ऋग्वेद · सूक्त 3.44

3.44.1

अ॒यं ते॑ अस्तु हर्य॒तः सोम॒ आ हरि॑भिः सु॒तः ।
जु॒षा॒ण इ॑न्द्र॒ हरि॑भिर्न॒ आ ग॑हि॒ आ ति॑ष्ठ॒ हरि॑तं॒ रथ॑म् ॥

हा सोम तुझ्यासाठी असो, जो हरी अश्वांनी पिळलेला आहे. हे इंद्रा, आनंदाने हरी अश्वांसह आमच्याकडे ये; हरित रथावर उभा राहा.

ह॒र्यन्नु॒षस॑मर्चयः॒ सूर्यं॑ ह॒र्यन्न॑रोचयः ।
वि॒द्वांश्चि॑कि॒त्वान्ह॑र्यश्व वर्धस॒ इन्द्र॒ विश्वा॑ अ॒भि श्रियः॑ ॥

हरी अश्वांसह तू उषेची स्तुती केलीस; हरी अश्वांसह सूर्याला प्रकाशित केलेस. जाणता आणि विवेकी होऊन, हे हरी अश्ववान इंद्रा, तू सर्व ऐश्वर्याकडे वाढतोस.

द्यामिन्द्रो॒ हरि॑धायसं पृथि॒वीं हरि॑वर्पसम् ।
अधा॑रयद्ध॒रितो॒र्भूरि॒ भोज॑नं॒ ययो॑र॒न्तर्हरि॒श्चर॑त् ॥

इंद्राने हरी अश्वांवर आधारलेले द्युलोक आणि हरिवर्ण पृथ्वी धारण केली. दोन हरी अश्वांचे विपुल अन्न त्याने धारण केले; त्यांच्या मध्ये हरी संचार करतो.

ज॒ज्ञा॒नो हरि॑तो॒ वृषा॒ विश्व॒मा भा॑ति रोच॒नम् ।
हर्य॑श्वो॒ हरि॑तं धत्त॒ आयु॑ध॒मा वज्रं॑ बा॒ह्वोर्हरि॑म् ॥

जन्मलेला हरी वृषभ सर्व प्रकाश चमकवतो. हे हरी अश्वांच्या इंद्रा, तू हरी आयुध धारण करतोस; तुझ्या दोन बाहूंत हरी वज्र धरतोस.

इन्द्रो॑ ह॒र्यन्त॒मर्जु॑नं॒ वज्रं॑ शु॒क्रैर॒भीवृ॑तम् ।
अपा॑वृणो॒द्धरि॑भि॒रद्रि॑भिः सु॒तमुद्गा हरि॑भिराजत ॥

हरीची इच्छा करणाऱ्या इंद्राने, शुद्धांनी वेढलेले तेजस्वी वज्र उघडले. हरी अश्व आणि दगडांनी पिळलेला सोम मोकळा केला; हरी अश्वांसह गायी बाहेर हाकल्या.