ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.173

10.173.1

आ त्वा॑हार्षम॒न्तरे॑धि ध्रु॒वस्ति॒ष्ठावि॑चाचलिः ।
विश॑स्त्वा॒ सर्वा॑ वाञ्छन्तु॒ मा त्वद्रा॒ष्ट्रमधि॑ भ्रशत् ॥

મેં તને અહીં લાવ્યો છું; દૃઢ થઈને અચળ રહે. સર્વ પ્રજાઓ તને ઇચ્છો; તારાથી આ રાષ્ટ્ર ન પડો.

इ॒हैवैधि॒ माप॑ च्योष्ठाः॒ पर्व॑त इ॒वावि॑चाचलिः ।
इन्द्र॑ इवे॒ह ध्रु॒वस्ति॑ष्ठे॒ह रा॒ष्ट्रमु॑ धारय ॥

અહીં જ રહે, ખસીશ નહિ; પર્વતની જેમ અચળ રહે. ઇન્દ્રની જેમ અહીં દૃઢ થઈને ઊભો રહે, અને અહીં જ આ રાષ્ટ્રને ધારણ કર.

इ॒ममिन्द्रो॑ अदीधरद्ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा॑ ।
तस्मै॒ सोमो॒ अधि॑ ब्रव॒त्तस्मा॑ उ॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥

ઇન્દ્રે આને દૃઢ હવિથી દૃઢ કર્યો. તેના માટે સોમ કહો; તેના માટે જ બ્રહ્મણસ્પતિ પણ કહો.

ध्रु॒वा द्यौर्ध्रु॒वा पृ॑थि॒वी ध्रु॒वासः॒ पर्व॑ता इ॒मे ।
ध्रु॒वं विश्व॑मि॒दं जग॑द्ध्रु॒वो राजा॑ वि॒शाम॒यम् ॥

સ્વર્ગ સ્થિર છે, પૃથ્વી સ્થિર છે; આ પર્વતો સ્થિર છે. આ સમગ્ર જગત સ્થિર છે; સ્થિર રાજા આ પ્રજાઓનો આ છે.

ध्रु॒वं ते॒ राजा॒ वरु॑णो ध्रु॒वं दे॒वो बृह॒स्पतिः॑ ।
ध्रु॒वं त॒ इन्द्र॑श्चा॒ग्निश्च॑ रा॒ष्ट्रं धा॑रयतां ध्रु॒वम् ॥

તારા માટે રાજા વરુણ દૃઢ કરે; દેવ બૃહસ્પતિ દૃઢ કરે. તારા માટે ઇન્દ્ર અને અગ્નિ પણ આ રાષ્ટ્રને દૃઢપણે ધારણ કરે.

ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा॑ अ॒भि सोमं॑ मृशामसि ।
अथो॑ त॒ इन्द्रः॒ केव॑ली॒र्विशो॑ बलि॒हृत॑स्करत् ॥

દૃઢ હવિથી દૃઢને અમે સોમથી અભિષેક કરીએ છીએ. પછી ઇન્દ્ર તને પ્રજાઓનો એકમાત્ર સ્વામી, કર લાવનારાઓનો રાજા કરે.