Ṛgveda · Sūkta 10.131
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.131.1
अप॒ प्राच॑ इन्द्र॒ विश्वाँ॑ अ॒मित्रा॒नपापा॑चो अभिभूते नुदस्व ।
अपोदी॑चो॒ अप॑ शूराध॒राच॑ उ॒रौ यथा॒ तव॒ शर्म॒न्मदे॑म ॥
O Indra, Bezwinger, vertreibe alle Feinde, im Osten, Westen, Norden und Süden. O Held, in deinem weiten Schutz mögen wir uns freuen.
10.131.2
कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो॒ यवं॑ चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ ।
इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नमो॑वृक्तिं॒ न ज॒ग्मुः ॥
Wahrlich, wie die, welche Gerste opfern, sie der Reihe nach worfeln, so bereite, Indra, hier und dort Speiseopfer für diese, die nie ohne die Verneigung auf dem heiligen Gras gegangen sind.
10.131.3
न॒हि स्थूर्यृ॑तु॒था या॒तमस्ति॒ नोत श्रवो॑ विविदे संग॒मेषु॑ ।
ग॒व्यन्त॒ इन्द्रं॑ स॒ख्याय॒ विप्रा॑ अश्वा॒यन्तो॒ वृष॑णं वा॒जय॑न्तः ॥
Die Reise ist zur rechten Zeit nicht schwer, und Ruhm wurde in den Versammlungen gefunden. Die Seher, die nach Kühen verlangen, rufen Indra, den Stier, um Freundschaft an, nach Pferden begehrend, nach dem Preis verlangend.
10.131.4
यु॒वं सु॒राम॑मश्विना॒ नमु॑चावासु॒रे सचा॑ ।
वि॒पि॒पा॒ना शु॑भस्पती॒ इन्द्रं॒ कर्म॑स्वावतम् ॥
Ihr beide, o Aśvins, tranktet gemeinsam den Surā beim Dämon Namuci. O Herren des Strahlenden, ihr habt Indra in seinen Taten beschützt.
10.131.5
पु॒त्रमि॑व पि॒तरा॑व॒श्विनो॒भेन्द्रा॒वथुः॒ काव्यै॑र्दं॒सना॑भिः ।
यत्सु॒रामं॒ व्यपि॑बः॒ शची॑भिः॒ सर॑स्वती त्वा मघवन्नभिष्णक् ॥
Wie Eltern einen Sohn halten, so habt ihr beide, Aśvins, o Indra, mit dichterischen Worten und geschickten Taten geholfen. Als du den Surā tranktest, o Freigebiger, stärkte dich Sarasvatī.
10.131.6
इन्द्रः॑ सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ अवो॑भिः सुमृळी॒को भ॑वतु वि॒श्ववे॑दाः ।
बाध॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं कृणोतु सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम ॥
Möge Indra der wahre Beschützer sein, reich an Gütern, durch Hilfe leicht zu erreichen, allwissend. Er treibe die Feindschaft fort und schaffe Furchtlosigkeit; mögen wir Herren großer Tapferkeit sein.
10.131.7
तस्य॑ व॒यं सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म ।
स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द्द्वेषः॑ सनु॒तर्यु॑योतु ॥
Mögen wir in der Gunst dessen stehen, der des Opfers würdig ist, und im heilvollen guten Willen. Möge Indra, der schützende, reiche an Gut, die Feindschaft von uns fern vertreiben, schon aus der Ferne.