ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.149

1.149.1

म॒हः स रा॒य एष॑ते॒ पति॒र्दन्नि॒न इ॒नस्य॒ वसु॑नः प॒द आ ।
उप॒ ध्रज॑न्त॒मद्र॑यो वि॒धन्नित् ॥

તે મહાન સ્વામી ધનની ઇચ્છા રાખે છે; તે ઘરનો પતિ, સંપત્તિનો અધિપતિ છે. આગળ વધતા તેની પાસે પથ્થરો પહોંચીને તેનું સન્માન કરે છે.

स यो वृषा॑ न॒रां न रोद॑स्योः॒ श्रवो॑भि॒रस्ति॑ जी॒वपी॑तसर्गः ।
प्र यः स॑स्रा॒णः शि॑श्री॒त योनौ॑ ॥

તે વૃષભ મનુષ્યોની જેમ દ્યાવાપૃથિવીના યશથી યુક્ત છે; તેની સંતતિ જીવનદાયી છે. વેગથી આગળ વધેલો તે પોતાના સ્થાને (ગર્ભમાં) બિરાજે.

आ यः पुरं॒ नार्मि॑णी॒मदी॑दे॒दत्यः॑ क॒विर्न॑भ॒न्यो॑ नार्वा॑ ।
सूरो॒ न रु॑रु॒क्वाञ्च्छ॒तात्मा॑ ॥

જે પ્રાકારવાળા નગરને પ્રજ્વલિત કરે છે; તે વેગવાન, દ્રષ્ટા, જળજાત, અશ્વ જેવો છે. તે સૂર્યની જેમ ચમકે છે; શતરૂપી છે.

अ॒भि द्वि॒जन्मा॒ त्री रो॑च॒नानि॒ विश्वा॒ रजां॑सि शुशुचा॒नो अ॑स्थात् ।
होता॒ यजि॑ष्ठो अ॒पां स॒धस्थे॑ ॥

દ્વિજન્મા તે ત્રણ પ્રકાશમય લોકો અને સર્વ આકાશો પર પ્રકાશીને ઊભો રહ્યો. તે હોતા છે, યજ્ઞનો સર્વશ્રેષ્ઠ અધિકારી; જળોના સામાન્ય સ્થાનમાં.

अ॒यं स होता॒ यो द्वि॒जन्मा॒ विश्वा॑ द॒धे वार्या॑णि श्रव॒स्या ।
मर्तो॒ यो अ॑स्मै सु॒तुको॑ द॒दाश॑ ॥

આ જ તે હોતા છે, દ્વિજન્મા; તે બધાં વરણીય ધન યશ સહિત ધારણ કરે છે. તેમના માટે સોમ નિચોવી અર્પણ કરનાર મર્ત્ય (ફળ પામે છે).