வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.45.1
तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां दीनचेतसाम् ।
उवाच वाक्यं काकुत्स्थो मुखेन परिशुष्यता ॥ ७.४५.१ ॥
துயருற்ற மனத்தினராய் அமர்ந்திருந்த அவர்கள் அனைவரையும் நோக்கி, வறண்ட முகத்துடன் காகுத்ஸ்தரான ராமர் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
7.45.2
सर्वे शृणुत भद्रं वो मा कुरुध्वं मनो ऽन्यथा ।
पौराणां मम सीतायां यादृशी वर्तते कथा ॥ ७.४५.२ ॥
நீங்கள் அனைவரும் கேளுங்கள், உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; மனத்தை வேறுவிதமாக எண்ண வேண்டாம். குடிமக்களிடையே என்னைப் பற்றியும் சீதையைப் பற்றியும் என்ன பேச்சு நடக்கிறது என்பதைக் கேளுங்கள்.
7.45.3
पौरापवादः सुमहांस्तथा जनपदस्य च ।
वर्तते मयि बीभत्सा सा मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.४५.३ ॥
குடிமக்களிடையும் நாட்டுப்புறத்தாரிடையும் என்னைப் பற்றிய பெரும் பழிச்சொல் பரவியுள்ளது. அந்த இழிவான பேச்சு என் மர்மஸ்தானங்களை அறுக்கிறது.
7.45.4
अहं किल कुले जात इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
सीता ऽपि सत्कुले जाता जनकानां महात्मनाम् ॥ ७.४५.४ ॥
நான் மகாத்மாக்களான இக்ஷ்வாகுக்களின் குலத்தில் பிறந்தவன்; சீதையும் மகாத்மாக்களான ஜனகர்களின் உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவள்.
7.45.5
जानासि त्वं यथा सौम्य दण्डके विजने वने ।
रावणेन हृता सीता स च विध्वंसितो मया ॥ ७.४५.५ ॥
சௌம்யனே, தண்டக வனத்தின் ஆளரவமற்ற காட்டில் ராவணன் சீதையை அபகரித்ததையும், நான் அவனை அழித்ததையும் நீ அறிவாய்.
7.45.6
तत्र मे बुद्धिरुत्पन्ना जनकस्य सुतां प्रति ।
अत्रोषितामिमां सीतामानयेयं कथं पुरीम् ॥ ७.४५.६ ॥
அப்போது ஜனகரின் மகளைப் பற்றி என் மனத்தில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது: இங்கு வசித்த இந்தச் சீதையை நான் எவ்வாறு நகருக்குக் கொண்டு வருவது?
7.45.7
प्रत्ययार्थं ततः सीता विवेश ज्वलनं तदा ।
प्रत्यक्षं तव सौमित्रे देवानां हव्यवाहनः ।
अपापां मैथिलीमाह वायुश्चाकाशगोचरः ॥ ७.४५.७ ॥
அப்போது சீதை தன் தூய்மைக்குச் சான்றாக நெருப்பில் புகுந்தாள். சௌமித்ரியே, தேவர்கள் முன்னிலையில், தேவர்களின் அவிசுமந்த அக்னியும், ஆகாயத்தில் உலவும் வாயுவும் மைதிலியை பாவமற்றவள் என்று வெளிப்படையாக அறிவித்தனர்.
7.45.8
चन्द्रादित्यौ च शंसेते सुराणां सन्निधौ पुरा ।
ऋषीणां चैव सर्वेषामपापां जनकात्मजाम् ॥ ७.४५.८ ॥
சந்திரனும் சூரியனும் முன்பு தேவர்களும் அனைத்து ரிஷிகளும் முன்னிலையில் ஜனகரின் மகளை பாவமற்றவள் என்று அறிவித்தனர்.
7.45.9
एवं शुद्धसमाचारा देवगन्धर्वसन्निधौ ।
लङ्काद्वीपे महेन्द्रेण मम हस्ते निवेशिता ॥ ७.४५.९ ॥
இவ்வாறு தூய நடத்தையுடைய சீதை தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் முன்னிலையில் இலங்கைத் தீவில் இந்திரனால் என் கையில் ஒப்படைக்கப்பட்டாள்.
7.45.10
अन्तरात्मा च मे वेत्ति सीतां शुद्धां यशस्विनीम् ।
ततो गृहीत्वा वैदेहीमयोध्यामहमागतः ॥ ७.४५.१० ॥
என் உள்மனம் புகழ்மிக்க சீதை தூய்மையானவள் என்று அறிகிறது. பின்னர் வைதேகியை அழைத்துக்கொண்டு நான் அயோத்திக்கு வந்தேன்.
7.45.11
अयं तु मे महान्वादः शोकश्च हृदि वर्तते ।
पौरापवादः सुमहांस्तथा जनपदस्य च ॥ ७.४५.११ ॥
ஆனால் என் இதயத்தில் இந்தப் பெரும் பேச்சும் துயரும் நிலைத்திருக்கின்றன; நகரமக்களின் பெரும் பழிச்சொல்லும் நாட்டு மக்களின் பழிச்சொல்லும் இருக்கின்றன.
7.45.12
अकीर्तिर्यस्य गीयेत लोके भूतस्य कस्यचित् ।
पतत्येवाधमाँल्लोकान्यावच्छब्दः प्रकीर्त्यते ॥ ७.४५.१२ ॥
உலகில் எவருடைய அபகீர்த்தி பாடப்படுகிறதோ, அவர் அந்த அவதூறு பரவும் காலம் வரை கீழான உலகங்களில் வீழ்கிறார்.
7.45.13
अकीर्तिर्निन्द्यते देवैः कीर्तिर्लोकेषु पूज्यते ।
कीर्त्यर्थं तु समारम्भः सर्वेषां सुमहात्मनाम् ॥ ७.४५.१३ ॥
அபகீர்த்தி தேவர்களாலும் நிந்திக்கப்படுகிறது; கீர்த்தி உலகங்களில் போற்றப்படுகிறது. கீர்த்திக்காகவே மகாத்மாக்கள் அனைவரும் முயற்சி செய்கிறார்கள்.
7.45.14
अप्यहं जीवितं जह्यां युष्मान्वा पुरुषर्षभाः ।
अपवादभयाद्भीतः किं पुनर्जनकात्मजाम् ॥ ७.४५.१४ ॥
சிறந்த புருஷர்களே! பழிச்சொல்லின் பயத்தால், நான் என் உயிரையும் விடக்கூடும், அல்லது உங்களையும் விடக்கூடும். ஜனகனின் மகளை விடுவது எவ்வளவு அதிகம்!
7.45.15
तस्माद्भवन्तः पश्यन्तु पतितं शोकसागरे ।
नहि पश्याम्यहं भूतं किञ्चिद्दुःखमतो ऽधिकम् ॥ ७.४५.१५ ॥
ஆகவே, துயரக் கடலில் வீழ்ந்தவனாக நீங்கள் என்னைப் பாருங்கள். இதைவிட அதிகமான துன்பம் எந்த உயிரிலும் நான் காண்பதில்லை.
7.45.16
श्वस्त्वं प्रभाते सौमित्रे सुमन्त्राधिष्ठितं रथम् ।
आरुह्य सीतामारोप्य विषयान्ते समुत्सृज ॥ ७.४५.१६ ॥
சுமித்ரையின் மகனே! நாளை விடியற்காலையில், சுமந்திரனால் செலுத்தப்படும் தேரில் ஏறி, சீதையையும் ஏற்றிக்கொண்டு, நாட்டின் எல்லையில் அவளைக் கைவிடு.
7.45.17
गङ्गायास्तु परे पारे वाल्मीकेस्तु महात्मनः ।
आश्रमो दिव्यसङ्काशस्तमसातीरमाश्रितः ॥ ७.४५.१७ ॥
கங்கையின் அக்கரையில், தமசையின் கரையில் அமைந்த, தெய்வீகத்தை ஒத்த மகாத்மா வால்மீகியின் ஆசிரமம் உள்ளது.
7.45.18
तत्रैनां विजने देशे विसृज्य रघुनन्दन ।
शीघ्रमागच्छ भद्रं ते कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.४५.१८ ॥
ரघுநந்தனா! அங்கே, ஆள்நடமாட்டமில்லாத இடத்தில் அவளை விட்டுவிட்டு விரைவில் திரும்பி வா. உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். என் சொல்லைச் செய்.
7.45.19
न चास्मिन् प्रतिवक्तव्यः सीतां प्रति कथञ्चन ।
तस्मात्त्वं गच्छ सौमित्रे नात्र कार्या विचारणा ॥ ७.४५.१९ ॥
இந்த விஷயத்தில் சீதையைப் பற்றி எந்த வகையிலும் மறுமொழி கூறக்கூடாது. ஆகையால், சுமித்திரையின் மகனே, நீ செல். இதில் ஆலோசனைக்கு இடமில்லை.
7.45.20
अप्रीतिर्हि परा मह्यं त्वयेतत्प्रतिवारिते ।
शापिता हि मया यूयं भुजाभ्यां जीवितेन च ॥ ७.४५.२० ॥
நீ இதைத் தடுத்தால் எனக்கு மிகுந்த அதிருப்தி உண்டாகும். என் கரங்களின் மீதும் என் உயிரின் மீதும் நான் உங்கள் அனைவரையும் ஆணையிட்டுக் கட்டியிருக்கிறேன்.
7.45.21
ये मां वाक्यान्तरे ब्रूयुरनुनेतुं कथञ्चन ।
अहिता नाम ते नित्यं मदभीष्टविघातनात् ॥ ७.४५.२१ ॥
என்னைச் சமாதானப்படுத்தும் நோக்கில் இடையில் எந்த வகையிலும் பேச முயல்பவர்கள், என் விருப்பத்தைத் தடுப்பதால் எப்போதும் எனக்குப் பகைவர்களே.
7.45.22
मानयन्तु भवन्तो मां यदि मच्छासने स्थिताः ।
इतो ऽद्य नीयतां सीता कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.४५.२२ ॥
நீங்கள் என் கட்டளையில் நிற்பவர்களாயின் என்னை மதியுங்கள். இன்றே சீதை இங்கிருந்து அழைத்துச் செல்லப்படட்டும்; என் சொல்லைச் செய்யுங்கள்.
7.45.23
पूर्वमुक्तो ऽहमनया गङ्गातीरे ऽहमाश्रमान् ।
पश्येयमिति तस्याश्च कामः संवर्त्यतामयम् ॥ ७.४५.२३ ॥
முன்பு இவள் என்னிடம் கூறினாள்: 'கங்கைக் கரையில் உள்ள ஆசிரமங்களைக் காண்பேன்.' அவளுடைய அந்த விருப்பம் நிறைவேற்றப்படட்டும்.
7.45.24
एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थो बाष्पेण पिहिताननः ।
प्रविवेश स धर्मात्मा भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ७.४५.२४ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, கண்ணீரால் முகம் மறைக்கப்பட்ட காகுத்ஸ்த ராமன், சகோதரர்களால் சூழப்பட்டவராய் அறைக்குள் சென்றார்.
7.45.25
शोकसंलग्नहृदयो निशश्वास यथा द्विपः ॥ ७.४५.२५ ॥
சோகத்தில் தோய்ந்த நெஞ்சுடன் அவர் யானையைப் போல் பெருமூச்சு விட்டார்.