ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.123.1
अ॒यं वे॒नश्चो॑दय॒त्पृश्नि॑गर्भा॒ ज्योति॑र्जरायू॒ रज॑सो वि॒माने॑ ।
इ॒मम॒पां सं॑ग॒मे सूर्य॑स्य॒ शिशुं॒ न विप्रा॑ म॒तिभी॑ रिहन्ति ॥
ଆଲୋକରୁ ଜାତ ଏହି ବେନ, ଆକାଶର ମାପିତ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଦାଗଯୁକ୍ତ ଗର୍ଭବତୀ (ରଶ୍ମିମାନଙ୍କୁ) ପ୍ରେରଣ କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଜଳର ସଙ୍ଗମରେ ବିପ୍ରମାନେ ଏହାକୁ ଶିଶୁ ପରି ନିଜ ମତି ଦ୍ୱାରା ଆଦର କରନ୍ତି।
10.123.2
स॒मु॒द्रादू॒र्मिमुदि॑यर्ति वे॒नो न॑भो॒जाः पृ॒ष्ठं ह॑र्य॒तस्य॑ दर्शि ।
ऋ॒तस्य॒ साना॒वधि॑ वि॒ष्टपि॒ भ्राट्स॑मा॒नं योनि॑म॒भ्य॑नूषत॒ व्राः ॥
ସମୁଦ୍ରରୁ ବେନ ଢେଉକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଏ; ନଭୋଜା ଉଠେ। ହର୍ୟତଙ୍କ ପୃଷ୍ଠ ଦେଖାଯାଏ। ଋତର ଶିଖରରେ, ଉଚ୍ଚ ଲୋକରେ ଜଳୁଜଳୁ, ରଶ୍ମିମାନେ ଗୋଟିଏ ଯୋନିକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
10.123.3
स॒मा॒नं पू॒र्वीर॒भि वा॑वशा॒नास्तिष्ठ॑न्व॒त्सस्य॑ मा॒तरः॒ सनी॑ळाः ।
ऋ॒तस्य॒ साना॒वधि॑ चक्रमा॒णा रि॒हन्ति॒ मध्वो॑ अ॒मृत॑स्य॒ वाणीः॑ ॥
ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ, ପୁରାତନ (ଗାଈମାନେ), ଡାକି, ବାଛୁରୀର ମାତା, ଗୋଟିଏ ଘରର, ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି। ଋତର ଶିଖରରେ ଘୂରି ସେମାନେ ମଧୁ ଓ ଅମୃତର ବାଣୀ ଚାଟନ୍ତି।
10.123.4
जा॒नन्तो॑ रू॒पम॑कृपन्त॒ विप्रा॑ मृ॒गस्य॒ घोषं॑ महि॒षस्य॒ हि ग्मन् ।
ऋ॒तेन॒ यन्तो॒ अधि॒ सिन्धु॑मस्थुर्वि॒दद्ग॑न्ध॒र्वो अ॒मृता॑नि॒ नाम॑ ॥
ରୂପ ଜାଣି ବିପ୍ରମାନେ ଚଞ୍ଚଳ ହେଲେ — ହରିଣର ଧ୍ୱନି, ମହିଷର ଗତି। ଋତରେ ଚାଲି ସେମାନେ ସିନ୍ଧୁ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବ ଅମର ନାମ ପାଇଲେ।
10.123.5
अ॒प्स॒रा जा॒रमु॑पसिष्मिया॒णा योषा॑ बिभर्ति पर॒मे व्यो॑मन् ।
चर॑त्प्रि॒यस्य॒ योनि॑षु प्रि॒यः सन्त्सीद॑त्प॒क्षे हि॑र॒ण्यये॒ स वे॒नः ॥
ଅପ୍ସରା ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କ ନିକଟରେ ରହି, ପରମ ବ୍ୟୋମରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଧାରଣ କରେ। ପ୍ରିୟଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବିଚରଣ କରି, ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷରେ ବସେ — ସେ ବେନ।
10.123.6
नाके॑ सुप॒र्णमुप॒ यत्पत॑न्तं हृ॒दा वेन॑न्तो अ॒भ्यच॑क्षत त्वा ।
हिर॑ण्यपक्षं॒ वरु॑णस्य दू॒तं य॒मस्य॒ योनौ॑ शकु॒नं भु॑र॒ण्युम् ॥
ନାକ (ସ୍ୱର୍ଗ)ରେ ଉପରକୁ ଉଡ଼ୁଥିବା ସୁପର୍ଣ୍ଣକୁ, ହୃଦୟରେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବିପ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ — ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷୀ, ବରୁଣଙ୍କ ଦୂତ, ଯମଙ୍କ ସ୍ଥାନର ପକ୍ଷୀ, ବାହକ।
10.123.7
ऊ॒र्ध्वो ग॑न्ध॒र्वो अधि॒ नाके॑ अस्थाद्प्र॒त्यङ्चि॒त्रा बिभ्र॑द॒स्यायु॑धानि ।
वसा॑नो॒ अत्कं॑ सुर॒भिं दृ॒शे कं स्व॑र्ण नाम॑ जनत प्रि॒याणि॑ ॥
ଉଚ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ବ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଠିଆ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ବିଚିତ୍ର ଆୟୁଧ ଧାରଣ କରି। ସୁଗନ୍ଧିତ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଦେଖିବା ପାଇଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସେମାନେ ନିଜର ପ୍ରିୟ ନାମ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ।
10.123.8
द्र॒प्सः स॑मु॒द्रम॒भि यज्जिगा॑ति॒ पश्य॒न्गृध्र॑स्य॒ चक्ष॑सा॒ विध॑र्मन् ।
भा॒नुः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ चका॒नस्तृ॒तीये॑ चक्रे॒ रज॑सि प्रि॒याणि॑ ॥
ସେହି ଦ୍ରୁତ ଦ୍ରପ୍ସ ସମୁଦ୍ର ଆଡକୁ ଯାଏ, ଶକୁନିର ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିସ୍ତୃତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦୀପ୍ତ ଶିଖାରେ ଝଲସି, ତୃତୀୟ ଲୋକରେ ସେ ନିଜର ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି କଲା।