ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.5

2.5.1

होता॑जनिष्ट॒ चेत॑नः पि॒ता पि॒तृभ्य॑ ऊ॒तये॑ ।
प्र॒यक्ष॒ञ्जेन्यं॒ वसु॑ श॒केम॑ वा॒जिनो॒ यम॑म् ॥

ହୋତା ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମିଲେ, ସଚେତନ, ପିତୃଗଣଙ୍କ ପିତା, ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ। ଯଜ୍ଞ କରି ଆମେ ସେ ଜନ୍ମଜାତ ଧନ ପାଇପାରିବା, ବଳବାନମାନଙ୍କ ନିୟମ ଅଧୀନରେ।

आ यस्मि॑न्त्स॒प्त र॒श्मय॑स्त॒ता य॒ज्ञस्य॑ ने॒तरि॑ ।
म॒नु॒ष्वद्दैव्य॑मष्ट॒मं पोता॒ विश्वं॒ तदि॑न्वति ॥

ଯାହାଠାରେ ସାତଟି ରଶ୍ମି ବିସ୍ତାରିତ, ଯଜ୍ଞର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକରେ। ମନୁଙ୍କ ପରି, ଦିବ୍ୟ ଅଷ୍ଟମ, ପବିତ୍ରକାରୀ ସବୁକିଛି ବ୍ୟାପ୍ତ କରନ୍ତି।

द॒ध॒न्वे वा॒ यदी॒मनु॒ वोच॒द्ब्रह्मा॑णि॒ वेरु॒ तत् ।
परि॒ विश्वा॑नि॒ काव्या॑ ने॒मिश्च॒क्रमि॑वाभवत् ॥

ସେ ଦୌଡ଼ି ଆସି ତାଙ୍କ ଦିଗରେ ମନ୍ତ୍ର କହିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ କାବ୍ୟର ଚାରିପାଖରେ ଚକ୍ରର ପରିଧି ପରି ହୁଅନ୍ତି।

सा॒कं हि शुचि॑ना॒ शुचिः॑ प्रशा॒स्ता क्रतु॒नाज॑नि ।
वि॒द्वाँ अ॑स्य व्र॒ता ध्रु॒वा व॒या इ॒वानु॑ रोहते ॥

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳଙ୍କ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ପ୍ରମୁଖ ଗୁରୁ ଭାବେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ଥିର ନିୟମ ଜାଣି ସେ ପକ୍ଷୀ ପରି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଉଠନ୍ତି।

ता अ॑स्य॒ वर्ण॑मा॒युवो॒ नेष्टुः॑ सचन्त धे॒नवः॑ ।
कु॒वित्ति॒सृभ्य॒ आ वरं॒ स्वसा॑रो॒ या इ॒दं य॒युः ॥

ତାଙ୍କ ତେଜକୁ ସେହି ଜୀବନଦାୟିନୀ ଗାଈମାନେ, ନେତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶନ୍ତି। ହୁଏତ ତିନିଜଣଙ୍କ ଠାରୁ ବର ପାଇବାକୁ, ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଭଉଣୀମାନେ।

यदी॑ मा॒तुरुप॒ स्वसा॑ घृ॒तं भर॒न्त्यस्थि॑त ।
तासा॑मध्व॒र्युराग॑तौ॒ यवो॑ वृ॒ष्टीव॑ मोदते ॥

ମାଆଙ୍କ ଭଉଣୀ ଘିଅ ବହି ପାଖରେ ଠିଆ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଆଗମନରେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ବର୍ଷାରେ ଯବ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ପରି।

स्वः स्वाय॒ धाय॑से कृणु॒तामृ॒त्विगृ॒त्विज॑म् ।
स्तोमं॑ य॒ज्ञं चादरं॑ व॒नेमा॑ ररि॒मा व॒यम् ॥

ନିଜ ଧାରଣ ପାଇଁ ଋତ୍ବିଜ ଅନ୍ୟ ଋତ୍ବିଜଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରୁ; ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ତେବେ ଆମେ ତାହା ଭଲ ଭାବରେ ଲାଭ କରିବା, ଯାହା ଆମେ ଦେଇଛୁ।

यथा॑ वि॒द्वाँ अरं॒ कर॒द्विश्वे॑भ्यो यज॒तेभ्यः॑ ।
अ॒यम॑ग्ने॒ त्वे अपि॒ यं य॒ज्ञं च॑कृ॒मा व॒यम् ॥

ଜ୍ଞାନୀ ଯେପରି ସମସ୍ତ ପୂଜନୀୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବରେ କରେ, ସେହିପରି ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ କରିଥିବା ଏ ଯଜ୍ଞ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।