ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.11.1
वृषा॒ वृष्णे॑ दुदुहे॒ दोह॑सा दि॒वः पयां॑सि य॒ह्वो अदि॑ते॒रदा॑भ्यः ।
विश्वं॒ स वे॑द॒ वरु॑णो॒ यथा॑ धि॒या स य॒ज्ञियो॑ यजतु य॒ज्ञियाँ॑ ऋ॒तून् ॥
ବର୍ଷକ ବୃଷ ପାଇଁ ଦୁଇ ଦୋହନଧାରାରେ ଦ୍ୟୁଲୋକର କ୍ଷୀର ଦୋହିଲେ; ଅଦିତିର ମହତ୍ ଓ ଅକ୍ଷତ ପୟ। ବରୁଣ ବୁଦ୍ଧିରେ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେହି ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଋତୁମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କରନ୍ତୁ।
10.11.2
रप॑द्गन्ध॒र्वीरप्या॑ च॒ योष॑णा न॒दस्य॑ ना॒दे परि॑ पातु मे॒ मनः॑ ।
इ॒ष्टस्य॒ मध्ये॒ अदि॑ति॒र्नि धा॑तु नो॒ भ्राता॑ नो ज्ये॒ष्ठः प्र॑थ॒मो वि वो॑चति ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ନାରୀ ଓ ଜଳକନ୍ୟା ଗାଉନ୍ତୁ, ଧାଉନ୍ତୁ; ନଦୀର ଗର୍ଜନରେ ସେମାନେ ମୋ ମନର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରେରିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ଆମକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ; ଭ୍ରାତା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ପ୍ରଥମ ଆମ ପାଇଁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ।
10.11.3
सो चि॒न्नु भ॒द्रा क्षु॒मती॒ यश॑स्वती उ॒षा उ॑वास॒ मन॑वे॒ स्व॑र्वती ।
यदी॑मु॒शन्त॑मुश॒तामनु॒ क्रतु॑म॒ग्निं होता॑रं वि॒दथा॑य॒ जीज॑नन् ॥
ସେହି କଲ୍ୟାଣମୟୀ, ଅନ୍ନବତୀ, ଯଶସ୍ୱିନୀ, ସ୍ୱର୍ଗବତୀ ଉଷା ମନୁ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ପ୍ରକାଶମାନଙ୍କ ଯୋଜନାନୁସାରେ ସେମାନେ ହୋତା ଅଗ୍ନିକୁ ଯଜ୍ଞସ୍ପର୍ଧା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
10.11.4
अध॒ त्यं द्र॒प्सं वि॒भ्वं॑ विचक्ष॒णं विराभ॑रदिषि॒तः श्ये॒नो अ॑ध्व॒रे ।
यदी॒ विशो॑ वृ॒णते॑ द॒स्ममार्या॑ अ॒ग्निं होता॑र॒मध॒ धीर॑जायत ॥
ତେବେ ସେହି ଦୀପ୍ତ, ବ୍ୟାପକ, ସର୍ବଦର୍ଶୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ ଶ୍ୟେନ ଯଜ୍ଞରେ ବାହାର କଲା; ବିଶ୍ ଗଣମାନେ ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋତା ରୂପେ ବାଛନ୍ତି ବେଳେ ଧୀ ଜନ୍ମେ।
10.11.5
सदा॑सि र॒ण्वो यव॑सेव॒ पुष्य॑ते॒ होत्रा॑भिरग्ने॒ मनु॑षः स्वध्व॒रः ।
विप्र॑स्य वा॒ यच्छ॑शमा॒न उ॒क्थ्यं॑ वाजं॑ सस॒वाँ उ॑प॒यासि॒ भूरि॑भिः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସଦା ଆନନ୍ଦଦାୟକ; ତୃଣ ପରି ପୋଷିତ ହୁଅ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞବାନ। କିମ୍ବା ପ୍ରେରିତ ବିପ୍ରଙ୍କ ସ୍ତୁତି କଲାବେଳେ ସ୍ତୁତ୍ୟ ଅନ୍ନ ଜିତି ବହୁଜନଙ୍କ ସହ ଯାଅ।
10.11.6
उदी॑रय पि॒तरा॑ जा॒र आ भग॒मिय॑क्षति हर्य॒तो हृ॒त्त इ॑ष्यति ।
विव॑क्ति॒ वह्निः॑ स्वप॒स्यते॑ म॒खस्त॑वि॒ष्यते॒ असु॑रो॒ वेप॑ते म॒ती ॥
ଦୁଇ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଅ; ପ୍ରେମିକ ଭାଗ୍ୟ ଚାହେଁ। ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଚାହେଁ; ବାହକ ଉଚ୍ଚାରେ; ଯଜମାନ କର୍ମ କରେ; ଅସୁର ଧୀରେ କମ୍ପେ।
10.11.7
यस्ते॑ अग्ने सुम॒तिं मर्तो॒ अक्ष॒त्सह॑सः सूनो॒ अति॒ स प्र शृ॑ण्वे ।
इषं॒ दधा॑नो॒ वह॑मानो॒ अश्वै॒रा स द्यु॒माँ अम॑वान्भूषति॒ द्यून् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳର ପୁତ୍ର, ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ତୁମ ସୁମତି ଲାଭ କରେ, ସେ ଖ୍ୟାତି ପାଏ। ଅନ୍ନ ଦେଇ, ଅଶ୍ୱ ସହ ରଥ ଚଳାଇ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଧନୀ ହୋଇ ସେ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଶୋଭାଇଥାଏ।
10.11.8
यद॑ग्न ए॒षा समि॑ति॒र्भवा॑ति दे॒वी दे॒वेषु॑ यज॒ता य॑जत्र ।
रत्ना॑ च॒ यद्वि॒भजा॑सि स्वधावो भा॒गं नो॒ अत्र॒ वसु॑मन्तं वीतात् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେତେବେଳେ ଏହି ସଭା ଦେବୀ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜନୀୟ ହୁଏ, ଏବଂ ହେ ସ୍ୱଧାବାନ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରତ୍ନ ବଣ୍ଟନ କର, ସେତେବେଳେ ଏଠାରେ ଆମକୁ ଧନସମୃଦ୍ଧ ଭାଗ ଦିଅ।
10.11.9
श्रु॒धी नो॑ अग्ने॒ सद॑ने स॒धस्थे॑ यु॒क्ष्वा रथ॑म॒मृत॑स्य द्रवि॒त्नुम् ।
आ नो॑ वह॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे॒ माकि॑र्दे॒वाना॒मप॑ भूरि॒ह स्याः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ କଥା ଶୁଣ, ତୁମ ଆସନରେ ଓ ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ। ଅମୃତର ଦ୍ରୁତଗାମୀ ରଥ ଯୋଡ଼। ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ରୂପେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଅ ନାହିଁ, ଏଠାରେ ହିଁ ରୁହ।