ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.149

1.149.1

म॒हः स रा॒य एष॑ते॒ पति॒र्दन्नि॒न इ॒नस्य॒ वसु॑नः प॒द आ ।
उप॒ ध्रज॑न्त॒मद्र॑यो वि॒धन्नित् ॥

ସେହି ମହାନ ପ୍ରଭୁ ଧନ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ସେ ଗୃହର ପତି, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଅଧିପତି। ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ପହଞ୍ଚି ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାନ୍ତି।

स यो वृषा॑ न॒रां न रोद॑स्योः॒ श्रवो॑भि॒रस्ति॑ जी॒वपी॑तसर्गः ।
प्र यः स॑स्रा॒णः शि॑श्री॒त योनौ॑ ॥

ସେହି ବୃଷଭ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପରି ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀର ଯଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଜୀବନଦାୟୀ। ବେଗରେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଥିବା ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ (ଗର୍ଭରେ) ଅବସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ।

आ यः पुरं॒ नार्मि॑णी॒मदी॑दे॒दत्यः॑ क॒विर्न॑भ॒न्यो॑ नार्वा॑ ।
सूरो॒ न रु॑रु॒क्वाञ्च्छ॒तात्मा॑ ॥

ଯିଏ ପ୍ରାକାରଯୁକ୍ତ ନଗରକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି; ସେ ବେଗବାନ, ଦ୍ରଷ୍ଟା, ଜଳଜ, ଅଶ୍ୱ ପରି। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଶତରୂପୀ।

अ॒भि द्वि॒जन्मा॒ त्री रो॑च॒नानि॒ विश्वा॒ रजां॑सि शुशुचा॒नो अ॑स्थात् ।
होता॒ यजि॑ष्ठो अ॒पां स॒धस्थे॑ ॥

ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ସେ ତିନି ଦୀପ୍ତ ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ। ସେ ହୋତା, ଯଜ୍ଞର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ୍ୟ; ଜଳର ସାଧାରଣ ଆବାସରେ।

अ॒यं स होता॒ यो द्वि॒जन्मा॒ विश्वा॑ द॒धे वार्या॑णि श्रव॒स्या ।
मर्तो॒ यो अ॑स्मै सु॒तुको॑ द॒दाश॑ ॥

ଏହି ହିଁ ସେ ହୋତା, ଦ୍ୱିଜନ୍ମା; ସେ ସମସ୍ତ ବରଣୀୟ ଧନ ଯଶ ସହିତ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ନିଙ୍ଗାଡ଼ି ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ମର୍ତ୍ୟ (ଫଳ ପାଏ)।