழப்பட்ட போரில் அந்த மூவரும் மயக்கமடையவில்லை.
7.29.5
स तु दृष्ट्वा बलं सर्वं रावणो निहतं क्षणात् ।
क्रोधमभ्यगमत्तीव्रं महानादं च मुक्तवान् ॥ ७.२९.५ ॥
ஆனால் இராவணன் தன் முழுப் படையும் ஒரு கணத்தில் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு கடும் சினம் கொண்டு, பெரும் கர்ஜனை செய்தான்.
7.29.6
क्रोधात्सूतं च दुर्धर्षः स्यन्दनस्थमुवाच ह ।
परसैन्यस्य मध्येन यावदन्तो नयस्व माम् ॥ ७.२९.६ ॥
கோபத்தால் வெல்ல முடியாதவனான அவன், தேரில் நின்ற சாரதியிடம் சொன்னான்: "எதிரியின் படைக்கு நடுவே, அதன் எல்லை வரை என்னை ஓட்டிச் செல்."
7.29.7
अद्यैतान् त्रिदशान्सर्वान्विक्रमैः समरे स्वयम् ।
नानाशस्त्रैर्महाघोरैर्नयामि यमसादनम् ॥ ७.२९.७ ॥
இன்று நானே போரில் என் வீரத்தால் இந்த முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள் அனைவரையும் கொடிய பல்வேறு ஆயுதங்களால் யமனின் இருப்பிடத்துக்கு அனுப்புவேன்.
7.29.8
अहमिन्द्रं वधिष्यामि धनदं वरुणं यमम् ।
त्रिदशान्विनिहत्याथ स्वयं स्थास्याम्यथोपरि ।
विषादो न च कर्तव्यः शीघ्रं वाहय मे रथम् ॥ ७.२९.८ ॥
நான் இந்திரனையும் குபேரனையும் வருணனையும் யமனையும் கொல்வேன்; தேவர்களை வீழ்த்திய பின் நானே மேலே நிற்பேன். வருத்தம் கொள்ளக் கூடாது; விரைந்து என் தேரை ஓட்டு.
7.29.9
द्विः खलु त्वां ब्रवीम्यद्य यावदन्तो नयस्व माम् ॥ ७.२९.९ ॥
இன்று உன்னிடம் இருமுறை சொல்கிறேன் — போரின் முடிவு வரை என்னை அழைத்துச் செல்.
7.29.10
अयं स नन्दनोद्देशो यत्र वर्तामहे वयम् ।
नय मामद्य तत्र त्वमुदयो यत्र पर्वतः ॥ ७.२९.१० ॥
நாம் இருக்கும் இதுவே அந்த நந்தன வனப்பகுதி. இப்போது என்னை அங்கே கொண்டு செல், உதய மலை இருக்கும் இடத்துக்கு.
7.29.11
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तुरगान्स मनोजवान् ।
आदिदेशाथ शत्रणां मध्येनैव च सारथिः ॥ ७.२९.११ ॥
அவனுடைய அந்த சொல்லைக் கேட்ட சாரதி, மனத்தைப் போன்ற வேகமுள்ள குதிரைகளை எதிரிகளின் நடுவிலேயே செலுத்தினான்.
7.29.12
तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा शक्रो देवेश्वरस्तदा ।
रथस्थः समरस्थस्तान्देवान्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.२९.१२ ॥
அவனுடைய அந்தத் துணிவை அறிந்த தேவேந்திரன் சக்கரன், அப்போது தேரில் நின்று, போர்க்களத்தில் அந்தத் தேவர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
7.29.13
सुराः शृणुत मद्वाक्यं यत्तावन्मम रोचते ।
जीवन्नेव दशग्रीवः साधु रक्षो निगृह्यताम् ॥ ७.२९.१३ ॥
தேவர்களே, என் சொல்லைக் கேளுங்கள். இப்போது எனக்கு இதுவே சரியெனப் படுகிறது: தசக்ரீவன் என்ற அரக்கனை உயிருடனேயே நன்றாகப் பிடிக்க வேண்டும்.
7.29.14
एष ह्यतिबलः सैन्यै रथेन पवनौजसा ।
गमिष्यति प्रवृद्धोर्मिः समुद्र इव पर्वणि ॥ ७.२९.१४ ॥
இந்த மிக்க வலிமையுள்ளவன் படையுடன், காற்றின் வேகமுள்ள தேரில் ஏறி, பௌர்ணமியில் பொங்கும் அலைகளுடன் கடல் செல்வது போல் முன்னேறுவான்.
7.29.15
नह्येष हन्तुं शक्यो ऽद्य वरदानात्सुनिर्भयः ।
तद्ग्रहीष्यामहे रक्षो यत्ता भवत संयुगे ॥ ७.२९.१५ ॥
வரங்களின் காரணமாக இவன் மிகவும் அச்சமற்றவன்; ஆகவே இன்று இவனைக் கொல்வது இயலாது. ஆகையால் நாம் அரக்கனைப் பிடிப்போம்; நீங்கள் போருக்குத் தயாராக இருங்கள்.
7.29.16
यथा बलौ निरुद्धे च त्रैलोक्यं भुज्यते मया ।
एवमेतस्य पापस्य निरोधो मम रोचते ॥ ७.२९.१६ ॥
பலியை அடக்கியபோது நான் மூவுலகையும் அனுபவிப்பது போல, இந்தப் பாவியை அடக்குவதே எனக்குச் சரியெனப் படுகிறது.
7.29.17
ततो ऽन्यं देशमास्थाय शक्रः सन्त्यज्य रावणम् ।
अयुध्यत महाराज राक्षसांस्त्रासयन्रणे ॥ ७.२९.१७ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, இந்திரன் ராவணனை விட்டு வேறோர் இடத்திற்குச் சென்று போரில் அரக்கர்களை அஞ்சச் செய்தபடி போரிட்டான்.
7.29.18
उत्तरेण दशग्रीवः प्रविवेशानिवर्तकः ।
दक्षिणेन तु पार्श्वेन प्रविवेश शतक्रतुः ॥ ७.२९.१८ ॥
தசக்ரீவன் ராவணன் வடக்குப் பக்கமாகப் பின்வாங்காமல் நுழைந்தான்; சதக்ரதுவாகிய இந்திரனோ தெற்குப் பக்கமாக நுழைந்தான்.
7.29.19
ततः स योजनशतं प्रविष्टो राक्षसाधिपः ।
देवतानां बलं सर्वं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.२९.१९ ॥
பின்னர் அந்த அரக்கர் தலைவன் நூறு யோஜனை உள்ளே புகுந்து, தேவர்களின் முழுப் படையையும் அம்பு மழையால் மூடினான்.
7.29.20
ततः शक्रो निरीक्ष्याथ प्रनष्टं तु स्वकं बलम् ।
न्यवर्तयदसम्भ्रान्तः समावृत्य दशाननम् ॥ ७.२९.२० ॥
பின்னர் இந்திரன் தன் படை அழிவதைக் கண்டு, கலங்காமல் பத்துத் தலையனைச் சூழ்ந்து அவனைத் திருப்பினான்.
7.29.21
एतस्मिन्नन्तरे नादो मुक्तो दानवराक्षसैः ।
हा हताः स्म इति ग्रस्तं दृष्ट्वा शक्रेण रावणम् ॥ ७.२९.२१ ॥
அந்த நேரத்தில் தானவர்களும் அரக்கர்களும் ஓலமிட்டனர் — 'ஐயோ, நாம் அழிந்தோம்!' — இந்திரனால் ராவணன் பிடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு.
7.29.22
ततो रथं समास्थाय रावणिः क्रोधमूर्च्छितः ।
तत्सैन्यमतिसङ्क्रुद्धः प्रविवेश सुदारुणम् ॥ ७.२९.२२ ॥
பின்னர் கோபத்தால் மயங்கிய ராவணி (இந்திரஜித்) தேரில் ஏறி, மிகுந்த சினத்துடன் அந்தக் கொடிய படையில் புகுந்தான்.
7.29.23
तां प्रविश्य महामायां प्राप्तां गोपतिना पुरा ।
प्रविवेश सुसंरब्धस्तत्सैन्यं समभिद्रवत् ॥ ७.२९.२३ ॥
முன்பு கோபதியால் (இந்திரனால்) அடையப்பட்ட அந்தப் பெரும் மாயையில் புகுந்து, மிகுந்த சினத்துடன் அந்தப் படையைத் தாக்கினான்.
7.29.24
स सर्वा देवतास्त्यक्त्वा शक्रमेवाभ्यधावत ।
महेन्द्रश्च महातेजा नापश्यच्च सुतं रिपोः ॥ ७.२९.२४ ॥
அவன் எல்லா தேவர்களையும் விட்டு இந்திரனை நோக்கியே ஓடினான்; ஆனால் மகாதேஜஸ்வியான மகேந்திரன் எதிரியின் மகனைக் காணவில்லை.
7.29.25
विमुक्तकवचस्तत्र वध्यमानो ऽपि रावणिः ।
त्रिदशैः सुमहावीर्यैर्न चकार च किञ्चन ॥ ७.२९.२५ ॥
அங்கே கவசம் களையப்பட்டு, மிகுந்த வீரியமுள்ள தேவர்களால் தாக்கப்பட்ட போதிலும், ராவணி ஒன்றும் செய்யவில்லை.
7.29.26
स मातलिं समायान्तं ताडयित्वा शरोत्तमैः ।
महेन्द्रं बाणवर्षेण भूय एवाभ्यवाकिरत् ॥ ७.२९.२६ ॥
அருகில் வந்த மாதலியை சிறந்த அம்புகளால் தாக்கி, அம்பு மழையால் மகேந்திரனை மீண்டும் பொழிந்தான்.
7.29.27
ततस्त्यक्त्वा रथं शक्रो विससर्ज च सारथिम् ।
ऐरावतं समारुह्य मृगयामास रावणिम् ॥ ७.२९.२७ ॥
பின்னர் சக்ரன் தேரைத் துறந்து சாரதியை அனுப்பி, ஐராவதத்தில் ஏறி ராவணியைத் தேடினான்.
7.29.28
स तत्र मायाबलवानदृश्यो ऽथान्तरिक्षगः ।
इन्द्रं मायापरिक्षिप्तं कृत्वा स प्राद्रवच्छरैः ॥ ७.२९.२८ ॥
அங்கே மாயையின் வலிமையால் வல்லவனான அவன், கண்ணுக்குத் தெரியாமல் வானில் சஞ்சரித்து, இந்திரனை மாயையால் சூழ்ந்து, அம்புகளால் தாக்கி ஓடினான்.
7.29.29
स तं यदा परिश्रान्तमिन्द्रं जज्ञे ऽथ रावणिः ।
तदैनं मायया बद्ध्वा स्वसैन्यमभितो ऽनयत् ॥ ७.२९.२९ ॥
இந்திரன் மிகவும் களைத்துப் போனதை ராவணி அறிந்ததும், மாயையால் அவனைக் கட்டி தன் படையின் பக்கம் இழுத்துச் சென்றான்.
7.29.30
तं तु दृष्ट्वा बलात्तेन नीयमानं महारणात् ।
महेन्द्रममराः सर्वे किं नु स्यादित्यचिन्तयन् ॥ ७.२९.३० ॥
அவனால் பலவந்தமாக அந்த மாபெரும் போரிலிருந்து மகேந்திரன் கொண்டுசெல்லப்படுவதைக் கண்டு, தேவர்கள் அனைவரும் "இனி என்ன ஆகும்?" என்று சிந்தித்தனர்.
7.29.31
दृश्यते न स मायावी शक्रजित्समितिञ्जयः ।
विद्यावानपि येनेन्द्रो मायया नीयते बलात् ॥ ७.२९.३१ ॥
மாயாவியும் போரில் வெற்றிபெறுபவனுமான சக்ரஜித் தென்படவில்லை; அவன் மாயத்தால் இந்திரனை பலவந்தமாக அழைத்துச் செல்கிறான்.
7.29.32
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धाः सर्वे सुरगणास्तदा ।
रावणं विमुखीकृत्य शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.२९.३२ ॥
அதே வேளையில் கோபமுற்ற தேவர் கூட்டங்கள் அனைவரும் ராவணனை முகம் திருப்பச் செய்து அம்புமழையால் அவனை மூடினர்.
7.29.33
रावणस्तु समासाद्य आदित्यांश्च वसूंस्तदा ।
न शशाक स सङ्ग्रामे योद्धुं शत्रुभिरर्दितः ॥ ७.२९.३३ ॥
ஆனால் ராவணன் ஆதித்யர்களையும் வசுக்களையும் எதிர்கொண்டு, எதிரிகளால் வருத்தப்பட்டு, அந்தப் போரில் போரிட இயலாதவனானான்.
7.29.34
स तं दृष्ट्वा परिम्लानं प्रहारैर्जर्जरीकृतम् ।
रावणिः पितरं युद्धे दर्शनस्थो ऽब्रवीदिदम् ॥ ७.२९.३४ ॥
அவனை அடிகளால் சிதைக்கப்பட்டு மங்கியவனாகக் கண்டு, போரில் தென்பட்டு நின்ற ராவணியான அவன் தன் தந்தையிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.29.35
आगच्छ तात गच्छामो रणकर्म निवर्तताम् ।
जितं नो विदितं ते ऽस्तु स्वस्थो भव गतज्वरः ॥ ७.२९.३५ ॥
வாருங்கள் தந்தையே, போவோம்; போர்ச் செயல் நிறுத்தப்படட்டும். நம் வெற்றி உங்களுக்குத் தெரியட்டும். நலமாக இருங்கள்; துயரற்றவராகுங்கள்.
7.29.36
अयं हि सुरसैन्यस्य त्रैलोक्यस्य च यः प्रभुः ।
स गृहीतो दैवबलाद्भग्नदर्पाः सुराः कृताः ॥ ७.२९.३६ ॥
தேவசேனைக்கும் மூவுலகுக்கும் தலைவனாகிய இவன் தெய்வ பலத்தால் பிடிக்கப்பட்டான்; தேவர்களின் பெருமை அழிக்கப்பட்டது.
7.29.37
यथेष्टं भुङ्क्ष्व लोकांस्त्रीन्निगृह्यारातिमोजसा ।
वृथा किं ते श्रमेणेह युद्धमद्य तु निष्फलम् ॥ ७.२९.३७ ॥
உன் வலிமையால் பகைவனை அடக்கி மூன்று உலகங்களையும் விருப்பம்போல் அனுபவி. இங்கு இன்று போரிட்டு உழைப்பதால் உனக்கு என்ன பயன்? இப்போர் வீணானது.
7.29.38
ततस्ते दैवतगणा निवृत्ता रणकर्मणः ।
तच्छ्रुत्वा रावणेर्वाक्यं स्वस्थचेताः बभूव ह ॥ ७.२९.३८ ॥
அப்போது அந்தத் தேவர் கூட்டம் போர்ச்செயலிலிருந்து பின்வாங்கியது. ராவணியின் அந்த சொற்களைக் கேட்டு அவன் மனம் அமைதியடைந்தான்.
7.29.39
अथ स रणविगतज्वरः प्रभुर्विजयमवाप्य निशाचराधिपः ।
स्वभवनमभितो जगाम हृष्टः स्वसुतमवाप्य च वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२९.३९ ॥
பின்னர் போரின் வேகம் நீங்கிய அந்த அரசன், வெற்றியைப் பெற்று, இரவுலாவிகளின் தலைவன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் அரண்மனையை நோக்கிச் சென்றான்; தன் மகனை அடைந்து இச்சொற்களைச் சொன்னான்.
7.29.40
अतिबलसदृशैः पराक्रमैस्तैर्मम कुलमानविवर्धनं कृतम् ।
यदयमतुल्यबलस्त्वयाद्य वै त्रिदशपतिस्त्रिदशाश्च निर्जिताः ॥ ७.२९.४० ॥
மிகுந்த வலிமைக்குத் தகுந்த உன் அந்த வீரச் செயல்களால் என் குலத்தின் மதிப்பை உயர்த்தினாய்; ஒப்பற்ற வலிமையுடைய இந்தத் தேவேந்திரனையும் தேவர்களையும் இன்று நீ வென்றுவிட்டாய்.
7.29.41
नय रथमधिरोप्य वासवं नगरमितो व्रज सेनया वृतस्त्वम् ।
अहमपि तव गच्छतो द्रुतं सह सचिवैरनुयामि पृष्ठतः ॥ ७.२९.४१ ॥
வாசவனை ரதத்தில் ஏற்றி இங்கிருந்து நகரத்திற்கு அழைத்துச் செல்; படையால் சூழப்பட்டு நீ செல். நானும் உன் பின்னால் அமைச்சர்களுடன் விரைவாக பின்தொடர்வேன்.
7.29.42
अथ स बलवृतः सवाहनस्त्रिदशपतिं परिगृह्य रावणिः ।
स्वभवनमभिगम्य वीर्यवान्कृतसमरान्विससर्ज राक्षसान् ॥ ७.२९.४२ ॥
பின்னர் படையால் சூழப்பட்டு, வாகனங்களுடன் தேவேந்திரனைப் பிடித்துக்கொண்டு, வீரனான ராவணி தன் அரண்மனைக்குச் சென்று போரிட்ட ராட்சசர்களை அனுப்பிவைத்தான்.