Ṛgveda · Sūkta 10.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.123.1
अ॒यं वे॒नश्चो॑दय॒त्पृश्नि॑गर्भा॒ ज्योति॑र्जरायू॒ रज॑सो वि॒माने॑ ।
इ॒मम॒पां सं॑ग॒मे सूर्य॑स्य॒ शिशुं॒ न विप्रा॑ म॒तिभी॑ रिहन्ति ॥
Dieser Vena, aus dem Licht geboren, treibt die Strahlen mit gesprenkeltem Schoß im vermessenen Raum des Himmels an. Am Zusammenfluss der Wasser der Sonne liebkosen ihn die Seher wie ein Kind mit ihren Gedanken.
10.123.2
स॒मु॒द्रादू॒र्मिमुदि॑यर्ति वे॒नो न॑भो॒जाः पृ॒ष्ठं ह॑र्य॒तस्य॑ दर्शि ।
ऋ॒तस्य॒ साना॒वधि॑ वि॒ष्टपि॒ भ्राट्स॑मा॒नं योनि॑म॒भ्य॑नूषत॒ व्राः ॥
Aus dem Ozean hebt Vena die Woge; der Himmelsgeborene erhebt sich. Der Rücken des Falben wird sichtbar. Auf dem Grat der kosmischen Ordnung, im höchsten Reich leuchtend, priesen die Strahlen gemeinsam einen Schoß.
10.123.3
स॒मा॒नं पू॒र्वीर॒भि वा॑वशा॒नास्तिष्ठ॑न्व॒त्सस्य॑ मा॒तरः॒ सनी॑ळाः ।
ऋ॒तस्य॒ साना॒वधि॑ चक्रमा॒णा रि॒हन्ति॒ मध्वो॑ अ॒मृत॑स्य॒ वाणीः॑ ॥
Zu einem Ort hin stehen die Alten, brüllend, als Mütter des Kalbes, Verwandte eines Hauses. Auf dem Grat der kosmischen Ordnung kreisend, lecken sie die Reden von Honig und Unsterblichkeit.
10.123.4
जा॒नन्तो॑ रू॒पम॑कृपन्त॒ विप्रा॑ मृ॒गस्य॒ घोषं॑ महि॒षस्य॒ हि ग्मन् ।
ऋ॒तेन॒ यन्तो॒ अधि॒ सिन्धु॑मस्थुर्वि॒दद्ग॑न्ध॒र्वो अ॒मृता॑नि॒ नाम॑ ॥
Die Form erkennend, regten sich die Seher — der Schrei der Gazelle, der Gang des Büffels. Nach der kosmischen Ordnung schreitend, standen sie am Fluss; der Gandharva fand die unsterblichen Namen.
10.123.5
अ॒प्स॒रा जा॒रमु॑पसिष्मिया॒णा योषा॑ बिभर्ति पर॒मे व्यो॑मन् ।
चर॑त्प्रि॒यस्य॒ योनि॑षु प्रि॒यः सन्त्सीद॑त्प॒क्षे हि॑र॒ण्यये॒ स वे॒नः ॥
Die Apsaras, nahe ihrem Geliebten, trägt jene Frau im höchsten Raum. Sich in den Stätten des Geliebten bewegend, selbst geliebt, sitzt sie auf dem goldenen Flügel — jener Vena.
10.123.6
नाके॑ सुप॒र्णमुप॒ यत्पत॑न्तं हृ॒दा वेन॑न्तो अ॒भ्यच॑क्षत त्वा ।
हिर॑ण्यपक्षं॒ वरु॑णस्य दू॒तं य॒मस्य॒ योनौ॑ शकु॒नं भु॑र॒ण्युम् ॥
Als die Seher, aus dem Herzen preisend, dich im Himmel (nāka) emporfliegen sahen — den goldgeflügelten Vogel, Varuṇas Boten, den Träger an Yamas Stätte.
10.123.7
ऊ॒र्ध्वो ग॑न्ध॒र्वो अधि॒ नाके॑ अस्थाद्प्र॒त्यङ्चि॒त्रा बिभ्र॑द॒स्यायु॑धानि ।
वसा॑नो॒ अत्कं॑ सुर॒भिं दृ॒शे कं स्व॑र्ण नाम॑ जनत प्रि॒याणि॑ ॥
Der hohe Gandharva stand im höchsten Himmel, seine bunten Waffen tragend. In ein duftendes Gewand gehüllt, damit man ihn sehe, mögen sie ihre lieben Namen hervorbringen wie die Sonne.
10.123.8
द्र॒प्सः स॑मु॒द्रम॒भि यज्जिगा॑ति॒ पश्य॒न्गृध्र॑स्य॒ चक्ष॑सा॒ विध॑र्मन् ।
भा॒नुः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ चका॒नस्तृ॒तीये॑ चक्रे॒ रज॑सि प्रि॒याणि॑ ॥
Jener schnelle, tropfenartige geht zum Meer, schauend mit dem Auge des Geiers über die weite Ausdehnung. Leuchtend mit heller, glühender Flamme, schuf er seine lieben Dinge im dritten Reich.