ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.125.1
अ॒हं रु॒द्रेभि॒र्वसु॑भिश्चरामि अ॒हमा॑दि॒त्यैरु॒त वि॒श्वदे॑वैः ।
अ॒हं मि॒त्रावरु॑णो॒भा बि॑भर्मि अ॒हमि॑न्द्रा॒ग्नी अ॒हम॒श्विनो॒भा ॥
நான் ருத்திரர்களுடனும் வசுக்களுடனும் செல்கிறேன்; ஆதித்தியர்களுடனும் எல்லா விश்வதேவர்களுடனும் நான் செல்கிறேன். மித்திரன் வருணன் இருவரையும் நான் தாங்குகிறேன்; இந்திரனையும் அக்னியையும் நான் தாங்குகிறேன்; இரு அஸ்வினரையும் நான் தாங்குகிறேன்.
10.125.2
अ॒हं सोम॑माह॒नसं॑ बिभर्मि अ॒हं त्वष्टा॑रमु॒त पू॒षणं॒ भग॑म् ।
अ॒हं द॑धामि॒ द्रवि॑णं ह॒विष्म॑ते सुप्रा॒व्ये॑ यज॑मानाय सुन्व॒ते ॥
சோமனை நான் தாங்குகிறேன், அவன் நசுக்குபவன்; த்வஷ்டாவையும் பூஷனையும் பகனையும் நான் தாங்குகிறேன். ஹவிஷ்மான் ஆனவனுக்கும், பாதுகாப்பு தருபவனுக்கும், யஜமானனுக்கும், சோமத்தைப் பிழிபவனுக்கும் நான் செல்வத்தை அளிக்கிறேன்.
10.125.3
अ॒हं राष्ट्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑नां चिकि॒तुषी॑ प्रथ॒मा य॒ज्ञिया॑नाम् ।
तां मा॑ दे॒वा व्य॑दधुः पुरु॒त्रा भूरि॑स्थात्रां॒ भूर्या॑वे॒शय॑न्तीम् ॥
நான் அரசி; செல்வங்களை ஒன்று சேர்ப்பவள்; யஜ்ஞத்திற்குரிய தேவர்களில் முதலில் அறிந்தவள். அந்த என்னை தேவர்கள் பல இடங்களில் நிலைநிறுத்தினர்; பல இடங்களில் தங்குபவளும், பலவாறு நுழைபவளுமான என்னை.
10.125.4
मया॒ सो अन्न॑मत्ति॒ यो वि॒पश्य॑ति॒ यः प्राणि॑ति॒ य ईं॑ शृ॒णोत्यु॒क्तम् ।
अ॒म॒न्तवो॒ मां त उप॑ क्षियन्ति श्रु॒धि श्रु॑त श्रद्धि॒वं ते॑ वदामि ॥
என் மூலம் அவன் உணவை உண்கிறான்: பார்ப்பவன், மூச்சுவிடுபவன், உண்மையாக கேட்பவன், சொல்லப்பட்டதைக் கேட்பவன். அறியாதவர்கள் என்னிடம் அருகில் வந்து குன்றிப்போகின்றனர். கேள், கேட்கப்பட்டவனே, நம்பிக்கையுடன் உனக்கு நான் பேசுகிறேன்.
10.125.5
अ॒हमे॒व स्व॒यमि॒दं व॑दामि॒ जुष्टं॑ दे॒वेभि॑रु॒त मानु॑षेभिः ।
यं का॒मये॒ तंत॑मु॒ग्रं कृ॑णोमि॒ तं ब्र॒ह्माणं॒ तमृषिं॒ तं सु॑मे॒धाम् ॥
நானே இதைச் சொல்கிறேன், தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இனியவளாக. எவனை நான் விரும்புகிறேனோ அவனை உக்கிரனாக்குகிறேன்; அவனை பிரம்மனாக்குகிறேன், அவனை ரிஷியாக்குகிறேன், அவனை சுமேதனாக்குகிறேன்.
10.125.6
अ॒हं रु॒द्राय॒ धनु॒रा त॑नोमि ब्रह्म॒द्विषे॒ शर॑वे॒ हन्त॒वा उ॑ ।
अ॒हं जना॑य स॒मदं॑ कृणोमि अ॒हं द्यावा॑पृथि॒वी आ वि॑वेश ॥
நான் ருத்திரனுக்காக வில்லை நாண் ஏற்றுகிறேன், பிரம்மத்தை வெறுப்பவனைக் கொல்லும் அம்பிற்காக. மனிதனுக்காக நான் போரை உண்டாக்குகிறேன். நான் வானையும் பூமியையும் ஊடுருவினேன்.
10.125.7
अ॒हं सु॑वे पि॒तर॑मस्य मू॒र्धन्मम॒ योनि॑र॒प्स्व॑न्तः स॑मु॒द्रे ।
ततो॒ वि ति॑ष्ठे॒ भुव॒नानु॒ विश्वो॒तामूं द्यां व॒र्ष्मणोप॑ स्पृशामि ॥
நானே இவ்வுலகின் தந்தையை உருவாக்குகிறேன்; என் பிறப்பிடம் நீர்களின் நடுவிலும் கடலிலும் உள்ளது. அங்கிருந்து நான் அனைத்து உலகங்களிலும் பரவி நிற்கிறேன்; என் பெருமையால் அந்தத் தொலைதூர வானையும் தொடுகிறேன்.
10.125.8
अ॒हमे॒व वात॑ इव॒ प्र वा॑मि आ॒रभ॑माणा॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
प॒रो दि॒वा प॒र ए॒ना पृ॑थि॒व्या ए॒ताव॑ती महि॒ना सं ब॑भूव ॥
நானே காற்றைப் போல வீசுகிறேன்; எல்லா உலகங்களையும் இயக்கி அணைத்துக்கொள்கிறேன். வானத்துக்கு அப்பாலும், இந்த பூமிக்கு அப்பாலும் நான் இத்தனை பெரியவளாக ஆகிவிட்டேன், என் மகிமையால் ஒன்றாக இணைந்து.