Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.62.1
तथोक्ते तानृषीन्रामः प्रत्युवाच कृताञ्जलिः ।
किमाहारः किमाचारो लवणः क्व च वर्तते ॥ ७.६२.१ ॥
Als die Weisen so gesprochen hatten, antwortete Rāma ihnen mit gefalteten Händen: "Was ist Lavaṇas Nahrung, wie ist sein Verhalten, und wo weilt er?"
7.62.2
राघवस्य वचः श्रुत्वा ऋषयः सर्व एव ते ।
ततो निवेदयामासुर्लवणो ववृधे यथा ॥ ७.६२.२ ॥
Als die Weisen Rāghavas Worte hörten, berichteten sie nun, wie Lavaṇa herangewachsen war.
7.62.3
आहारः सर्वसत्त्वानि विशेषेण च तापसाः ।
आचारो रौद्रता नित्यं वासो मधुवने तथा ॥ ७.६२.३ ॥
O Asketen, seine Nahrung sind alle Lebewesen, vor allem; sein Verhalten ist stets grausam; und er wohnt im Madhu-Wald.
7.62.4
हत्वा बहुसहस्राणि सिंहव्याघ्रमृगद्विपान् ।
मानुषांश्चैव कुरुते नित्यमाहारमाह्निकम् ॥ ७.६२.४ ॥
Jeden Tag tötet er viele Tausende von Löwen, Tigern, Hirschen und Elefanten, auch Menschen, und macht dies zu seiner täglichen Speise.
7.62.5
ततो ऽन्तराणि सत्त्वानि खादते स महाबलः ।
संहारे समनुप्राप्ते व्यादितास्य इवान्तकः ॥ ७.६२.५ ॥
Dann verschlingt jener Mächtige die Geschöpfe im Wald, wie der Tod mit geöffnetem Rachen, wenn die Zeit der Vernichtung gekommen ist.
7.62.6
तच्छ्रुत्वा राघवो वाक्यमुवाच स महामुनीन् ।
घातयिष्यामि तद्रक्षो ह्यपगच्छतु वो भयम् ॥ ७.६२.६ ॥
Als Rāghava dies hörte, sprach er zu jenen großen Weisen: "Ich werde jenen Dämon erschlagen; möge eure Furcht weichen."
7.62.7
प्रतिज्ञाय तथा तेषां मुनीनामुग्रतेजसाम् ।
स भ्रातऽन्सहितान्सर्वानुवाच रघुनन्दनः ॥ ७.६२.७ ॥
Nachdem er jenen Weisen von grimmigem Glanz dieses Versprechen gegeben hatte, sprach der Stolz der Raghus zu all seinen Brüdern.
7.62.8
को हन्ता लवणं वीरः कस्यांशः स विधीयताम् ।
भरतस्य महाबाहोः शत्रुघ्नस्य च धीमतः ॥ ७.६२.८ ॥
Wer, dieser Held, wird Lavaṇa erschlagen? Es werde entschieden, wessen Aufgabe es ist: die des starkarmigen Bharata oder die des weisen Śatrughna?
7.62.9
राघवेणैवमुक्तस्तु भरतो वाक्यमब्रवीत् ।
अहमेनं वधिष्यामि ममांशः स विधीयताम् ॥ ७.६२.९ ॥
So angesprochen von Rāghava, sprach Bharata diese Worte: »Ich werde ihn erschlagen. Diese Aufgabe werde meinem Anteil zugeteilt.«
7.62.10
भरतस्य वचः श्रुत्वा धैर्यशौर्यसमन्वितम् ।
लक्ष्मणावरजस्तस्थौ हित्वा सौवर्णमासनम् ॥ ७.६२.१० ॥
Als er die Worte Bharatas hörte, voller Standhaftigkeit und Tapferkeit, erhob sich der jüngere Bruder Lakṣmaṇas, verließ seinen goldenen Sitz und stand auf.
7.62.11
शत्रुघ्नस्त्वब्रवीद्वाक्यं प्रणिपत्य नराधिपम् ।
कृतकर्मा महाबाहुर्मध्यमो रघुनन्दनः ॥ ७.६२.११ ॥
Da verneigte sich Śatrughna, der starkarmige, in Taten erfahrene, mittlere Bruder und Stolz der Raghus, vor dem Herrn der Menschen und sprach diese Worte.
7.62.12
आर्येण हि पुरा शून्या त्वयोध्या परिपालिता ।
सन्तापं हृदये कृत्वा आर्यस्यागमनं प्रति ॥ ७.६२.१२ ॥
Einst wurde das verwaiste Ayodhyā vom Edlen beschützt, während man im Herzen Kummer trug und auf die Rückkehr des Edlen wartete.
7.62.13
दुःखानि च बहूनीह ह्यनुभूतानि पार्थिव ।
शयानो दुःखशय्यासु नन्दिग्रामे ऽवसत्पुरा ॥ ७.६२.१३ ॥
O König, viele Leiden habe ich hier wahrlich erfahren; einst weilte ich in Nandigrāma, auf Lagern des Kummers liegend.
7.62.14
फलमूलाशनो भूत्वा जटी चीरधरस्तथा ।
अनुभूयेदृशं दुःखमेष राघवनन्दनः ।
प्रेष्ये मयि स्थिते राजन्न भूयः क्लेशमाप्नुयात् ॥ ७.६२.१४ ॥
Nachdem er Früchte und Wurzeln gegessen, mit verfilztem Haar und in Rinde gekleidet, solches Leid erfahren hat, möge diese Wonne der Raghus (Bharata), o König, nicht wieder Mühsal erleiden, während ich als Diener hier bin.
7.62.15
तथा ब्रुवति शत्रुघ्ने राघवः पुनरब्रवीत् ।
एवं भवतु काकुत्स्थ क्रियतां मम शासनम् ॥ ७.६२.१५ ॥
Als Śatrughna so sprach, sagte Rāghava wieder: 'So sei es, o Nachkomme des Kakutstha; mein Befehl werde ausgeführt.'
7.62.16
राज्ये त्वामभिषेक्ष्यामि मधोस्तु नगरे शुभे ।
निवेशय महाबाहो भरतं यद्यवेक्षसे ॥ ७.६२.१६ ॥
O Mächtigarmiger, in der glückverheißenden Stadt Madhus werde ich dich zum König salben; wenn du es für richtig hältst, setze dort Bharata ein.
7.62.17
शूरस्त्वं कृतविद्यश्च समर्थश्च निवेशने ॥ ७.६२.१७ ॥
Du bist tapfer, in der Gelehrsamkeit bewandert und fähig, die Stadt zu regieren.
7.62.18
यो हि शत्रुं समुत्पाट्य पार्थिवस्य पुनः क्षये ।
न विधत्ते नृपं तत्र नरकं स हि गच्छति ॥ ७.६२.१८ ॥
Wer nach dem Sturz eines Feindes und dem Untergang des Königs dort nicht wieder einen König einsetzt, der fährt gewiss zur Hölle.
7.62.19
स त्वं हत्वा मधुसुतं लवणं पापनिश्चयम् ।
राज्यं प्रशाधि धर्मेण वाक्यं मे यद्यवेक्षसे ॥ ७.६२.१९ ॥
Nachdem du Lavaṇa, den Sohn Madhus, dessen Vorsatz böse war, erschlagen hast, herrsche gerecht über das Reich, wenn du auf meine Worte achtest.
7.62.20
उत्तरं च न वक्तव्यं शूर वाक्यान्तरे मम ।
बालेन पूर्वजस्याज्ञा कर्तव्या नात्र संशयः ॥ ७.६२.२० ॥
O Held, man soll mitten in meiner Rede nicht antworten. Der Jüngere muss den Befehl des Älteren ausführen; daran besteht kein Zweifel.
7.62.21
अभिषेकं च काकुत्स्थ प्रतीच्छस्व मयोद्यतम् ।
वसिष्ठप्रमुखैर्विप्रैर्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ ७.६२.२१ ॥
O Kākutstha, nimm diese von mir vorbereitete Salbung an, vollzogen von den Brahmanen unter Führung Vasiṣṭhas mit Riten und Mantras.