Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.87.1
तच्छ्रुत्वा लक्ष्मणेनोक्तं वाक्यं वाक्यविशारदः ।
प्रत्युवाच महातेजाः प्रहसन्राघवो वचः ॥ ७.८७.१ ॥
Als Rāghava, im Reden geschickt und von großem Glanz, diese von Lakṣmaṇa gesprochenen Worte hörte, antwortete er lächelnd.
7.87.2
एवमेव नरश्रेष्ठ यथा वदसि लक्ष्मण ।
वृत्रघातमशेषेण वाजिमेधफलं च यत् ॥ ७.८७.२ ॥
So ist es, Lakṣmaṇa, bester der Männer, wie du sagst: die Tötung Vṛtras und die ganze Frucht des Pferdeopfers verhalten sich genau so.
7.87.3
श्रूयते हि पुरा सौम्य कर्दमस्य प्रजापतेः ।
पुत्रो बाह्लीश्वरः श्रीमानिलो नाम महाशयाः ॥ ७.८७.३ ॥
Sanfter Freund, man hört, dass es vor langer Zeit Ila gab, den glorreichen Herrn der Bāhlīkas, Sohn des Schöpfergottes Kardama, ein Mann von großem Entschluss.
7.87.4
स राजा पृथिवीं सर्वां वशे कृत्वा सुधार्मिकः ।
राज्यं चैव नरव्याघ्र पुत्रवत्पर्यपालयत् ॥ ७.८७.४ ॥
Jener höchst rechtschaffene König brachte die ganze Erde unter seine Herrschaft und beschützte sein Reich wie Söhne, o Tiger unter den Menschen.
7.87.5
सुरैश्च परमोदारैर्दैतेयैश्च महाधनैः ।
नागराक्षसगन्धर्वैर्यक्षैश्च सुमहात्मभिः ॥ ७.८७.५ ॥
Von den Göttern, den höchst großmütigen Daityas, den sehr reichen Nāgas, Rākṣasas, Gandharvas und Yakṣas, allesamt großmütige Wesen.
7.87.6
पूज्यते नित्यशः सौम्य भयार्तै रघुनन्दन ।
अबिभ्यंश्च त्रयो लोकाः सरोषस्य महात्मनः ॥ ७.८७.६ ॥
Sanfter Freund, Wonne der Raghus, er wurde stets von den von Furcht Gequälten verehrt; und die drei Welten fürchteten sich nicht vor dem großmütigen Zornigen.
7.87.7
स राजा तादृशो ह्यासीद्धर्मे वीर्ये च निष्ठितः ।
बुद्ध्या च परमोदारो बाह्लीकेशो महायशाः ॥ ७.८७.७ ॥
Dieser König war tatsächlich so: fest in Dharma und Tapferkeit, von höchster Großmut im Geist, Herr von Bāhlīka, von großem Ruhm.
7.87.8
स प्रचक्रे महाबाहुर्मृगयां रुचिरे वने ।
चैत्रे मनोरमे मासि सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.८७.८ ॥
Der Starkarmige begann die Jagd im lieblichen Wald, im angenehmen Monat Caitra, mit seinen Dienern, seinem Heer und seinen Reittieren.
7.87.9
प्रजघ्ने च नृपो ऽरण्ये मृगाञ्छतसहस्रशः ।
हत्वैव तृप्तिर्नाभूच्च राज्ञस्तस्य महात्मनः ॥ ७.८७.९ ॥
Im Wald erlegte der König Hirsche zu Hunderttausenden, doch auch nach dem Töten fand der großherzige König keine Befriedigung.
7.87.10
नानामृगाणामयुतं वध्यमानं महात्मना ।
यत्र जातो माहासेनस्तं देशमुपचक्रमे ॥ ७.८७.१० ॥
Zehntausende Hirsche verschiedener Arten wurden vom Großherzigen erlegt; dann wandte er sich dem Gebiet zu, wo Mahāsena (Skanda) geboren wurde.
7.87.11
तस्मिन्प्रदेशे देवेश शैलराजसुतां हरः ।
रमयामास दुर्धर्षः सर्वैरनुचरैः सह ॥ ७.८७.११ ॥
In jener Gegend erfreute der Herr der Götter, Hara, der Unbezwingbare, mit all seinen Gefolgsleuten die Tochter des Bergkönigs.
7.87.12
कृत्वा स्त्रीरूपमात्मानमुमेशो गोपतिध्वजः ।
देव्याः प्रियचिकीर्षुः संस्तस्मिन्पर्वतनिर्झरे ॥ ७.८७.१२ ॥
Sich selbst in Frauengestalt verwandelnd, verweilte Śiva, Herr der Umā, mit dem Stierbanner, aus dem Wunsch, der Göttin zu gefallen, an jenem Bergwasserfall.
7.87.13
ये तु तत्र वनोद्देशे सत्त्वाः पुरुषवादिनः ।
वृक्षाः पुरुषनामानस्ते ऽभवन् स्त्रीजनास्तदा ॥ ७.८७.१३ ॥
Und in jener Waldgegend wurden die Wesen, die männlich benannt wurden, und die Bäume mit männlichen Namen damals zu Frauen.
7.87.14
यच्च किञ्चन तत्सर्वं नारीसञ्ज्ञं बभूव ह ।
एतस्मिन्नन्तरे राजा स इलः कर्दमात्मजः ।
निघ्नन्मृगसहस्राणि तं देशमुपचक्रमे ॥ ७.८७.१४ ॥
Alles, was dort war, erhielt weibliche Bezeichnungen. Inzwischen kam König Ila, der Sohn Kardamas, der Tausende Hirsche erschlug, in jene Gegend.
7.87.15
स दृष्ट्वा स्त्रीकृतं सर्वं सव्यालमृगपक्षकम् ।
आत्मनं स्त्रीकृतं चैव सानुगं रघुनन्दन ॥ ७.८७.१५ ॥
Er sah alles weiblich gemacht, Schlangen, Tiere und Vögel eingeschlossen, o Wonne der Raghus; und er sah sich selbst und seine Gefolgsleute ebenfalls weiblich gemacht.
7.87.16
तस्य दुःखं महच्चासीद्दृष्ट्वा ऽ ऽत्मानं तथागतम् ।
उमापतेश्च तत्कर्म ज्ञात्वा त्रासमुपागमत् ॥ ७.८७.१६ ॥
Als er sich so verwandelt sah, empfand er großen Kummer; und als er jene Tat des Herrn Umās erkannte, ergriff ihn Furcht.
7.87.17
ततो देवं महात्मानं शितिकण्ठं कपर्दिनम् ।
जगाम शरणं राजा सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.८७.१७ ॥
Da suchte der König mit seinen Dienern, seinem Heer und seinen Reittieren Zuflucht beim großherzigen Gott, dem Blauhalsigen, dem Verfilzthaarigen.
7.87.18
ततः प्रहस्य वरदः सह देव्या महेश्वरः ।
प्रजापतिसुतं वाक्यमुवाच वरदः स्वयम् ॥ ७.८७.१८ ॥
Da sprach Maheśvara, der Gewährer der Gaben, lachend zusammen mit der Göttin, selbst diese Worte zum Sohn Prajāpatis.
7.87.19
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजर्षे कार्दमेय महाबल ।
पुरुषत्वमृते सौम्य वरं वरय सुव्रत ॥ ७.८७.१९ ॥
Erhebe dich, erhebe dich, o königlicher Weiser, Sohn des Kardama, o Mächtiger. O Sanfter, o Mann der guten Gelübde, wähle eine andere Gabe als die Männlichkeit.
7.87.20
ततः स राजा दुःखार्तः प्रत्याख्यातो महात्मना ।
न च जग्राह स्त्रीभूतो वरमन्यं सुरोत्तमात् ॥ ७.८७.२० ॥
Da war jener König von Kummer gequält; vom Großherzigen abgewiesen und zur Frau geworden, nahm er keine andere Gabe vom besten der Götter an.
7.87.21
ततः शोकेन महता शैलराजसुतां नृपः ।
प्रणिपत्य ह्युमां देवीं सर्वेणैवान्तरात्मना ॥ ७.८७.२१ ॥
Da verneigte sich der König in großem Kummer vor der Göttin Umā, der Tochter des Bergkönigs, mit seinem ganzen inneren Wesen.
7.87.22
ईशे वराणां वरदे लोकानामसि भामिनी ।
अमोघदर्शने देवी भज सौम्येन चक्षुषा ॥ ७.८७.२२ ॥
Du bist die Herrin der Gaben, o Spenderin der Gaben; du bist die Herrin der Welten. O Strahlende, o Göttin mit unfehlbarem Blick, schau mich mit gütigem Blick an.
7.87.23
हृद्गतं तस्य राजर्षेर्विज्ञाय हरसन्निधौ ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यं देवी रुद्रस्य संमता ॥ ७.८७.२३ ॥
Als sie in Gegenwart Haras erkannt hatte, was im Herzen jenes königlichen Weisen war, sprach die Göttin, die Rudra lieb war, verheißungsvolle Worte.
7.87.24
अर्धस्य देवो वरदो वरार्धस्य तव ह्यहम् ।
तस्मादर्धं गृहाण त्वं स्त्रीपुंसोर्यावदिच्छसि ॥ ७.८७.२४ ॥
Der Gott der halben Gabe ist Śiva, der Spender der Gaben; und für dich, von der Hälfte deiner Gabe, bin ich die Spenderin. Nimm daher die Hälfte, so viel von Frau und Mann, wie du willst.
7.87.25
तदद्भुततरं श्रुत्वा देव्या वरमनुत्तमम् ।
सम्प्रहृष्टमना भूत्वा राजा वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.८७.२५ ॥
Als der König diese wundersamste und höchste Gabe der Göttin vernahm, sprach er, sein Herz voll Freude, diese Worte.
7.87.26
यदि देवि प्रसन्ना मे रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
मासं स्त्रीत्वमुपासित्वा मासं स्यां पुरुषः पुनः ॥ ७.८७.२६ ॥
O Göttin, wenn du mit mir zufrieden bist, möge ich, auf Erden an Schönheit unvergleichlich, einen Monat im Frausein verbringen und dann wieder einen Monat ein Mann sein.
7.87.27
ईप्सितं तस्य विज्ञाय देवी सुरुचिरानना ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यमेवमेव भविष्यति ॥ ७.८७.२७ ॥
Die Göttin mit dem schönen Antlitz erkannte seinen Wunsch und antwortete mit verheißungsvollen Worten: "So soll es geschehen."
7.87.28
राजन्पुरुषभूतस्त्वं स्त्रीभावं न स्मरिष्यसि ।
स्त्रीभूतश्च परं मासं न स्मरिष्यसि पौरुषम् ॥ ७.८७.२८ ॥
O König, als Mann wirst du dich des Frauseins nicht erinnern, und als Frau wirst du dich einen ganzen Monat lang der Männlichkeit nicht erinnern.
7.87.29
एवं स राजा पुरुषो मासं भूत्वाथ कार्दमिः ।
त्रैलोक्यसुन्दरी नारी मासमेकमिला ऽभवत् ॥ ७.८७.२९ ॥
So war jener König einen Monat lang ein Mann; dann wurde der Sohn Kardamas für einen Monat zur Frau Ilā, der Schönsten der drei Welten.