ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.123.1
अ॒यं वे॒नश्चो॑दय॒त्पृश्नि॑गर्भा॒ ज्योति॑र्जरायू॒ रज॑सो वि॒माने॑ ।
इ॒मम॒पां सं॑ग॒मे सूर्य॑स्य॒ शिशुं॒ न विप्रा॑ म॒तिभी॑ रिहन्ति ॥
ஒளியிலிருந்து பிறந்த இந்த வேனன், வானத்தின் அளவிடப்பட்ட வெளியில் புள்ளிகள் நிறைந்த கருவுடைய (கதிர்களை) தூண்டுகிறான். சூரியனின் நீர்களின் சங்கமத்தில் ஞானிகள் இவனைக் குழந்தையைப் போல தங்கள் சிந்தனைகளால் வருடுகின்றனர்.
10.123.2
स॒मु॒द्रादू॒र्मिमुदि॑यर्ति वे॒नो न॑भो॒जाः पृ॒ष्ठं ह॑र्य॒तस्य॑ दर्शि ।
ऋ॒तस्य॒ साना॒वधि॑ वि॒ष्टपि॒ भ्राट्स॑मा॒नं योनि॑म॒भ्य॑नूषत॒ व्राः ॥
கடலிலிருந்து வேனன் அலையை மேலெழுப்புகிறான்; நபோஜா எழுகிறான். ஹர்யதனின் முதுகு காணப்படுகிறது. ரிதத்தின் மேட்டில், உயர் உலகில் ஒளிர்ந்து, கதிர்கள் ஒரே யோனியைப் போற்றின.
10.123.3
स॒मा॒नं पू॒र्वीर॒भि वा॑वशा॒नास्तिष्ठ॑न्व॒त्सस्य॑ मा॒तरः॒ सनी॑ळाः ।
ऋ॒तस्य॒ साना॒वधि॑ चक्रमा॒णा रि॒हन्ति॒ मध्वो॑ अ॒मृत॑स्य॒ वाणीः॑ ॥
ஒரே இடத்தை நோக்கி, பழமையான (பசுக்கள்) ஏங்கிக் குரல் எழுப்பியபடி, கன்றின் தாய்களாக, ஒரே வீட்டைச் சேர்ந்தவையாக நிற்கின்றன. ரிதத்தின் மேட்டில் சுற்றிவரும் அவை தேனின், அமிர்தத்தின் வாக்குகளை நக்குகின்றன.
10.123.4
जा॒नन्तो॑ रू॒पम॑कृपन्त॒ विप्रा॑ मृ॒गस्य॒ घोषं॑ महि॒षस्य॒ हि ग्मन् ।
ऋ॒तेन॒ यन्तो॒ अधि॒ सिन्धु॑मस्थुर्वि॒दद्ग॑न्ध॒र्वो अ॒मृता॑नि॒ नाम॑ ॥
வடிவை அறிந்த ஞானிகள் அதிர்ந்தனர் — மானின் ஒலியையும் எருமையின் நடையையும். ரிதத்தால் நடந்து அவர்கள் சிந்துவின்மேல் நின்றனர்; கந்தர்வன் அமிர்தமான பெயர்களைக் கண்டான்.
10.123.5
अ॒प्स॒रा जा॒रमु॑पसिष्मिया॒णा योषा॑ बिभर्ति पर॒मे व्यो॑मन् ।
चर॑त्प्रि॒यस्य॒ योनि॑षु प्रि॒यः सन्त्सीद॑त्प॒क्षे हि॑र॒ण्यये॒ स वे॒नः ॥
அப்சரஸ் தன் காதலனை அணுகி, உயர்ந்த வெளியில் அந்தப் பெண்ணைத் தாங்குகிறாள். அன்பனின் இடங்களில் உலவி, அன்பனாக இருந்து, பொன் சிறகில் அமர்கிறாள் — அந்த வேனன்.
10.123.6
नाके॑ सुप॒र्णमुप॒ यत्पत॑न्तं हृ॒दा वेन॑न्तो अ॒भ्यच॑क्षत त्वा ।
हिर॑ण्यपक्षं॒ वरु॑णस्य दू॒तं य॒मस्य॒ योनौ॑ शकु॒नं भु॑र॒ण्युम् ॥
நாகத்தில் (சொர்க்கத்தில்) மேலே பறக்கும் சுபர்ணனை, இதயத்தால் துதிக்கும் ஞானிகள் உன்னைக் கண்டபோது — பொன் சிறகுள்ள, வருணனின் தூதனாக, யமனின் இடத்தில் பறவையை, சுமப்பவனை.
10.123.7
ऊ॒र्ध्वो ग॑न्ध॒र्वो अधि॒ नाके॑ अस्थाद्प्र॒त्यङ्चि॒त्रा बिभ्र॑द॒स्यायु॑धानि ।
वसा॑नो॒ अत्कं॑ सुर॒भिं दृ॒शे कं स्व॑र्ण नाम॑ जनत प्रि॒याणि॑ ॥
உயர்ந்த கந்தர்வன் உயர் வானில் நின்றான், இவனுடைய பல வண்ண ஆயுதங்களைத் தாங்கியவனாய். நறுமணமுள்ள ஒரு ஆடையை அணிந்து, காட்சிக்காக, சூரியனைப் போல தன் அன்புப் பெயர்களை அவர்கள் உருவாக்கட்டும்.
10.123.8
द्र॒प्सः स॑मु॒द्रम॒भि यज्जिगा॑ति॒ पश्य॒न्गृध्र॑स्य॒ चक्ष॑सा॒ विध॑र्मन् ।
भा॒नुः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॑ चका॒नस्तृ॒तीये॑ चक्रे॒ रज॑सि प्रि॒याणि॑ ॥
அந்த துளி போன்ற விரைவானவன் கடலை நோக்கிச் செல்கிறான், கழுகின் பார்வையால் விரிந்த வெளியில் பார்த்தவனாய். ஒளிரும் சுடரோடு, பிரகாசமாக ஒளிர்ந்து, மூன்றாம் உலகில் தன் அன்புப் பொருட்களை உருவாக்கினான்.