ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.20.1
व॒यं ते॒ वय॑ इन्द्र वि॒द्धि षु णः॒ प्र भ॑रामहे वाज॒युर्न रथ॑म् ।
वि॒प॒न्यवो॒ दीध्य॑तो मनी॒षा सु॒म्नमिय॑क्षन्त॒स्त्वाव॑तो॒ नॄन् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବେ ଜାଣୁ; ଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକ ରଥ ଆଗକୁ ଚଳାଇବା ପରି ଆମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ। ସ୍ତୁତିକାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ମନ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପରି ନେତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଇଚ୍ଛା କରି ଆମେ ଆସୁ।
2.20.2
त्वं न॑ इन्द्र॒ त्वाभि॑रू॒ती त्वा॑य॒तो अ॑भिष्टि॒पासि॒ जना॑न् ।
त्वमि॒नो दा॒शुषो॑ वरू॒तेत्थाधी॑र॒भि यो नक्ष॑ति त्वा ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ; ତୁମ ସହାୟତାରେ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତୁମେ ପରାସ୍ତ କର। ଦାନଶୀଳ ଉପାସକର ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତୁମେ; ଯେ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଆସେ, ସେ ତୁମକୁ ପାଏ।
2.20.3
स नो॒ युवेन्द्रो॑ जो॒हूत्रः॒ सखा॑ शि॒वो न॒राम॑स्तु पा॒ता ।
यः शंस॑न्तं॒ यः श॑शमा॒नमू॒ती पच॑न्तं च स्तु॒वन्तं॑ च प्र॒णेष॑त् ॥
ସେହି ଯୁବକ, ଶୀଘ୍ର ଆହ୍ୱାନିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ବନ୍ଧୁ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ। ସ୍ତୁତିକାରୀ, ପରିଶ୍ରମୀ, ସହାୟତାରେ ରାନ୍ଧୁଥିବା ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କୁ ଯିଏ ଆଗକୁ ନିଏ, ସେ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ନେଉ।
2.20.4
तमु॑ स्तुष॒ इन्द्रं॒ तं गृ॑णीषे॒ यस्मि॑न्पु॒रा वा॑वृ॒धुः शा॑श॒दुश्च॑ ।
स वस्वः॒ कामं॑ पीपरदिया॒नो ब्र॑ह्मण्य॒तो नूत॑नस्या॒योः ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ତୁମେ ସ୍ତୁତି କର; ତାଙ୍କୁ ହିଁ ତୁମେ ଗାଅ, ଯାହାଙ୍କ ବଳରେ ପୂର୍ବେ ସେମାନେ ବଢ଼ି ସୁଖରେ ବସିଲେ। ସେ ଧନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ; ନୂତନ ମନୁଷ୍ୟ, ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେ ଆସନ୍ତି।
2.20.5
सो अङ्गि॑रसामु॒चथा॑ जुजु॒ष्वान्ब्रह्मा॑ तूतो॒दिन्द्रो॑ गा॒तुमि॒ष्णन् ।
मु॒ष्णन्नु॒षसः॒ सूर्ये॑ण स्त॒वानश्न॑स्य चिच्छिश्नथत्पू॒र्व्याणि॑ ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ଉକ୍ଥରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି ଓ ପଥ ଖୋଜନ୍ତି। ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ପାଆନ୍ତି; ପୁରାତନ କାଳରୁ ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି।
2.20.6
स ह॑ श्रु॒त इन्द्रो॒ नाम॑ दे॒व ऊ॒र्ध्वो भु॑व॒न्मनु॑षे द॒स्मत॑मः ।
अव॑ प्रि॒यम॑र्शसा॒नस्य॑ सा॒ह्वाञ्शिरो॑ भरद्दा॒सस्य॑ स्व॒धावा॑न् ॥
ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମର ଦେବତା ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ହେଉ; ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିନାଶକ। ଅର୍ଶସାନ ନାମକ ଦାସର ପ୍ରିୟକୁ ତଳେ ପକାଇ, ବିଜୟୀ ଓ ବଳବାନ ହୋଇ ଦାସର ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ ଆଣୁ।
2.20.7
स वृ॑त्र॒हेन्द्रः॑ कृ॒ष्णयो॑नीः पुरंद॒रो दासी॑रैरय॒द्वि ।
अज॑नय॒न्मन॑वे॒ क्षाम॒पश्च॑ स॒त्रा शंसं॒ यज॑मानस्य तूतोत् ॥
ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣଗର୍ଭଜା ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ; ସେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିବାକାରୀ। ମନୁ ପାଇଁ ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଏବଂ ଯଜମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରକୃତରେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କଲେ।
2.20.8
तस्मै॑ तव॒स्य॑मनु॑ दायि स॒त्रेन्द्रा॑य दे॒वेभि॒रर्ण॑सातौ ।
प्रति॒ यद॑स्य॒ वज्रं॑ बा॒ह्वोर्धुर्ह॒त्वी दस्यू॒न्पुर॒ आय॑सी॒र्नि ता॑रीत् ॥
ତାଙ୍କୁ ସେହି ବଳ ପ୍ରକୃତରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ, ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନରେ। ସେ ଦୁଇ ବାହୁରେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି ଦସ୍ୟୁ ଓ ଲୌହ ଦୁର୍ଗକୁ ଆଘାତ କରି ପକାଇଲେ।
2.20.9
नू॒नं सा ते॒ प्रति॒ वरं॑ जरि॒त्रे दु॑ही॒यदि॑न्द्र॒ दक्षि॑णा म॒घोनी॑ ।
शिक्षा॑ स्तो॒तृभ्यो॒ माति॑ ध॒ग्भगो॑ नो बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ଦକ୍ଷିଣା ତୁମ ବରରେ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ଦାନଶୀଳ ଦକ୍ଷିଣା ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦାତ୍ରୀ ହେଉ। ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ; ଭାଗ୍ୟ ଆମକୁ ନଷ୍ଟ ନ କରୁ; ଭଲ ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ସଭାରେ ମହତ୍ କଥା କହିବା।