Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.38.1
एवमास्ते महाबाहुरहन्यहनि राघवः ।
प्रशासत्सर्वकार्याणि पौरजानपदेषु च ॥ ७.३८.१ ॥
So weilte der mächtigarmige Rāghava dort, Tag für Tag alle Angelegenheiten der Stadt- und Landbewohner lenkend.
7.38.2
ततः कतिपयाहःसु वैदेहं मिथिलाधिपम् ।
राघवः प्राञ्जलिर्भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.३८.२ ॥
Nach einigen Tagen sprach Rāghava mit gefalteten Händen diese Worte zum Herrn von Videha, dem Herrscher von Mithilā.
7.38.3
भवान्हि गतिरव्यग्रा भवता पालिता वयम् ।
भवतस्तेजसोग्रेण रावणो निहतो मया ॥ ७.३८.३ ॥
Ihr seid wahrlich unsere unerschütterliche Zuflucht; ihr habt uns beschützt, und durch euren gewaltigen Glanz habe ich Rāvaṇa erschlagen.
7.38.4
इक्ष्वाकूणां च सर्वेषां मैथिलानां च सर्वशः ।
अतुलाः प्रीतयो राजन्सम्बन्धकपुरोगमाः ॥ ७.३८.४ ॥
O König! Für die Ikṣvākus wie für alle Maithilas gehen die unvergleichlichen Freuden, die aus unserer Verwandtschaft entspringen, in jeder Hinsicht voran.
7.38.5
तद्भवान्स्वपुरं यातु रत्नान्यादाय पार्थिव ।
भरतश्च सहायार्थं पृष्ठतस्ते ऽनुयास्यति ॥ ७.३८.५ ॥
Darum, o König, nehmt die Juwelen und kehrt in eure Stadt zurück; Bharata wird euch zur Unterstützung von hinten folgen.
7.38.6
स तथेति नृपः कृत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ।
प्रीतो ऽस्मि भवतो राजन्दर्शनेन नयेन च ॥ ७.३८.६ ॥
Mit den Worten »So sei es« antwortete der König Rāghava: »O König, ich bin erfreut über euren Anblick und eure Klugheit.«
7.38.7
यान्येतानि तु रत्नानि मदर्थं सञ्चितानि वै ।
दुहित्रे तानि वै राजन्सर्वाण्येव ददामि च ॥ ७.३८.७ ॥
Alle Juwelen, die ich für mich gesammelt habe, o König, gebe ich nun meiner Tochter.
7.38.8
एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थं जनको हृष्टमानसः ।
प्रययौ मिथिलां श्रीमांस्तमनुज्ञाय राघवम् ॥ ७.३८.८ ॥
So zu Rāma aus dem Geschlecht der Kākutstha gesprochen, nahm der glanzvolle Janaka mit frohem Herzen Abschied von Rāghava und zog nach Mithilā.
7.38.9
ततः प्रयाते जनके केकयं मातुलं प्रभुः ।
राघवः प्राञ्जलिर्भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.३८.९ ॥
Als Janaka fortgegangen war, sprach der Herr Rāghava mit gefalteten Händen diese Worte zu seinem Mutterbruder aus Kekaya.
7.38.10
इदं राज्यमहं चैव भरतश्च सलक्ष्मणः ।
आयत्तास्त्वं हि नो राजन्गतिश्च पुरुषर्षभ ॥ ७.३८.१० ॥
Dieses Reich, ich, Bharata und Lakṣmaṇa, wir alle hängen von dir ab, o König; du, Stier unter den Männern, bist unsere Zuflucht.
7.38.11
राजा हि वृद्धः सन्तापं त्वदर्थमुपयास्यति ।
तस्माद्गमनमद्यैव रोचते तव पार्थिव ॥ ७.३८.११ ॥
Der alte König wird deinetwegen gewiss in Kummer verfallen; darum, o König, möge dir die Abreise schon heute gefallen.
7.38.12
लक्ष्मणेनानुयात्रेण पृष्ठतो ऽनुगमिष्यते ।
धनमादाय विपुलं रत्नानि विविधानि च ॥ ७.३८.१२ ॥
Lakṣmaṇa wird als Begleiter von hinten folgen und reichen Reichtum und vielerlei Juwelen mitnehmen.
7.38.13
युधाजित्तु तथेत्याह गमनं प्रति राघवम् ।
रत्नानि च धनं चैव त्वय्येवाक्षय्यमस्त्विति ॥ ७.३८.१३ ॥
Yudhājit sprach zu Rāghava über seine Abreise: "So sei es." Und er sprach: "Mögen Juwelen und Reichtum in dir allein unerschöpflich bleiben."
7.38.14
प्रदक्षिणं स राजानं कृत्वा केकयवर्धनः ।
रामेण हि कृतः पूर्वमभिवाद्य प्रदक्षिणम् ॥ ७.३८.१४ ॥
Der Mehrer des Kekaya-Geschlechts umschritt den König rechtsherum; zuvor hatte auch Rāma ihn ehrerbietig gegrüßt und umschritten.
7.38.15
लक्ष्मणेन सहायेन प्रयातः केकयेश्वरः ।
हते ऽसुरे यथा वृत्रे विष्णुना सह वासवः ॥ ७.३८.१५ ॥
Der Herr der Kekaya zog mit Lakṣmaṇa als Begleiter fort, wie Vāsava (Indra) mit Viṣṇu ging, als der Dämon Vṛtra erschlagen war.
7.38.16
तं विसृज्य ततो रामो वयस्यमकुतोभयम् ।
प्रतर्दनं काशिपतिं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.३८.१६ ॥
Nachdem er ihn verabschiedet hatte, umarmte Rāma seinen furchtlosen Freund Pratardana, den Herrn von Kāśi, und sprach diese Worte.
7.38.17
दर्शिता भवता प्रीतिर्दर्शितं सौहृदं परम् ।
उद्योगश्च कृतो राजन्भरतेन त्वया सह ॥ ७.३८.१७ ॥
Du hast Zuneigung gezeigt und höchste Freundschaft bewiesen, o König; und zusammen mit Bharata hast auch du dich bemüht.
7.38.18
तद्भवानद्य काशेय पुरीं वाराणसीं व्रज ।
रमणीयां त्वया गुप्तां सुप्रकाशां सुतोरणाम् ॥ ७.३८.१८ ॥
Darum geh heute in die Stadt Vārāṇasī, die Stadt von Kāśi, die reizvoll, von dir beschützt, sehr strahlend und mit schönen Torbögen geschmückt ist.
7.38.19
एतावदुक्त्वा चोत्थाय काकुत्स्थः परमासनात् ।
पर्यष्वजत धर्मात्मा निरन्तरमुरोगतम् ॥ ७.३८.१९ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, erhob sich Rāma, der Gerechtgesinnte aus dem Geschlecht der Kākutstha, von seinem hohen Sitz und umarmte ihn fest an seiner Brust.
7.38.20
विसर्जयामास तदा कौसल्यानन्दवर्धनः ।
राघवेणाभ्यनुज्ञातः काशीशो ऽप्यकुतोभयः ।
वाराणसीं ययौ तूर्णं राघवेण विसर्जितः ॥ ७.३८.२० ॥
Da entließ Rāma, der Kausalyās Freude mehrte, ihn. Mit Rāghavas Erlaubnis zog der furchtlose Herr von Kāśī rasch nach Vārāṇasī, von Rāghava verabschiedet.
7.38.21
विसृज्य तं काशिपतिं त्रिशतं पृथिवीपतीन् ।
प्रहसन्राघवो वाक्यमुवाच मधुराक्षरम् ॥ ७.३८.२१ ॥
Nachdem er den Herrn von Kāśī und die dreihundert Könige entlassen hatte, sprach Rāghava lächelnd diese Worte mit süßen Silben.
7.38.22
भवतां प्रीतिरव्यग्रा तेजसा परिरक्षिता ।
धर्मश्च नियतो नित्यं सत्यं च भवतां सदा ॥ ७.३८.२२ ॥
Möge eure Zuneigung unerschütterlich bleiben und eure Tapferkeit sie schützen; möge euer Dharma stets beständig sein und eure Wahrheit immer bestehen.
7.38.23
युष्माकं चानुभावेन तेजसा च महात्मनाम् ।
हतो दुरात्मा दुर्बुद्धी रावणो राक्षसाधमः ॥ ७.३८.२३ ॥
Durch eure Macht und die Tapferkeit der großmütigen Männer wurde Rāvaṇa erschlagen, der bösgesinnte, übel gesinnte, niedrigste der Rākṣasas.
7.38.24
हेतुमात्रमहं तत्र भवतां तेजसा हतः ।
रावणः सगणो युद्धे सपुत्रामात्यबान्धवः ॥ ७.३८.२४ ॥
Dort war ich nur das Mittel; durch eure Tapferkeit wurde Rāvaṇa im Kampf erschlagen, mit seinem Gefolge, seinen Söhnen, Ministern und Verwandten.
7.38.25
भवन्तश्च समानीता भरतेन महात्मना ।
श्रुत्वा जनकराजस्य काननात्तनयां हृताम् ॥ ७.३८.२५ ॥
Als der großmütige Bharata hörte, dass die Tochter König Janakas aus dem Wald entführt worden war, rief er euch alle hierher.
7.38.26
उद्युक्तानां च सर्वेषां पार्थिवानां महात्मनाम् ।
कालो व्यतीतः सुमहान्गमनं रोचयाम्यतः ॥ ७.३८.२६ ॥
Für alle großmütigen Könige, die bereitstanden, ist viel Zeit vergangen; daher halte ich es nun für richtig aufzubrechen.
7.38.27
प्रत्यूचुस्तं च राजानो हर्षेण महता वृताः ।
दिष्ट्यां त्वं विजयी राम स्वराज्ये ऽपि प्रतिष्ठितः ॥ ७.३८.२७ ॥
Von großer Freude erfüllt, antworteten ihm die Könige: "Glücklicherweise bist du siegreich, o Rāma, und in deinem eigenen Reich gefestigt."
7.38.28
दिष्ट्या प्रत्याहृता सीता दिष्ट्या शत्रुः पराजितः ।
एष नः परमः काम एषा नः पीतिरुत्तमा ॥ ७.३८.२८ ॥
Glücklicherweise wurde Sītā zurückgewonnen, und glücklicherweise wurde der Feind besiegt. Dies war unser höchster Wunsch; dies ist unsere größte Freude.
7.38.29
यत्त्वां विजयिनं राम पश्यामो हतशात्रवम् ॥ ७.३८.२९ ॥
Wir sehen dich, o Rāma, siegreich, deine Feinde erschlagen.
7.38.30
एतत्त्वय्युपपन्नं च यदस्मांस्त्वं प्रशंससे ।
प्रशंसार्ह न जानीमः प्रशंसां वक्तुमीदृशीम् ॥ ७.३८.३० ॥
Es ziemt sich für dich, uns so zu loben; doch wir sind des Lobes nicht würdig, und wir wissen auch nicht, solches Lob auszusprechen.
7.38.31
आपृच्छामो गमिष्यामो हृदिस्थो नः सदा भवान् ।
वर्तामहे महाबाहो प्रीत्यात्र महता वृताः ।
भवेच्च ते महाराज प्रीतिरस्मासु नित्यदा ॥ ७.३८.३१ ॥
Wir bitten um Abschied und gehen; du wohnst stets in unseren Herzen. O Mahābāhu, hier wurden wir von großer Zuneigung umgeben. O großer König, möge deine Zuneigung zu uns immerdar bestehen.
7.38.32
बाढमित्येव राजानो हर्षेण परमान्विताः ।
उचुः प्राञ्जलयः सर्वे राघवं गमनोत्सुकाः ॥ ७.३८.३२ ॥
»Gut, so sei es«, sagten alle Könige, von höchster Freude erfüllt; mit gefalteten Händen, eifrig zum Aufbruch, sprachen sie zu Rāghava.
7.38.33
पूजिताश्चैव रामेण जग्मुर्देशान्स्वकान्स्वकान् ॥ ७.३८.३३ ॥
Von Rāma geehrt, zogen sie alle in ihre eigenen Länder.