ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.173

10.173.1

आ त्वा॑हार्षम॒न्तरे॑धि ध्रु॒वस्ति॒ष्ठावि॑चाचलिः ।
विश॑स्त्वा॒ सर्वा॑ वाञ्छन्तु॒ मा त्वद्रा॒ष्ट्रमधि॑ भ्रशत् ॥

ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଛି; ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଅଚଳ ରୁହ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତୁ; ତୁମ ଠାରୁ ଏ ରାଷ୍ଟ୍ର ଯେପରି ନ ଖସେ।

इ॒हैवैधि॒ माप॑ च्योष्ठाः॒ पर्व॑त इ॒वावि॑चाचलिः ।
इन्द्र॑ इवे॒ह ध्रु॒वस्ति॑ष्ठे॒ह रा॒ष्ट्रमु॑ धारय ॥

ଏଠାରେ ହିଁ ରୁହ, ପଡ଼ ନାହିଁ; ପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ ରୁହ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଠିଆ ହୁଅ; ଏବଂ ଏଠାରେ ହିଁ ଏ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଧାରଣ କର।

इ॒ममिन्द्रो॑ अदीधरद्ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा॑ ।
तस्मै॒ सोमो॒ अधि॑ ब्रव॒त्तस्मा॑ उ॒ ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ କଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ କହୁ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ କହୁ।

ध्रु॒वा द्यौर्ध्रु॒वा पृ॑थि॒वी ध्रु॒वासः॒ पर्व॑ता इ॒मे ।
ध्रु॒वं विश्व॑मि॒दं जग॑द्ध्रु॒वो राजा॑ वि॒शाम॒यम् ॥

ଆକାଶ ଦୃଢ଼, ପୃଥିବୀ ଦୃଢ଼; ଏ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ଦୃଢ଼। ଏ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଦୃଢ଼; ଦୃଢ଼ ରାଜା ଏ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଏହି।

ध्रु॒वं ते॒ राजा॒ वरु॑णो ध्रु॒वं दे॒वो बृह॒स्पतिः॑ ।
ध्रु॒वं त॒ इन्द्र॑श्चा॒ग्निश्च॑ रा॒ष्ट्रं धा॑रयतां ध्रु॒वम् ॥

ତୁମ ପାଇଁ ରାଜା ବରୁଣ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ଦେବ ବୃହସ୍ପତି ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ। ତୁମ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଏ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ।

ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॑ ह॒विषा॑ अ॒भि सोमं॑ मृशामसि ।
अथो॑ त॒ इन्द्रः॒ केव॑ली॒र्विशो॑ बलि॒हृत॑स्करत् ॥

ଦୃଢ଼ ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼କୁ ଆମେ ସୋମ ସହିତ ଅଭିଷେକ କରୁ। ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ, କର ଆଣୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ରାଜା କରନ୍ତୁ।