வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.87.1
तच्छ्रुत्वा लक्ष्मणेनोक्तं वाक्यं वाक्यविशारदः ।
प्रत्युवाच महातेजाः प्रहसन्राघवो वचः ॥ ७.८७.१ ॥
லட்சுமணன் கூறிய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட பேச்சில் வல்லவரும் மாபெரும் தேஜஸ் உடையவருமான ராகவன் சிரித்தவாறு பதிலளித்தார்.
7.87.2
एवमेव नरश्रेष्ठ यथा वदसि लक्ष्मण ।
वृत्रघातमशेषेण वाजिमेधफलं च यत् ॥ ७.८७.२ ॥
லட்சுமணா, நரர்களில் சிறந்தவனே, நீ சொல்வது அப்படியே — விருத்திரனை வதைத்ததும் அசுவமேத யாகத்தின் பலனும் முழுமையாக அவ்வாறே.
7.87.3
श्रूयते हि पुरा सौम्य कर्दमस्य प्रजापतेः ।
पुत्रो बाह्लीश्वरः श्रीमानिलो नाम महाशयाः ॥ ७.८७.३ ॥
சௌம்யா, முற்காலத்தில் பிரஜாபதி கர்தமரின் மகனும், பாஹ்லீகர்களின் அரசனுமான மேன்மைமிக்க இலன் என்பவன் இருந்தான் என்று கேட்கப்படுகிறது; அவன் மாபெரும் உறுதியுடையவன்.
7.87.4
स राजा पृथिवीं सर्वां वशे कृत्वा सुधार्मिकः ।
राज्यं चैव नरव्याघ्र पुत्रवत्पर्यपालयत् ॥ ७.८७.४ ॥
அந்த மிக தர்மமுள்ள அரசன், பூமி முழுவதையும் தன் வசப்படுத்தி, அரசாட்சியை மகன்களைப் போல் நன்றாகக் காத்தான்.
7.87.5
सुरैश्च परमोदारैर्दैतेयैश्च महाधनैः ।
नागराक्षसगन्धर्वैर्यक्षैश्च सुमहात्मभिः ॥ ७.८७.५ ॥
தேவர்களாலும், மிகுந்த பெருந்தன்மையுடைய தைத்தியர்களாலும், மகா செல்வந்தர்களான நாகர், ராக்ஷசர், கந்தர்வர் மற்றும் யக்ஷர்களாலும் — இந்த மாபெரும் ஆத்மாக்களால்.
7.87.6
पूज्यते नित्यशः सौम्य भयार्तै रघुनन्दन ।
अबिभ्यंश्च त्रयो लोकाः सरोषस्य महात्मनः ॥ ७.८७.६ ॥
சௌம்யா, ரகுநந்தனா, பயத்தால் வாடிய மக்களால் அவன் எப்போதும் வணங்கப்பட்டான்; கோபம் கொண்ட அந்த மகாத்மாவிடம் மூன்று உலகங்களும் அஞ்சவில்லை.
7.87.7
स राजा तादृशो ह्यासीद्धर्मे वीर्ये च निष्ठितः ।
बुद्ध्या च परमोदारो बाह्लीकेशो महायशाः ॥ ७.८७.७ ॥
அந்த அரசன் அத்தகையவனாக இருந்தான்; அறத்திலும் வீரத்திலும் நிலைபெற்றவன், அறிவில் மிக உதாரமானவன், பாஹ்லீகத்தின் அதிபதி, பெரும் புகழ் கொண்டவன்.
7.87.8
स प्रचक्रे महाबाहुर्मृगयां रुचिरे वने ।
चैत्रे मनोरमे मासि सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.८७.८ ॥
பெருந்தோள் கொண்ட அவன், சித்திரை மாதத்தின் இனிய மாதத்தில், அழகிய காட்டில், ஏவலர், படை, வாகனங்களுடன் வேட்டையை மேற்கொண்டான்.
7.87.9
प्रजघ्ने च नृपो ऽरण्ये मृगाञ्छतसहस्रशः ।
हत्वैव तृप्तिर्नाभूच्च राज्ञस्तस्य महात्मनः ॥ ७.८७.९ ॥
அரசன் காட்டில் நூறாயிரக்கணக்கான மான்களைக் கொன்றான்; கொன்றும் அந்த மகாத்மா அரசனுக்கு நிறைவு உண்டாகவில்லை.
7.87.10
नानामृगाणामयुतं वध्यमानं महात्मना ।
यत्र जातो माहासेनस्तं देशमुपचक्रमे ॥ ७.८७.१० ॥
மகாத்மாவால் பலவகை மான்களில் பதினாயிரக்கணக்கானவை கொல்லப்பட்டன; மகாசேனன் பிறந்த அந்த இடத்தை நோக்கி அவன் சென்றான்.
7.87.11
तस्मिन्प्रदेशे देवेश शैलराजसुतां हरः ।
रमयामास दुर्धर्षः सर्वैरनुचरैः सह ॥ ७.८७.११ ॥
அந்த இடத்தில் தேவர்களின் தலைவனாகிய ஹரன், அடக்க முடியாதவன், தன் எல்லா ஏவலர்களுடன் மலைவேந்தனின் மகளை மகிழ்வித்தான்.
7.87.12
कृत्वा स्त्रीरूपमात्मानमुमेशो गोपतिध्वजः ।
देव्याः प्रियचिकीर्षुः संस्तस्मिन्पर्वतनिर्झरे ॥ ७.८७.१२ ॥
உமாபதியான, காளைக்கொடி கொண்ட சிவன், தன்னைப் பெண் வடிவாக்கிக் கொண்டு, தேவியை மகிழ்விக்க விரும்பி அந்த மலை அருவியில் இருந்தான்.
7.87.13
ये तु तत्र वनोद्देशे सत्त्वाः पुरुषवादिनः ।
वृक्षाः पुरुषनामानस्ते ऽभवन् स्त्रीजनास्तदा ॥ ७.८७.१३ ॥
அந்த வனப் பகுதியில் ஆண்பாலாகப் பேசப்பட்ட உயிரினங்களும், ஆண் பெயர் கொண்ட மரங்களும் அப்போது பெண்களாக ஆயின.
7.87.14
यच्च किञ्चन तत्सर्वं नारीसञ्ज्ञं बभूव ह ।
एतस्मिन्नन्तरे राजा स इलः कर्दमात्मजः ।
निघ्नन्मृगसहस्राणि तं देशमुपचक्रमे ॥ ७.८७.१४ ॥
அங்கிருந்த யாவும் பெண்பாலாகப் பெயர் பெற்றன. அதற்குள் கர்தமரின் மகனான அரசன் இலன் ஆயிரக்கணக்கான மான்களைக் கொன்றுகொண்டே அந்தப் பகுதியை அடைந்தான்.
7.87.15
स दृष्ट्वा स्त्रीकृतं सर्वं सव्यालमृगपक्षकम् ।
आत्मनं स्त्रीकृतं चैव सानुगं रघुनन्दन ॥ ७.८७.१५ ॥
ரகுவின் மகிழ்ச்சியே, அவன் அனைத்தையும் பெண்ணாக்கப்பட்டதாகக் கண்டான் — பாம்புகளும் விலங்குகளும் பறவைகளும் உட்பட. தன்னையும், தன் பரிவாரத்தையும் பெண்ணாக்கப்பட்டவராகக் கண்டான்.
7.87.16
तस्य दुःखं महच्चासीद्दृष्ट्वा ऽ ऽत्मानं तथागतम् ।
उमापतेश्च तत्कर्म ज्ञात्वा त्रासमुपागमत् ॥ ७.८७.१६ ॥
தன்னை அவ்வாறு மாற்றப்பட்டவனாகக் கண்டதால் அவனுக்குப் பெரும் துயரம் உண்டானது. உமாபதியின் அந்தச் செயலை அறிந்து அவனுக்கு அச்சம் வந்தது.
7.87.17
ततो देवं महात्मानं शितिकण्ठं कपर्दिनम् ।
जगाम शरणं राजा सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.८७.१७ ॥
பின்பு அந்த அரசன் தன் ஏவலர், படை, வாகனங்களுடன் மகாத்மாவான நீலகண்டன், சடாமுடியுடைய தேவனிடம் சரணடைந்தான்.
7.87.18
ततः प्रहस्य वरदः सह देव्या महेश्वरः ।
प्रजापतिसुतं वाक्यमुवाच वरदः स्वयम् ॥ ७.८७.१८ ॥
பின்பு வரம் அளிப்பவரான மகேஸ்வரர் தேவியுடன் சிரித்துக்கொண்டு, பிரஜாபதியின் மகனிடம் தாமே இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
7.87.19
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजर्षे कार्दमेय महाबल ।
पुरुषत्वमृते सौम्य वरं वरय सुव्रत ॥ ७.८७.१९ ॥
எழுந்திரு, எழுந்திரு, ராஜரிஷியே, கர்தமனின் மகனே, மகாபலனே. சௌம்யனே, சுவிரதனே, ஆண்மையைத் தவிர வேறு ஒரு வரத்தைக் கேள்.
7.87.20
ततः स राजा दुःखार्तः प्रत्याख्यातो महात्मना ।
न च जग्राह स्त्रीभूतो वरमन्यं सुरोत्तमात् ॥ ७.८७.२० ॥
அப்போது அந்த அரசன் துன்பத்தால் வருந்தினான். மகாத்மாவால் மறுக்கப்பட்டு, பெண்ணாக மாறியதால், தேவர்களில் சிறந்தவரிடமிருந்து வேறு வரத்தை அவன் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
7.87.21
ततः शोकेन महता शैलराजसुतां नृपः ।
प्रणिपत्य ह्युमां देवीं सर्वेणैवान्तरात्मना ॥ ७.८७.२१ ॥
அப்போது பெரும் துயரால் அரசன், மலைகளின் அரசனின் மகளான தேவி உமைக்கு, முழு உள்ளத்தோடு வணங்கினான்.
7.87.22
ईशे वराणां वरदे लोकानामसि भामिनी ।
अमोघदर्शने देवी भज सौम्येन चक्षुषा ॥ ७.८७.२२ ॥
வரங்களுக்கு நீயே தலைவி, வரம் அளிப்பவளே, உலகங்களுக்கும் நீயே உரியவள். பெண்ணே, வீண்போகாத பார்வையுடைய தேவியே, சௌம்யமான பார்வையால் என்னைக் கடாட்சிப்பாயாக.
7.87.23
हृद्गतं तस्य राजर्षेर्विज्ञाय हरसन्निधौ ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यं देवी रुद्रस्य संमता ॥ ७.८७.२३ ॥
ஹரனின் சமீபத்தில் அந்த ராஜரிஷியின் மனதிலுள்ளதை அறிந்து, ருத்ரனுக்கு உகந்த தேவி மங்கலமான சொற்களைச் சொன்னாள்.
7.87.24
अर्धस्य देवो वरदो वरार्धस्य तव ह्यहम् ।
तस्मादर्धं गृहाण त्वं स्त्रीपुंसोर्यावदिच्छसि ॥ ७.८७.२४ ॥
பாதி வரத்தின் தேவன் வரம் அளிக்கும் சிவன்; உனக்குரிய வரத்தின் பாதியை நானே தருகிறேன். ஆகவே நீ பாதியை ஏற்றுக்கொள்; ஆணும் பெண்ணுமாக எவ்வளவு விரும்புகிறாயோ அவ்வளவு.
7.87.25
तदद्भुततरं श्रुत्वा देव्या वरमनुत्तमम् ।
सम्प्रहृष्टमना भूत्वा राजा वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.८७.२५ ॥
தேவியின் இந்த அற்புதமான, மிகச்சிறந்த வரத்தைக் கேட்டு, மன்னன் மகிழ்ச்சியடைந்த மனத்துடன் இவ்வாறு கூறினான்.
7.87.26
यदि देवि प्रसन्ना मे रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
मासं स्त्रीत्वमुपासित्वा मासं स्यां पुरुषः पुनः ॥ ७.८७.२६ ॥
தேவியே, நீ என்மீது மகிழ்ந்திருந்தால், பூமியில் அழகில் ஒப்பற்றவனாக, ஒரு மாதம் பெண்மையை அனுபவித்த பின், மீண்டும் ஒரு மாதம் ஆணாக இருப்பேன்.
7.87.27
ईप्सितं तस्य विज्ञाय देवी सुरुचिरानना ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यमेवमेव भविष्यति ॥ ७.८७.२७ ॥
அவனுடைய விருப்பத்தை அறிந்த, அழகிய முகம் கொண்ட தேவி மங்கலமான சொல்லால் பதிலளித்தாள்: "அவ்வாறே ஆகும்."
7.87.28
राजन्पुरुषभूतस्त्वं स्त्रीभावं न स्मरिष्यसि ।
स्त्रीभूतश्च परं मासं न स्मरिष्यसि पौरुषम् ॥ ७.८७.२८ ॥
அரசே, நீ ஆணாக இருக்கும்போது பெண்மையை நினைவுகூர மாட்டாய்; பெண்ணாக இருக்கும்போது ஒரு மாதம் ஆண்மையை நினைவுகூர மாட்டாய்.
7.87.29
एवं स राजा पुरुषो मासं भूत्वाथ कार्दमिः ।
त्रैलोक्यसुन्दरी नारी मासमेकमिला ऽभवत् ॥ ७.८७.२९ ॥
இவ்வாறு அந்த மன்னன் ஒரு மாதம் ஆணாக இருந்தான்; பின்னர், கர்த்தமனின் மகன் மூன்று உலகிலும் அழகிய பெண்ணான இலையாக ஒரு மாதம் ஆனான்.